نوشته‌ها

«اما»ی بزرگ مقابل نمایشگاه ملی صنایع دستی

خبرهای رسیده از وزارت میراث‌فرهنگی، گردشگری و صنایع‌دستی، حاکی از آمادگی برای برگزاری سی‌وپنجمین نمایشگاه ملی صنایع دستی است؛ با این همه، برگزاری این رویداد همچنان با یک «اما»ی بزرگ به نام کرونا همراه است.

 شیوع کرونا باعث شد تا سال گذشته نمایشگاه ملی صنایع‌دستی برگزار نشود، اما عبدالحسین کفیری، مدیرکل دفتر بازاریابی و تجاری‌سازی صنایع‌دستی وزارت میراث‌فرهنگی، گردشگری و صنایع‌دستی چنین عنوان می کند که در نظر دارند سی و پنجمین نمایشگاه ملی صنایع‌دستی را امسال برگزار کنند.

توجه به اهمیت حوزه صنایع‌دستی و حمایت هرچه بیشتر از هنرمندان و فعالان این حوزه علت این تصمیم عنوان شده است.

با این همه برگزاری نمایشگاه منوط به یک تصمیم مهم و آن هم صدور مجوز از سوی ستاد ملی مقابله با کرونا است. مجوزی که در حال حاضر و با توجه به شرایط فعلی کرونا در کشور، امری غیرممکن به نظر می رسد.

هرچند نماینده وزارت میراث‌فرهنگی، گردشگری و صنایع‌دستی رعایت تمامی پروتکل ها به شرط صدور مجوز ستاد ملی مقابله کرونا را وعده داده است و از طرفی پیکر بی جان صنایع دستی در روزهای کرونایی، به گواه کارشناسان و فعالان این حوزه، نیاز به تنفسی دوباره دارد. اما اینکه برگزاری نمایشگاه ملی صنایع دستی در پیک جدید بیماری، می تواند به منزله نفسی دوباره تلقی شود یا همین حیات اندک را هم از عرصه صنایع دستی بگیرد، پرسشی است که در صدور مجوز از سوی ستاد مقابله با کرونا و برگزاری نمایشگاه، می توان نتایج آن را مشاهده کرد.

مدیرکل دفتر بازاریابی و تجاری‌سازی صنایع‌دستی وزارت میراث‌فرهنگی، گردشگری و صنایع‌دستی، اعلام کرده است که «بر اساس برنامه‌ریزی‌های انجام شده، همزمان با برگزاری بیست و نهمین نمایشگاه فرش دستباف، از یکم الی هفتم شهریور امسال، سی‌وپنجمین نمایشگاه ملی صنایع‌دستی نیز در محل دائمی نمایشگاه‌های بین­‌المللی تهران برگزار می شود.»

او اضافه کرده است: «این نمایشگاه با حضور هنرمندان، تولیدکنندگان و فعالان صنایع‌دستی سراسر کشور و با رعایت کامل پروتکل‌های بهداشتی (به شرط صدور مجوز ستاد ملی مقابله کرونا) برگزار می‌شود و در همین راستا سالن‌های شماره ۸ و ۹ مختص شرکت‌­ها و برندهای مطرح صنایع‌دستی و سالن­‌های شماره ۱۱-۱۰ و ۲۵ به‌منظور حضور هنرمندان و تولیدکنندگان استان‌های مختلف کشور در نظر گرفته شده است.»

منبع: ایسنا

صنایع دستی؛ مشاغلی بدون محدودیت سنی

یک کارآفرین حوزه فیروزه‌کوبی و نقاشی روی مس گفت: صنایع دستی مشاغلی بدون محدودیت سنی برای همه افراد است.

ارتقای مهارت‌های فردی و اجتماعی جوانان و استفاده هر چه بیشتر از ظرفیت‌های عظیم نیروی جوان، مستعد و تحصیل‌کرده کشور در راستای تحقق توسعه پایدار فرهنگی، آموزشی، اجتماعی، ورزشی، کارآفرینی و اشتغال، یکی از اهداف تفاهم‌نامه منعقده بین وزارت ورزش ‌و جوانان و جهاددانشگاهی است.

در این راستا مرکز نوآوری و شکوفایی جهاددانشگاهی زنجان (منش)، موضوعاتی از قبیل مشارکت در برگزاری نشست‌های تخصصی، همایش‌ها، سمینارها، کارگاه‌ها، دوره‌های آموزشی، فرهنگی، کارآفرینی و اشتغال و نیز استفاده از توانمندی‌های علمی، تخصصی و تجربیات جهاددانشگاهی را در راستای اهداف و برنامه‌های توسعه‌ای حوزه جوانان بر عهده دارد.

صندلی تجربه، یکی از برنامه‌هایی است که در این راستا برگزار می‌شود. زهره حبیبی‌نیا مهمان صندلی داغ بود که در حوزه  میناکاری، فیروزه‌کوبی و نقاشی روی مس فعالیت می‌کند.

– لطفا خودتان را معرفی کنید:

زهره حبیبی‌نیا هستم و در حوزه میناکاری فعالیت داشته و دوره‌های آموزشی این هنر را در جهاددانشگاهی برگزار می‌کنم.

– بازار کار این هنر پس از آموزش چگونه است؟

پس از برگزاری یک دوره آموزشی در جهاددانشگاهی، سه نفر از هنرجویان توانستند کارگاه‌های تولیدی ایجاد کنند. معتقدم موفقیت نیاز به تلاش و پیگیری هنرجو داشته و تلاش آنان سبب می‌شود که مربی نیز زمان بیشتری برای آموزش‌شان صرف کند تا زودتر به مرحله فروش برسند.

– آیا آموزش این هنر نیازمند آموزش‌های اولیه و یا پیش‌نیاز است؟

کسی که نقاشی یا مینیاتور کار می‌کند، نیازمند ذوق هنری است ولی فیروزه‌کوبی روی مس نیازمند مهارت پیش‌زمینه‌ای نیست و هنرجو می‌تواند با توجه بالا، همه موارد مورد نیاز را در دوره‌های آموزشی و یا ورکشاپ‌ها فرا گیرد.

