نوشته‌ها

رونق گردشگری با جذب عشایر دیجیتال

با توجه به این پیش‌بینی که پتانسیل بالایی برای بازگشایی سفرهای بین‌المللی وجود دارد، ممکن است مقاصد جنوب‌شرقی آسیا با تبدیل‌شدن به مقصد کار، عشایر دیجیتال (افرادی که از فناوری ارتباطات راه‌دور امرار معاش کنند و زندگی خود را به شیوه عشایری انجام دهند) بسیاری را از زمان شیوع بیماری همه‌گیر برای کار و زندگی جذب کنند.

به نقل از نیوز، بیشتر کشورها مرزهای خود را برای مهار بیماری همه‌گیر بستند و زمانی که اوضاع تاحدودی کنترل شد، برخی از مقاصد جهانی و آسیایی مانند کارائیب (پالما و دومنیکا)، مالدیو یا امارات متحده‌عربی مرزهای خود را به روی گردشگران بین‌المللی به‌ویژه افرادی که قصد ماندن طولانی‌مدت برای احیاء صنعت گردشگری و حفظ سلامت عمومی را داشتند، باز کردند. از موفقیت‌های این کشورها، فراهم‌کردن شرایط طولانی‌مدت است که انتخاب عاقلانه‌ای برای شروع مجدد سفرهای بین‌المللی باشد.

بر اساس انعطاف‌پذیری کاری گردشگران و مدل کاری (دورکاری) و کار از خانه، هتل یا اقامتگاه و محل کار که ترکیبی از کار و تعطیلات است، زمان طولانی که گردشگران بتوانند از سفر طولانی‌مدت لذت ببرند، در حالی‌که از راه دور امرار معاش می‌کنند، روندی رو به رشد خواهد بود.

از آنجا که گذرنامه‌های واکسن هنوز در مقیاس وسیع (چه در سراسر جهان و چه در سراسر منطقه) استفاده نمی‌شوند، ممکن است سازگاری با تبدیل‌شدن به مقصد کار، برای کشورهای جنوب شرقی آسیا به‌ویژه کشورهایی که توانایی کار از راه دور را دارند، هنوز در آستانه جذب گردشگران بین‌المللی (عشایر دیجیتال) باشد.

چرا کشورهای آسیای جنوب شرقی برای توسعه در مقاصد کاری مناسب هستند؟

کشورهای آسیایی مانند اندونزی، مالدیو و تایلند در بسیاری از سیستم عامل‌های عشایر دیجیتال، به دلیل سیاست‌های آشکار برای گردشگران خارجی، به دلایل ذیل همیشه مقاصدی هستند که  برای کار طولانی‌مدت توصیه شده‌اند.

اولا، از نظر جغرافیایی، کشورهای جنوب‌شرقی آسیا و همچنین آسیا معمولا دارای آب‌وهوای گرمسیری و سواحل زیبا هستند. در عین حال، هر کشور مانند مالدیو با جزایر بی‌شمار و پراکنده در مجمع‌الجزایر، تایلند با شهر پوکت، استان کرابی، جزیره ساموی و منطقه کولانتا، فیلیپین با شهر سبو و مانیل (پایتخت فیلیپین) یا اندونزی با جزیره‌های بالی و لومبوک، جزایر زیبا و مختلفی دارند. با توجه به این ویژگی مساعد جغرافیایی، مقصد می‌تواند سفر قرنطینه‌ای (تجربه همزمان سفر و قرنطینه برای گردشگران) یا حباب تفریحی (رفت‌وآمد گردشگران از یک هتل یا اقامتگاه به دیگری به شرط اجازه عدم قرنطینه) را گسترش دهد.

در حال حاضر، تایلند تعدادی از طرح‌های سفر قرنطینه‌ای مانند قرنطینه گلف، قرنطینه ویلا یا قرنطینه قایق بادبانی را به‌طور آزمایشی اجرا کرده است. علاوه بر این، ویتنام همچنین در حال بررسی سفر قرنطینه‌ای در جزیره فوکوک است. اگر ترکیبی از این طرح‌های سفر قرنطینه به همراه کار امکان‌پذیر باشد، به احتمال زیاد مقصد باعث جذب تعداد زیادی از گردشگران بین‌المللی، به‌ویژه با افزایش تقاضا برای کار و زندگی خواهد شد.

