نوشته‌ها

راه‌اندازی دفتر یونسکو به گردشگری همدان کمک می‌کند

رئیس کمیسیون برنامه، بودجه و مالی شورای اسلامی شهر همدان گفت: ایجاد دفتر نمایندگی یونسکو در همدان می‌تواند در گردشگری همدان مفید باشد و به فعالان گردشگری، توسعه و رونق این صنعت در استان کمک کند.

حمید بادامی‌نجات با اشاره به اینکه موضوع راه‌انداری دفتر یونسکو ‌پس از اجلاس راه ابریشم در همدان مطرح شد، بیان کرد: یونسکو نهادی بین‌المللی است که در سال‌های اخیر به علت سند ۲۰۳۰ بیشتر روی زبان‌ها افتاد و متأسفانه برخی از اهدافی که این سازمان در حوزه‌های فرهنگی و به ویژه گردشگری و ثبت جهانی انجام می‌داد را تحت تأثیر قرار داد در صورتی که این دفتر سالیان سال است در کشور ما به صورت رسمی فعالیت می‌کند و در برخی از استان‌ها مانند یزد نمایندگی دارد.

وی ادامه داد: یکی از دستاوردهای اجلاس راه ابریشم راه‌اندازی دفتر نمایندگی یونسکو ‌در همدان برای ثبت آثار جهانی و تقویت حوزه گردشگری همدان بود و در اصل تأسیس دفتر با این اهداف پیشنهاد و از طرف یونسکو پذیرفته شد اما این مسئله فراز و نشیب‌های زیادی در همدان داشت و اظهارنظرهای متفاوتی در این حوزه شد که جای بحث و تأمل دارد.

بادامی‌نجات مطرح کرد: اگر تمایل داریم اقتصاد همدان بر حوزه گردشگری باشد و می‌خواهیم پایتخت تاریخ و ‌تمدن ایران در دنیا شناسانده شود، یکی از راه‌های آن یونسکو است چراکه مباحث ثبت آثار جهانی، شهرهای خلاق، سیتی برندینگ و شناخته شدن همدان به عنوان مقصد جهانی بر عهده یونسکو بوده و این نکات غیرقابل چشم‌پوشی است.

وی خطاب به افرادی که در روزهای اخیر درباره ایجاد دفتر نمایندگی یونسکو در همدان اظهارنظر کرده‌اند، گفت: بحث‌های نظارتی و امنیتی وظیفه اعضای شورای شهر نیست و دستگاه‌های متولی از جمله دستگاه‌های نظارتی استانی باید درباره بودن یا نبودن این دفتر در همدان تصمیم بگیرند.

این عضو شورا با تأکید بر اینکه موضوعاتی مانند راه‌اندازی دفتر را باید به متخصصان این حوزه بسپاریم، تصریح کرد: کسانی که در این مورد اظهارنظر می‌کنند باید کمی دقت کنند چراکه باید به این موضوعات تخصصی نگاه کنیم و کسانی که صاحب این جایگاه هستند بر آن نظارت می‌کنند.

وی با بیان اینکه یونسکو می‌تواند به همدان کمک کند، گفت: تعدادی از وزرا عضو هئیت امنای دفتر ملی یونسکو در کشور هستند و وزیر علوم رئیس هئیت مدیره آن است، پس این دفتر یک تشکیلات رسمی در کشور محسوب می‌شود و به عنوان یک نهاد قانونی در کشور فعالیت می‌کند.

منبع:ایسنا

مرتبط

برج قربان همدان

گنبد علویان همدان

شیرین سو _سفری به کریدور استان همدان و زنجان

آرامگاه بوعلی سینا پزشک و فیلسوف مشهور ایرانی

ابوعلی سینا مشهورترین فیلسوف ایران زمین و ملقب به شیخ الرئیس در سال ۴۱۶ در همدان دار فانی را وداع گفت. بنای فعلی آرامگاه بوعلی سینا در میدان اصلی شهر همدان و در زمان حکومت محمدرضا شاه پهلوی ساخته شده است.

آرامگاه ابو علی سینا در همدان

استان همدان با قدمتی تاریخی از استان های زیبا و دیدنی غرب ایران است که در گذشته های دور با نام هگمتانه پایتخت تمدن ایران بوده است. همدان به دلیل قدمت دیرینه خود مجموعه ای از دیدنی ها و بناهای تاریخی ارزشمندی را در خود جای داده است.

یکی از این آثار تاریخی ارزشمند همدان آرامگاه بوعلی سینا مشهورترین فیلسوف ایران زمین است که در میدان اصلی شهر همدان خوش می درخشد.

ابوعلی حسین بن عبدالله مشهور به ابوعلی سینا، ابن سینا، بوعلی سینا و ملقب به شیخ‌الرئیس در شهر بخارا به دنیا آمده است و در سال ۴۱۶ هجری در همدان از دنیا رفته است.

ابوعلی سینا به دلیل رویکردش در زمینه فلسفه ارسطویی و مهارتش در زمینه پزشکی بسیار در ایران و جهان حائز اهمیت است.

کتاب قانون ابوعلی سینا یکی از جامع ترین و معروف ترین کتب تاریخ پزشکی است که در دانشگاههای پزشکی سراسر جهان نیز تدریس می شود.

از دیگر آثار ارزشمند وی نیز می‌توان به کتاب شفا که دانشنامه علمی وفلسفی جامعی است، اشاره کرد. تاریخ تولد بوعلی سینا در تقویم به عنوان روز پزشک نامگذاری شده است.

آرامگاه بوعلی سینا

تاریخچه ی ساخت آرامگاه بوعلی سینا

آنگونه که در کتب تاریخی ذکر شده است ابن سینا از پزشکان خاص دربار سامانی بود که پس از سقوط پادشاه سامانی و روی کار آمدن سلطان محمود غزنوی از بخارا مهاجرت کرده و در طول مدت زندگانی در شهرهای مختلفی از جمله اصفهان سکنی گزیده است. سرانجام ابن سینا در سفری از اصفهان به همدان در میانه راه بیمار می شود و در شهر همدان دار فانی را وداع می گوید.

گفته شده است که ابن سینا در حیاط خانه دوستش به خاک سپرده شده است و پس از مدتی دوستش نیز فوت می کند.

محل دفن ابن سینا در پشت دژ جنوبی همدان بوده است که تا اواخر قرن سیزدهم نیز چهارطاق کوچکی به عنوان مقبره بر سر مزار گذاشته شده بودند که به مرور این چهارطاقی تخریب و فرسوده شد.

آرامگاه بوعلی سینا در زمان حکومت قاجار و به دستور نوه فتحعلی شاه به نام نگار بازسازی شد و گنبدی اجری به جای چهار طاق قدیمی بر فراز مقبره گذاشته شد و سنگ مزارها نیز تعویض شدند.

سال ها بعد دیواری کوتاه به دور آرامگاه بوعلی سینا کشیده شد و همچنین تالار بزرگ و کوچک به عنوان کتابخانه ساخته شد.

در زمان حکومت محمدرضا شاه پهلوی آرامگاه بوعلی سینا بر اساس معماری قدیم و جدید احداث شد. طراحی بنای فعلی آرامگاه بوعلی سینا توسط مهندس هوشنگ سیحون به سبک معماری دوره‌ای که ابن سینا در آن می‌زیسته و بر اساس قدیمی‌ترین بنای آن زمان یعنی گنبد قابوس انجام شده است.

برای احداث آرامگاه بوعلی سینا باید مقبره های قدیمی تحریب می شدند و پس از نبش قبرها استخوان ها و جمجمه ها نگهداری شدند و در محل جدید با رعایت موازین شرعی و آداب کفن و دفن قرار داده شدند.

آرامگاه بوعلی سینا

 

آرامگاه بوعلی سینا و مشخصه های آن

آرامگاه بوعلی سینا بر روی ۱۲ ستون سر به فلک کشیده از جنس سنگ گرانیتی در میدان اصلی شهر همدان ساخته شده است و در سال ۱۳۷۶ در فهرست آثار ملی ایران ثبت شده است و سالانه مسافران زیادی از این آرامگاه بازدید می کنند.

تفاوت ساختاری گنبد قابوس و آرامگاه بوعلی سینا

آرامگاه بوعلی سینا به دلیل موقعیت محلی و محدود بودن فضای آرامگاه و برای صرفه‌جویی در مخارج، در نصف ابعاد گنبد قابوس ساخته شده است.

همچنین در ارامگاه بوعلی سینا فاصله بین ستون ها باز و گشاده است و امکان رفت و آمد از بین آنها وجود دارد ولی در گنبد قابوس بین ستون ها هیچ شکاف و روزنه ای به جز در قسمت ورودی وجود ندارد و درون آن همچون دخمه، تاریک و فاقد نور و روشنایی است.

البته بازگذاشتن فاصله میان ستون ها در آرامگاه بوعلی سینا به دلیل وجود بادهای سنگین و طوفان‌های پاییزی و زمستانی شهر همدان نیز بوده است.

تالارهای ارامگاه بوعلی سینا

دو تالار شمالی و جنوبی در آرامگاه بوعلی سینا وجود دارد که تالار جنوبی موزه نگهداری اشیای قدیمی، سکه، سفال، برنز و اشیای کشف شده مربوط به هزاره‌های قبل از میلاد و دوران اسلامی است.

تالار شمالی کتابخانه ای با ۸ هزار جلد کتاب نفیس خطی و چاپی ایرانی و خارجی است. همچنین آثار ابوعلی سینا و شعرا و نویسندگانی همدانی نیز در این تالار نگهداری می شود.

در غرفه آثار بوعلی، عکسی از جمجمه وی در معرض دید گذاشته شده که گمان می‌رود به هنگام تخریب مقبره قدیمی تهیه شده است.

بر بالای درِ منتهی به خیابان سمت رودخانه بر لوحی مرمرین، رباعی از بوعلی (که به اشتباه به عمر خیام نسبت داده‌اند) نوشته شده است.