– برای شروع کار چه میزان سرمایه نیاز است؟

شخصاً کار خود را با سه میلیون تومان وام در سال ۹۵ آغاز کردم و سرمایه‌گذاری را به ۵۰ میلیون تومان رساندم. به تبع افزایش قیمت مواد اولیه در بازار، سرمایه مورد نیاز بیشتر می‌شود ولی هنرجویان می‌توانند گام‌ به گام کار خود را آغاز کرده و سرمایه مورد نیاز را جمع‌آوری کنند. باید توجه داشت که مس به عنوان مواد اولیه این هنر نسبت به سایر مواد اولیه نوسان بیشتری را در بازار دارد.

اگر هنرجویان بتوانند سرمایه‌گذار و یا فروشنده‌ای را بیابند که برای کار آن‌ها سرمایه‌گذاری کرده و یا کارهای آماده آنان را به واسطه برند خود به مرحله فروش برساند، در تامین سرمایه مشکل کمتری خواهند داشت. افرادی نیز هستند که به صورت حق‌العمل‌کاری و دستمزدی در خانه برای کارگاه‌ها کار می‌کنند که این مهم در فیروزه‌کوبی روی مس و نقاشی روی مس اتفاق می‌افتد.

– حضور جوانان در این زمینه چگونه است؟

خوشبختانه ورود به حوزه صنایع دستی محدود به گروه سنی خاصی نیست و در این حوزه کودکان ۱۰ ساله تا افراد میان‌سال (۶۰ ساله) در دوره‌های آموزشی شرکت کردند و به راحتی توانستند این هنر را بیاموزند و مشغول به کار شوند.

– برای آغاز کار به صورت رسمی چه مجوزهایی نیاز است و چه حمایت‌هایی از بخش دولتی اتفاق می‌افتد؟

تنها حمایتی که دولت می‌کند، ارائه وام به تولیدکنندگان است. این در حالی است که وام، تولیدکننده را به دولت بدهکار کرده و بدهکاری نیز مشکلاتی را برای وی به دنبال خواهد داشت. دولت‌ها می‌توانند با تسهیل‌گری در بخش فروش و نیز با راه‌اندازی بازارچه‌هایی برای صنایع دستی، از تولیدکنندگان حمایت کنند.

برای ورود به این حرفه پس از گذراندن یک امتحان، مجوز تولید صنایع‌دستی به فرد متقاضی ارائه می‌شود که به مثابه جواز کسب بوده و بهتر است برای شروع کار، این جواز کسب دریافت شود. همچنین برای فروش باید برندسازی شود تا کار با شناسنامه و ارزش بالا به فروش برسد.

– برای آموزش به چه بخش‌هایی می‌توان مراجعه کرد؟

جهاددانشگاهی کلاس‌هایی را برای آموزش برگزار می‌کند که پیش از شیوع کرونا به صورت حضوری برگزار می‌شد. در کارگاه‌های هنر نیز شاهد برگزاری این دوره‌ها هستیم و حال در کارگاه خود به دلیل بیماری کرونا، آموزش‌ها به صورت خصوصی ارائه می‌شود.

منبع: ایسنا

مرتبط:

حمایت از فعالان صنایع دستی آسیب‌دیده از کرونا

عنوان صنایع زیبا به جای صنایع دستی استفاده شود

رئیس انجمن مفاخر فرهنگی به مناسبت هفته گرامیداشت صنایع دستی پیشنهاد کرد که عنوان صنایع دستی به صنایع زیبا تغییر یابد.

 حسن بلخاری قهی، رئیس انجمن آثار و مفاخر فرهنگی در یادداشتی نوشت:

نخستین اصل اساسنامه انجمن آثار و مفاخر فرهنگی که عنقریب شاهد صد سالگی‌اش خواهیم بود، پرداختن به احیای صنایع فرهنگی ایران زمین است: «ازدیاد علاقه عامه به آثار قدیمی تاریخی و علمی و صنعتی ایران و نگهداری صنایع مستظرفه و صنایع دستی و حفظ سبک و شیوه قدیم آن‌ها. این انجمن در طول حیات خویش در باب تحقق این اصل، زحمات گرانقدری را متحمل و آثاری درخشان به ویژه در حوزه ساخت بناهای یادمانی برای بزرگان این مرز و بوم و نیز انتشار آثار مهم دانشمندان بزرگ ایران و اسلام انجام داد.

انسان به عنوان خالق آثار عظیم هنریِ سنّتی و دستی، خود بزرگ‌ترین صنعت دستی پروردگاراست: «لِمَا خَلَقْتُ بِیَدَیَّ»، این آیة شریفه بیانگر آن است که حضرت حق انسان را با دست خویش آفرید. بنابراین اصطلاح صنایع دستی مبنای قرآنی نیز دارد و در حوزه حکمت اسلامی به ویژه آرای اخوان‌الصفا نیز، اصطلاح صنایع دستی، اصطلاح رایج و شایع است.

در دوره قاجار برای تمایز میان کلیت صنعت و فن (که گستره‌ای وسیع داشت) و وجه زیبایی‌شناسانه آن، اصطلاح صنایع مستظرفه باب شد. این مفهوم که هم اشارت به زیبایی و ظرافت داشت و هم متأثر از مفهوم حکمی «ظرفا» در فرهنگ حکمی و عرفانی ما بود، مرزی کشید میان آثار صناعی و جمالی. آثار جمالی یا مستظرف آثاری بود که محور و مبنای آن علاوه بر کارکرد (که جان‌مایه هنرهای سنتی است) زیبایی و ظرافت نیز بود. بیان صفت مستظرفه اشاره به وجه زیباشناسانه این آثار داشت.

