سید امین قاسمی در گفت‌وگو با ایسنا خاطرنشان کرد: صنایع دستی در لرستان از لحاظ خواستگاه اجتماعی و مکان تولید به سه دسته عشایری، روستایی و شهری تقسیم می‌شود.

وی با بیان اینکه صنایع دستی عشایری شامل آن دسته از صنایعی است که توسط هنرمندان ایلات و عشایر تولید شده و اغلب جنبه خود مصرفی دارند، تصریح کرد: بیشتر این صنایع دربر گیرنده دستبافته‌های عشایری با نقوش و طرح و رنگ خاص هر ایل است که نمونه بارزی از نبوغ هنری پدید آورندگان آن هستند.

قاسمی اضافه کرد: این محصولات در لرستان از تنوع بالایی برخوردارند و مهمترین تولیدکنندگان آن زنان هنرمند ایل بختیاری ساکن در لرستان و دیگر ایلات و طوایف آن هستند، از جمله این دستبافته‌ها می‌توان به نمکدان، جل(روزینی)، هور، هوراسبان، خورجین، گلیم(له)، جاجیم، سیاه چادر، وریس(کشه)، چوغا، پلاس و چیت اشاره کرد.

وی با بیان اینکه صنایع دستی شهری از دیرباز متناسب با امکانات و فرهنگ شهرهای مختلف برای پاسخگویی به نیازهای جوامع وابسته به آن ایجاد شده، اضافه کرد: مهمترین مرکز اینگونه از صنایع در لرستان شهرستان بروجرد بوده که در این زمینه از قدمتی دیرینه برخوردار است.

مدیرکل میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی لرستان افزود: گیوه‌بافی و گیوه‌دوزی، حرمی بافی، ماشته بافی، خراطی، منبت، معرق و چوب، سوزن دوزی، آجیده دوزی، قلمزنی، علم سازی، قفل سازی سنتی، نمد مالی، زرگری و ساخت زیور آلات سنتی، دوخت البسه محلی، ساخت سازهای سنتی، طراحی سنتی، تذهیب و تشعیر، رنگرزی سنتی، نقاشی روی شیشه و ورشو سازی برخی از صنایع دستی شهری لرستان محسوب می‌شوند.

قاسمی در خصوص صنایع دستی روستایی بیان کرد: این صنایع خاص جامعه روستایی بوده که در لرستان دنباله صنایع دستی عشایری است با تحولی گاه جزیی در تکنیک و ابزار و عمده‌ترین این صنایع رنگرزی، جاجیم ‌بافی، فرش بافی و گلیم بافی است که اگرچه با هدف مصرفی تولید می‌شوند ولی به عنوان کالا در بازارهایی که خریداران آنها عمدتاً از اقشار روستایی است عرضه می‌شود.

منبع:ایسنا

مرتبط:تنگه شیرز کوهدشت بهشت پنهان و گمشده لرستان