با وجود اینکه بنای آرامگاه بوعلی سینا در سال های اخیر ساخته شده است و قدمت تاریخی زیادی ندارد ولی از هر لحاظ با مجلل‌ترین بناهای تاریخی کشور برابری می‌کند و همچنین از لحاظ رعایت اصول مهندسی و نکات فنی ساختمانی، بر بیشتر آثار تاریخی کشور برتری دارد.

آرامگاه بوعلی سینا

مقبره های موجود در آرامگاه بوعلی سینا

مقبره ابن سینا در سمت راست آرامگاه و مقبره ابوسعید دخدوک، دوست ابن سینا نیز در سمت چپ قرار دارد. همچنین مقبره ابوالقاسم عارف قزوینی، شاعر ملی ایران هم در حیاط شرقی آرامگاه روبروی در ورودی قرار گرفته است.

محوطه ارامگاه بوعلی سینا

در محوطه آرامگاه بوستانی نیم دایره ای با فضای سبز و باغچه ها و چشمه هایی در حیاط  ورودی وجود دارد.

تندیس ابن سینا نیز بر روی پایه‌ ای در ضلع شرقی میدان قرار دارد و ابیاتی به خط نستعلیق نیز روی آن نوشته شده است.

مکان و زمان بازدید از آرامگاه بوعلی سینا

آرامگاه بو علی سینا در یکی از میدان‌های اصلی شهر همدان است در امتداد ضلع شمالی و جنوبی این میدان دو خیابان بوعلی سینای شمالی و جنوبی و در ضلع‌ شرقی بلوار آیت‌الله مدنی و در ضلع غربی آن بلوار خواجه رشید قرار دارد. دسترسی به آرامگاه بوعلی سینا بسیار راحت است و با وسایل نقلیه عمومی نیز میتوان به آنجا رفت.

آرامگاه ابو علی سینا همه روزه به جز ایام سوگواری و عزاداری باز است و میتوان از آن بازدید نمود.

ساعت کاری در شش ماهه اول سال از ۸:۳۰ صبح تا ۸ عصر و در شش ماهه دوم سال از ۸:۳۰ صبح تا ۵ عصر است. برای بازدید از این آرامگاه باید هزینه پرداخت کنید.

منبع:بیتوته

مرتبط:

برج قربان همدان

گنبد علویان همدان

اینجا همدان است

برج قربان همدان

همدان شهر كهن و افسانه‌ای، با سابقه درخشان و فرهنگ غنی خود از همان آغاز، مهد تمدن، علم و هنر و حكمت و عرفان بوده اما این شهر مانند دیگر شهرهای ایران دارای جاذبه‌های بسیاری است كه یكی از این جاذبه‌های ناشناخته برج قربان در محله زندی‌ها نزدیك دبیرستان ابن سیناست. این بنا از یك برج ۱۲ ضلعی آجری با گنبد هرمی‌ شكل ۱۲ ترك آجری تشكیل شده و روی طاق سردابه این برج سنگ‌نوشته‌ای وجود دارد كه قدمت آن به سال ۱۰۰۹ هـ.ق می‌رسد. این بنا مدفن شیخ السلام حسن بن عطار حافظ ابو العلاء همدانی و جمعی از امرای سلجوقی است.

این برج در تاریخ ۲۸/۳/۱۳۵۴ و به شماره۱۰۷۸/۳ در فهرست آثار تاریخی و ملی ایران به ثبت رسیده‌است.

برج قربان یکی از آثار تاریخی قرن هفتم یا هشتم هجری است، که در محل زندی های شهر همدان، بین چهار باغ شهید مدنی و خیابان طالقانی ، جنب دبیرستان ابن سینا واقع است. این بناء مدفن شیخ الاسلام حسن بن عطار حافظ ابوالعلاء همدانی و جمعی از امرای سلجوقی است. عثکل ، جد اعلای او، عرب تبار بوده ولی او و پدرانش همدانی بوده اند. تاریخ وفات حافظ ابوالعلاء را ذیحجه ۴۸۸ هجری نوشته اند.

درباره علت نام گذاری این بنا به برج قربان معروف است که در جریان شورش افغان‌ها در اواخر دوره صفویه فردی به نام قربان این محل را سنگر گاه خود قرار داده و ضمن دفع شورشگران از اهالی محل دفاع کرده‌است از این رو مسجد وبقعه به نام او شهرت یافته‌است.

برج قربان همدان

یاقوت حموی در جزء هشتم “معجم الادبا ” آورده است که : حافظ برای فرا گرفتن نحو، لغت، حدیث و علوم قرآنی، به بغداد، اصفهان و خراسان مسافرت نمود  اساتیدی چون حسین وباس، ابوعلی حداد ، ابوالقاسم بن بیان و ابوعبدا… قراوی را درک کرده است.

تا آنجا که بعدها ، حفاظ و بزرگان حدیث، از وی نقل حدیث و روایت کرده اند. او یکی از زهاد، محدثین و حافظان قرآن بوده و در طول زندگی اش وقت خویش را با قرآن و حدیث گذرانده و به ارشاد مردم زمان خود پرداخته است سپس به همدان مراجعت نمود و در محلی که فعلاً برج قربان نامیده می شود و در گذشته باب الاسد خوانده می شد، می زیسته است.

وی در ۱۹ جمادی الاول ۵۶۷، در سن ۷۹ سالگی در همدان وفات یافته و در سرداب برج مدفون شده است. از جمله تالیفاتش ، کتاب “الهادی و زاد المسافرین ” در ۵۰ مجلد می باشد. درباره مقام او اشعاری از خاقانی شروانیف و موفق بن احمد مکی موجود است. از شاگردان او می توان از ابن ممانی همدانی نام برد، که در جهاد بر ضد مغولان ، در سال ۶۱۸ هجری، خود و فرزندش به شهادت رسیده اند.blank
در سال ۱۳۱۲ و در حین انجام تعمیرات، در زیر برج سردابی یافتند، که کلیه قبور اشاره شده در آنجا قرار داشتند. این برج در تاریخ ۲۸/۳/۱۳۵۴ و به شماره ۱۰۷۸/۳ در فهرست آثار تاریخی و ملی ایران به ثبت رسیده است.

بعد از دیدن این برج می‌توانید با تله‌كابین بالاتر رفته و از میدان میسان گذشته و از آبشار و كتیبه‌هایی كه نشان از فرهنگ و تمدن ایران دارد هم دیدن كنید.

مرتبط:

گنبد علویان همدان

شیرین سو _سفری به کریدور استان همدان و زنجان

یونسکو در همدان _دروازه جهانی به سوی رونق گردشگری

گنبد علویان همدان

بر اساس شناسنامه فنی بنا، این گنبد یکی از یادمانهای متعلق به اواخر دوره سلجوقیان در قرن ششم هجری است که توسط خاندان علویان ابتدا به عنوان مسجد احداث شده بود. در دوره‌های بعد با ایجاد سردابی در زیر زمین به مقبره  خاندان علوی تبدیل گردیده‌است. این اثر یکی از شاهکارهای معماری و گچ‌بری بعد از اسلام در همدان است، و طی شماره ۹۴ در تاریخ ۱۵/۱۰/۱۳۱۰ در فهرست آثار ملی به ثبت رسیده‌است.

گنبد علویان یکی از بناهای تاریخی همدان است که در نزدیکی میدان امامزاده عبدالله، در چهارباغ علویان قرار دارد. از نظر هنر معماری و آجر کاری یکی از یادمان های کم نظیر قرن ششم هجری قمری بوده و به دوران سلجوقیان مرتبط می باشد. این مکان توسط خاندان علویان ابتدا به عنوان مسجد و سپس با ایجاد سردابی در آن به مقبره خاندان علویان تبدیل گردیده است.

علت نام‌ گذاری این بنا به «گنبد» علویان این بوده‌ است که در گذشته‌ های دور این بنا دارای گنبد بوده و در اثر گذشته زمان گنبد آن فرو ریخته‌ است. همچنین علاقه شدید مردم به سادات و دوستداران امام علی و مدفون بودن دو تن از خاندان علویان در این بنا از دلایل دیگر این نامگذاری بوده‌ است.

نقشه بنای چهار ضلعی و گوشه‌ های آن دارای لبه‌ های ستاره‌ ای شکل است. دیوارهای این مقبره مکعب شکل بوده، تا خط آغاز گنبد باقی مانده ولی خود گنبد فرو ریخته و از بین رفته است.

گنبد علویان همدان

گنبد علویان از لحاظ هنر گچبری و آجرکاری از آثار ارزشمند و کم نظیر سده های میانی دوره اسلامی است. شکل ظاهری آن شبیه گنبد سرخ مراغه است که در سال ۵۴۲ هجری قمری ساخته شده و ابعاد داخلی آن ۸ متر در ۸ متر و تزئینات غنی و متراکم و در عین حال راز آمیز و چشم نواز درون بنا تا حدودی مشابه بنای گنبد حیدریه قزوین است.

بنا به صورت مکعبی  ۴ضلعی در ابعاد ۱۲٫۸ در ۱۲٫۵ متر و ارتفاع ۱۱٫۵ متر ساخته شده و ۴ جرز ستون مانند به ارتفاع ۹٫۵ متر با قطری قریب به ۲ متر و شبیه برج‌ هایی در ۴ گوشه آن را در میان گرفته اند.

هر یک از برج‌ ها دارای ۵ طاق نمای فرو رفته مثلثی به ارتفاع ۸ متر و عرض ۱ متر و عمق ۰٫۵ متر است که از حیث مقطع جرزها را به صورت نیمی از یک ستاره هشت پر در آورده است.

در جبهه شمالی بنا طاق نمایی جناغی از نوع ۵ و ۷ و به ارتفاع ۱۰ متر و عرض حدود ۵/۵ متر دیده می شود. درون آن قابی مستطیل شکل به ارتفاع ۵٫۶ و عرض ۳٫۹ به صورت بر جسته قرار دارد. ورودی رفیع بنا در هیبت طاقی جناغی به عرض ۱٫۶ و ارتفاع ۳٫۴ متر جلوه‌ ای ویژه به آن می‌ بخشد.

