آبشارها یکی از زیباترین جلوه‌های طبیعت هستند که دوستداران طبیعت معمولا علاقه‌ زیادی به آنها نشان می‌دهند البته در سرزمین پارسی کم نیستند تعداد این مناظر طبیعی، در هر شهر و روستای کوچک و بزرگی می‌توان طبیعتی بکری را جست و جو کنیم.

دیار نصف جهان از این موهبت بهره‌ای دوچندان برده و از شرق و غرب تا جنوب و شمالش همه تابلو زیبایی از نعمت‌های پرودگار است که سرسبزی دشت‌ها و آبشارها و رودخانه‌هایش حرف‌های زیادی برای گفتن دارد که شما را بی اختیار به ستایش خالق وامی‌دارد.

آبشار زیبای شاهلران از سه قسمت آبشارهای فصلی (هلکی) آبشار دائمی و آب چکان‌ها تشکیل شده است، در واقع منحصر به فرد بودن آبشار از این جهت است که به صورت چشمه از قلب کوه سرچشمه می‌گیرد در حالی که اغلب آبشارهای موجود کشور به صورت جوی روان از روی سطح کوه به سمت پایین سرازیر ‌می‌شوند.

قسمت زیرین آبشار دائمی با قندیل‌های عظیم نمکین به گونه‌ای باشکوه آراسته شده است. آب آبشار با توجه به ریزش از ارتفاع زیاد با اکسیژن هوا ترکیب شده و در برخورد با قندیل‌ها گویی به صورت پودر بر زمین پاشیده می‌شود. سطح قندیل ها با خزه و جلبک پوشیده شده که به زیبایی آنها می‌افزاید.

قسمتی که آب با زمین برخورد می کند را مردم محلی “حوض “می‌نامند که بقایای حوض قدیمی به صورت تخته سنگ‌های بزرگ و حجاری شده وجود دارد و بر بدنه یکی از سنگ‌ها کتیبه‌ای به زبان فارسی متنی با این پیش درآمد حک شده است «این حوض گرانمایه را برای آسایش زوار و…»

منبع:ایمنا