اینک در جامعه امروزی ایران، اصطلاح رایج در باب بخشی از هنرهای سنّتی ایران، اصطلاح صنایع دستی است. روز صنایع دستی در تقویم ملی ایران و نیز بخشی از عنوان وزارت میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی عناوین رایج فرهنگ امروز ماست. به دلایلی ضروری است عنوان صنایع دستی به صنایع زیبا تغییر یابد.

از جمله: مفهوم صنعت و صنایع در اصطلاحاتی چون صنایع و هنرهای صناعی اشاره و ارجاع به هنر و تمامی معنا و مفهوم این واژه در فرهنگ چند هزار ساله ایران است بنابراین بیش و پیش از اینکه نوعی مهارت باشد هنر به معنای اصیل کلمه است و از این رو که در فرهنگ ایرانی اسلامی زیبایی و ظرافت از عناصر ذاتی هنر محسوب می‌شود. فلذا ضرورت تامه دارد از عنوانی برای اظهار و بیان آن استفاده کنیم که بیانگر زیبایی نیز باشد. از همین رو به وزارت میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع و همچنین فرهنگستان هنر پیشنهاد می‌شود به صورت رسمی اصطلاح صنایع در فرهنگ رایج امروز را به صنایع زیبا تغییر دهند تا هم ماهیت این آثار ظهور یابد و هم از مفهوم کلی صنعت متمایز شود.

منبع:

مرتبط:

رونق صادرات در حوزه صنایع دستی کشور

خدمت کرونا به بازار فروش صنایع دستی!

مدیرکل میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی استان مرکزی گفت: در دوران کرونا و محدودیت صادرات، فروش مجازی باعث رونق بازار هنرمندان صنایع دستی شده است.

مصطفی مرزبان با اشاره به وضعیت کنونی صنایع دستی استان مرکزی، اظهار کرد: با توجه به اینکه اغلب کارگاه های صنایع دستی استان در منزل فعال هستند، کرونا فشار و ضرر هنگفتی به امر تولید وارد نکرد و تنها در صادرات چمدانی و فروش محصولات تاثیر منفی داشت.

وی با بیان اینکه صنایع دستی استان مرکزی به نسبت صنعت گردشگری خسارت کمتری از کرونا متحمل شد، گفت: خوشبختانه در امر آموزش و ترویج صنایع دستی دوره های بسیاری در رده حرفه ای و غیرحرفه ای برگزار شده است که اثربخشی آن را شاهد هستیم.

مرزبان افزود: در ساخت بازارچه های دائمی صنایع دستی طی دو سال اخیر اقدامات مطلوبی به انجام رسیده و حتی جزو استان های صاحب نام هستیم چراکه از ۱۲ شهرستان، ۱۰ شهرستان دارای بازارچه فعال هستند و تنها شهرستان های خنداب و زرندیه باقی مانده اند که امسال با پیگیری انجام شده و سفر وزیر میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی به استان مرکزی، مبلغ یک میلیارد تومان برای ساخت این دو بازارچه دریافت شد.

وی با بیان اینکه زمین لازم برای ساخت این بازارچه اختصاص یافته است و به محض طراحی، عملیات ساخت آغاز می شود، افزود: همچنین در نظر است که بازارچه ای در محل سرچشمه محلات نیز احداث شود و با اختصاص زمین از سوی شهرداری عملیات احداث آغاز خواهد شد.

مدیرکل میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی استان مرکزی تصریح کرد: هر کدام از بازارچه های صنایع دستی فعال در استان بالغ بر ۸ تا ۱۲ غرفه دارد که به صورت کاملا رایگان تجهیز شده است و با امکانات آب و برق و گاز در اختیار هنرمندان شاخص قرار گرفته است تا برای تولید و فروش محصولات صنایع دستی حمایت لازم صورت گیرد.

وی در خصوص احیای رشته های صنایع دستی منسوخ شده، بیان کرد: در این راستا موضوع آموزش و ترویج مدنظر اداره کل قرار دارد و حتی تعدادی از رشته ها با ارائه آموزش احیا شده اند.

مرزبان با اشاره به صادرات محصولات صنایع دستی، گفت: با توجه به شرایط کرونا و محدودیت در سفرها و پروازها، عملا صادرات متوقف است ولی کرونا در کنار همه معایب، فرصت مغتنمی برای هنرمندان صنایع دستی به شمار می رود چراکه کمک کرد محصولات خود را از طریق سایت و نمایشگاه های مجازی به فروش برسانند. حتی در اراک یکی از هنرمندان بیش از ۵۰ میلیون تومان محصولات چرمی خود را علاوه بر فروش روتین و خرد، برای کشور افغانستان و ارمنستان طی قراردادی دوساله تولید خواهد کرد. این تجربه جدید اگر با همت و خلاقیت هنرمندان در فروش همراه شود می تواند به درآمدهای مناسب بینجامد.

منبع: ایسنا

مرتبط:

رونق صادرات در حوزه صنایع دستی کشور

میبد میزبان شهرها و روستاهای جهانی صنایع دستی

حال شما چطور است آقای هنرمند؟

آبان ماه سال قبل بود که نوشتیم: «خبر، تلخ و دردناک است؛ علیرضا میرجمال، با ۴۹ سال سابقه کار در هنر قلمکار سازی و داشتن سه نشان ملی مرغوبیت صنایع‌دستی، این روزها به دست‌فروشی روی آورده» و امروز، به بهانۀ روز صنایع‌دستی، جویای احوالش شدیم.

