علی محمدی با اعلام این خبر اظهار کرد: «آسباد پطرو» نماد هنر، خلاقیت و ابتکار مردمان گذشته منطقه زاوه بوده است و به دلیل شدت بادهای موسمی از اواخر فصل بهار تا اواخر تابستان، ساکنان این منطقه با مهار  نیروی باد و به کارگیری آن جهت خردکردن غلات ، این انرژی را به نفع خود به کار گماردند و مهم‌ترین نیاز خود را که تولید نان بوده با ساختن و به کارانداختن این تکنولوژی برآورده کردند.

وی خاطرنشان کرد: این آسباد که تشابه زیادی با آسبادهای سایر مناطق شرقی ایران به ویژه منطقه نشتیفان خواف دارد، بنایی است شکل گرفته از خشت و گل، متشکل  از محفظه چرخ و پره و آسخانه بوده که متاسفانه به مرور زمان  فضاهای داخلی و چرخ و پره‌های آن از بین رفته و درحال حاضر بقایای دیوارهای بیرونی آن و سنگ‌های آسیاب باقی مانده است.

رئیس میراث فرهنگی گردشگری و صنایع دستی شهرستان های تربت حیدریه و زاوه بیان کرد: مهم‌ترین ویژگی معماری این بنا ، قسمت درگاه باد است که به گونه‌ای ساخته شده که از بادهای مختلفی که در منطقه می‌وزیده ، قابلیت استفاده داشته است.

بر اساس گزارش روابط عمومی اداره‌کل میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی خراسان رضوی، محمدی ادامه داد: در جنب این آسباد بقایای آسیابی نیز وجود دارد که نشان از مهار انرژی آب در سایر فصول سال است که باد سرعت کمتری داشته و جهت خرد کردن غلات مورد استفاده قرار می‌گرفته است، این شگرد صنعتی بیانگر توسعه فنی و دانش کاربردی ساکنان این منطقه بوده است.

وی تصریح کرد: این آسباد به شماره ۲۷۷ مورخ ۱۳۹۹/۱۲/۱۳ در فهرست آثار واجد ارزش تاریخی-فرهنگی به ثبت ملی رسیده است. گفتنی است که شهرستان زاوه دارای ۱۷۰ اثر تاریخی شناسایی شده که تاکنون تعداد  ۱۸ اثر در فهرست آثار ملی به  ثبت رسیده است.

منبع:ایسنا

مرتبط:

آسبادهای خواف نشانه ای از خلاقیت پیشینیان

آسبادهای نشتیفان _یکی از بزرگ‌ترین سازه‌های خشت و چوب ایران