دوم، بیشتر مقاصد دارای فضای کار اشتراکی هستند. یافتن فضای کاری ایده‌آل و جامعه عشایر دیجیتال برای گردشگران در چیانگ مای یا پوکت (تایلند)، بالی (اندونزی) و همچنین در بسیاری از جزایر آرام و غیر توریستی مانند کولانتا یا جزیره Koh Phangan (تایلند) دشوار نیست. حتی اگر فضاهای کار اشتراکی زیاد نباشد، هتل‌ها یا اقامتگاه‌ها در مقصد می‌توانند بسته‌های کاری را راه‌اندازی کنند که در این هتل‌ها یا اقامتگاه‌ها پیشنهادهای ویژه‌ای برای رزروهای طولانی‌مدت (هفتگی یا ماهانه) با نرخ ارزان‌تر از نرخ متوسط شب، همراه با سرویس‌های خاصی مانند وای‌فای ثابت، صبحانه رایگان یا دسترسی به برخی از امکانات ارائه می‌دهند. به‌عنوان‌مثال، در حال حاضر مالدیو، فاقد هرگونه فضای کار اشتراکی است، بنابراین هتل‌ها و اقامتگاه‌های آنجا مانند ناوتیلوس مالدیو، سونوا فوشی یا آنانتارا دیگو برای جذب گردشگران بسته‌های کاری را با قیمت‌های رقابتی ایجاد کرده‌اند.

در نهایت، هزینه‌های زندگی در کشورهای جنوب شرقی آسیا نوسان دارد، اما هنوز هم برای عشایر دیجیتال، به‌ویژه از اروپا یا آمریکا قابل پرداخت است. با درآمد عادی آنها، کرایه اتاق‌های طولانی‌مدت هتل و لذت بردن از «محل کار» جدید و مهیج  کاملا امکان پذیر است.

تور چین، بالی و مالدیو

برخی از چالش‌ها

دبی یکی از مقاصد در آسیاست که ویزای عشایر دیجیتال دارد و به عشایر دیجیتال اجازه ورود می‌دهد  و آنان می‌توانند خانواده‌ را برای زندگی به دبی بیاورند و یک‌سال برای شرکت خود در کشور مبدا دورکاری کنند. دبی حتی مالیات بر درآمد شخصی را از این عشایر دیجیتال دریافت نمی‌کند، حتی اگر از خدماتی مانند ارتباطات از راه دور یا آموزش در این کشور نیز استفاده کنند.

در همین حال، اکثر مقاصد جنوب شرقی آسیا برنامه ویزای کار مناسب برای عشایر دیجیتال ندارند، زیرا آنها عمدتا آزادکار هستند و یا در شرکت‌های مستقر در فناوری کار می‌کنند، بنابراین مجوز کار لازم را ندارند.

در تایلند، برای اقامت تا چهار سال یک برنامه گذرنامه کار با نام SMART Visa وجود دارد. با این حال، فقط افراد با صلاحیت بالا که گواهی درآمد بالا دارند، مجاز به استفاده از این برنامه هستند. در اندونزی نیز برنامه‌های ویژه گذرنامه گردشگری برای اقامت طولانی‌مدت مانند Social Visa، Tourist Visa و Cultural Visa وجود دارد که به بازدیدکنندگان اجازه می‌دهد تا ۶۰ روز اقامت داشته باشند و می‌توانند آن را ۳ دوره ۳۰ روزه دیگر تمدید کنند. با این حال، همگی گذرنامه‌های گردشگری هستند، به این معنی که اجازه کار به گردشگران در کشور را نمی‌دهند.

ویتنام نیز فوکوک را به عنوان محل کار برای عشایر دیجیتال انتخاب کرده است و گذرنامه عشایر دیجیتال را علاوه بر گذرنامه گردشگری فعلی (برای یک تا سه ماه اقامت) ارائه می‌دهد. با این حال، این مورد برخی از مراکز بهداشتی و درمانی جزیره را تحت فشار قرار خواهد داد، به‌ویژه هنگامی که برنامه واکسیناسیون هنوز به‌طور گسترده استفاده نشده است و ویتنام همچنان محتاط است تا اطمینان حاصل کند که شیوع بیماری از خارج کشور نباشد.