گنبد علویان همدان

بر فراز ورودی و درون کادر مستطیل شکل گچبری‌ های بر جسته لانه زنبوری شامل گل و بوته های در هم پیچیده به شکل زیبایی خود نمایی می‌کند. بر حاشیه خارجی کادر نیز کتیبه‌ ای گچبری شده مشتمل بر آیاتی از قرآن مجید به خط کوفی مشاهده می‌شود. پیشانی طاق نما را نیز گچبری مثلثی و ستاره‌ ای شکلی به صورتی بدیع تزئین کرده است.

سطح شبستان ورودی بنا در مقایسه با زمین‌ های اطراف و دیوارهای خارجی آن در ارتفاعی معادل ۱٫۲ متر واقع شده و در حال حاضر ۷ پله ارتباط بیرون و داخل بنا را میسر می کند.

راه پله های کم عرض از درون برج شمالی شرقی دسترسی به سقف و نیز راه پله ای که به صورت غیر متعارف درون محراب ایجاد شده راه‌یابی به سرداب اشکوب زیرین را میسر می‌کند.

خاقانی به کنایه از آن به عنوان گنبد سبز یاد نموده‌ است و فرهنگ عامیانه مردم استان همدان نیز بر این امر دلالت دارد که می‌ گوید: «دلا دوشم دلا دوشم دلا دوش به حق گنبد سبز سیه پوش»!

این اثر تاریخی به شماره ۹۴ در تاریخ ۱۳۱۰/۱۵/۱۰ در فهرست آثار ملی به ثبت رسیده‌ است.

مرتبط:

شیرین سو _سفری به کریدور استان همدان و زنجان

یونسکو در همدان _دروازه جهانی به سوی رونق گردشگری

دره مرادبیگ یکی از زیباترین دیدنی های همدان

جای خالی «گذر فرهنگی» در مادستان

«گذر فرهنگی» اصطلاحی است که در ابتدای پیدایش، به مکان‌های خاص در بافت قدیمی شهرها گفته می‌شد که معابر مختلف شهرها را به یکدیگر متصل می‌کردند، اکنون اما گذر فرهنگی از شکل سابق خود خارج شده و تبدیل به اصطلاحی برای تبادلات فرهنگی و سنتی یک شهر یا کشور شده است.

به عبارت دیگر امروزه گذر فرهنگی می‌تواند هر راه ارتباطی باشد که از طریق اتصال به آن بتوان فرهنگ یک منطقه را به مناطق دیگر معرفی و از رویدادهای فرهنگی منطقه‌ای دیگر، عناصری را دریافت کرد.

با شنیدن اصطلاح گذر فرهنگی، یک مکان مشخص و ثابت به ذهن متبادر می‌شود. محله یا خیابانی که دارای قدمت تاریخی است و تبدیل به مکانی شده که علاوه بر آن که جنبه تاریخی دارد، محلی برای برگزاری رویدادهای فرهنگی و هنری سنتی و معاصر نیز است و می‌تواند در جذب گردشگر نیز مؤثر باشد.

با وجود آن که ایجاد محورهای فرهنگی و گردشگری سال‌ها در حال شکل‌گیری است و تجربه موفقی هم بوده اما شهر همدان با قدمت و پیشینه‌ای سترگ هنوز گذر یا گذرهایی برای به نمایش گذاشتن ظرفیت‌های تاریخی، فرهنگی و هنری خود ندارد.

عضو هیئت علمی دانشگاه بوعلی‌سینا در این‌باره گفت: سالانه حدود یک میلیون گردشگر از همدان بازدید می‌کنند اما این گردشگران عملاً هیچ برنامه و مسیر مشخصی برای استفاده از فرصت‌های گردشگری در همدان ندارند.

دکتر صاحب محمدیان‌منصور ادامه داد: هر ساله حدود ۴۰۰ هزار نفر از آرامگاه بوعلی سینا و ۳۰۰ هزار نفر از آرامگاه باباطاهر دیدن می‌کنند و اگر بخواهند بین این دو آرامگاه حرکت کنند رینگ اول را انتخاب کرده و با خودروهای شخصی مسیر را طی می‌کنند.

بین پیاده‌راه بوعلی، اکباتان و تپه هگمتانه پیوستگی نیست

وی اضافه کرد: از طرف دیگر پیاده‌راه بوعلی به عنوان عنصری برای گردشگری طراحی شده است و باید برنامه‌ریزی شود گردشگران از این پیاده‌راه دیدن کنند در حالیکه در حال حاضر پیوستگی میان پیاده‌راه بوعلی، پیاده‌راه اکباتان و تپه هگمتانه وجود ندارد.

محمدیان‌منصور با بیان اینکه جاذبه‌های فراوانی در همدان وجود دارد اما متأسفانه برنامه‌ریزی برای حرکت مناسب گردشگر در آن دیده نمی‌شود، گفت: در این شرایط بسیاری از آثار باارزش دیده نمی‌شوند و گردشگران نیز دچار سردرگمی هستند بنابراین می‌توان با طراحی مسیر گردشگری باعث ماندگاری بیشتر گردشگران در همدان شد.

این مدرس دانشگاه افزود: تمام تلاش مدیریت شهری باید روی تقویت محور یا محورهایی باشد که موجب شود گردشگر، نما و چهره خوبی از شهر را ببیند همانطور که در بسیاری از کشورها این اتفاق افتاده، اگرچه در همدان برای تحقق این قضیه بسیار دیر شده است و این کار باید زودتر عملی شود.

وی توضیح داد: به نظر می‌رسد برای انتخاب مسیر مورد بحث چند مسئله وجود دارد و شاید با یک مسیر نتوانیم تمام آثار را ارائه دهیم؛ مثلاً گنجنامه، سنگ شیر، آرامگاه بوعلی سینا و باباطاهر هر کدام یک طرف شهر هستند و شاید مجبور باشیم چند مسیر را تعریف کنیم بنابراین به یک مسیر تاریخی، فرهنگی و یک محور طبیعی نیاز داریم تا گردشگر زمان بیشتری را در آن‌ها بماند.

محمدیان‌منصور ادامه داد: مهمترین عایدی که این امر برای ما دارد، این است که می‌دانیم گردشگران کجای شهر هستند و برای کدام قسمت باید برنامه‌ریزی کنیم و مدیریت داشته باشیم، علاوه بر این مسیر یاد شده یک شاهرگ اقتصادی خواهد بود که بر زندگی و رفاه اهالی بومی تأثیر می‌گذارد.

وی تصریح کرد: تعریف گذر فرهنگی به طور مستقیم و غیرمستقیم تأثیرات اقتصادی بر روی کیفیت زندگی مردم همدان خواهد داشت و هدف این نیست که صرفاً فضای بهتری برای توریست فراهم شود بلکه توریست صنعت، اقتصاد و شغل ایجاد می‌کند.

این مدرس دانشگاه در مورد معیارهای انتخاب مسیرهای موردنظر مطرح کرد: معیارهای زیادی در تعیین مسیر دخیل هستند و در حال حاضر پروژه‌هایی در دست انجام است که با فرآیندهای کاملاً علمی برنامه‌ریزی شده‌اند.

وی شرح داد: در مبانی برنامه‌ریزی شهری گفته می‌شود یکی از راه‌های توسعه و نگهداشت بافت‌های باارزش شهری ایجاد مسیرهای گردشگری در آن است و تا وقتی بافت جذابیت اقتصادی برای مردم نداشته باشد کسی روی آن سرمایه‌گذاری نمی‌کند و اهالی کهن محل نیز آنجا را ترک می‌کنند مانند اتفاقی که امروزه در محله‌های قدیمی همدان افتاده است بنابراین بهترین راه حل این است که جذابیت اقتصادی این محلات را با استفاده از پروژه‌های گردشگری و ایجاد محورهای تاریخی، توریستی بالا ببریم، از طرف دیگر توصیه می‌شود از محورهای گردشگری در راستای احیای بافت‌های تاریخی بهره‌مند شویم.

گردشگری بوم‌گردی‌ها از هتل‌های لوکس موفق‌ترند

محمدیان‌منصور درباره ظرفیت محلات قدیمی همدان برای ایحاد گذر فرهنگی بیان کرد: تجربه نشان داده همانطور که امروز در زمینه گردشگری بوم‌گردی‌ها از هتل‌های لوکس موفق‌ترند، گردشگران نیز تمایل زیادی برای بازدید از این مناطق دارند، در واقع گردشگر برای دیدن هویت و تاریخ به همدان می‌آید.

وی درباره ظرفیت پیاده‌راه‌های همدان برای تبدیل به محور فرهنگی گفت: پیاده‌راه‌ها اگر با هدف جذب توریست و در محورهایی که برای توریست ارزشمند است، طراحی شوند در این حوزه می‌گنجند اما گاهی پیاده‌راه‌ها صرفاً برای مردم شهر طراحی می‌شوند و به نظر می‌رسد در حال حاضر پیاده‌راه بوعلی بیشتر برای همدانی‌ها جذاب است اما اگر آرامگاه بوعلی سینا، موزه میدان، پیاده‌راه اکباتان و تپه هگمتانه نیز فعال شوند، توریست هم به این مسیر و قدم زدن در آن علاقمند خواهد شد.

مدیرعامل توسعه گردشگری ایران و آسیا گفت: در بسیاری از فضاهای عمومی دنیا مسیرهایی وجود دارد که به آنها گذر یا مسیر گردشگری می‌گویند و این گذرها شاخصه‌هایی دارند که سبب جذب توریست می‌شود.

چقدر بهانه توریستی در پیاده بوعلی وجود دارد؟

بهنام افتخاریان ادامه داد: در حال حاضر خیابان بوعلی به پیاده ‌راه تبدیل شده است اما چقدر بهانه توریستی در آن وجود دارد؟ ابتدا باید در چنین مسیرهایی جاذبه‌های شهری و خدماتی برای استفاده توریست و مردم بومی درنظر گرفته شود البته باید ببینیم هدف از ایجاد خدمات برای مردم است یا توریست؟

وی توضیح داد: در ابتدا باید بررسی کرد در همدان چه مناطقی این ویژگی‌ها را دارد که هم بافت قدیم و ‌هم هویت شهری داشته باشد و هم خدمات گردشگری و جاذبه در آن موجود باشد، یکی از جاهایی که مستحق این اتفاق است، چمن‌های همدان است که با تغییر کاربری بناهای قدیمی آنها شکل فرهنگی به خود می‌گیرند.

