نوشته‌ها

جزیره شیف بوشهر

جزیره ای در استان بوشهر

بوشهر، در ناحیه جنوبی ایران و در حاشیه خلیج فارس قرار دارد. این استان از جهات مختلفی دارای اهمیت بسزایی است. از مهمترین اتفاقی که در بوشهر می افتد صادرات و واردات دریایی، صنعت صیادی، وجود ذخایر نفت و گاز، کشاورزی و نخل‌داری است و همچنین محل قرار گرفتن نیروگاه هسته‌ای در این استان می باشد. با توجه به موارد گفته شده می توان دریافت که بوشهر استان مهمی برای کشور ایران محسوب می شود. علاوه بر این موارد بوشهر دارای جاذبه های دیدنی زیادی هم هست.

جزیره ای ماسه ای که در شمال بندر بوشهر قرار گرفته است. این جزیره شیف نام دارد و در انتهای تالاب حله از بهم پیوستن آب رودخانه های شاپور و دالکی به وجود آمده است. محل قرار گیری این جزیره در ۱۲ کیلومتری شمال غربی شهرستان بوشهر و ۶ کیلومتری بندر بوشهر می باشد. جمعیت روستای شیف حدود ۳۷۰۰ نفر طبق آمار سال ۱۳۹۰ برآورد شده است. حدود ۸۰۰ خانواده در این جزیره زندگی می کنند. زبان غالب دراین روستا عربی است، و اهالی آنجا لهجه ی عربی مخصوص به خودشان را دارند. شغل اکثر مردم این جزیره صیادی بوده و زمین های جزیره شیف در بوشهر دارای ارتفاع کمی می باشد.

جزیره شیف بوشهر

تاریخچه ای از جزیره شیف

نام این جزیره در گذشته شیخ سعد خوانده می شد، دلیلش هم قرار داشتن مزار شیخ سعد در این جزیره بوده است. به نقل از اهالی این روستا شیخ سعد یک جنگجوی ایرانی بوده که مدتی بر جزیره شیف تسلط داشته و به عبارتی فرمانروانی این جزیره بوده است. تا سال ۱۳۲۷ خورشیدی این جزیره زیر سلطه احمدخان انگالی بوده و به فرمان او نام این جزیره از شیخ سعد به شیف تغییر کرده است. اما در سال ۱۳۲۷ مردم علیه احمدخان انگالی برخاستند و بر ضد او قیام کردند. احمدخان مجبور شد با تمام اعضای خانواده خود به بوشهر هجرت کند و به مدت دو سال در محله های مختلف استان بوشهر سکونت بگزیند. هم اکنون از محل زندگی احمدخان در جزیره شیف خرابه ای بیش باقی مانده است. شیف در گذشته بندر حمل ونقل کالاهای صادراتی و وارداتی از ایران به کشورهای خلیج فارس و برعکس بود و احمدخان از صاحبان کالا مالیات می گرفته است، به این معنی که تمام کالاها از تهران و اصفهان و شیراز توسط چارپایان به جزیره شیف در بوشهر آورده می شد و بعد با لنج به کشورهای خلیج فارس حمل می گردید. محل دیگر جزیره بندرگاه است که در جنوب جزیره واقع شده و اکنون مختصر آثاری از آن درجزیره دیده می شود.در جزیره شیف تعدادی مسجد که در حیطه مدیریت اعتقادی شیعیان قرار دارد موجود است. از این مساجد سه مورد مربوط به اهل سنت هستند و یک مسجد با نام امام جعفر صادق که در سال ۱۳۷۵ در این جزیره بنا شده است.

جزیره شیف بوشهر

اگر قصد سفر به جزیره شیف در بوشهر را نمودید حتما سری به اسکله های ماهیگیری و ناخداها این شهر بزنید، بازار ماهی فروش ها را هم فراموش نکنید. جالب است بدانید که در این هیچ گونه مکانی به نام بازار ماهی فروش به آن شکل ما تصورش را می کنیم وجود ندارد. ماهی فروشان این منطقه بر روی اسکله معروف جزیره که در قسمت شمالی آن قرار دارد پس از صید، ماهی های خود را بر روی این اسکله به فروش می رسانند.

به غیر از سوژه ماهی در جزیره شیف در بوشهر اگر اهل عکاسی هستید، می توانید به انتهای شرقی جزیره حرکت کنید و شاهد لنج هایی که در ماسه های ساحل به دلیل جزر دریا فرو رفته اند بروید و عکس های زیبایی تهیه کنید. به طور معمول در این منطقه بچه ها در حال بازی هستند و به طور کلی فضای تلفیقی جالبی را شاهد خواهید بود. تلفیقی از لنج های از کار افتاده که در خاک فرو رفته اند و بچه ها و ماهی گیرانی که در این ساحل در حال فعالیت و جنب و جوش هستند. سکوت قابل ملاحظه ای در این جزیره حکم فرماست، گاهی با صدای موتور سیکلت یا خند و بازی بچه ها شکسته می شود. پوشش زنان این منطقه چادرهای رنگی است و برخی از مردان دژداشه(نوعی لباس محلی) بر تن دارند.

شیف شامل دو محله یکی در شرق به نام «حیار» و دیگری در غرب به نام «عواسی» که محله شرقی بزرگتر است. مزار شیخ سعد که زمانی زمامدار شیف بود در این منطقه واقع شده به همین دلیل هم هست که عده ای از مردم این جزیره را به جزیره شیخ سعد می شناسند.

در گذشته صادرات و واردات رونق داشته و کالاها از طریق این بندربه کشورهای حاشیه خلیج فارس صادر و یا وارد می شد. همچنین صنعت صیادی، کشاورزی و نخل داری و ذخایر نفت و نیروگاه های هسته ای، اقتصاد منطقه را در دست گرفته است.

رفته به اسکله جزیره و دیدن لنج ها و ناخداها همچنین سر زدن به بازار ماهی فروشان که در اسکله معروف واقع شده، خالی از لطف نیست.

جزیره شیف بوشهر

مرتبط:سوغاتی های بوشهر

ادامه پلمب تاسیسات گردشگری غیر مجاز در بوشهر

مدیرکل میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی استان بوشهر از تداوم روند پلمب خانه های مبله در استان بوشهر تا پایان سال خبر داد.

محمدحسین ارسطوزاده با بیان اینکه خانه های مبله پس از بحران کرونا برای اخذ مجوز اقدام کنند تا بتوانند به فعالیت خود ادامه دهند، افزود: این روند پلمب برای تمامی تاسیسات گردشگری غیر مجاز تا پایان سال وجود خواهد داشت.

وی ادامه داد: با توجه به ابلاغیه های وزارت کشور در جهت ساماندهی تاسیسات گردشگری و علی الخصوص فعالیت خانه های مبله جلسات متعددی در سال ۱۳۹۸ تشکیل شد تا بتوانیم مجوز فعالیت برای این منازل صادر کنیم که با نظارت بر این تاسیسات خدمات با کیفیتی به مسافران ارائه شود، از این رو چندین مجوز فعالیت موقت نیز صادر شد.

