نوشته‌ها

دستکند زیرزمینی روستای موغان فریدن

دستکند زیرزمینی ۴ طبقه روستای موغان در تاریخ ۱۹ دی ماه سال ۹۵ در زیر تپه مشرف به این روستا کشف شد. دستکنده به گونه‌ای از معماری اطلاق می‌شود که در آن به‌منظور خلق فضای معماری، از فرآیند کاهش فضا استفاده می‌شود. به عبارت دیگر برخلاف آنچه در معماری معمول از روی هم قرار دادن مصالح می‌توان به فضای مورد نیاز دست پیدا کرد، در معماری دستکند این فضاها نتیجه کندن بخش‌های از یک توده و حجم‌پر است به‌همین دلیل خلق این اثر، معماری کاست نام گرفته و در متون علم معماری به زبان لاتین Troglodytic Architecture خوانده می‌شود.

در شهر فریدن و به خصوص روستاهای آن به خاطر شرایط فراهم شده به وسیله بستر خاک و زمین موجود، دستکنده‌ها به وفور یافت می‌شوند و معمولا هر طایفه دارای یک دستکَند بوده است. اسناد معتبر مبنی بر قدمت این آثار وجود ندارد اما براساس کاوش‌ها و نظر باستان شناسان قدمت این آثار تا دوره صفویه هم می‌رسد.

تاکنون در سطح شهرستان فریدن حدود ۵۰۰ دستکند شناسایی شده است. از این تعداد چهار دستکند منحصربه‌فرد هستند که عبارت‌اند از دستکند شهر دامنه، دستکند روستای موغان، دستکند روستای قوهک و دستکند روستای سواران.

دستکند روستای موغان در نزدیکی رودخانه پلاسجان و در داخل روستای موغان واقع شده است. روستای موغان در بیست کیلومتری مرکز فریدن و  ۱۴۰ کیلومتری غرب اصفهان واقع شده است.

 معماری طبقاتی دستکند

از جمله مهم‌ترین دلایل شاخص بودن این مکان، معماری طبقاتی آن است. به نحوی که این دستکند در ۴ طبقه بنا شده و ۹ ورودی دارد که تاکنون ۴ ورودی آن مورد شناسایی دقیق قرار گرفته است. تهویه هوای این چهار طبقه، به وسیله یک چاه تهویه انجام می‌شود که از هر چهار طبقه عبور می‌کند.

این شهر زیرزمینی دارای ۹ ورودی است، ورودی که برای مسافران و بازدیدکنندگان در نظر گرفته شده است از طبقه دوم شروع می‌شود، از پله‌های ورودی که پایین برویم، راهرویی با دهانه باریک سمت چپ نیز دیده می‌شود و راه کمی مار پیچ می‌شود تا به راهرو طبقه دوم که فضا روشن‌تر است می‌رسد.

داخل راهرو طبقه دوم آخوره‌ها  نمایان می‌شود، در مرکز این راهرو چاهی عمیق وجود دارد که برای تامین آب شرب ساکنان و احشامشان بکار می‌رفته است.

همچنین در همین بخش از راهرو طبقه دوم، پلکانی وجود دارد که بینندگان را به طبقه سوم هدایت می‌کند، در میان این راهرو، چاه تهویه هوا قرار گرفته که نشان از توانمندی معماران سنتی و چیره دست آن زمان دارد.

در سمت راست انتهای سالن طبقه دوم اتاقکی قرار دارد که وقتی وارد آن می‌شویم، در انتهای اتاق حفره‌ای را مشاهده می‌کنیم که بر اساس گفته‌ها، با دست کنده‌های مجاور در ارتباط است.

با گذر از این یک راهروی باریک، طبقه سوم را مشاهده می‌کنیم که سقفش نسبت به دیگر طبقات تفاوت دارد، به گونه‌ای که سقف این طبقه، محکم‌تر از سقف دیگر طبقات است، انتهای این طبقه نیز یک چاه آب وجود دارد، همچنین  در دیوارهای این طبقه غرفه کوچکی برای نگهداری سلاح و عدوات تعبیه شده است.