«بعد از نشر خبر غمنامه‌ی هنرمند، برخی از مسئولان برای رفع مشکل شما اعلام آمادگی کردند. پیگیری آن‌ها نتیجه‌ای هم داشت؟» همین یک سؤال کافی بود تا همۀ ماجراهایی که طی این هفت ماه برایش رخ داده، یکی‌یکی تعریف کند: «بعدازآن مصاحبه قرار شد یک سری وام‌هایی به هنرمندان صنایع‌دستی بدهند. سینه‌به‌سینه شنیدم که برخی از هنرمندان هم گرفته‌اند، اما من هنوز نگرفتم. ۱۵۰ میلیون تومان است و سه تا ضامن می‌خواهند که باید حقوق هر یکی از آن‌ها سه برابر قسط وام من باشد! وقتی سراغ یک کارمند می‌روم و می‌گویم ضامن شو، می‌گوید بخشنامه آمده که فقط می‌توانیم برای اقوام نزدیک خودمان ضامن شویم نه غریبه‌ها. خب، چه کسی ضامن غریبه‌ها می‌شود؟ هیچ‌کس. سوای ضامن، یک برگ سند خانه هم می‌خواهند و می‌گویند باید پاک‌کرده باشد؛ یعنی مشکل مالیات و وارث و … نداشته باشد و من تازه باید ۳۰ میلیون تومان هزینه کنم تا سندم مقبول بانک شود.

این است که می‌گویم سنگ بزرگ علامت نزدن است. آخر فقط وام گرفتن که مهم نیست، پس دادن آن هم مهم است. راستش را بخواهید به یک جوانی که قصد ازدواج داشت گفتم بیا بخشی از این وام را بردار و قسطش را بده، اما برای او هم میسر نبود که چنین وامی را بگیرد.

ما آبان مصاحبه کردیم و برج ۱۰ ، شهرداری اصفهان از من نزدیک ۲۳ میلیون و خورده‌ای خرید کرد. عرضم به خدمتتان که همین چند روز پیش با اصرار و تلاش توانستم پول این کارها را زنده کنم.

میراث فرهنگی هم از نشر آن خبر ناراحت شد. ما را دعوت کردند در حضور افرادی و گفتند از شما توقع نداشتیم این‌طور بگویی. من هم گفتم میدان بسته است، اگر میدان بسته باشد مشتری نیست و اگر مشتری نباشد کار ما هم خریداری ندارد. گفتند شما را معرفی می‌کنیم به یک جا که از شما خرید کنند. همان روز رفتیم آنجا. یک زیرزمینی بود در خیابان سپه.

قرار شد یکی از این غرفه‌ها از من جنس بخرد. نمونه کار را دادم و گفتم توان خرید شما چقدر است؟ گفتند شما جنستان را بگذارید اینجا، وقتی فروش رفت پول آن را پرداخت می‌کنیم. کمی از اجناس را امانت گذاشتم و بعد از مدتی خبر دادند که بیایید قرارداد ببندیم. یک برگه به من دادند که بردم بچه‌ها در خانه خواندند و گفتند مضمونش این است که جنس شما باید پیش آن‌ها بماند که حداقل دو ماه بعد از تحویل گرفتن جنس، در صورت فروش به شما هزینه‌اش را پرداخت کنند! رفتم و گفتم شما نمونه کاری که از من گرفته بودید فروختید؟ گفتند نه، اما با قشم و کیش و … می‌خواهیم کار کنیم. گفتم این نیاز مرا برطرف نمی‌کند. هر وقت جنس خواستید به من اطلاع بدهید برای شما می‌فرستم. گفتند صبر کنید یک عکس بگیریم. عکس هم گرفتیم و گفتند ما این‌طور نمی‌توانیم همکاری کنیم باید حتماً قرارداد را امضا کنید. گفتم شما ۲۰ میلیون بدهید من ۱۰۰ میلیون جنس برای شما می‌آورم که بفروشید. گفتند ما دو میلیون هم نداریم. گفتم می‌دانم.

آن‌ها می‌خواستند یک کاری انجام بدهند اما از دستشان نمی‌آمد. ضمن اینکه من به هر کسی در میدان نقش‌جهان می‌گفتم جنسم را بگیر و هر وقت فروختی حساب کن، قبول می‌کرد، دیگر نیازی به پادر میانی نداشت. همه می‌دانیم که قیمت‌ها در نوسان است و من نمی‌توانم دو ماه جنسم را یک جا نگه‌دارم. قراردادشان با این وضعیت به‌صرفه نبود به همین خاطر امضا نکردم.

از اداره کار هم زنگ زدند و گفتند بیا. رفتیم و نشستیم و کمی که صحبت کردیم یک نفر آمد عکس انداخت. من شروع کردم به خندیدن. گفتند چرا می‌خندی؟ گفتم می‌دانم که مشکل من با همین عکس قرار است حل شود. گفتند نه مشکل شما را حل می‌کنیم. البته یک مشکلی داشتم که واقعاً حل کردند؛ در سایت، وقتی کد ملی خودم را وارد می‌کردم اسم و مشخصات یک نفر دیگر را نشان می‌داد که این مشکل با دستور مدیر حل شد اما برای صنایع‌دستی یک کاغذ نوشتند که در آن نوشته بود به من وام سی میلیون تومانی بدهند. من وقتی نامه را دیدم بلند شدم و بیرون آمدم. گفتند چرا ناراحت شدی؟ گفتم من گدا نیستم. وام صنایع‌دستی را هم خودشان می‌دهند و نیازی به واسطگی شما ندارد. این شد که آن را هم نگرفتم.

«عجب، پس هنوز جنس‌هایتان را در خیابان می‌فروشید؟» میر جمال جواب داد: تا کسی مرا نمی‌شناخت می‌شد اما الان دیگر نه. الحمدالله آدم‌های درستی در صنف ما هستند. یکی از همکاران وقتی با خواندن مصاحبه متوجه وضعیت من شده بود آمد و گفت من فکرش را نمی‌کردم اوضاع این‌قدر بد شده باشد. گفتم من پنجاه سال است که در بازار کار می‌کنم. اگر پارچه‌ی قلمکار سه مشت بخواهد من روی آن دو مشت نمی‌زنم، اگر دو مشت بخواهد، یک مشت نمی‌زنم، چون این کار را حرام می‌دانم. رنگی که می‌زنم، درصدی که روی جنس می‌گذارم، همه طوری است که مال دنیا عقبا از من نگیرد و دست‌فروشی را هم بد نمی‌دانم. حلال بودن رزق مهم است. دست‌فروشی خیلی بهتر از این است که آدم سر دیگران را کلاه بگذارد یا مسئول جایی باشد و آن‌قدر دروغ بگوید که بشود از دروغ‌هایش فهرست درست کرد.