افتخاریان اضافه کرد: محله جولان ظرفیت تبدیل به گذر فرهنگی را دارد و ویژگی‌های مانند حمام، مسجد، چندین خانه تاریخی، نزدیک بودن به تپه باستانی هگمتانه و جاری بودن سبک زندگی قدیم همدانی‌ها در آن وجود دارد و اگر آثار تاریخی‌اش به کاربری‌های جدید تبدیل شوند می‌تواند یک گذر منحصربفرد باشد اما متأسفانه در ایران تغییر کاربری به درستی انجام نمی‌شود.

وی با بیان اینکه هدف از ایجاد جاذبه‌های جدید نگهداری بیشتر گردشگر و بهانه‌ای برای حضور گردشگر در شهر است، تأکید کرد: متأسفانه عزم جدی و علم آن در مدیران شهری و گردشگری همدان وجود ندارد و به مرور زمان پتانسیل‌ها از بین می‌رود.

این راهنمای تورهای گردشگری اظهار کرد: میدان مرکزی همدان با وجود داشتن ظرفیت‌های گردشگری فوق‌العاده هنوز نتوانسته به عنوان یک جاذبه درنظر گرفته شود و خیابان بوعلی هیچ گونه کانسپتی برای مانور دادن ندارد؛ مثلاً موزه، گالری هنری، فروشگاه عرضه محصولات صنایع دستی یا اجرای پرفورمنس شهری در آن گنجانده نشده و این پیاده‌راه عملاً به یک پروژه تبلیغاتی شهری تبدیل شده است.

وی افزود: اگر مسیری را از میدان آرامگاه بوعلی سینا تا تپه هگمتانه درنظر بگیریم جاذبه‌های فراوانی مانند میدان امام، بازار سنتی همدان، مسجد جامع، مقبره استرومردخای، تپه باستانی هگمتانه و بسیاری آثار دیگر وجود دارد اما هیچ‌گونه پیوستگی فرهنگی بین آنها نیست که باعث جذب توریست شود.

افتخاریان با بیان اینکه در همدان طرح‌ها بخشی انتخاب شده‌اند، گفت: به عنوان مثال کف سازی‌ میدان امام(ره) انجام شد اما جداره‌سازی صورت نگرفت همچنین در طرح‌های کلان، مباحث گردشگری و راهنمایان تور نیز در آن تعریف نشد.

وی مطرح کرد: اگر از حجم اعتبارات عمرانی برای محله جولان استفاده شود می‌توان طی دو سال تبدیل به یک محور گردشگری بی نظیر شود در ضمن می‌توان برای گذرها نمایشگاه‌های خیابانی تدارک دید و بستری فراهم کرد که گردشگر در این مسیر امنیت ذهنی داشته باشد.

افتخاریان ادامه داد: گردشگران در مسیر گردشگری باید فرهنگ آن منطقه را ببینند و فعالیت‌های ۲۴ ساعته در آن جاری باشد، علاوه بر این ضرورت دارد ساکنان محلات در این امر مشارکت کنند و تنوع خدمت، تردد راحت به مسیرهای اصلی شهر و پیوستگی مسیری و مفهومی و عملکردی وجود داشته باشد.

رئیس کمیسیون اقتصاد، سرمایه‌گذاری و گردشگری شورای اسلامی شهر همدان نیز با اشاره به اینکه همدان دارای هویت تاریخی و فرهنگی خاصی است، گفت: بافت تاریخی شهر همدان می‌تواند هویت مورد نظر را به خوبی معرفی کند.

حسین قراباغی  با بیان اینکه گذر فرهنگی می‌تواند مسیر تاریخی و گردشگری و در مکان‌هایی که نشان دهنده هویت ما هستند، تاریخ و تمدن را به نمایش بگذارد، یادآور شد: ایجاد گذر تاریخی و فرهنگی در بعضی از شهرها مانند یزد و اصفهان مرسوم و تجربه موفقی است و اگر در همدان نیز ایجاد شود علاوه بر اینکه جذابیت فراوانی برای گردشگران دارد همدانی‌ها نیز به اهمیت آن پی خواهند برد.

وی با اشاره به اینکه توریست‌های خارجی به دنبال دیدن تاریخ و هویت ما هستند، اظهار کرد: باید این تاریخ و هویت کهن را برای گردشگران به نمایش بگذاریم و در این مسیر فرهنگسازی و مستندسازی کنیم تا تمام آثار موجود معرفی شوند.

در بودجه ۱۴۰۰ ایجاد گذر فرهنگی رقم خوبی گرفته

قراباغی مطرح کرد: در بودجه سال ۱۴۰۰ برای ایجاد گذر فرهنگی رقم خوبی در نظر گرفته شده است و امیدواریم با ایجاد آن اتفاق مبارکی برای بافت تاریخی و فرهنگی همدان بیفتد همچنین کمیسیون گردشگری شورای شهر این قضیه را به طور مرتب رصد و بررسی می‌کند.

رئیس کمیسیون اقتصاد، سرمایه‌گذاری و گردشگری شورای اسلامی شهر همدان در پایان بیان کرد: یکی از مسیرهایی که به دنبال تبدیل آن به گذر گردشگری و طبیعی هستیم، مسیر رودخانه گنجنامه است که می‌تواند محور بسیار خوبی برای گردشگری همدان باشد و با پیگیری‌های انجام شده مقرر شد مسیر بازسازی و مرمت شود.

شهر همدان با داشتن جاذبه‌های تاریخی و طبیعی منحصربفرد و قدمت طولانی می‌تواند شاهراه‌های فرهنگی و گردشگری بی نظیری داشته باشد که علاوه بر استفاده اهالی بومی، جذابیت فراوانی نیز برای گردشگران داشته باشد اما متأسفانه جای خالی این گذرها در شهر حس می‌شود و انگار نیازی به ایجاد آن وجود ندارد.

منبع:ایسنا

مرتبط:

دره مرادبیگ یکی از زیباترین دیدنی های همدان

اینجا همدان است

یونسکو در همدان _دروازه جهانی به سوی رونق گردشگری

ثبت جهانی هگمتانه ، تنها «منظر تاریخی» ایران از رؤیا تا واقعیت

پس از سال‌ها کش‌وقوس‌ برای ثبت جهانی تپه باستانی «هگمتانه» به تازگی مفهوم جدیدی به نام ثبت «منظر تاریخی» مطرح شده که به گفته متولیان امر در کشور رقیب ندارد و برای یونسکو جذابیت خاصی محسوب می‌شود.

منظور از مفهوم تازه‌ متولد شده «منظر تاریخی» ترکیب سایت باستانی تپه هگمتانه، بافت تاریخی شهر و بازار قدیمی همدان است که ظرفیت فوق‌العاده‌ای به شمار می‌رود و ثبت آن گام بزرگی است در شناساندن این مجموعه بی‌نظیر به جهانیان.

اگرچه در سفرهای اخیر مسئولان کشوری به همدان برای پیگیری این پرونده خبری از رسانه‌ها نبود اما شنیده‌ها حاکی از آن است این پرونده اهمیت خاصی برای وزارت میراث فرهنگی دارد و مسئولان استانی نیز در این مسیر با آنها هم‌گام شده‌اند.

تیرماه سال جاری بود که معاون میراث فرهنگی وزارت میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی با اعلام اینکه به‌جای هگمتانه، منظر تاریخی همدان را جهانی کنیم، گفت: اگر مسئولان استان همدان همراهی کنند، می‌توانیم ثبت جهانی هگمتانه را در ابعاد وسیع‌تری انجام دهیم، یعنی می‌توانیم برنامه‌ریزی‌ها برای ثبت جهانی محوطه‌ هگمتانه را به ثبت جهانی منظر فرهنگی همدان بسط دهیم.

محمدحسن طالبیان در گفت‌وگو با ایسنا، با بیان اینکه این طرح را همزمان با برگزاری کارگاه راه ابریشم در همدان و بعد از بازدید از مسیر میدان امام خمینی(ره) به هگمتانه با برخی از مسئولان شهری در میان گذاشته ایم، افزود: در زمان بازدید فکر کردم می‌توان یک روند بسیار جالب توجه و منحصربفرد را نشان داد، روندی که حتی می‌تواند در پرونده‌های ثبت جهانی کشور روایت جدیدی از شهرهای تاریخی‌مان را نشان دهد، در صورتی که اطلاعات بیشتری از این موقعیت به دست آوریم.

طالبیان با تأکید بر اینکه متولیان شهری همدان باید کمک کنند تا بتوان ارزش‌های مرکز تاریخی همدان را از هگمتانه تا معاصر با یکدیگر مطرح کرد، یادآور شد: باید به عنوان یک منظر تاریخی شهری، آن روند را دنبال کنیم، اقدامی که ساده نیست اما برای حفظ و معرفی همدان و تاریخ شهر بهترین کار است.

معاون میراث فرهنگی وزارت میراث فرهنگی با تأکید بر اینکه معتقدم این بهترین کار برای هگمتانه و شهر همدان و ثبت جهانی آن‌هاست، مطرح کرد: هنوز قضاوت برای جهانی شدن هگمتانه یا منظر تاریخی شهری همدان زود است.

وی این پرونده را زمانی جالب‌تر و گسترده‌تر دانست که بتوان مجموعه‌ای از دوره‌های مختلف را در شهر همدان کنار یکدیگر قرار و بررسی‌هایش را انجام داد و افزود: معتقدم می‌توان این اقدام را به این شرط که اطلاعات بیشتری به جزء آنچه در میدان امام خمینی(ره) پیدا شده، داشته باشیم، می‌توانیم انجام دهیم. از سوی دیگر در گام بعدی باید همه مسئولان مانند ثبت جهانی یزد، با یکدیگر همسو باشند.