این مسئول در خصوص وضعیت صدور مجوز در سال ۱۳۹۹ گفت: امسال با توجه به شیوع ویروس کرونا و در جهت سلامت همگانی روند بازرسی ها از تاسیسات گردشگری تشدید شده و صدور مجوز برای خانه های مبله نیز تا اطلاع ثانوی مقدور نیست که این روند پس از پایان شیوع ویروس کرونا به شکل جدی پیگیری خواهد شد و افراد می توانند با درخواست مجوز به فعالیت در این زمینه بپردازند.

مدیرکل میراث فرهنگی بوشهر تصریح کرد: کمیته پیشگیری از ویروس کرونا به فعالیت خود ادامه خواهد داد و پس از پایان بحران کرونا هم به عنوان کمیته نظارت بر اماکن و تاسیسات گردشگری تا پایان سال فعالیت خواهد داشت.

منبع:ایسنا

مرتبط:پلمب ۱۸۸ خانه مسافر در استان بوشهر

پلمب ۱۸۸ خانه مسافر در استان بوشهر

مدیرکل میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی استان بوشهر از پلمب و تعطیلی ۱۸۸ خانه مسافر و سوئیت مبله خبر داد.

محمدحسین ارسطو زاده با اعلام این خبر عنوان کرد: برای حفظ سلامت مردم، در مورد اسکان غیر قانونی مسافر توسط مالکان خانه های مسافر برابر ضوابط با آنها برخورد می شود.

وی افزود: فعالیت چنین مراکز اقامتی در شرایط کنونی به صورت مستقیم سلامت مردم را تهدید می کند و ما برای حفظ سلامت و بهداشت مردم، با اسکان غیر قانونی مسافر توسط مالکان خانه های مسافر و سوئیت های مبله برابر ضوابط برخورد می کنیم.

این مسئول با اشاره به تشکیل تیم های نظارتی در اداره کل میراث فرهنگی استان بوشهر اظهار کرد: از ۱۷ اسفند سال گذشته تیم های نظارت و بازرسی ما از اماکن اقامتی شکل گرفت و تیم های مذکور تا سوم فروردین ماه سال جاری بیش از ۴۳۴ ماموریت نظارتی را از تاسیسات و اماکن گردشگری داشته اند که ۳۹۵ مورد از این ماموریت ها به دنبال گزارشات مردمی بوده است.

مدیرکل میراث فرهنگی بوشهر اضافه کرد: در این مدت ۱۰۰ مورد از اماکن گردشگری و اقامتی با بررسی تیم های نظارتی تعطیل و تخلیه شده و بیش از ۸۸ مورد خانه مسافر متخلف به دلیل عدم رعایت دستورالعمل ها و پروتکل های بهداشتی توسط تیم های گشتی این اداره کل پلمب شده اند.

ارسطو زاده تصریح کرد: ستاد تسهیلات سفر امسال در قالب ستاد پیشگیری و مقابله با بیماری کرونا در این اداره کل تشکیل شده و به صورت شبانه روزی با شماره تلفن ثابت ۳۳۳۲۳۱۷۷ به شکایات و گزارشات مردمی در خصوص فعالیت مراکز غیر مجاز اقامتی رسیدگی می کند.

منبع:ایسنا

مرتبط:

مشاهده پارادوکس سفر در نوروز کرونایی

معرفی پارک جنگلی چاهکوتاه

پارک جنگلی چاهکوتاه در روستای چاهکوتاه (چاه کوتاه) از توابع بخش مرکزی شهرستان بوشهر در ۵۰ کیلومتری شمال شرقی بوشهر واقع شده است. روستای چاهکوتاه در منطقه ‌ای دشتی استقرار یافته و بافت مسکونی متمرکزی دارد. چاهکوتاه از سطح دریا ۳۰ متر ارتفاع دارد و آب و هوای آن در فصول پاییز، زمستان و بهار معتدل و در تابستان گرم و خشک است. روستای چاهکوتاه از جنوب غربی به روستای کنار آبادی و از شمال شرقی به روستاهای تل اشکی و دویره محدود می شود.

توفان شن و تش باد (آتش باد) دو عامل اساسی مؤثر در اقلیم و معماری این روستاست. به دلیل بالا بودن سطح آب های زیرزمینی و عمق کم چاه های آب در گذشته، نام روستا چاه کوتاه نامیده شده است. قدمت این روستا به اواخر دوره صفوی مربوط است. مردم روستای چاهکوتاه، در حوادث جنگ های جنوب (ایران – انگلیس) نقش فعالی داشته اند و آرامگاه هایی از آنها به جا مانده است. مردم روستای چاهکوتاه به زبان فارسی با لهجه محلی سخن می گویند، مسلمان و پیرو مذهب شیعه جعفری هستند.

در دهه ۱۳۵۰ در اجرای طرح کنترل و مهار شن های روان، پارک جنگلی چاکوتاه احداث گردید و کشت درختان کویری به منظور مهار پیشروی بیابان در این منطقه رواج یافت. پارک جنگلی چاکوتاه، به یکی از نشانه های اصلی این روستا تبدیل شده است.

اقتصاد روستای چاهکوتاه بر پایه فعالیت‌های کشاورزی، دامداری، امور خدماتی و تولید صنایع دستی استوار شده است. گندم و جو مهم‌ترین محصول زراعی این روستاست. دامداری سنتی و تولید انواع لبنیات مانند شیر، ماست، پنیر، کره و روغن حیوانی در روستا رواج دارد. گروهی از زنان و دختران روستای چاهکوتاه به تولید انواع صنایع دستی اشتغال دارند. برخی از طرح‌های بافته‌های قالی ، گلیم و گبه‌های تولیدی روستا کاملاً رنگ و طرح بومی دارند و حاصل تصویرسازی و هنرمندی زنان و دختران روستاست.

پارک جنگلی چاهکوتاه

از مراسم ویژه مردم روستای چاهکوتاه می‌توان به مراسم دعای باران، دعای آرامش دریا، آیین‌های عزاداری روز عاشورا و مراسم سنتی عروسی اشاره کرد. در مراسم دعای باران و دعای آرامش دریا، از سازهای بادی و زهی استفاده می‌شود که جذابیت خاصی به برگزاری مراسم می‌بخشد. مردم روستا در این نوع مراسم عمومی حضوری فعال دارند.

سوغات روستای چاهکوتاه شامل صمغ، کندر، داروهای گیاهی و لبنیات می‌باشد و طبخ للک، رشته و انواع غذاهای جنوبی در روستای چاهکوتاه رواج دارد.

پارک جنگلی چاهکوتاه با قدمتی ۴۰ ساله، پارک بسیار زیبایی است که به زیستگاه گونه های گیاهی – درختی مناطق کویری و حاره ای و گونه های پرندگان ساحلی تبدیل شده است. مسیرهای بسیار زیبایی در دل این پارک جنگلی احداث شده است که از میان درختان کویری عبور می کند. آواز پرندگان و سکوت و پاکیزگی عمومی فضا، جذابیت پارک را دو چندان کرده است. نخلستان های انبوه خرما و مزارع طلایی گندم از دیگر چشم اندازهای زیبای روستای چاهکوتاه هستند.