خلاصه که آن همکار از من جنس خرید و سفارش کار داد. مشکل من این‌طور حل شد، به دست یکی از همکاران و از آن روز دیگر دست‌فروشی نکردم.

گفتم: «انتخابات نزدیک است. برای رئیس‌جمهور آینده پیشنهادی دارید؟»، گفت: تا درِ کشور به روی دنیا باز نباشد اگر ما اینجا طلا هم داشته باشیم مشتری ندارد. اگر هم باشد واسطه است که فقط خودش استفاده‌ی کار را می‌برد و چیزی برای کارگر و هنرمند زحمت‌کش باقی نمی‌ماند. باید وضع طوری باشد که بیایند از ما خرید کنند نه اینکه ما برویم بگوییم از ما بخرید. این باعث می‌شود حرمت کار از دست نرود. اگر آقایان بخواهند برای صنایع‌دستی کاری کنند تا زمانی که راه‌ها بسته باشد نمی‌توانند. باید واسطه‌ها را کم کنند و هر حوزه‌ی صنایع‌دستی یک نماینده از صنف خود داشته باشد که کار عرضه را در دست بگیرد. این کارها برنامه می‌خواهد. اگر تمام حواس نامزدها به این باشد که تعریف کنند این چه کرده و آن چه کرده، فایده ندارد. ما همۀ این‌ها را خودمان می‌دانیم. باید برنامۀ خودشان را ارائه کنند و این برنامه با عقل و منطق جور دربیاید که امیدی باشد.

این بار او از من پرسید: «خانم این چیزهایی که می‌نویسید سودی هم دارد؟» و من، هیچ جوابی نداشتم.

منبع: ایسنا

صادرات ۳۶ هزار دلاری صنایع دستی سمنان

سرپرست معاونت صنایع‌دستی و هنرهای سنتی اداره‌کل میراث‌فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی استان سمنان از پرداخت حدود ۱۹ میلیارد ریال تسهیلات مشاغل خانگی به هنرمندان صنایع‌دستی استان سمنان خبر داد و گفت: هنرمندان صنایع‌دستی این استان در یک سال اخیر ۳۶ هزار دلار صادرات صنایع‌دستی به خارج از کشور داشتند.

جعفر صفاخواه  ضمن تبریک ۲۰خردادماه روز جهانی صنایع دستی با اشاره به تنوع بالای صنایع دستی در این استان اظهار کرد: معرق، منبت، گره‌چینی و حجم‌های چوبی ، شبکه‌بری‌های حجیم فلزی، دست بافته‌های ابریشمین، نگارگری و تذهیب‌های زرین، گلیم، گلیچ و جاجیم، ظروف سفالی، نمد، پارچه قلمکار و …از جمله صنایع‌دستی استان سمنان و تبلور هنر مردم در این منطقه هستند.

وی از تنوع آب و هوایی به عنوان عاملی موثر در تنوع صنایع دستی استان نام برد و تصریح کرد: هنر و صنایع دستی در این استان به‌واسطه تنوع آب و هوایی و اقلیمی، در هر منطقه استان ویژگی خاص خود را  از نظر نقش، رنگ و کاربرد دارد و این تنوع  بر روی ظروف، دست بافته‌ها و اقلام صنایع‌دستی این استان طی هزاران سال نمود پیدا کرده است.

وی با بیان اینکه سفال، سرامیک، گلیم، قلمکار، منبت، معرق، نمدمالی، دست بافته‌های سنتی و .. از صنایع‌دستی فعال استان سمنان است اضافه کرد: پیشینه صنایع دستی و هنرهای سنتی در این استان به بیش از ۶ هزار سال می‌رسد.

سرپرست معاونت صنایع‌دستی و هنرهای سنتی اداره‌کل میراث‌فرهنگی، گردشگری و صنایع‌دستی استان گفت: هنر سفال و سرامیک در استان سمنان حدود شش هزار سال قدمت دارد و پیشینه هنر نساجی سنتی، گلیم‌بافی، رودوزی‌های سنتی و منبت چوب در این استان نیز  به حدود  ۲۰۰ تا ۵۰۰ سال قبل برمی‌گردد.

وی، لازمه زنده نگه‌داشتن، احیا و ترویج هنرهای سنتی و صنایع‌دستی در این استان را حمایت از هنرمندان صنایع‌دستی ارزیابی و خاطرنشان کرد: در حال حاضر ۱۴۵ کارگاه تولید صنایع‌دستی و ۲۳ تعاونی فعال صنایع‌دستی در استان فعالیت دارند.

وی به حمایت‌ها از هنرمدان استان پرداخت و گفت: در این راستا ۱۸ میلیارد و ۸۰۰ میلیون ریال تسهیلات مشاغل خانگی به هنرمندان صنایع‌دستی استان در سال گذشته پرداخت شده است.

صفاخواه با اشاره به اینکه بیش از ۴ هزار و ۵۰۰ هنرمند صنایع‌دستی در این استان مشغول فعالیت هستند، گفت: ۱۲ مجوز مشاغل خانگی در سال گذشته صادر شد.

او با بیان اینکه ۲۰۷ مجوز صنایع‌دستی در سال گذشته صادر شده است، افزود: «استان سمنان دارای ۴۸ رشته فعال صنایع‌دستی است.

سرپرست معاونت صنایع‌دستی و هنرهای سنتی اداره‌کل میراث‌فرهنگی، گردشگری و صنایع‌دستی استان سمنان از صدور ۱۰۹ پروانه تولید انفرادی، ۱۵ پروانه تولید کارگاهی، ۸۳ کارت شناسایی و ۱۷۲ گواهی آموزشی در سال گذشته، در استان سمنان خبر داد و اظهار کرد: ۹۱۷ هنرمند صنایع‌دستی در سال گذشته تحت پوشش بیمه قرار داشتند.