طالبیان با تأکید بر اینکه استاندارد باید به گونه‌ای باشد که آن را در بحث مدیریت و حفاظت بپذیرند، اضافه کرد: این‌ را که نهایت به کدام پرونده -ثبت جهانی هگمتانه یا منظر تاریخی شهری همدان- بینجامد، زمانی می‌توان قضاوت کرد که این پرونده را به صورت کامل کار کرده باشیم.

به گفته‌ وی، در طول سال‌های گذشته با تهیه‌ پرونده‌ موقت هگمتانه در فهرست موقت یونسکو ثبت شده اما چون این طرح متعلق به یک موقعیت شهری است، مشکلی ایجاد نمی‌کند و می‌توان در پرونده‌ نهایی موقعیت را به صورتی جامع‌تر و گسترده‌تر ارائه داد.

مدیرکل میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع ‌دستی استان همدان نیز در این باره به خبرنگار ایسنا گفت: پرونده ثبت جهانی «منظر تاریخی هگمتانه تا همدان» تا پایان سال تکمیل و سال آینده به یونسکو ارسال می‌شود.

علی مالمیر با اشاره به اینکه در این پرونده ثبت جهانی هگمتانه به تنهایی مدنظر نیست، اظهار کرد: منظر تاریخی هگمتانه تا همدان شامل تپه باستانی هگمتانه، بازار تاریخی همدان، میدان آرامگاه بوعلی‌سینا، بخشی از بافت واجد ارزش به ویژه در رینگ اول شهر و آثار متعددی که در این محدوده قرار دارد را شامل می‌شود.

وی با بیان اینکه کارهای مطالعاتی پرونده ثبت جهانی هگمتانه در حال انجام است و مقرر شده با شتاب بیشتری تکمیل و تا نیمه اول سال آینده برای بررسی به یونسکو ارسال شود، تصریح کرد: برای ثبت جهانی قبل و بعد از تکمیل پرونده و همچنین ثبت باید اقداماتی انجام و برای تکمیل پرونده عواملی درنظر گرفته شود که این موارد در استانداری پیگیری می‌شود.

مدیرکل میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع ‌دستی استان همدان با بیان اینکه تکمیل پرونده پیچیده و زمان‌بر است، مطرح کرد: با توجه به آثار متعددی که در دل پرونده وجود دارند، در صورت نیاز باید اقداماتی در حوزه مرمت و احیای آنها داشته باشیم.

دانشیار رشته طراحی شهری دانشگاه بوعلی‌سینا نیز در گفت‌وگو با ایسنا، بیان کرد: با توجه به تخریب‌های فراوانی که در محوطه مورد بحث اتفاق افتاده باید توجه خاصی به معیارهایی که یونسکو و سازمان‌های بین‌المللی برای ثبت جهانی بر آن تأکید دارند، بشود.

دکتر حسن سجادزاده ادامه داد: به نظر می‌رسد اگر این تحقیقات شتاب‌زده، بدون مطالعات دقیق و کارشناسی شده و تشخیص تیم‌های تخصصی انجام شود، امیدی نیست که به سرانجام برسد چراکه معیارها و ضوابط سازمان‌های بین‌المللی سختگیرانه است.

وی این ضوابط را مربوط به بحث هویت‌های کالبدی و تاریخی در مسیرها و بافت‌های تاریخی دانست و اضافه کرد: با توجه به توسعه‌های جدیدی که در محدوده مورد بحث اتفاق افتاده که شامل تخریب بافت اطراف مسیر و محلات قدیمی و بناهای شاخص گذشته است، باید ادله قوی پشت پرونده ثبت جهانی باشد تا سازمان‌های بین‌المللی را قانع کند.

به گفته سجادزاده، با توجه به شرایط موجود نمی‌توان امید زیادی برای راضی کردن سازمان‌های بین‌المللی داشت و تکمیل پرونده ثبت جهانی تا پایان امسال بعید به نظر می‌رسد.

این مدرس دانشگاه اظهار کرد: ظاهراً متولیان امر در حال جمع‌آوری اطلاعاتی هستند که در وزارت میراث فرهنگی هم روی آن کار شود و سپس به یونسکو ‌برود، اما به هر صورت که به قضیه نگاه کنیم در این مدت زمان بعید است این اتفاق عملی شود.

وی معتقد است: اگر قرار بود این پرونده روی مدار واقعی خود قرار بگیرد باید تیم قوی دانشگاهی متشکل از اساتید مختلف رشته‌های باستان‌شناسی، شهرسازی، تاریخ، معماری و … روی آن کار می‌کردند و طی فرصتی ۶ ماهه آن را مطالعه می‌کردند تا به نتیجه دلخواه می‌رسیدند.

سجادزاده ادامه داد: متولیان امر معتقدند در سازمان‌های بین‌المللی تنها بحث گذشته نیست و زندگی معاصر هم مورد توجه است، اگرچه این قضیه درست است اما مثلاً در تپه باستانی هگمتانه در گذشته زندگی جریان داشته اما امروزه همه تخریب شده و به ندرت می‌توان مسیرها را در فضایی که در دوره پهلوی اول و دوم تخریب شده است، پیدا کنیم.

وی با اشاره به اینکه تخریب فراوانی طی چند سال اخیر در این مسیر اتفاق افتاده است، گفت: اینکه بخواهیم امیدوار باشیم ظرف دو ‌ماه پرونده کامل شود بعید است، مگر اینکه مسئولان مسیرهایی را برای به نتیجه رساندن پرونده در ارتباطات بین‌المللی پیدا کنند اما در کل بعید به نظر می‌رسد همچنین اندازه، قدرت و سرعت تخریب به قدری است که قضیه را با دشواری زیاد مواجه کرده است.

سجادزاده یادآور شد: همدان به عنوان پایتخت تاریخ و تمدن ایران این جایگاه را دارد که آثار و به ویژه تپه هگمتانه ثبت جهانی شود و این ثبت می‌تواند مشمول بافت تاریخی هم باشد اما در کل باید طرح راهبرد کلی برای بافت تاریخی همدان تهیه کنیم و تا زمانی که این طرح تهیه نشود هر مدیر یا مسئولی سلیقه‌ای عمل می‌کند و این سلیقه‌گرایی که گریبانگیر بافت تاریخی شده شیرازه کار را از هم می‌پاشد.

حال باید دید همدان به عنوان تنها کاندیدای ثبت جهانی «منظر تاریخی» در ایران می تواند پرونده ای قابل دفاع برای ارسال به یونسکو آماده کند یا خیر؟ این در حالیست که متأسفانه همدان به عنوان سرسلسله تاریخ و تمدن ایران زمین تاکنون نتوانسته حتی یکی از آثار تاریخی اش را به ثبت جهانی برساند بنابراین امیدواریم با تلاش مسئولان استان بتوانیم نخستین «منظر تاریخی» ایران را به نام همدان ثبت کنیم.

منبع:ایسنا

مرتبط:

هسته مرکزی همدان «ونیز» ایران می شود؟

شیرین سو _سفری به کریدور استان همدان و زنجان

یونسکو در همدان _دروازه جهانی به سوی رونق گردشگری

روستای ورکانه

روستای هدف گردشگری « ورکانه» با قدمت ۴۰۰ سال به عنوان نگین روستا های استان همدان معروف است که پس از گذشت سالیان دراز همچنان بافت سنگی تاریخی خود را حفظ کرده است.

روستای ورکانه یکی از روستاهای دهستان الوند کوه شرقی در شرق شهرستان همدان است که در دامنه کوه قرار دارد و کو ه‌های سرده در سه کیلومتری شمال شرقی، کوه سرخ بلاغ در سه کیلومتری جنوب غربی و کوه قره ‌داغ در چهار کیلومتری شرق این‌ آبادی قرار دارند.

روستای ورکانه به دلیل اینکه در پیرامون آن معادن سنگ به فراوانی مشاهده می ‌شود، نام ورکانه را به خود گرفته و وجه تسمیه روستای ورکانه را معادل محلی که در نزدیکی معدن یا ورکان است، آورده‌اند و شاید ورکانه را به دلیل قرار گرفتن این روستا در کنار رود و جوی آب به این نام خوانده ‌اند زیرا در زبان کردی، کانه به معنای چشمه است.

روستای ورکانه همدان که به عنوان نگین گردشگری روستایی این استان شهرت یافته است با سنگ ‌های لاشه که تمام‌ کوچه ‌های روستا را احاطه کرد ه اند ساخته شده است. این سنگها زیر نور به رنگ قهوه‌ ای سوخته در می ‌‌آیند که یادآور تصاویر اروپای دوران رنسانس است. تداخل نورهایی که از بالا و پایین دیوارها و خانه‌ ها را احاطه کرده‌ اند با رفتن خورشید خود را بیشتر به رخ می ‌کشند. در هر کوچه این روستا که قدم بگذاری، فرش سنگی زیر پا، احساسی زیبا را در وجود انسان ایجاد می ‌کند، تمام کوچه‌ ها جدول‌ کشی شده و مانند شهری زیبا به نظر می‌ رسد و چراغ‌ های روشنایی زیبایی که مناسب سنگفرش ‌هاست کنار پیاده ‌رو تعبیه شده است.

روستای ورکانه

روستای ورکانه در دامنه جنوبی زاگرس مرکزی قرار گرفته و روستا های این منطقه به دلیل کوهستانی بودن و برخورداری از طبیعت زیبا از مناطق بسیار بکر به شمار میروند.

وجود دره‌ های فراوان از جمله دره‌ های زیبای یورد صفرخان، دره‌ خان، تخته سنگ، جن‌ دره و سوبلاغ در مجاورت روستا از خصوصیات طبیعی منطقه است به طوری که دره بارانی در جنوب و جنوب شرق‌ آبادی واقع شده است. شیب عمومی این منطقه و وجود دره‌ های فراوان در اطراف روستا موجب شکل‌ گیری رودخانه‌ های فصلی شده است.

رودخانه ‌های فصلی ورکانه از ارتفاعات یخچال ‌ها سرچشمه می ‌گیرند و بعد از عبور از اراضی سیمین ورکانه به رودخانه فصلی ارزانفود می ‌ریزند.