آرامگاه شیخ حسینی چاهکوتاهی و فرزندانش که در جنگ معروف جنوب (ایران و انگلیس) به شهادت رسیده اند، از آثار تاریخی روستای چاهکوتاه است. در ضلع شمال غربی آرامگاه شیخ، آرامگاه شاعر معاصر ایران، زنده یاد منوچهر آتشی قرار دارد. مختصات جغرافیایی روستای چاهکوتاه ۵۱ درجه و ۸ دقیقه طول شرقی و ۲۹ درجه و ۳ دقیقه عرض شمالی است و این روستا از طریق شهر بوشهر با جاده‌ای مناسب قابل دسترسی است.

مرتبط:

عمارت كوتی _قدیمی ترین کنسولگری بوشهر

عمارت كوتی _قدیمی ترین کنسولگری بوشهر

جنوب ایران که به تصرف انگلیسی ها درآمد، فقط یک اتفاق سیاسی یا نظامی نیفتاد. زبان و معماری منطقه هم از این تسلط بیگانگان تاثیر گرفت و حالا اگر گذارتان به این منطقه بیفتد، می توانید ده ها اثر تاریخی از تسلط انگلیسی ها، پرتقالی ها و آمد و شد هندی ها ببینید.یکی از این بازمانده های خارجی در جنوب ایران، كنسولگری انگلیس معروف به «عمارت كوتی» است. بنایی كه در ضلع جنوب غربی بافت قدیم بوشهر و در محله كوتی قرار دارد و محله هم به دلیل وجود همین بنا، به این نام خوانده می شود. محله کوتی از محله های بزرگ و قدیمی بوشهر به حساب می آید و قسمت زیادی از آن در امتداد ساحل دریا قرار دارد.

معماری این محله دفاعی است تا دزدان دریایی نتوانند به منطقه نفوذ کنند. بنابراین، گشت و گذار در محله کوتی شما را یاد سرزمین قلعه ها خواهد انداخت. اهمیت کوتی در بوشهر قدیم به حدی بود که بیشتر مراکز تجاری، فرهنگی و نمادهای زندگی مدرن آن دوران، در این محله ساخته شده بود.

سه حیاط و یک عمارت

عمارت كوتی از سه حیاط غربی، شرقی و شمال شرقی تشكیل شده و در هر كدام از حیاط ها اتاق هایی در یك و دو طبقه با كاربری های مشخص، ساخته شده است.

پلان معماری اتاق های حیاط غربی كه در دو طبقه (همكف و اول) ساخته شد، «U» شكل است و در سه جهت شمال، جنوب و شرق اتاق ها، طارمه قرار داشته و بین ستون های طارمه ها، آفتابگردان چوبی تخت به كار رفته بود. از اتاق های حیاط غربی به عنوان دفتركار پرسنل كنسولگری انگلیس استفاده می شد.

در حیاط غربی، كف اتاق های طبقه همكف با اندود ساروچ و كف اتاق های طبقه اول با اندود گچ فرش شده و سقف آنها با تیرهای چندل پوشانده شده است.در برخی اتاق ها به علت بلندی طول اتاق از تیرهای چوبی قطور كه به تیرهای باربر (حمال) معروف هستند، برای اتصال تیرهای چوبی بین دو سقف به یكدیگر استفاده شده است.

از تزئینات هنری به كار رفته در اتاق های حیاط غربی به این موارد می توان اشاره كرد: استفاده از شیشه های رنگی در بازشوها ( درها، پنجره ها، گنجه ها)، هنر گچبری در حاشیه اتاق های ضلع شمالی به شكل نقوش گل و بوته و ساقه های گردان، به كاربردن كاشی های نقش دار رنگی در ابعاد ۱۰*۱۰ سانتیمتر در اطراف بخاری های اتاق های طبقه اول، و همچنین از تزئینات گچبری به سبك اروپایی به دور ستون ها طارمه ضلع جنوبی همراه با پخ در جهات مختلف آنها.

در حیاط شرقی كه پشت (سمت شرق) حیاط غربی قرار دارد و از نظر وسعت و مساحت بزرگ تر از حیاط غربی است، اتاق ها در یك طبقه (همكف) طراحی شده و از حیاط برای پاركینگ وسایل نقلیه (كالسكه و ماشین) استفاده می شده است.

کلیسایی در دل خانه

در ضلع جنوب حیاط شرقی، كلیسای مستطیل شكل كوچكی با سقف بلند قرار داشته كه به كلیسای (عیسی، ظهور مسیح) شهرت داشته و توسط رالف نارمن شارب در سال ۱۹۱۱ میلادی ساخته شده است.

در این كلیسای كوچك یك طبقه كه به كارمندان و افسران انگلیسی اختصاص داشته و از معماری زیبایی برخوردار بوده، از بازشوهای ( پنجره ها) ظریف، با شیشه های رنگی، قوس تزئینی شاخ بزی بین دیوارها و بالای پنجره ها و چراغ های چوبی زیبایی در گوشه های دیوارها به عنوان تزئینات داخلی استفاده شده است. بر سر در ورودی ضلع جنوبی كتیبه ای نصب بوده كه نام كلیسا به زبان فارسی و انگلیسی بر روی آن نوشته شده بود.

حیاط شمال شرقی نسبت به دو حیاط دیگر كوچكتر است. اتاق ها در سه جهت حیاط و یك طبقه ساخته شده و از آنها به عنوان انباری، اتاق نگهبانان و رانندگان استفاده می شده است. در ضلع شمال غربی بنا سرویس های بهداشتی (خزینه، چاه و حوضخانه، دستشویی ) قرار داشته و دو اتاق یك طبقه، برای كار پزشكان در نظر گرفته شده بود.

كف هر سه حیاط با اندود سیمان پوشانده شده و ارتباط طبقات به یكدیگر توسط سه نوع راه پله، یك دوم در گردش، یك طرفه و دو طرفه انجام می گرفت. زمین بازی تنیسی در خارج محوطه عمارت و در سمت غرب قرار داشته و آب انبار بزرگی در خارج حیاط كنسولگری بریتانیا و در سمت شرق برای استفاده ساكنین ساخته شده بود.

مسیر مقامات و رجال

ورود و خروج افراد به عمارت كوتی از طریق چهار در كه در چهار جهت شمال، غرب، شرق و جنوب قرار داشته، انجام می گرفت. از در شمالی، كه نسبتاً بزرگ است و امروز نیز وجود دارد، برای رفت و آمد وسایل نقلیه، و از در غربی كه دو ستون دایره شكل سنگی در دو سمت آن قرار دارد برای آمد و شد مقامات عالی رتبه انگلیسی استفاده می شده و در دو طرف در غربی از داخل، دو اتاق یك طبقه برای كنترل ورود و خروج افراد ساخته شده بود. در جنوبی كه كلیسا را به خارج متصل می ساخت، این امكان را به وجود می آورد كه افراد بدون عبور از سایر قسمت های ساختمان، به كلیسا رفت و آمد كنند و در شرق حیاط نیز یك در تخته ای كوچك قرار داشت.