منبع: ایسنا

قرارداد ۲۵ ساله گردشگران ولخرج چینی را به ایران می‌آورد؟

گزاره «گردشگری» در توافق ۲۵ساله ایران و چین، پس از لغو یک‌طرفه روادید ایران برای اتباع چینی، آیا می‌تواند آمارهای گردشگری ایران را جابه‌جا و نمودارهای اقتصادی و درآمد ارزی را صعودی کند؟ آیا این توافق اهرمی برای جذب گردشگران ولخرج چینی خواهد بود؟ راه‌حل آن برای جلوگیری از نفوذ نیروی کار چینی در بخش گردشگری ایران و رفع ایران‌هراسی در چین چیست؟

به گزارش ایسنا، در سند منتشرشده از سوی وزارت امور خارجه ایران درباره قرارداد ۲۵ساله ایران و چین، بر افزایش شناخت متقابل از طریق ارتقاء تبادلات مردمی (گردشگری)، رسانه‌ای، سازمان‌های مردم‌نهاد، انجمن‌های دوستی و همکاری دانشگاهی تاکید شده است و در بخش دیگری آمده که طرفین در این رابطه سرمایه‌گذاری و کمک به تکمیل زیرساخت‌های لازم برای ارتقاء همکاری‌های فرهنگی در حوزه‌های مختلف از جمله صنعت گردشگری را مدنظر قرار داده‌اند.

همکاری‌های ایران و چین در بخش گردشگری تا کنون قوی نبوده است. با این وجود، ایران از سال ۲۰۱۱ به دنبال جذب گردشگران چینی بود؛ گردشگرانی که لقب ولخرج‌ترین گردشگران دنیا را گرفته‌اند، اما آمارها نشان می‌دهد در این مسیر چندان موفق نبوده است؛ سال ۹۸ که ایران روادید را یک‌طرفه برای چینی‌ها لغو کرد، سفر چینی‌ها به ایران افت کرد؛ در آن سال ۴۴ هزار و ۲۵۳ چینی به ایران سفر کردند، درحالی که سال قبل‌تر، بیش از ۵۲ هزار نفر از این کشور به ایران آمده بودند.

اینک توافق ۲۵ساله دو کشور که در اقدامی نادر و تقریبا برخلاف سایر اسناد بالادستی همکاری ایران با سایر کشورها، به گردشگری نیز اشاره‌ای مستقیم داشته است، این سوال را پدید آورده که چنین توافقی در حوزه گردشگری می‌تواند ورق را به نفع ایران برگرداند؟

رامین ذبیح‌مند، راهنمای گردشگری چینی‌زبان که سابقه زندگی در چین را داشته و از بازار گردشگری این کشور نیز شناخت دارد، اثرات مثبت این سند همکاری را بیشتر دانست و با اعتقاد بر این‌که نفت و پول‌های بلوکه‌شده می‌تواند برگ برنده ایران باشد، افزود: البته که شفاف نبودن محتوای این تفاهم‌نامه نگران‌کننده است، اما فرق ایران با سایر کشورها که شاید کمی از بار این نگرانی کم کند، در نفت است. مطالعات و بررسی‌ها نشان می‌دهد بیشتر کشورها که وارد توافق با چین شده‌اند، به علت ناتوانی در بازپرداخت وام و تسهیلاتی که از دولت چین دریافت کرده بودند دچار مشکل شده‌اند؛ مثلا در سریلانکا بندر خوبی ساخته شد، ولی چون این کشور نتوانست بدهی خود را به چین بازگرداند آن بندر از مالکیت سریلانکا خارج و به چین واگذار شد. در مالزی و برخی کشورهای آفریقایی نیز چنین تجربه‌ای تکرار شده است.

او یادآور شد: سوای توافق ۲۵ساله، ایران در پروژه دیگر چین با عنوان «یک کمربند ـ یک جاده» حضور دارد که موقعیت استراتژیکی را برای ایران رقم می‌زند و مناسبات انسانی و فرهنگی را برای کشورمان حاصل می‌کند و در آینده اقتصادی کشور به مراتب اثر بیشتری دارد.

ذبیح‌مند با اشاره به گزاره گردشگری که در متن کلی این سند همکاری به آن پرداخته شده و تاثیری که این توافق بر صنعت گردشگری ایران می‌تواند داشته باشد، گفت: توافق ایران و چین بیشتر جنبه اقتصادی دارد، اما در دو بند به موضوع گردشگری و مرمت میراث فرهنگی نیز پرداخته است. اتفاقا بیشتر چینی‌ها تمایل ندارند فقط به اروپا سفر کنند، در عین حالی که به کشورهای با سابقه تاریخی و تمدنی مشابه چین بسیار علاقه‌مندند، شاید این انگیزه‌ای بود تا در مناسبات اقتصادی سهمی را هم به گردشگری اختصاص دهند، البته که جزئیات این همکاری حتما با استفاده از نظر متخصصان و کارشناسان گردشگری حوزه چین باید مشخص شود.