باغ به عنوان فضای اصلی زندگی برای مردمان این روستا مطرح است و در جای جای زندگی افراد رخنه کرده است به طوری که حضور باغ، هر چند کم وسعت، در حیاط خانه‌ها به وفور دیده می ‌شود. با گذری بر کوچه پس کوچه ‌‌های روستای سنگی ورکانه در فصل تابستان، به پرورش درختان گردو، سیب و زردآلو در حیاط برخی از خانه ها پی می برید.

گذشته از این، محور ارتباط اصلی روستا از شهر همدان نیز دارای مناظر و چشم ‌اندازهای زیبایی است که می ‌تواند به عنوان محوری توریستی مطرح شود، این محور از جاده همدان – ملایر منشعب می‌ شود و پس از عبور از سد اکباتان و روستاهای یلفان، شمس‌ آباد و علی‌آباد به ورکانه می‌ رسد.

برخی بناها و فضاها که بیشتر در بخش مرکزی روستا و جاهایی که قدمت بیشتری دارند، در هم ادغام شده و بافت همگن ایجاد کرده‌اند.  کاربرد سنگ نه‌ تنها در پی، بلکه در قسمت اعظم بناها در ساخت دیوارهای باربر و دیوارهای محوطه و حیاط ‌ها مورد استفاده قرار گرفته است و اکثر سنگ لاشه است که توسط ملات گل کار شده و پهنای این دیوارهای سنگی در طبقه همکف به یک متر هم می ‌رسد و تنها عامل اتصال در دیوارهای سنگی نیز استفاده از تیرهای چوبی است.

روستای ورکانه

سنگ، سنگ لاشه، سنگ مالون، خشت و آجر انواع مصالح متعارف ساختمانی در ابنیه روستای ورکانه است و عنصر سنگ به عنوان اصلی‌ ترین مصالح در ابنیه روستای ورکانه بیش از هر چیز در بازدید از روستا به چشم میخورد و به نظر می ‌رسد کاربرد سنگ در روستا به علت فراوانی این عنصر در روستا و سختی و مقاومت آن در برابر تغییرات جوی و همچنین کمبود آجر و خشت در منطقه بوده است.

این روستا زادگاه پرفسور توفیق موسیوند، سازنده نخستین قلب مصنوعی جهان است که در سال ۱۳۱۵ در این دیار چشم به جهان گشود.

بافت کالبدی روستای ورکانه همدان به دلیل ویژگی خاص فرهنگی، به عنوان میراثی ارزشمند از نیاکان به شمار می ‌رود و حفظ و نگهداری آن را مورد تأکید قرار می ‌دهد.

ورکانه در فصل‌ های بهار و تابستان علاوه بر پذیرا بودن اقوام کوچنده و چادرنشین، گردشگران و مسافران زیادی را به خود جذب می ‌کند و ییلاقهای تخته سنگ و دریخان، باغ‌های گردو، سیب و بادام از محبوبترین گزینه‌ های یک سفر خانوادگی برای مردم همدان و سایر شهرهای دیگر محسوب می ‌شود.

تابستانهای خنک و دلپذیر و زمستانهای سخت و خشن دستاورد اقلیم کوهستانی برای ورکانه است که شبها همچو نگینی در دل کوه می ‌درخشد.

چهره روستا همیشه تمیز و بهداشتی است و همین پاکیزگی و نورهای درخشنده کوچه‌ ها پس از غروب آفتاب، ورکانه را به یکی از زیباترین و پرطرفدارترین روستاها در بین مردم همدان تبدیل کرده است.

روستای ورکانه

جادبه های گردشگری روستا
قلعه اربابی مهری خانم یکی از بناهای تاریخی ورکامه است که ساختمان آن با پلان چلیپایی طراحی شده و به مهری خانم، ارباب روستا تعلق داشته است. این بنا در ابعاد ۱۲×۲۰ متر و با زیربنای ۳۳۰ مترمربع در دو طبقه ساخته شده و دو پله از دو طرف ورودی طبقه همکف به طبقه اول منتهی می‌شود. این بنا در فاصله ۱۰۰ متری در ضلع جنوبی روستا و در بستر سبز کوهپایه و مشرف به روستا قرار دارد.

مرتبط:

یونسکو در همدان _دروازه جهانی به سوی رونق گردشگری

پیست اسکی تاریک‌دره همدان

همدان و تبریز دو خواهر خوانده

سراب گاماسیاب

گاماسیاب رودی است در غرب ایران که یکی از طویل ‌ترین رودخانه‌ های ایران به شمار می ‌رود. سراب گاماسیاب سرچشمه این رود طویل است. سرآب گاماسیاب سی ‌ودومین اثر طبیعی ملی است که توسط سازمان میراث فرهنگی در ۲۶ اسفند ۱۳۸۷ در فهرست میراث طبیعی ایران قرار گرفت.

سرآب گاماسیاب (گاماساب) سرچشمه یکی از طولانی ترین رودخانه های کشور است که ازدامنه ارتفاعات کوه سنگی گرو (مسیر جاده نهاوند به نورآباد (لرستان) و در ۱۹ کیلومتری جنوب شرقی نهاوند سرچشمه گرفته و در امتداد کوه گرو ادامه می یابد و آب رودخانه های متعددی را مانند حرم آباد، قلقل رود و خرم رود را دریافت کرده و پس از مشروب نمودن مزارع کشاورزی دشت نهاوند، به رودخانه قره سو و در ادامه به کرخه و نهایتا به تالاب هور العظیم می پیوندد.

محوطه سراب زیبایی خیره کننده ای دارد. آب رودخانه بقدری خنک است که به سختی میتوان دستان خود را در آب نگه داشت.

منشأ آب آن یخچال طبیعی است و دارای آبدهی ۵ متر مکعب در ثانیه است که این رقم در مقایسه با سایر سرآب ‌های موجود در زاگرس و حتی سایر سرآب ‌های کشور عددی قابل توجه است.

آب جاری شده از سراب گاماسیاب سرچشمهٔ اصلی رودخانهٔ بزرگ گاماسیاب است. این رود در طول دره شهرستان و مسیر دشت دلتایی نهاوند جاری است و به هنگام عبور، قسمت عمده روستاها و باغ‌ های باختری شهر را مشروب ساخته و راهی شهرستان صحنه در استان کرمانشاه می ‌شود. این رودخانه پس از ورود به استان کرمانشاه به رود قره‌ سو، در عبور از استان لرستان به رود سیمره و در استان خوزستان به رود کرخه می پیوندد.

سراب گاماسیاب

در بالا دست چشمه‌ ها، غاری طبیعی دیده می ‌شود و محوطهٔ اطراف سرآب جنگل‌ کاری شده‌ است. در مسیر این رود با احداث نیروگاه برق آبی و حوضچه‌ های پرورش ماهی، در زمینه تولید برق و پرورش ماهی اقداماتی انجام شده است. حیات جانوری در این منطقه شامل پستاندارانی همچون قوچ، میش، کل، بز، گرگ و پرندگانی  مانند کبک، بلدرچین، فاخته، قمری و چنگر است و در رودخانه می توان به انواع ماهی از جمله قزل آلای رنگین کمان، سفید ماهی و سنگ ماهی اشاره کرد.

انتخاب این منطقه به عنوان منطقه نمونه گردشگری و انجام اقداماتی جهت رفاه حال گردشگران از قبیل مکان های اقامتی و امکانات تفریحی دیگر از جمله قایقرانی، ماهیگیری، اسب سواری از برنامه های دولت است.

گاماسیاب در تاریخ قدیم به اسم لوکنی معروف بوده است.

سراب گاماسیاب

وجه تسمیه گاماسیاب
گاماسیاب ترکیبی از گا (گاو) + ماسی (ماهی) + آب است، یعنی آبی که دارای گاوماهی (ماهی بزرگ) می ‌باشد. نظریه دیگری که در مورد وجه تسمیه گاماسیاب مطرح است بر این اساس می باشد: دوعدد یخچال برفی بسیاربزرگ درکوه گرین و قسمت بالای سراب وجود داشت که از نهاوند قابل دیدن بود که یکی به شکل گاو ودیگری به شکل ماهی خمیده دیده می شد و هنوزهم قدیمی ها آن یخچال هارابه خاطردارند. در ضمن کلمه (ماسی) به زبان لری بختیاری وزبان پهلوی همان (ماهی) است پس گاو+ ماسی (ماهی)= آبی که ازیخچال گاو ماهی سرچشمه میگیرد. البته متاسفانه در بیست و پنج سال گذشته، در اثر تغییرات جوی و گرمای زمین این دویخچال همانند سایر منابع یخی دیکر در حال نابودی هستند و تنها از بالای گرین قابل مشاهده می باشند.

سراب گاماسیاب

مسیر دسترسی:
برای رسیدن به سراب گاماسیاب، شهر نهاوند را به سمت سه راهی «نهاوند-ملایر-بروجرد» طی می کنیم، پس از ده کیلومتر به پاسگاه قلعه قباد می رسیم. از این محل یک راه آسفالته فرعی منشعب می شود که نهایتا به نوراباد می رسد. با طی مسافت ده کیلومتر و گذشتن از روستاهای قلعه قباد و وراینه، به راه فرعی خاکی در سمت چپ می رسید که تابلویی با عنوان «پارک جنگلی گاماسیاب» در ابتدای آن قرار دارد. از این نقطه تا سرچشمه گاماسیاب کمتر از پانصد متر فاصله است.