سرنوشت کنسولگری پیر

با ملی شدن صنعت نفت ایران و رفتن انگلیسی ها از بوشهر، ساختمان این عمارت برای مدتی به عنوان اداره امور دارایی و اقتصاد و سپس اداره كشاورزی از آن استفاده شد. در هنگام جنگ تحمیلی، مهاجران جنگی در این ساختمان اسكان داده شدند. با تمام این ها، عمارت کوتی در ۵ تیرماه ۱۳۸۰ ه ش به شماره ۳۹۹۵ در فهرست آثار ملی كشور به ثبت رسید. زمانی که خیلی دیر بود و به همین دلیل بنا تا امروز آسیب های زیادی را متحمل شده است.

مرتبط:

عمارت امیریه _ دیدنی تاریخی بوشهر

اعلام لغو آیین های نوروزی در بوشهر

براساس سخنان مدیرکل میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری استان بوشهر، بدلیل شیوع کرونا در کشور، لغو آیین های نوروزی در بوشهر انجام شد.

محمدحسین ارسطوزاده با اعلام این خبر افزود: «همه اقدامات ما در راستای کنترل و انجام عملیات پیشگیرانه از شیوع ویروس کرونا بوده و با اجرای دقیق دستورالعمل های ستاد ملی مقابله با کرونا بنا بر حسب ضرورت اتخاذ تصمیم می کنیم که به همین دلیل تمامی آیین های نوروزی را در استان به منظور جلوگیری از شیوع ویروس کرونا لغو کردیم.»

وی اضافه کرد: «در این شرایط حساس ما باید به سلامت مردم فکر کنیم که در اولویت قرار دارد و تجمعات اینچنینی احتمال ابتلا را افزایش می دهد، بنابراین تصمیم بر لغو جشن های نوروزگاهی، تجمعات آیینی و دیگر مراسمات مختص نوروز و آغاز بهار گرفتیم.» این مسئول با اشاره به اینکه با کمک مردم و مسولان از این شرایط عبور خواهیم کرد ادامه داد: «در فرصت های مناسب دیگر و با تصمیم مسولین امر بازه های زمانی مشخص سفر برای هموطنان در نظر گرفته خواهد شد و دوباره نشاط و شادمانی به جامعه تزریق می شود.»

مدیر کل میراث فرهنگی بوشهر در پایان بر رعایت نکات بهداشتی پیشگیرانه تاکید کرد و گفت: «بهترین تصمیم ممکن از طرف مردم در این شرایط سفر نکردن و در خانه ماندن است و هر کدام از ما می توانیم با این کار مسئولان را در راستای کنترل این بیماری یاری کنیم و بی تردید سلامتی و شادکامی هم وطنان ما بیش از هر چیز با اهمیت بوده و در اولویت قرار دارد.»

مرتبط:

آشنایی با بوستان نوروز

بوشهر در زمستان

سواحل جنوب ایران یکی از بهترین مقاصد برای گشت و گذار زمستانی است؛ هوای گرم و شرجی استان های جنوبی، در این فصل تبدیل به آب و هوایی معتدل و مطلوب برای گردشگران می شود. بوشهر، یکی از این استان هاست که شهرها و جزایرش، بیش از ۹۰۰ کیلومتر نوار ساحلی خلیج فارس را به خود اختصاص داده تا همنشینی با این دریای زیبا و قدم زنی در ساحل تمیزش از جذابیت های سفر به آن جا باشد. البته استان بوشهر فقط ساحل زیبا ندارد، کوهستان هم دارد؛

کوه های نه چندان مرتفعی که باعث ایجاد چشمه ها، آبشارها و سرسبزی هایی در این استان شده است و نخلستان ها و باغ های منطقه که از آن ها سیراب می شوند طبیعت باصفایی پیشِ روی مسافران بوشهر می گذارد. وجود آثار باستانی و تاریخی در بوشهر نیز می تواند انگیزه ای مضاعف برای مسافران و گردشگرانش باشد. پس تا بهار از راه نرسیده و هوا گرم نشده، دست به کار شوید و لذت سفر به این خطه از کشورمان را از دست ندهید.

چطور برسیم؟

فاصله استان بوشهر تا تهران زیاد است و اگر حوصله رانندگی ندارید، امکان سفر هوایی هم برایتان فراهم است.

جاده ای: پرترددترین راه ورود به استان بوشهر، جاده برازجان است و از مسیر یاسوج- نورآباد یا شیراز- کازرون می توانید به آن وارد شوید تا پس از پشت سر گذاشتن برازجان، به شهر بوشهر برسید. استان فارس دو جاده دیگر هم به این استان دارد، فیروزآباد به جم و فیروزآباد به اَهرَم. اگر در استان خوزستان هستید می توانید از بهبهان یا هندیجان به بندر دیلم در غرب استان بوشهر برسید. برای ورود به شرق استان هم باید از هرمزگان وارد جاده گاوبندی (پارسیان) به عسلویه شوید.

هوایی: علاوه بر مرکز استان، شهرهای جم، عسلویه، بَهرِگان (بندر امام حسین (ع)) و جزیره خارک دارای فرودگاه هستند و از فرودگاه اغلب استان های کشور می توانید خود را به این استان دریایی برسانید.

دریایی: برای تهیه بلیت کشتی از بوشهر و گناوه به جزیره خارک، به سایت daryasafar.pmo.ir مراجعه کنید.

موزه گردی؛ موزه ای از جنس دریا

در استان‌گردی‌تان حتما سری هم به موزه های بوشهر بزنید. مثل موزه «دریا و دریانوردی خلیج فارس» که در عمارت قاجاری و زیبای کلاه فرهنگی در ساختمان کنسولگری وقت انگلستان بندر بوشهر قرار دارد. این موزه که زیرنظر نیروی دریایی ارتش اداره می شود، ابزار هدایت کشتی، ادوات سطحی و غیرسطحی جنگی دریایی و البته بقایای کشتی ۱۱۰ ساله «پرسپولیس» را که نخستین ناو جنگی ایران بوده، برای بازدید عموم در محوطه بزرگ خود جای داده است.

بازدید از عمارت های کهن

بازار سنتی بوشهر: شهر بوشهر فقط یک ورودی دارد و از هر مسیری که وارد شهر شوید ابتدا به میدان مطهری می رسید. آنجا باید وارد بلوار طالقانی شوید و در آن برانید تا ساختمان اداره بنادر و دریانوردی را در سمت راست تان و خیابان شهدا را در سمت چپ تان ببینید.

وارد خیابان شهدا شوید تا به بازار نزدیک تر شوید. بازار سنتی بوشهر در دوران قاجار ساخته شده است و آثار معماری آن دوران در راسته ها و مغازه ها به چشم میخورد. نورگیرها و تهویه های سقف به گونه ای طراحی شده اند که باران وارد صحن بازار نمی شود و در روزهای گرم بهار و تابستان هم نور خورشید مستقیما به بزار نمی تابد. دو راسته اصلی بازار شامل «معین التجار» و «رییس التجار» هستند و اگر از خیابان لیان وارد بازار شوید، به ترتیب با صنوف قنادی، مسگری، لحیم کاری، طلا و ساعت، بزازی، عطاری، ماهی فروشی و رطب فروشی رو به رو می شوید.