او اضافه کرد: البته این قرارداد یا توافق را برای تغییر سطح تعاملات گردشگری دو کشور، به تنهایی موثر نمی‌دانم؛ چرا که نقشه راه و جزئیاتی که در زیرمجموعه این سند همکاری مشخص می‌شود، تعیین‌کننده‌تر است، به هر حال امیدوارم درآمدهای حاصل از این همکاری آن‌چنان ملموس باشد که بخشی از نگرانی‌های مردم را برطرف کند.

این راهنمای گردشگری چینی‌زبان درباره این‌که این سند همکاری چقدر می‌تواند میزان مبادلات گردشگری دو کشور را تغییر دهد و نتیجه‌ای یک‌طرفه و زیان‌ده نداشته باشد، اظهار کرد: ایران در سطح اخبار چین و دغدغه‌های فرهنگ و سفر جزو اولویت‌های آخر است. علی‌رغم این‌که نزدیکی فرهنگی بین دو کشور وجود دارد و پیشینه ایران و چین بدون جنگ بوده، ولی نسل جوان بیشتر تحت تاثیر اخبار است و ایران‌هراسی روی مردم چین تا کنون تاثیرگذار بوده است و اگر این قرارداد باعث شود گردشگران بیشتری از چین به ایران بیایند، یک دستاورد خواهد بود.

او درباره این‌که ایران چقدر در سلیقه گردشگران ولخرج چینی است و سهم کشور ما از این گردشگران تاکنون چقدر بوده، گفت: گردشگران چینی که به ایران سفر می‌کنند، از نظر سطح رفاه و درآمد با چینی‌هایی که به اروپا و آمریکا می‌روند قابل قیاس نیستند. ما دهک‌های بالای چین را راحت نمی‌توانیم به ایران بیاوریم. خاطرم هست یک گروه چینی داشتیم که حتی بهترین هتل تهران را نپسندیدند و هتلی بهتر از آن را خواستند. ایران با زیرساخت موجود توانایی جذب این طبقه از گردشگران را ندارد.

او ادامه داد: چینی‌هایی که اهل خرج کردن هستند، معمولا در سفر دنبال برندهای شناخته‌شده‌اند و ما نه تنها زیرساخت، بلکه چنین امکانی برای این نوع گردشگران نداریم. البته که چینی‌ها جزو گردشگرانی با علایق فرهنگی دسته‌بندی می‌شوند، اما ایران برای بسیاری از آن‌ها ناشناخته است، گروه‌هایی هم که به ایران می‌آیند بیشتر انگیزه عکاسی دارند، یک‌سری هم سفر تجاری به ایران دارند که گردشگری دغدغه آن‌ها نیست.

ذبیح‌مند افزود: گردشگر چینی که به ایران می‌آید معمولا از قشر فرهیخته است که اطلاعات تاریخی و فرهنگی برایش در اولویت است. گردشگران چینی از دهک بالا که معمولا در دنیا به عنوان گردشگران ولخرج شناخته می‌شوند و به زنجیره اقتصادی کشورها بسیار کمک می‌کنند، به ایران نمی‌آیند که دو علت دارد؛ نداشتن زیرساخت کافی و مناسب و تاثیر رسانه‌ها.

او در پاسخ به این دغدغه که ارزانی مقصد ایران برای چینی‌ها عامل حضور گروه‌های بزرگ گردشگران چینی و متعاقبا منجر به تخریب و آسیب به آثار تاریخی خواهد شد، گفت: معمولا وقتی تقاضا زیاد باشد نرخ خدمات بالا می‌رود تا توازن پیش آید، از طرفی می‌توان با زمان‌بندی و تعیین ظرفیت بازدید، این دغدغه را حل کرد. تنها نگرانی سایت‌ها و مراکزی هستند که زیر نظر میراث فرهنگی نیستند، مرمت نشده‌اند و محافظ ندارند، و ممکن است حجم بالای بازدید به آن‌ها آسیب بزند.