صفاخواه با اشاره به فعالیت ۳ خانه صنایع‌دستی در استان، اضافه کرد: چهار فروشگاه فعال صنایع‌دستی ، ۶ بازارچه موقت و ۲ بازارچه دائمی صنایع‌دستی تا سال گذشته ایجاد شد.»

سرپرست معاونت صنایع‌دستی و هنرهای سنتی اداره‌کل میراث‌فرهنگی، گردشگری و صنایع‌دستی استان سمنان از دریافت ۲ نشان ملی مرغوبیت کالا توسط هنرمندان صنایع‌دستی استان در سال گذشته خبر داد و افزود: هنرمندان استان ۲ میلیارد و ۵۰ میلیون ریال در بازارچه‌های موقت صنایع‌دستی فروش داشتند.

او به برگزاری پنج دوره آموزشی عمومی و تخصصی صنایع‌دستی در سال گذشته اشاره کرد و گفت: صنایع‌دستی استان در سال گذشته مبلغ ۳۶ هزار دلار صادرات داشته است.

سرپرست معاونت صنایع‌دستی اداره‌کل میراث‌فرهنگی، گردشگری و صنایع‌دستی استان سمنان با تأکید بر اینکه صنایع‌دستی، رمز اقتصاد مقاومتی، پشتیبانی‌ها و مانع‌زدایی‌هاست، تأکید کرد: توسعه و ترویج صنایع‌دستی می‌تواند نقش مهمی در اشتغال‌زایی و رشد اقتصادی استان داشته باشد.

منبع: ایسنا

مرتبط:

میراث هزاره‌ها در شهر سمنان

عمارت باغ امیر سمنان

رونق صادرات در حوزه صنایع دستی کشور

وزیر میراث فرهنگی، با اشاره به وضعیت خوب صادرات تولیدات صنایع دستی کشور با وجود تحریم ها، گفت: راه اندازه نمایشگاه ها و بازارچه های صنایع دستی یکی از مصادیق اقتصاد مقاومتی و رونق تولید است و کمک شایانی به معیشت خانواده ها می کند.

علی اصغر مونسان در حاشیه بازدید از روستای قاسم آباد از توابع شهرستان رودسر در جمع خبرنگاران، با اشاره به وجهه جهانی روستای قاسم آباد در صنایع دستی، اظهار کرد: ثبت جهانی چادرشب بافی در قاسم آباد به رونق اقتصادی و معیشتی مردم منطقه کمک می کند.

وی با تاکید بر لزوم ثبت جهانی میراث فرهنگی و صنایع دستی کشور به منظور معرفی آن به گردشگران داخلی و خارجی، افزود: افزایش فروش محصولات صنایع دستی یکی دیگر از آثار ثبت جهانی است که صنعت چادرشب بافی قاسم آباد این ظرفیت را دارد.

وزیر میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری، با اشاره به وضعیت خوب صادرات تولیدات صنایع دستی کشور با وجود تحریم ها، عنوان کرد: روز به روز در حال افزایش صادرات هستیم و در این راستا به همکاری متولیان اقتصادی کشور جهت افزایش سهم صنایع دستی در بازارهای جهانی نیاز داریم تا در حوزه ارزآوری نقش آفرین باشیم.

مونسان، از راه اندازی نمایشگاه چادرشب بافی جهت ایجاد بازار و اشتغالزایی خبر داد و اضافه کرد: راه اندازه نمایشگاه ها و بازارچه های صنایع دستی یکی از مصادیق اقتصاد مقاومتی و رونق تولید است و کمک شایانی به معیشت خانواده ها می کند.

وی با بیان اینکه وزارت میراث فرهنگی توجه ویژه ای به ثبت ملی و ثبت جهانی آثار میراثی و طبیعی و صنایع دستی دارد، خاطرنشان کرد: کشور ما ظرفیت های فراوانی در حوزه میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری دارد و باید از ظرفیت های موجود برای توسعه اقتصادی کشور استفاده کنیم.

منبع: ایسنا

مرتبط:

صنایع دستی سرآغاز تحول در ایجاد بازارهای مجازی

کرمانشاه سومین صادرکننده صنایع دستی کشور شد

تیم صنایع دستی مدافع ندارد!

جای برندسازی در صنایع‌ دستی فارس خالی است

سرپرست اداره کل میراث فرهنگی، صنایع‌دستی و گردشگری فارس بر لزوم توجه به برندسازی در حوزه صنایع‌دستی این استان تأکید و اضافه کرد: شیراز شهر جهانی صنایع‌ دستی و آباده شهر جهانی منبت است، اما همچنان جای خالی برندسازی صنایع‌دستی در این استان احساس می‌شود.

جمشید معینی در نشستی با اعضای هئیت‌مدیره اتحادیه تعاونی‌های صنایع‌دستی استان فارس گفت: هنرمندان و فعالان حوزه صنایع‌دستی و صاحب‌نظران در این حوزه تخصصی نسبت به تهیه برند صنایع‌دستی اقدامات لازم را انجام دهند.

به نقل از اداره‌کل میراث‌فرهنگی، گردشگری و صنایع‌ دستی استان فارس، معینی با اشاره به فعال‌بودن بیش از ۸۰ رشته تخصصی صنایع‌دستی در استان فارس گفت: فارس یکی از استان‌های پیش‌رو در تولید و عرضه هنرهای سنتی و شاخص کشور محسوب می‌شود و خاستگاه بسیاری از این هنرها در این استان است، از این‌رو تهیه برند صنایع‌دستی یک امر ضروری است.

او بیان کرد: هنرمندان و صاحب‌نظران در حوزه صنایع‌دستی و گردشگری دست به کار شوند و برای معرفی بهتر و ارتقاء سطح کمی و کیفی محصولات و تولیدات هنرهای‌سنتی اقدام به تهیه برند در این حوزه کنند.