عمارت ها و موزه ها: در شهر بوشهر می توانید از عمارت های تاریخی زیادی دیدن کنید. عمارت کلاه فرنگی در محله «سبزآباد» که محل موزه دریانوردی است و عمارت قاجاری «طاهری» در خیابان ساحلی که موزه مردم شناسی بوشهر در آن مستقر است، آماده بازدید گردشگران است. کلیسای ارامنه یا گریگوری یکی از ساختمان هایی است که حتما باید به تماشای آن رفت. این کلیسا در نزدیکی تقاطع خیابان انقلاب- آیت الله بلادی بهبهانی در محله «شنبدی» قرار دارد و متعلق به دوره حضور انگلیسی ها در بوشهر یعنی حدود ۱۵۰ سال پیش است.

 درخت بزرگ وسط حیاط این کلیسا و گورستان ارامنه پشت آن، بسیار قدیمی و دیدنی است. عمارت تاریخی دیگر بوشهر، عمارت «حاج رییس» است که مجموعه ای از پنج ساختمان تودرتو است و در اواسط دوره قاجاریه توسط تاجری سرشناس به نام «حاج عبدالرسول طالبی» معروف به «حاج رییس» ساخته شده است. این بنا هم در محله شنبدی قرار دارد و تقریبا شش متر تا دریا فاصله دارد. «عمارت گلشن» هم تقریبا ۱۷۰ سال قبل توسط تاجر بزرگی به نام «گلشن» در فاصله ای نزدیک به دریا ساخته شده. این بنا در خیابان خلیج فارس واقع شده است و هم اکنون یگان حفاظت و مرمت سازمان میراث فرهنگی در آن استقرار دارد.

ساحل بوشهر: شهر بوشهر حدود ۱۸ کیلومتر ساحل صخره ای و ماسه ای دارد که البته تمام این ساحل قابل استفاده برای مسافران نیست. اگر خیابان خلیج فارس را در حاشیه دریا ادامه بدهید، به پارک ساحلی می رسید که آلاچیق، قهوه خانه و کافه های زیادی دارد و می توانید کمی آن جا استراحت کنید.

غذاهای محلی: بعد از گشت و گذار در بوشهر و بازارش می توانید به انتهای غربی خیابان لیان (سمت ساحل) بروید و از غذاهای دریایی «رستوران سنتی قوام» (که یک آب انبار ۱۵۰ ساله بوده) لذت ببرید. رستوران های «خاتم» (در کمربندی خلیج فارس)، «اسطوره» (در میدان مطهری) و «میداف» (در مسیر ساحلی جفره) هم فضایی سنتی دارند. همچنین فلافل فروشی های این شهر را فراموش نکنید! «شهرک بهمنی»، «خیابان ساحلی»، «پارک شغاب» و «پارک آب شیرین کن» پر از فلافل فروشی اند.

مسیر بوشهر- برازجان- تنگ‌ارم؛ از ساحل تا کوهستان

نخلستان های آب پخش: از تنها دروازه خروجی بوشهر که بیرون بیایید وارد جاده برازجان خواهید شد. نام دیگر «بزارجان»، «دشتستان» است و در همین جاده می توانید نخلستان های معروفش را ببینید. تقریبا ۱۰ کیلومتر مانده به برازجان، از بزرگراه خارج شده، خروجی سمت چپ را انتخاب کنید که به طرف شهر کوچک «آب پخش» می رود. نخلستان های آب پخش اکثرا در شرق و جنوب این شهر قرار دارند و از آب رودخانه «شاهپور» (یا همان دالَکی) تغذیه می شوند که البته این آب از طریق کانال های متعدد و پرتعداد، بین نخلستان ها پخش می شود و علت نامگذاری شهر هم همین بوده است.
خرماهای آب پخش شامل انواع «کبکاب»، «شیخالی»، «بریمی»، «محبوبی»، «برهی»، «قندی» و… بوده که نوع «کبکاب» آن بسیار گوشتی و آبدار است. می توانید از آب پخش به برازجان برگردید یا مسیرتان را به طرف شهر سعدآباد ادامه دهید تا بتوانید پنج کیلومتر بعد از سعدآباد، روستای «زیرراه» و آبشار معروفش را بدون هیچ پیاده روی ای ببینید. شهر بعدی، «وحدتیه» است و بعد از وحدتیه به جاده اصلی خواهید رسید که آن جا باید به چپ بپیچید.

گور دختر و کوشک اردشیر: حدود هشت کیلومتر برانید تا خروجی «تنگ ارم» را در سمت راست تان ببینید. در این جاده کوهستانی حدود ۳۰ کیلومتر که جلو رفتید، بعد از روستای «رود فاریاب» تابلوهای «آبشار رودفاریاب» را در حاشیه جاده می بینید. برای دیدن این آبشار باید از پله های احداث شده استفاده کنید. در ادامه راه، به شهر سردسیر «تنگ‌ارم» خواهید رسید. معروف بودن «تنگ‌ارم» به خاطر دو بنای تاریخی اش است، «گور دختر» که بنایی سنگی از دوران هخامنشی است و «کوشک اردشیر» که کاخ و عمارتی ساخته شده از سنگ و ساروج است و قدمت ساسانی دارد.

برای دیدن این آثار تاریخی باید یک کیلومتر بعد از شهر تنگ‌ارم، در جاده فرعی که سمت چپ تان می بینید حدود ۳۰ کیلومتر برانید و گردنه را رد کنید و وقتی به دشت رسیدید، سه راهی را به سمت چپ بپیچید و ۱۰ کیلومتر دیگر هم جلو بروید تا «گوردختر» و «کوشک اردشیر» را در سمت چپ خود و به فاصله نسبتا نزدیک از جاده ببینید.

مسیر بوشهر تا بندر سیراف؛ راه آبی ابریشم

دلوار: «رئیسعلی دلواری» نماد مبارزه با استعمار در بوشهر است که خانه اش در شهر دلوار تبدیل به موزه شده است. برای رسیدن به دلوار که در ۴۵ کیلومتری شرق بوشهر قرار دارد، باید از بوشهر خارج شوید و قبل از رسیدن به «چغادک» به جاده سمت راست تان بروید. دلوار علاوه بر خانه رئیسعلی دلواری، ساحل زیبایی هم برای قدم زنی دارد.

خورموج: از دلوار به «جائینک» بروید و جاده فرعی «انبارک» را انتخاب کنید. تا بتوانید قبل از رسیدن به شهر «اَهرَم» وارد جاده «خورموج» شوید. در شهر خورموج، «قلعه محمدخان دشتی» را ببینید و سپس از شهر خارج شوید و «بُحِیری» را هم رد کنید و وارد جاده زائر عباسی در سمت راست تان شوید و تا انتهایش بروید، سپس به سمت راست و یک کیلومتر جلوتر به چپ بپیچید تا بتوانید نیایشگاه باستانی و صخره ای «مُند» را در انتهای مسیر ببینید که نمایی شگفت انگیز دارد و حتی می توانید وارد حفره های دست کند آن هم بشوید.

