تنگه‌ گمبیل در منطقه سپیدان جایی نه چندان دور از شیراز قرار دارد. تنگه می‌تواند نماینده خوبی از زیبایی‌های زنجیره‌ای منطقه زاگرس باشد. رودخانه شفاف و کریستالی، درختان سر به فلک کشیده، بوته‌های گیاهان وحشی، دیواره‌های بلند و گل‌های رنگارنگ، همگی دره گمبیل دوچندان دیدنی کرده‌اند. پیاده‌روی در گمبیل، تجربه قدم زدن در میان درختان گردو، انگور، زالزالک، انجیر، زرشک و تمشک وحشی و گوش سپردن به آواز پرندگان زیبا و تماشای رقص کبوتران بر بام تنگه است. در ابتدای مسیر، بلندی صخره‌ها به ۲ هزار و ۱۰۰ متر می‌رسد و در انتها، دره کمی عمیق‌تر می‌شود و تا ۲ هزار و ۴۰۰ متر ارتفاع می‌گیرد. در دل تنگه بنایی تاریخی قرار دارد که دیدن از آن خالی از لطف نیست، همچنین غاری کوچک در مسیر تنگه وجود دارد که گردشگران میل به دیدار آن دارد.

رودی جاری؛ از سپیدان تا درودزن

در مسیر تنگه، رودخانه‌ای جریان دارد که از ارتفاعات سپیدان سرچشمه می‌گیرد و با عبور از دل دره، پس از گذر از روستاهای ساران بهشت مکان و ساران سفلی و منطقه کامفیروز به سد درودزن می‌ریزد. در بخش‌هایی از تنگه، صخره‌های نزدیک به هم و بلند بالایی در دو طرف رودخانه، شما را مجبور به عبور از داخل رودخانه می‌کند. برای عبور از مسیر تنگه، باید چندین بار به دل رودخانه زد و از لمس خنکی آب زلال کریستالی رود، لذت برد. عمق رودخانه در قسمت‌های مختلف تنگه از ۱۰ سانتی‌متر تا ۲ متر متغیر است.

قدم‌زنی در گمبیل؛ از اردیبهشت تا شهریور

تنگه گمبیل به دلیل وجود رودخانه آب سرد و درختان بلندش، هوای نسبتا خنکی دارد. در فصل بهار اگرچه هوا هنوز کمی خنک است و پوشیدن لباس گرم لازم، اما دیدن زیبایی‌های غیرقابل وصف این تنگه در بهار، گردشگران را مجاب می‌کند که از اردیبهشت‌ماه قدم در دل تنگه بگذارند. تابستان بهترین زمان برای گشت و گذار در این مسیر بهشتی است. در فصل تابستان در تنگه گمبیل خبری از گرمای طاقت‌فرسا نیست. می‌توان درون رودخانه قدم نهاد و از خنکی مطبوع آب لذت برد و به نغمه پرندگان گوش سپرد. پاییز و زمستان فصل‌های سردی برای رفتن به تنگه هستند و گردشگران چندانی میل به سفر در این ایام ندارند.

راه  رسیدن به گمبیل

گردشگران برای رسیدن به این پهنه زیبای طبیعت، باید به شهرستان سپیدان در استان فارس سفر کنند. در مسیر، از چندین روستا عبور می‌کنند. نخستین روستا، برشنه است. حدود ۴۰ کیلومتر راه باید رفت تا به روستای کهکران و پس از آن روستای ساران بهشت‌مکان رسید. راه زیادی نمانده تا به تنگه گمبیل برسند، تنها باید از کنار علفزارهای سرسبز یونجه و شبدر و باغ‌های میوه عبور کنند تا دره نمایان شود.