مرتبط:

پیست اسکی تاریک‌دره همدان

اسکی بازی در همدان، خراسان و فارس

یونسکو در همدان _دروازه جهانی به سوی رونق گردشگری

آرامگاه‌ میر رضی‌الدین‌ آرتیمانی

میررضی الدین آرتیمانی از سرایندگان و عرفای معروف شاه عباس صفوی بوده است كه در نیمه دوم قرن دهم هجری در قریه آرتیمان چشم به جهان گشوده است. نام او سید محمد و تخلصش رضی ست. شرح حال وی در مقدمه دیوان اشعارش چنین آمده است در ایام كودكی نزد پدرش در ارتیمان می زیسته در دوران جوانی برای تحصیل علوم دینی به همدان مهاجرت نموده و مدتها به شاگردی میر مرشد بروجردی روزگار می گذرانیده است. در حوال سال ۱۰۰۰هجری قمری به اصفهان كه در ان زمان مجمع ارباب شعر و ادب بوده سفر می كند و در دربار شاه عباس جایگاه رفیعی به دست می اورد وبه دامادی شاه عباس در می آید .پس از سالها زندگی در اصفهان عاقبت راه بازگشت به زادگاهش را در پیش می گیرد و بر فراز تپه ای همینه خانقاهی بر پا كرده و عاشقان طریقت را رهنون میشده .میر رضی در سال۱۳۰۷ ه.ق چشم از جهان فروبسته و در محل خانقاه مدفون شده است.ساختمان آرامگاه وی بر فراز تپه همینه قرار گرفته است.از مهمترین آثار وی ساقی نامه و سوگند نامه است.

الهي به مستان ميخانه ات به عقل آفرينان ديوانه ات
به دردي کش لجه کبريا که آمد به شانش فرود ” انما ”
به دري که عرشست او را صدف به ساقي کوثر به شاه نجف
به نور دل صبح خيزان عشق زشادي ، به اندوه گريزان عشق
به رندان سرمست آگاه دل که هرگز نرفتند جز راه دل
خدايا به جان خراباتيان از اين تهمت هستيم وارهان
به ميخانه و خدمتم راه ده دل زنده و جان آگاه ده

آرامگاه‌ میر رضی‌الدین‌ آرتیمانی‌

رضی آرتیمانی یا رضی‌الدین آرتیمانی مشهور به میرمحمد متخلص به رضی (زادهٔ ۹۷۸ در روستای آرتیمان – درگذشتهٔ ۱۰۳۷ هجری قمری) از شاعران و عارفان مشهور دوران صفویه است.
وی در سال ۹۷۸ قمری در روستای آرتیمان از توابع تویسرکان بدنیا آمد.

در ایام جوانی به همدان رفت و در آن‌جا مشغول تحصیل شد و از شاگردان میر مرشد بروجردی گردید. رضی به علت شایستگی وافری که داشت زود مورد توجه شاه عباس که معاصر وی بود قرار گرفت و در جمع منشیان میرزایان شاه درآمد و به همین دلیل بود که داماد خاندان صفوی شد.

کلمه‌ی «میر» از آن جهت به رضی اطلاق شده است که مدتی جزء میرزایان شاه عباس بوده‌است. در بستان السیاحه بدین مضمون آمده‌است که «سید رضی آرتیمانی که در زمان شاه عباس ماضی صاحب دیوان و ساقی‌نامه‌ی مشهور است از قریه‌ی آرتیمان است اما اولاد وی اکنون از جد خویش نصیب و بهره نبرده‌اند. رضاقلی‌خان هدایت در مورد رضی چنین نوشته‌است: سیدی است صاحب ذوق و حال عرفانی با افضال در معارف الاهیه مسلم آفاق و در مدارج حقانیه در عالم طاق. معاصر شاه عباس صفوی و والد میرزا ابراهیم متخلص به ادهم است. وی که از رِندان مست و عارفان پاکدل و صوفیان صافی‌دل است علوم نقلی و عقلی را چون حجابی می‌بیند که انسان را به خود متوجه می‌سازد و از عشق به معشوق یکتا بازمی‌دارد…» از او حدود ۱۲۰۰بیت شعر در قالبهای گوناگون به جا مانده که معروفترین آنها ساقی نامهٔ اوست.

آرامگاه‌ میر رضی‌الدین‌ آرتیمانی‌
رضی پس از گذران سالیانی از عمر شریف خود، دوباره عزم وطن خویش می‌نماید و به زادگاه برمی‌گردد و در سال ۱۰۳۷ هجری قمری (۱۰۰۵ش) درمی‌گذرد و او را در محل خانقاهش به خاک سپردند. آرامگاه او در «همینه» تویسرکان قرار دارد.

آرامگاه‌ سيد محمد رضي‌الدين‌ آرتيماني‌ بر فراز تپه‌اي‌ در روستاي ‌آرتيمان‌ از توابع‌ شهرستان‌ تويسركان‌ قرار دارد. نماي‌ آرامگاه‌ مير رضي‌الدين‌ آجري‌ است‌ و سه‌ دهنه‌ طاق‌ بلند دارد.
در پشت‌ اين‌ طاق‌ها، بنايي‌ با ورودي‌ طاقي‌ شكل‌ و سردر كاشي‌ كاري‌ شده‌ قرار گرفته‌ است‌. پلان‌ بنا مربع ‌شكل‌ است‌ و در جبهه‌ بيروني‌ آن‌ نيز سه‌ اتاق‌ وجود دارد كه‌ در چهار ضلع‌ تكرار شده‌اند.
مقبره‌ داراي‌ چهار درورودي‌ در چهار ضلع‌ است‌ كه‌ همه‌ آنها طاقي‌ شكل‌اند و بر سر در آنها كاشي ‌كاريهاي‌ زيبايي‌ به‌ چشم‌ مي‌خورد. در داخل‌ بنا سنگ‌ قبري‌ از سنگ‌ خارا وجود دارد. بنای فعلی این آرامگاه در سال ۱۳۵۴ شروع و در ۱۳۵۶ به پايان رسيد.

مرتبط:

بازار سنتی همدان یادگاری از دوره قاجار

دره مرادبیگ یکی از زیباترین دیدنی های همدان

شیرین سو _سفری به کریدور استان همدان و زنجان

شیرین سو _سفری به کریدور استان همدان و زنجان

در این گزارش می‌خواهیم با معرفی جذابیت‌های منطقه شیرین سو شما را به کریدور استان همدان و زنجان ببریم.

گوشه و کنار ایران زمین چهار فصل پر است از جاذبه‌هایی که شاید کمتر اسمشان را شنیده باشیم یا تنها تصاویری از آن‌ها به چشم خورده باشد. این جاذبه‌ها گاه از جنس طبیعت‌اند و هر بار که به دیدنشان برویم، با چشم‌اندازی نو به استقبالمان می‌آیند.

شیرین سو نیز یکی از مناطق کبودراهنگ در استان همدان، گوشه ای از این زیبایی های طبیعی را در خود جای داده است. این منطقه به لحاظ واقع شدن در ورودی استان همدان از شمال شرقی و بین دو غارعلیصدر و کتله خور کریدور استان همدان و زنجان به شمار می رود و وجود تالاب زیبا و بکر، موزه فسیل های ۲۰ میلیون ساله، چشم انداز اراضی بادام کاری، میراث و صنایع دستی ثبت شده، نویدبخش آینده مطلوب و درخشان برای مردم خونگرم و پرتلاش شهر شیرین سو است.

به جرأت می توان گفت منطقه شیرین سو میراث‌دار گذشتگان در شهرستان کبودراهنگ است و تاریخ نیز در این منطقه خودنمایی می کند. موزه فسیل های فیل دریایی یکی از جاذبه های گردشگری شهر شیرین سو است.

به گفته صاحب نظران میراث فرهنگی ۲۱۶ اثر تاریخی در شهرستان کبودراهنگ ثبت شده که تپه باستانی روستای داس‌قلعه، فسیل‌های روستای قراگل و کوه‌های شیرین‌سو، نقوش ۷۰۰۰ ساله کوه‌های قزلجه، حمام تاریخی اکنلو، تپه باستانی کهریز باباحسین، تپه باستانی روستای کوریجان، حمام سنگی باشقورتاران و امامزاده مسجدین از جمله بناهای تاریخی شهرستان کبودراهنگ است.

تالاب دائمی شیرین سو در حدفاصل غارعلیصدر به غار کتله‌خور واقع شده است، این تالاب در شمال غربی و در فاصله‌ ۴۰ کیلومتری شهرستان کبودراهنگ و ۹۵ کیلومتری شهر همدان، با ارتفاعی برابر ۱۸۰۶ متر از سطح آزاد دریا واقع شده که دسترسی به آن از طریق راه آسفالته کبودراهنگ به شیرین سو- قیدار میسر است.

شیرین سو

تالاب چندمنظوره شیرین سو یکی از مناطق و چشم انداز های جذاب و دلنواز ایران است. این تالاب زیستگاه انواع پرندگان بومی و مهاجر و آبزیان است، تنها شنیدن صدای این پرندگان متفاوت در این تالاب روحی تازه به انسان می بخشد که حتی در فصل زمستان دیدنی است.

تالاب شیرین سو هر سال میزبان شمار زیادی از بازدیدکنندگان و گردشگران است. این منطقه در مردادماه سال ۹۰ از تاریخ ۱۵ اسفندماه سال ۸۹ به مدت پنج سال از سوی شورای عالی حفاظت محیط زیست به عنوان منطقه شکارممنوع معرفی شد. در فصول مختلف سال کوهنوردان و گردشگران نیز مهمان این تالاب زیبا هستند.

همین‌که از محل زندگی خود دل بکنید و به‌سمت غارعلیصدر و شهر زنجان راه بیفتید، در طول مسیر زیبایی‌هایی بسیاری خواهید دید. این مسیر زیبا تنوعی از جاذبه‌های طبیعی و تاریخی دارد و در انتهای مسیر دریاچه‌ای با آب زلال توجه هر بیننده ای را به خود جلب می‌کند. اینجا تالاب شیرین‌ سو که نامش برگرفته از همین منطقه است.

بهار و تابستان بهترین زمان برای بازدید از تالاب شیرین‌ سو است. دمای هوای منطقه در فصول بهار و تابستان مطبوع است و مسافران می‌توانند ساعات خوبی را در کنار تالاب سپری کنند.