معینی تصریح کرد: بیش از یک‌سال است که شیراز در فهرست شهرهای جهانی صنایع‌دستی قرار گرفته و جای‌خالی هنرستانی برای صنایع‌دستی درشیراز و استان فارس خالی است و این درحالی است که تمامی امکانات و زیرساخت‌ها برای آن وجود دارد.

سرپرست اداره‌کل میراث‌فرهنگی، گردشگری و صنایع‌ دستی استان فارس افزود: خوشبختانه در استان فارس با تعدد و تنوع محصولات و تولیدات صنایع‌دستی روبه‌رو هستیم و در این استان استادکاران به‌نام و ملی وجود دارند و باید از این ظرفیت‌ها نهایت استفاده انجام شود.

او بر لزوم استادپروری در حوزه صنایع‌دستی در این استان به‌ویژه در شهر شیراز تأکید کرد و گفت: بدون شک راه‌اندازی هنرستانی برای صنایع‌دستی می‌تواند تأثیر به‌سزایی در رونق اقتصادی صنایع‌ دستی، برندسازی، آشنایی جوانان و علاقه‌مندان به انواع هنرهای‌سنتی، احیاء هنرهای سنتی فراموش شده و در حال منسوخ‌شدن، استادپروری وهمچنین ایجاد خلاقیت و نوآوری در محصولات صنایع‌دستی و نیاز بازار داشته باشد.

معینی به لزوم تشکیل اتاق فکر برای رونق همه‌جانبه صنایع‌دستی از تولید تا فروش محصولات با حضور فعالان این حوزه تخصصی تأکید کرد و افزود: با توجه به شرایط پیش آمده ناشی از شیوع بیماری کرونا تشکیل این اتاق فکر برای ارائه راهکارها و پیشنهادهای عملی در حوزه صنایع‌دستی برای تولید بیشتر و فروش و عرضه محصولات و رونق اقتصادی فعالان این حوزه یک ضرورت محسوب می‌شود و باید خودمان را برای دوران پساکرونا و وضعیت عادی نیز آماده کنیم.

معینی به‌ فروش محصولات صنایع‌دستی استان به صورت مجازی نیز اشاره کرد و گفت: با توجه به وضعیتی که در جهان و به تبع آن در ایران به دلیل بیماری کرونا پیش‌آمده و عملاً فروش محصولات صنایع‌دستی که قبلاً به صورت نمایشگاهی و فروشگاهی انجام می‌شد میسر نیست از این‌رو می‌طلبد فروش این محصولات به صورت مجازی و با تبلیغات مؤثر و مناسب در جامعه هدف انجام شود.

اوادامه داد: هنرمندان و فعالان صنایع‌دستی باید در این حوزه فعال‌تر عمل کنند و مبنای کار خود را فروش مجازی قرار دهند.

معینی گفت: شناسایی نیاز بازار و سلیقه مخاطب باید در اولویت قرار گیرد و هنرمندان بر اساس این نیازها اقدام به ساخت، تولید و فروش محصولات کنند.

او همچنین از فعالان حوزه صنایع‌ دستی خواست پیشنهادات و راهکارهای علمی و عملی خود را برای رونق صنایع‌دستی ارائه دهند.

سرپرست اداره‌کل میراث‌فرهنگی، گردشگری و صنایع‌دستی استان فارس با اشاره به اینکه فروشگاه‌ها و کارگاه‌های صنایع‌دستی باید به عنوان جاذبه‌گردشگری در بسته های سفر قرار گیرند، افزود: در واقع صنایع‌دستی مکمل گردشگری است و این پیوند ناگسستنی است و باید برنامه‌ریزی‌ها به نحوی صورت گیرد که گردشگران بازدید از کارگاه‌ها و فروشگاه‌های صنایع‌دستی را نیز مانند دیگر جاذبه‌های گردشگری ببیند و تولیدات دست‌ساز هنرمندان سوغات سفرشان شود.

معینی همچنین بر لزوم تهیه مواد اولیه صنایع‌دستی از سوی اتحادیه تعاونی‌ها تأکید کرد و گفت: اگر مواد اولیه محصولات تأمین شود هنرمندان با دغدغه کمتری به تولید محصول اقدام می‌کنند و از سویی هم جا دارد خرید تضمینی این تولیدات صورت گیرد و درواقع تضمین فروش این تولیدات در نمایشگاه‌های تخصصی است.

سرپرست میراث فرهنگی فارس ادامه داد: امکان پرداخت تسهیلات به اتحادیه تعاونی‌های صنایع‌دستی وجود دارد که این تسهیلات می‌تواند تأثیر مهمی در تولید بیشتر محصولات هنرمندان داشته باشد.

منبع: ایسنا

مرتبط:

صنایع دستی سرآغاز تحول در ایجاد بازارهای مجازی

عروسکی چوبی سنتی که رو به فراموشی است

ایران با جغرافیای متنوع خود، قومیت‌های متنوع را شامل می‌شود که این خود منجر به تولید اشکال متنوعی از عروسک‌های سنتی شده است. «عاروس‌ کله» عروسکی سنتی است که ساخت آن در بین مردم روستای سیاه رودبار شهرستان علی‌آبادکتول استان گلستان مرسوم است.

روستای سیاه رودبار از توابع شهرستان علی‌آبادکتول و در ۲۲ کیلومتری جنوب شرقی این شهرستان در بخش مرکزی دهستان زرین گل در ارتفاعات شرقی البرز قرار دارد. مردم روستای سیاه رودبار از قوم تات و قزلباش بوده و به لحاظ فرهنگی، زبان، پوشش و آداب‌ورسوم تا حد زیادی از فرهنگ علی‌آبادکتول و رامیان تأثیر گرفته‌اند.

در این روستا رشته‌های صنایع‌دستی شامل قالی‌بافی، پارچه‌بافی، خراطی، توف بافی (نوار بافی کتول)، سوزن‌ دوزی، نمدمالی، چادرشب بافی و عروسک محلی رواج دارد.