گنبدهای نمکی جاشَک: جاده خورموج- کنگان را ادامه دهید تا ابتدا به شهر کوچک «کاکی» برسید. تقریبا ۱۶ کیلومتر بعد از کاکی، یک جاده فرعی خاکی در سمت چپ تان است که برای ورود به آن باید از دوربرگردان بعدی، وارد باند مقابل شوید. در انتهای این جاده خاکی و شش کیلومتری (موسوم به جاده معدن نمک جاشک) می توانید خودروتان را پارک کنید و با کفش مناسب، شروع به دامنه نوردی در میان گنبدهای نمکی کنید. این احجام سنگی نمکی، از همان جا شروع شده است و هرچه جلوتر بروید بزرگ تر و خوش رنگ تر می شوند، شورابه های کوچکی را هم می توانید در مسیرتان ببینید.

بندر سیراف یا طاهری: بعد از جاشَک، به «آبدان» و «کنگان» و سپس «سیراف» خواهید رسید. در بندر سیراف ابتدا به دیدن منطقه باستانی «سیراف» بروید که پر از گودال های چهارگوش است که عده ای آن ها را گورهای کهن می دانند و عده ای هم بر این باورند که این گودال ها برای مهار سیلاب حفر شده اند. بعد از دیدن این محوطه، به دیدن «عمارت نصوری» در انتهای شهر بروید که قدمت قاجاری دارد. در اینجا تماشای ساحل زیبای «بندر سیراف» را هم از دست ندهید.

بندری که در زمان تجارت جاده ابریشم، نقش به سزایی در تجارت بین المللی داشته است و دریانوردان آن از یک طرف تا سواحل جنوبی عربستان و سواحل شرقی آفریقا و از طرف دیگر تا سواحل هندوستان و چین در اقیانوس آرام به تجارت می پرداخته اند.

بندر سیراف بوشهر
کوه پردیس: از سیراف که به سمت شمال حرکت کنید و وارد جاده ۲۰ کیلومتر و کوهستانی سیراف- جم شوید، کمی مانده به شهر جم، نمای زیبایی از «کوه پردیس» (یا پَدری) را خواهید دید که البته روایاتی غیرواقعی هم درباره اش وجود دارد، مثل خواص درمانی، جاذبه قوی اش و کشاندن خودروها در سربالایی و… اما تماشای منظره زیبایش خالی از لطف نیست.

کوه پردیس بوشهر

چه بخریم؟

سفری با طعم خرید
در استان بوشهر می توانید در دو بندر «گناوه» و «دیلم» از بازارهای ساحلی خرید کنید. از بوشهر به برازجان بروید و در کمربندی برازجان، جاده گناوه را انتخاب کنید وقتی به گناوه برسید ابتدا وارد بلوار جمهوری خواهیدشد. این بلوار را که مستقیم ادامه دهید، از تقاطع پاسداران به بعد، دیگر بلوار نیست و نامش هم خیابان بسیج می شود. از همین جا پاساژها را خواهیددید و اگر در خیابان بسیج، اولین چهارراه را به چپ بپیچید، به میدان امام یا همان بازار اصلی می رسید. از ضلع جنوبی میدان که به طرف پایین حرکت کنید، به بلوار ملوان می رسید و رو به روی تان (سمت اسکله)، بازار ماهی فروش ها را می بینید.

 در کنار بازار ماهی فروش ها می توانید به اسکله بروید و به ویژه هنگام طلوع یا غروب خورشید، عکس های زیبایی از محل پهلوگیری کشتی ها بگیرید. بلوار ساحلی خلیج فارس هم محل مناسبی است برای قدم زدن در ساحل زیبای خلیج فارس. اگر همچنان میل به بازارگردی دارید، می توانید سری هم به بازارهای ساحلی بندر دیلم در ۶۵ کیلومتری گناوه (در مسیر خوزستان) بزنید. اگر هم می خواهید ماجراجویی کنید، می توانید از اسکله «گناوه»، سوار شناورهای مسافربر شوید و به جزیره خارک بروید، شبی را در جزیره سر  کنید و صبح فردا به گناوه برگردید.

منبع: ماهنامه همشهری سرزمین من / برترین ها

مرتبط:

عمارت امیریه _ دیدنی تاریخی بوشهر

ساحل ریشهر بوشهر ساحل پیر جنوب!

بندر گناوه _ بندری با قدمت ۱۵۰۰ ساله

بندر گناوه یکی از شهرهای استان بوشهر ایران و مرکز شهرستان گناوه است. بازار گناوه بازار بزرگی است که هر ساله میزبان هزاران نفر از مردم سرتاسر ایران است که برای خرید به این شهر می‌آیند. نام بندر گناوه در قدیم جنابه یا جنابا بوده است.

گناوه کجاست؟

بندر گناوه یکی از شهرهای دیدنی استان بوشهر است که به دلیل ساحل زیبا، حیات وحش و همچنین وجود بازارهای سنتی که در آن وجود دارد بسیار در بین گردشگران شهرت دارد. جالب است بدانید که نام این بندر در قدیم جنابه یا جنابا بوده است.

بندر گناوه یکی از نقاط گردشگری در جنوب ایران است که سالانه میلیون ها نفر تنها به قصد خرید و رفتن به سواحل زیبای خلیج فارس به سمت آن می رود. اما ناگفته نماند که علاوه بر جاذبه های زیبا و دریای نیلگون خلیج فارس بازارهای خرید عمده ای هم در این شهر وجود دارد که مسافران زیادی را برای خرید به سمت این بندر جذب می کند.

بندر گناوه دارای تاریخی ۱۵۰۰ ساله است. مورخین تاریخ شهر را به دوران ایلامی نسبت داده‌اند که در دوران ساسانیان به رشد و شکوفایی فراوانی دست یافته است.

موقعیت جغرافیایی بندر گناوه:

شهر بندری گناوه در طول جغرافیایی ۵۰ درجه و ۳۱ دقیقه شرقی و عرض جغرافیایی ۲۹ درجه و ۳۴ دقیقه شمالی قرار دارد. بندر گناوه مرکز شهرستان گناوه در ۱۶۰ کیلومتری شمال بوشهر قرار دارد.

گناوه یکی از شهرهای شمالی استان بوشهر است که بین بوشهر و بندر دیلم واقع شده است. بندر گناوه از شمال غربی به شهرستان دیلم، از شمال شرقی به استان فارس، از شرق به شهرستان دشتستان، از جنوب به بوشهر و از غرب به خلیج فارس می‌رسد.

بندر گناوه
جاذبه های گردشگری بندر گناوه:

علاوه بر ساحل زیبای خلیج فارس، این بندر تاریخی، مناطق دیدنی و باغ های زیبا و بناهای مذهبی دارد که دیدن آنها می تواند ما را با بخشی از تاریخ و فرهنگ ایران آشنا کند.

۱٫ تالاب حله، از مناطق حفاظت شده گناوه است که از رود حله سرچشمه می گیرد و زیستگاه پرندگان مهاجر و جانوارانی مانند گراز، شغال، گرگ و خرگوش است و وسعت آن حدود ۴۰هزار هکتار است. مزارع سرسبز اطراف این تالاب و حیات وحش بکر آن مکانی دیدنی برای علاقمندان به طبیعت است.