انتهای راهروی طبقه دوم که نسبت به دیگر طبقات بزرگ‌تر است، پله‌های کوچکی وجود دارد که بیننده را به طبقه اول راهنمایی می‌کند، در این طبقه شاهد یکی دیگر از ورودی‌های ۹ گانه این دستکند زیر زمینی هستیم و سپس با گذر از ورودی، جایگاهی برای استراحت ساکنان مشاهده می‌شود.

معماری این طبقه نیز شبیه دیگر طبقات است، اما نسبت به دیگر طبقه‌ها اتاقک‌های محورهای چپ و راست آن کمی بیشتر است. میان این طبقه راهرویی وجود دارد که  به طبقه چهارم راه دارد.

این دستکند زیر زمینی که مساحت بیش از ۳۰۰۰ متر را به خود اختصاص داده است، در گذشته برای مقابله با بلایای طبیعی و همچنین هجوم دشمنان و حمله حیوانات درنده ساخته شده است. با توجه به شرایط اقلیمی شهرستان فریدن که زمستان‌های بسیار سرد دارد، وجود این دستکندها برای حفظ جان سازنده‌های دستکندها و احشام آ‌نها ضروری بوده است.

از دیگر ویژگی‌های این دستکند زیرزمینی، وجود تابستان خنک و زمستان گرم در محیط آن است. با توجه به احداث این دستکند در عمق زمین، دمای هوای آن همواره در حدود ۱۸درجه است، لذا در ادوار مختلف به ویژه در زمستان نیاز به سوخت برای گرما نداشته است.

* گزارش از زهرا گرامی، مدیر  روابط‌عمومی اداره میراث‌فرهنگی، گردشگری و صنایع‌دستی شهرستان فریدن

مرتبط:

دستکند زیرزمینی سامن؛ گمشده در پیچ و خم اعتبار

روستای صخره‌ای «میمند»

گوور قلعه ، گوردخمه صخره‌ای در ماه‌نشان زنجان

دست کنده های روستای موغان

روستای موغان یکی از روستاهای گردشگری شهرستان فریدن است. این روستا که قدمتی کهن دارد دارای روستایی دست کند و تاریخی است که در چهار طبقه ساخته شده و مورد توجه گردشگران قرار گرفته است. شهر زیرزمینی موغان در عمق ۲۰ متری زمین در زیر تپه باستانی روستا، در وسط آبادی قرار گرفته است. روستای دست کند دو دوره تاریخی دارد، دوره اول که مربوط به قبل از اسلام است با سفالهای نخودی و قرمز رنگ شناخته می شود و دیگری مربوط به دوره اسلامی است. برخی قدمت طبقات یک و دو را به دوره های هخامنشی نسبت داده اند.

این شهر زیرزمینی دارای ۹ ورودی است که از این تعداد تنها پنج ورودی باز شده است. ورودی که برای مسافران و بازدیدکنندگان در نظر گرفته شده است از طبقه دوم شروع می شود، از پله های ورودی که پایین برویم در تاریکی که پیش می رویم، راهروی دهانه باریک سمت چپ را نیز می بینیم، اینجا راه، کمی مار پیچ می شود اما با ورود به راهرو طبقه دوم فضا روشن تر است.

داخل راهرو طبقه دوم که می شویم آخوره ها، چپی و راستی ها را مشاهده خواهیم کرد  که هنوز بر پیکر آنها جای تیشه آدمی باقی است، وسط راهرو چاهی عمیق وجود دارد که از تامین آب شرب ساکنان این طبقه برای خود و احشامشان خبر می دهد.