«عاروس ‌کله» یک عروسک سنتی پارچه‌ای چوبی است که ساخت آن در بین مردم روستای سیاه رودبار مرسوم است. این عروسک بنا به شرایط با چند حالت مختلف ساخته می‌شود که در شب عروسی دارای روبند بوده و بعد از عروسی و قبل از بچه‌دار شدن، دارای تک‌بند (دستمالی برای بستن جلوی دهان) و بعد از بچه‌دار شدن هم شکل آن تغییر کرده و به پشت مادر، کودکی بسته ‌می‌شود که به آن ماروچه می‌گویند. این عروسک با توجه به داشتن اصالت بومی‌-محلی، داستان و قدمت آن در منطقه و استفاده از مواد اولیه بومی برای ساخت آن، با ارزش غنی فرهنگی ثبت ملی شده است.

عاروس ‌کله به معنی عروس کوچک، عروسکی پارچه‌ای با بدنی چوبی و بدون دست بوده که صورت آن را با پنبه سفید درست می‌کردند و برای نمایش چشم و دهان، یک مثلث با نخ مشکی بر روی صورت می‌دوختند.

این عروسک با توجه به شرایط عروس، با حالت‌های مختلف ساخته می‌شود که دارای تک‌بند و چارشو (چادرشب) بوده و در شب عروسی دارای روبند توری است.

 

در میان مردم روستا رسم است که عروس بعد از شب عروسی و قبل از بچه‌دار شدن، جلوی دهانش را با پارچه‌ای عموماً دست‌بافت می‌بسته که به این پارچه تِک‌بند می‌گفتند و عروس تا قبل از بچه‌دار شدن به حرمت پدرشوهر، برادرشوهر، مادر شوهر و … سکوت می‌کرده و سلام و احترام را با تکان دادن سر، به بزرگ‌ترها انتقال می‌داده است.

عروس روستای سیاه رودبار در صورت به دنیا آوردن اولاد پسر اجازه داشت تا تک‌بند را از جلوی دهانش باز کند و با برادرشوهر و پدرشوهر صحبت کند ولی اگر فرزندش دختر بود همچنان تک‌بند بر روی دهانش باقی می‌ماند. ولی عروسکی که بعد از بچه‌دار شدن عروس ساخته می‌شد با همان شرایط ساخت عاروس ‌کله بدون تک‌بند بوده که یک عروسک نوزاد هم با چادرشب به پشتش بسته می‌شد و این عروسک به نام ماروچه نامیده می‌شد.

در زمان‌های گذشته ساخت این نوع عروسک سنتی رواج بیشتری داشته اما امروزه تنها تعداد انگشت‌شماری از خانواده‌ها این نوع عروسک را برای دختران خود می‌سازند. با توجه به گسترش روزافزون تکنولوژی و محدود شدن ارتباطات جوامع شهری و روستایی در قاب تکنولوژی فراگیر امروزی، متأسفانه خطر انحراف از اصالت، ‌فرهنگ‌ و آئین‌های کهن گذشتگان بیشتر شده است و بیم آن است که با درگذشت آخرین نسل باقی‌مانده از فرهنگ گذشته، شاید برای همیشه برخی رسوم کهن، رو به انزوا و فراموشی رود.

زهرا مهدی ‌زاده، کارشناس صنایع‌دستی و هنرهای سنتی گلستان

منبع: ایسنا

ضربه جدی کرونا به سنتی ها!

یک تولیدکننده صنایع‌دستی با بیان اینکه «به طور کلی کسب و کار در حوزه صنایع‌دستی اغلب به شکل سنتی انجام می‌شود»، خاطرنشان کرد:‌ ضربه جدی کرونا نیز به این دست از تولیدکنندگان وارد شد که همچنان به صورت سنتی فعالیت می‌کردند.

حمیدرضا امین، مدیر یک مجموعه فروش صنایع‌دستی  درباره تاثیرات کرونا بر وضعیت صنایع‌دستی در یک سال گذشته، اظهار کرد: مجموعه ما پیش از کرونا نیز زیرساخت‌های لازم را برای فروش آنلاین فراهم کرده بود و همین خاطر هم در ایام کرونا از نظر فروش با مشکل زیادی مواجه نشدیم؛ اما به طور کلی تولیدکنندگان در این ایام به شدت ضربه خوردند.

او ادامه داد: به طور کلی کسب و کار در حوزه صنایع‌دستی اغلب به شکل سنتی انجام می‌شود و همچنان منتظر خریدارانی هستند که به صورت حضوری از آنها خرید کنند. این در حالی است که با توجه شیب سریع انتقال موضوع خرید و فروش از حالت سنتی به مدرن، دیگر نمی‌توان سیستم فروش سنتی را ادامه داد. ضربه جدی کرونا نیز به این دست از تولیدکنندگان وارد شد که همچنان به صورت سنتی فعالیت می‌کردند.

این عرضه‌کننده محصولات صنایع‌دستی، خاطرنشان کرد: اغلب فروشندگان همانند فروشگاه‌های خیابان ویلا یا دل به توریست بسته یا روی فروش حضوری حساب باز کرده بودند که در ایام کرونا بسیاری از آنها از قافله عقب ماندند.

امین همچنین درباره حمایت متولیان از تولیدکنندگان محصولات صنایع‌دستی، بیان کرد: من درباره سایر استان‌ها اظهار نظر نمی کنم، اما درباره استان تهران که خودم نیز در این شهر فعال هستم، ندیدم که کسی بخواهد جویای احوال کسب و کار ما بشود.

منبع:ایسنا

مرتبط:

خسارت ۲۷۰ میلیاری کرونا به صنعت گردشگری استان مرکزی

تاثیر بحران کرونا بر صنعت خرده‌فروشی بدون عوارض و مسافرت

گردشگری در دسترس، برگ برنده گردشگری در پساکرونا