۲٫ ساحل شنی بندر گناوه و چشم انداز زیبایی روستاهای چاهک، مال قاید، قلعه حید و بندر ریگ از جذابیت های گناوه به شمار می آید. تفریحات ساحلی مانند قایق سواری و … در این بنادر در دسترس است . در ایام نوروز ، جشنواره غذاهای محلی و مجسمه های شنی و بازی های بومی در کنار ساحل برگزار می شود که بر جذابیت این منطقه می افزاید.

۳٫ بندر ریگ، از لحاظ تاریخی دارای اهمیت بسیاری است. این بندر از زمان صفویان به علت موقعیت استراتژیک خود محل نزاع ایرانیان و انگلیسی ها و پرتغال ها بوده است. یکی از قهرمانان ملی ایران به نام میرمهنا در این منطقه زندگی می کرده است . او موفق شد به سلطه پرتغال ها در خلیج فارس خاتمه دهد. در سالهای اخیر خدمات گردشگری در این روستا بسیار بهبود یافته، جاده های آن اصلاح شده اند.

۴٫ بناهای مذهبی و تاریخی مانند امامزاده سلیمان، بی بی مریم، شاه صد الدین و آقا ابوالحسن از دیگر ظرفیت های گردشگری این بندر است.

۵٫ بازارهای بندر گناوه یکی دیگر از جاذبه های گردشگری این منطقه است. نزدیکی این بندر به کشورهای عربی موجب شده است بسیاری از برندهای معروف در بازار آن با قیمتی مناسب در دسترس باشند. از این منظر گناوه را «دبی» ایران می نامند. مشهورترین بازار این بندر، بازار سیف است. این بازار در میدان امام خمینی واقع شده است و مرکز خرید وسایل برقی است. البته باید توجه داشت که کالاها بدون ضمانت نامه هستند.

۶٫ بازار ماهی فروشان یکی دیگر از بازارهای معروف گناوه در بلوار ملوان است که در آن انواع ماهی از ماهی های جنوب تا خرچنگ و کوسه و مرکب ماهی یافت می شود.

اقتصاد گناوه:

چرخ اقتصاد گناوه بر مدار ماهی گیری، کشاورزی، دامداری و تجارت با کشور های حوزه ی خلیج فارس در گردش است. تجارت و ماهی گیری که مهم ترین درآمد بیش تر اهالی این شهر را تشکیل می دهد، مهم ترین رشته اقتصادی بخش گناوه را به وجود آورده است. کشاورزی به علت کمبود آب کشاورزی، منحصر به هرس و نگه داری درختان خرما و کشت دیمی گندم و جو بوده است و به زحمت تکاپوی احتیاجات محلی را می نماید. اما خرما مانند بیش تر نواحی ساحلی خلیج فارس بازده خوبی داشته و جزواقلام صادراتی این بخش محسوب می‌شود. دام داری نیز با بهره اندک در بعضی نقاط رایج بوده و شامل گاو و بز می گردد.

بر روی هم گناوه هم از جهت کشاورزی و هم از نظر تجاری و عملیات بندری و ترخیص کالا و نیز از نظر توسعه صنایع کوچک دارای استعداد بسیار است.

از گناوه چی بخریم؟

گبه بافی در گناوه بسیار رایج است و کارگاه‌های گبه و گلیم بافی زیادی در سطح شهر گسترده شده است. از دیگر چیزهایی که میتوان از گناوه خرید حصیر و سفال است. به دلیل شغل اصلی مردم این منطقه که ماهیگیری است، مرغوبترین میگوی دنیا در این منطقه صید می‌شود. از ماهی‌هایی هم که میتوانید از گناوه بخرید حلوا، شوریده، سرخو و هامور است. بازار ماهی فروشان گناوه در بلوار ملوان قرار گرفته است.

بندر گناوه

زبان مردم بندر گناوه:

فرهنگ آبادی های کشور زبان لُری با گویش حیات داوودی زبان غالب مردم بندر گناوه می‌داند.

 

آب و هوای بندر گناوه:

آب و هوای گناوه گرم و مرطوب است، به طوری که اگر در ماه‌های گرم سال به آن سفر کنید، امکان خیس شدن لباستان از گرمای هوا وجود دارد.

 

بهترین فصل سفر به بندر گناوه:

بهترین وقت سفر به گناوه از اواسط آبان تا اواسط فروردین است،

 

چطور به گناوه برویم؟

برای رفتن به بندر گناوه باید از هر نقطه ایران که هستید خود را به استان بوشهر برسانید و از آنجا به بندر گناوه برسید.

تهران: تهران –قم-اراک- بروجرد- خرم آباد- دزفول-اهواز-ماهشهر-گناوه
تهران: تهران-قم- اصفهان- شهررضا-سمیرم-گچساران-گناوه
اهواز: اهواز-بندر ماهشهر-هندیجان-بندر دیلم-گناوه
شیراز: شیراز –قائمیه-شبانکاره-بندرگناوه

شب در بندر گناوه کجا بمانیم:

شما در فصل های خوش آب و هوا و زمانی که امکان بارندگی وجود ندارد می‌توانید در بیشتر نقاط شهر چادر بزنید اما اگر قصد رفتن به هتل هارا دارید. هتل هایی وجود دارد که میتوانید در آنجا اقامت کنید.

 

مرتبط:

روستای گماران ،شهرستان گناوه

عمارت امیریه _ دیدنی تاریخی بوشهر

عمارت امیریه در بخش مرکزی بوشهر واقع شده و یکی از آثار تاریخی و از نقاط دیدنی استان بوشهر در جنوب ایران است. ساختمان اصلی بنا مربوط به دوره قاجاریه است و نخست به دستور امیر وقت جنوب، معروف به سید حسین بلدیه که در آن محل انجام وظیفه می‌کرده بنا شده است.
عمارت امیریه مربوط به دوره قاجار است و در بوشهر، خیابان ساحلی، پارک خلیج فارس، محله کوتی واقع شده و این اثر در تاریخ ۱۹ اردیبهشت ۱۳۷۸ با شمارهٔ ثبت ۲۳۱۹ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است

این عمارت، واقع در بخش مرکزی شهرستان بوشهر یکی از آثارهای تاریخی و از نقاط دیدنی استان بوشهر در جنوب ایران است.

در سال ۱۳۷۶ خ. به پیشنهاد اداره میراث فرهنگی و بنیاد ایران‌شناسی، عمارت امیریه به موزه مردم‌شناسی بوشهر تبدیل شد.

ساختمان اصلی بنا مربوط به دوره قاجاریه است و نخست به دستور امیر وقت جنوب، معروف به سید حسین بلدیه که در آن محل انجام وظیفه می کرده بنا شده. این خانه از دو طبقه تشکیل شده و در جلو ایوانی بزرگ دارد که دارای دو درگاه ورودی می باشد و در طبقه بالا نیز بالکنی از جنس چوب ساخته شده است.