روستای موغان

وسط راهرو طبقه دوم پلکانی است که ما را به طبقه سوم هدایت می کند، در میان این راهرو تهویه هوا قرار گرفته که نشان از معماران چیره دست آن زمان دارد، طبق گفته راهنمای گردشگری از این نوع تهویه ها، ۱۲ تای دیگر در این شهر زیر زمینی وجود دارد.

اتاقک تاریکی در سمت راست انتهای سالن طبقه دوم قرار گرفته که وقتی وارد آن می شویم، در انتهای اتاق سوراخی را مشاهده می کنیم که بر اساس گفته ها، با دست کنده های مجاور در ارتباط است.

کمی خم می شویم تا پلکانی که ما را به طبقه سوم می رساند را رد کنیم، با گذر از این پلکان شاهد، آثار تیشه هایی هستیم که بر پیکر این راهروی تنگ و باریک ضربه زده است. با گذر از این راهرو طبقه سوم را مشاهده می کنیم که سقفش نسبت به دیگر طبقات فرق می کند و محکم تر از سقف دیگر طبقات است، انتهای این طبقه ۲۰ متری، یک چاه آب وجود دارد، همچنین جایی که برای نگهداری سلاح و عدوات جنگی در دیوار این طبقه تعبیه شده است، دیده می شود.

پلکان را برای رسیدن به طبقه اول باز می گردیم، انتهای راهروی طبقه دوم که نسبت به دیگر طبقات بسیار بزرگتر است، پله های کوچکی است که ما را به طبقه اول راهنمایی می کند، در این طبقه شاهد یکی دیگر از ورودی های ۹ گانه این شهر زیر زمینی هستیم و سپس با گذر از ورودی، جایگاهی برای استراحت مشاهده می شود که نمایان گر استراحتگاه ساکنان این شهر است.

روستای موغان

معماری این طبقه نیز شبیه دیگر طبقات است، اما نسبت به دیگر طبقات اتاقک های چپ و راست آن کمی بیشتر است. میان این طبقه راهرویی وجود دارد که ما را به طبقه چهارم راهنمایی می کند. طبقه پنجم این مجموعه بی بدیل در حال بازگشایی است.

این شهر زیر زمینی که مساحت بیش از ۳۰۰۰ متر را به خود اختصاص داده است، در گذشته برای مقابله با بلایای طبیعی و همچنین هجوم دشمنان و حمله حیوانات درنده ساخته شده است. با توجه به شرایط اقلیمی شهرستان فریدن که زمستانهای بسیار سرد دارد، وجود این دست کندها برای حفظ جان سازنده های دست کندها و احشام آ‌نها ضروری بوده است. از ویژگی های این شهر زیرزمینی، تابستان خنک و زمستان گرم آن است. با توجه به احداث این شهر در عمق زمین، دمای هوای آن بالاتر از هجده درجه بوده و نیاز به سوخت برای گرما نداشته است.

مسافران موغان باید بدانند که در این روستا فقط نظاره گر شهر زیر زمینی نخواهند بود بلکه مناظر طبیعی و دلربای این منطقه روز خوشی را برای آنها رقم خواهد زد. مجاورت موغان با رودخانه پلاسجان مناظر زیبایی را با این رودخانه خروشان به مهمانان خود هدیه می کند، این رودخانه یکی از شاهرگ های زاینده رود است و نوای شر شر آب این رودخانه نوازنده زندگی برای تمام مردم استان اصفهان است.

روستای موغان

مسافران روستای موغان می توانند با اقامت در خانه بوم گردی این روستا، شبی پرستاره را در بهار و تابستان این روستا تجربه کنند و صدای حیات وحش را زنده از دیار اقوام بشنوند. (فریدن به دیار شش قوم خود معروف است.)

موقعیت مکانی
روستای موغان در بیست کیلومتری مرکز فریدن و  ۱۴۰ کیلومتری غرب اصفهان واقع شده است.

مرتبط:

کلیسای غرغن ،شهرستان فریدن

روستای دره بید _مامن لاله های واژگون