این تالاب با هدایت آب رودخانه به پشت سدی خاکی به وجود آمده است. سرچشمه اصلی تالاب شیرین‌ سو از چشمه‌های بالادست، به‌ویژه چشمه کهرآباد تأمین می شود. با توجه به نزدیکی تالاب به شهر، گردشگران می‌توانند از امکانات درون شهر به‌راحتی استفاده کنند. در فصول بهار و تابستان ترکیب آبی دریاچه با کشت‌زارها و گندم‌زارها و بادام زارهای اطراف و آسمان صاف فضای دل انگیزی را برای بازدیدکنندگان ایجاد می کند.

تالاب شیرین سو یکی از بزرگترین تالاب های استان به شمار می رود که زیستگاه بیش از ۵۰ گونه گیاهی و جانوری است. اردک سرسبز، لک‌لک سفید، پرستوی دریایی، فلامینگو و کاکایی سرسیاه از جمله پرندگانی هستند که این تالاب را به عنوان زیستگاه خود انتخاب کرده اند.

بسیاری از مسافران و افراد بومی برای صید ماهی راهی این تالاب می‌شوند تا شانس خود را امتحان کنند و در فصول مختلف سال مسابقات ماهیگیری در این تالاب برگزار می‌شوند. این تالاب در دشتی پهناور و گونه‌های گیاهی و جانوری خاص مانند نعنا، شب بو، گل گاو زبان و جانورانی مانند سنجاب زمینی، روباه، لاک‌پشت و پرندگان مهاجر گونه‌های اردک سرسبز، لک‌لک سفید، پرستوی دریایی، فلامینگو و کاکایی سرسیاه به زیبایی طبیعی این دریاچه افزوده است.

قدم‌زدن در اطراف تالاب هم یکی از فعالیت‌های لذت‌بخش است، در بازدید از تالاب شیرین سو می‌توانید به دور از زندگی مدرن و ماشینی همچنین با تفکر به زیبایی های خلقت از آرامش این طبیعت بکر لذت ببرید. این منطقه همانگونه که در فصول بهار و تابستان مطبوع است، در فصل پاییز و زمستان به ویژه زمان بارش برف نیز فضایی شاعرانه دارد.

فیل دریایی نیز یکی دیگر از جاذبه های گردشگری شهر شیرین سو به شمار می رود که ۲۰ میلیون سال قدمت دارد و طبق مشاهدات انجام گرفته تنها مشابه آن در مراغه کشف شده، این فسیل ها هم اکنون مورد توجه علاقمندان و گردشگران شهر شیرین سو واقع شده است.

شیرین سو

خالی از لطف نیست که بی توجهی مسئولان استان به ظرفیت های منطقه شیرین سو  نیز مطرح شود در حالیکه شهردار و بخشدار این منطقه مجدانه درصدد افزایش امکانات و استقبال از سرمایه گذارانی هستند تا بتوانند با استفاده از ظرفیت های موجود در بخش مشکلات اقتصادی و اشتعال همچنین مهاجرت را کاهش دهند.

در این گزارش پای صحبت های مسئولان و مردم شهر نیز نشستیم. شهردار شهر شیرین سو  از بکر ماندن ظرفیت های این منطقه برای اشتعالزایی و تولید در حوزه  گردشگری همچنین از دغدغه هایش برای رونق بخش و اشتغال جوانان سخن به میان آورد.

سیدمصطفی موسوی قبل از هر چیز به معرفی شیرین سو پرداخت و گریزی به پتانسیل های این منطقه زد. وی نبود فاضلاب در شیرین سو را معضلی بزرگ و هزینه ای سنگین بر دوش شهرداری دانست و گفت: نبود فاضلاب باعث هدررفت آب های سطحی شده که برای حل این مشکل طرح جامع در سال ۸۹ مصوب و تحویل استان شده اما پس از ۱۰ سال هیچ گونه جوابی به ما داده نشده این در حالیست که باید پس از یک سال طرح تفصیلی ابلاغ می شد.

وی در ادامه بازآفرینی محلات شهر را از دیگر پیگیری های خود برشمرد و اظهار کرد: با وجود بافت روستایی و ناکارآمد در سطح شهر، در سال ۹۸ طرح بازآفرینی شهری مصوب و به استان ابلاغ شد و پس از یک سال هنوز هیچ گونه جلسه ای برای پیگیری طرح بازآفرینی شیرین سو در استان تشکیل نشده است که در اینجا از مسئولان مربوطه استان تقاضا داریم به این موضوع رسیدگی کنند.

موسوی افزود: طرح گردشگری تالاب شیرین سو توسط نیروهای شهرداری و کارشناسان مربوطه تنظیم شده و برای اجرا در انتظار نظرات میراث فرهنگی، آب منطقه ای، محیط زیست و منابع طبیعی هستیم تا اداره و توسعه تالاب را در اختیار شهرداری شیرین سو قرار دهند.

پرورش گوسفند از نژاد مهربان، کشاورزی، دامداری و قالیبافی از مهمترین فعالیت های اقتصادی مردم این منطقه محسوب می شود که البته فرش مهربان و دام نژاد مهربان شیرین سو نیز آوازه کشوری و جهانی دارند.

در ادامه به اکنلو می رویم، روستایی که می شود گفت از لحاظ ذخایر طبیعی و آب فراوان جزء روستاهای ثروتمند شهرستان کبودراهنگ به شمار می رود. این روستا در دل بخش شیرین سو واقع شده و یکی از پرجمعیت ترین روستاهاست.

شیرین سو

روستای اکنلو در فاصله  ۱۳۸ کیلومتری استان همدان و ۷۳ کیلومتری کبودراهنگ و ۳۲ کیلومتری شیرین سو واقع شده که با ۵۳۶ خانوار سکنه دارای جمعیتی افزون بر ۱۸۹۰ نفر، یکی از روستاهای پرجمعیت بخش شیرین سو است. شغل اکثر اهالی روستا کشاورزی، دامداری، باغداری و جنگل داری بوده که به علت بهره بردن از نعمت سه قنات و چشمه ها روستای سرسبزی با درختانی برافراشته و تاکستان ها و چمنزارهای فراوان به عنوان بی نظیرترین روستا از لحاظ فضای سبز و طبیعتی عالی در سطح شهرستان کبودراهنگ به شمار می رود.

این روستا که در شمال غربی مرکز استان همدان واقع شده، به علت ظرفیت های فراوان از گذشتگان دور میزبان بسیاری از متخصصان، پزشکان و محققانی از جمله پروفسور بالتازار، دکتر کریمی، دکتر پورتقوا و دکتر شمس بوده که از جهات زیادی مردم این منطقه و حتی غرب کشور به نوعی مدیون تلاش های این عزیزان هستند.

روستایی که نه تنها از لحاظ طبیعت بکر، زیبا و سرسبز زبانزد است بلکه اهالی فهیم، مهماندوست و خونگرم همه ساله به ویژه در ایام نوروز و شهریورماه پذیرای هزاران گردشگر طبیعت دوست از استان های همجوار از قبیل استان زنجان، کردستان، تهران و استان های دیگر هستند.

درباره روستایی با شما سخن می گویم که قدمتی بیش از ۱۰۰۰ سال دارد و نام قدیمی اش خاورشهر بوده است. اکنلو علاوه بر ظرفیت های طبیعی قطب گردشگری- درمانی استان همدان نیز هست و شهرت جهانی دارد چراکه همزمان با سومین موج شیوع طاعون در سال ۱۳۳۱ پزشکی به نام مارسل بالتازار با هدف درمان بیماری طاعون توسط دولت فرانسه به ایران اعزام شده و با همکاری پزشکان ایرانی پایگاه تحقیقاتی انستیتو پاستور ایران را با حمایت مالی یک فرد خیر به نام «منوچهر قراگزلو» در روستای اکنلو تأسیس کرده است.

بالتازار با تحقیقات و همکاری پزشکان ایرانی خود نظیر دکتر بهمنیار، دکتر شمسا، دکتر سیدیان و دکتر کریمی توانسته بیماری طاعون را در منطقه شیرین سو و استان همدان کنترل و مهار کند.

همانطور که گفته شد بالتازار، پزشکی است که انستیتو پاستور ایران را بنا کرده و به مدت ۱۳ سال رئیس آن بود و در ۶۳ سالگی در زادگاهش از دنیا رفته اما نامش تا همیشه بر روی انستیتو پاستور ایران و مرکز درمانی کبودراهنگ ماندگار شده است.

در این گزارش نیاز بود صحبت های مردم شیرین سو را نیز به گوش مسئولان استان برسانیم که به همین منظور به گفت‌وگو با کشاورزانی که عمده جمعیت بخش شیرین سو را تشکیل می دهند، پرداختیم. با چندین نفر این افراد که صحبت کردم اصل مطلبشان این بود، دهه گذشته دولتمردان حمایت زیادی از کشاورزان داشتند اما در سال های اخیر هیچ بهایی به محصولات کشاورزان نمی دهند در حالیکه بسیاری از محصولات در کشور کشت می شود، همین محصول را به علت منافع برخی از دیگر کشورها وارد می کنند.

کربلایی حسین حسن خانی از من خواست صدای فریاد بی عدالتی در جامعه را به گوش مسئولان که ادعا دارند، خادم مردم هستند، برسانم تا بدانند تحمل کشاورزان شیرین سو نیز از حمایت نکردن دولت، نبود نظارت بر قیمت ها  همچنین رها کردن اقتصاد کشور به دست دلالان برسانم.

رمضان هوشمندی، کشاورزی که امسال زمین هایش را زیرکشت سیب زمینی برده و خود را زیان دیده می داند گفت: جهادکشاورزی یک نماد است و کاری با سود و زیان کشاورز ندارد.

قربانعلی تقوی نیز علت مهاجرت روستائیان به شهرها را بی اعتنایی دولت به کشاورزان و دامداران روستایی عنوان و اظهار کرد: اگر امروز می بینیم مدارس نوساز روستاها خالی مانده و در شهرها کمبود مدرسه است، نتیجه می گیریم مدیریت کشور بی تدبیرانه است.

مرتبط:

یونسکو در همدان _دروازه جهانی به سوی رونق گردشگری

بازار سنتی همدان یادگاری از دوره قاجار

پیست اسکی تاریک‌دره همدان