عمده مصالح تشکیل دهنده این بنا سنگ‌های مرجانی، گچ و چوب ساج می‌باشد که به منظور جلوگیری از نفوذ رطوبت به دلیل نزدیکی به دریا و موریانه نخست اطراف ستونها را با بند کمال (کنبال) که از الیاف درخت نارگیل درست می‌شود می‌پیچانده‌اند و سپس روی پوست مزبور با گچ تزئین داده‌اند.

 

ورودی عمارت دارای چشم اندازی بسیار زیباست و پوشش سقف از چوب صندل یا چندل است. ستون های جلو ساختمان نیز از جنس چوب ساج است. در جهت جلوگیری از نفوذ رطوبت (به دلیل نزدیکی به دریا) و موریانه نخست اطراف ستون ها را با بید کنبال که از پوست درخت نارگیل درست می شود پیچانده و سپس روی آن را با گچ تزیین کرده اند. چوب های کنده کاری به کار رفته در طارمه و نقوش در و پنجره ها، گچبری سر در ها، کنده کاری و گوه های برنجی به کار رفته در درگاه ورودی از عوامل تزیینی این بنا هستند.

عمارت امیریه یکی از دیدنی های تاریخی بوشهر

برخی به اشتباه ساخت عمارت امیریه را به سید حسین بلدیه نسبت می‌دهند در حالیکه سید حسین بلدیه در زمان رضاشاه شهردار بوشهر بوده‌است و ساختمان عمارت امیریه در سال ۱۳۱۹ ق یعنی ۲۵ سال قبل از پادشاهی رضاشاه به پایان رسیده‌است. در این مورد آمده‌است: «عمارت امیریه در اوایل حکومت رضاشاه به عنوان ساختمان بلدیه (شهرداری) منظور گردید، و شهردار وقت بوشهر سید حسین سعادت که به سید حسین بلدیه مشهور شده، در آن انجام وظیفه می‌کرد.»

 

این بنا از دو طبقه تشکیل شده‌است. در جلو ساختمان ایوانی بزرگ وجود دارد که دارای دو درگاه ورودی است و در طبقه بالا بالکنی با جنس چوب است. وسط دو درگاه ورودی از داخل ساختمان اتاق بزرگ در دو طبقه درست شده‌است که احتمالاً برای پذیرایی یا کنفرانس بوده و دارای چشم‌اندازی زیبا به بیرون و منظره دریا می‌باشد. ساختمان دارای حیاط مرکزی و تمامی اتاق‌ها دورتادور واقع شده‌اند که در هر طبقه ده اتاق وجود دارد. در گوشه خاوری راه پله‌ای برای رفتن به پشت بام ساخته شده‌است.

جنس درها و پنجره‌ها از چوب ساج بوده و حفاظ آن‌ها در جلو می‌باشد. درها دو لنگه و دارای نقش و نگار هستند. ورودی عمارت دارای چشم‌اندازی بسیار زیباست و پوشش سقف از چوب صندل یا چندل است (نوعی چوب مخصوص که از هندوستان و مومباسا می‌آورده‌اند). ستونها جلو ساختمان نیز از جنس چوب ساج است. در جهت جلوگیری از نفوذ رطوبت (به دلیل نزدیکی به دریا) و موریانه نخست اطراف ستون‌ها را با بند کنبال یا «کومبار» که از پوست درخت نارگیل درست می‌شود پیچانده و سپس روی آن را با گچ تزیین کرده‌اند.

چوب‌های کنده کاری به کار رفته در طارمه و نقوش در و پنجره‌ها، گچبری سردرها، کنده کاری و گوه‌های برنجی به کار رفته در درگاه ورودی از عوامل تزیینی بنا هستند. این بنا هم‌اکنون موزه مردم‌شناسی است. ساختمان توسط شهرداری بوشهر در سال ۱۳۷۸ مرمت و تعمیر شده‌است.

ساحل شگفت انگیز بنود عسلویه

ساحل بنود ، ساحلی است بکر وزیبا که چشم هر بیننده را خیره می کند. هنگامی که بر بالای صخره های بلند و عمودی ساحل که می ایستیم چشمانمان جز پهنه وسیع دریا و امواج بزرگ وسهمگین دریا در برابر سنگ ها چیزی را نخواهد دید.

بنود

این صخره های زیبا  وشگفت انگیز و غروب های منحصر به فرد با وجود سکوت محضی که این فضا را فراگرفته ،روستای بنود را به یکی از مقاصد جذاب برای گردشگران تبدیل کرده است.

بنود

نظاره ستارگان در آسمان صاف  این ساحل بسیار لذت بخش است.  ورزش های ساحلی ، قایق سواری و شنا برای گردشگران فراهم است.

این سواحل زیبا در مجاورت روستای بنود در شش کیلومتری چاه مبارک شهرستان عسلویه و با فاصله ی حدودا یک و نیم سـاعته از عسلویه ،در جنوبی ترین نقطه استان بوشهر قرار گرفته است.

بنود

غار دریایی

از دیگرجاذبه های شگفت انگیز این روستا وجود غار دریایی است که برای رسیدن به این غار باید تپه ی کوچکی بگذرید. اگر وارد غار شوید، به غار بزرگتری خواهید رسید که دارای دو دهانه است. جایی که موج های ساحل و نور خورشید در پیش رویتان قرار دارد و بی‌شک شگفتی عجیبی را برایتان رقم خواهد زد.

بنود

باوجود فاصله بسیار کم روستا تا دریا ، امکان تماشای دریا از روستا وجود ندارد.شکل و بافت سنتی روستا از دیگر جاذبه های دیگر این مکان است.این روستا دارای ظرفیت‌های بالایی در بخش گردشگری است ولی زیرساخت‌های مورد نیاز در این روستا ایجاد نشده و راه دسترسی به روستا یکی از مشکلات اساسی روستای بنود است.

جالب است بدانید که ساحل این روستا اخیرا میزبان سینما گران برای ساخت فیلم محمد رسول الله بوده است . بدین ترتیب بازدید از بقایای این شهرک سینمایی در کنار صخره های زیبا و دریای آرام خالی از لطف نخواهد بود.

بنود

روستای بنود علاوه بر جاذبه های طبیعی از مکان های تاریخی همچون بقایای آبگیر ساسانی ، آسیاب های آبی بنودو… برخوردار است که نشان از قدمت تاریخی بسیار آن دارد. این روستا حدود ۸۰۰ نفر جکعیت داشته و بیشتر اهالی آن در عرصه صیادی و دریانوردی مشغول به کار هستند .

روستـای بنـدو

در جنوبی ترین منـاطق استـان “بوشهر” و در نزدیکی شهر “عسلویه” روستـایی کهن به نـام “بنـدو” واقع شـده است. روستـایی طبیعی، تـاریخی و به دور از از هیاهوی صنعت، که در پایتخت انرژی ایران قرار گـرفته است. روستـایی بـا قدمت بـالا و کهن که آثار گـران بهای تـاریخی را در دل خود جای داده است.

باتوجه به اینکه این روزها، بهترین زمان سفر به این منطقه است، پیشنهاد می‌کنیم که زیبایی این منظره را از دست ندهید.