این راهنمای گردشگری درباره نگرانی‌هایی که از بابت نفوذ نیروی کار چینی در بازار گردشگری ایران مطرح شده، با وجود تجربه‌ای مشابه همزمان با افزایش سفر گردشگران چینی به ایران در چند سال اخیر، اظهار کرد: البته که چینی‌ها این ظرفیت را دارند از صفر تا ۱۰۰ امور را دست بگیرند. در حقیقت، از زمانی که گردشگران چینی سفر به ایران را آغاز کردند این زنجیره از رستوران تا اقامتگاه و راهنما تا فروشنده فرش با ملیت چینی در ایران شکل گرفته و حتی گسترده شده است، اکنون با وجود چنین توافقی، این نگرانی مطرح است که کل بازار گردشگری ایران را قبضه کنند. اما راه‌حل را باید در پروتکل‌های زیرمجموعه این قرارداد لحاظ کرد. ما برای جلوگیری از این اتفاق به حد کفایت قوانین داریم، ولی در اجرا و نظارت ضعیف هستیم، همان‌طور که در گردشگری داخلی چنین مشکلی داریم.

او افزود: در ایران قانونی وجود دارد که در گروه‌های خارجی باید از راهنمای کارت‌دار استفاده شود، این قانون در همه کشورها حتی دسته پیشرو در صنعت گردشگری، سفت و سخت‌تر اجرا می‌شود، مثلا در پاریس نه تنها حضور راهنمای کارت‌دار در گروه گردشگران اجباری است، که در موزه لوور باید از راهنمای متخصص و مستقر در همان مکان استفاده کرد و این اجازه به راهنمای همراه گردشگران داده نمی‌شود که موزه را توضیح دهد. به خوبی اطلاع داریم که گروه‌های خارجی بدون راهنمای کارت‌دار و حتی بدون راهنمای ایرانی به کشورمان سفر می‌کنند، این قانون‌شکنی در گروه‌های چینی به وفور دیده می‌شود که قطعا ناشی از ضعف در نظارت و اجرای قانون است.

ذبیح‌مند گفت: چینی‌ها علاوه بر شم اقتصادی قوی که دارند در کار گروهی نیز خوب هستند، اما روحیه محافظه‌کاری آن‌ها باعث می‌شود اگر برخورد و نظارت شدید باشد، آن‌ها هم قانون را دور نزنند. ما متخصص بازار گردشگری چین که در آن کشور زندگی کرده و مسلط باشد، کم نداریم، می‌توان با استفاده از شناخت آن‌ها، از بروز بسیاری از اتفاقات پیشگیری کرد.

او درباره تجربه چینی‌ها در مرمت آثار تاریخی که به عنوان یک گزاره در سند همکاری ۲۵ ساله ایران و چین به آن اشاره شده است، اظهار کرد: چینی‌ها سبک‌های مختلفی برای مرمت دارند، ضمن این‌که بافت و مواد تشکیل‌دهنده آثار تاریخی در ایران با چین متفاوت است. پایه بیشتر آثار تاریخی چین چوب است که قطعا شیوه مرمتی متفاوتی دارد. سبک معماری ایران بیشتر به ایتالیایی‌ها نزدیک است. علاوه‌بر این‌ها، تا حالا از تخصص مرمتگران چینی در ارتباط با آثار مشابه ایران چیزی نشنیده‌ام. تا پیش از انقلاب مرمتگر ژاپنی در ایران داشتیم، ولی بعید می‌دانم چینی‌ها در ایران کار کرده باشند. فکر نمی‌کنم چینی‌ها درباره مرمت آثار تاریخی ایران حرفی برای گفتن داشته باشند، مگر این که آن‌ها خواسته باشند از تجربه ایران استفاده کنند. به هر حال چینی‌ها در زمینه مدیریت جمعیت، تهیه مدیا و دیجیتال و مارکتیگ قوی هستند و می‌توان از این مزیت و علم آن‌ها بهره برد.

ذبیح‌مند سپس به زوایای ناگفته سند همکاری ایران و چین اشاره کرد و بخش زیادی از نگرانی‌ها را به آن ربط داد و گفت: اگر بخش‌های پنهان این قرارداد آشکار شود، قطعا شک و شبهه برطرف می‌شود و این شفاف‌سازی باعث خواهد شد ذی‌نفعان از جمله فعالان گردشگری قضیه را دنبال و حتی حمایت کنند.

منبع: ایسنا

مرتبط:

ممنوعیت‌های باورنکردنی در چین

چینکوئتی _دهکده قرون وسطایی با هزاران متن باستانی

طعم‌های عجیب و غریب غذای چینی در کشور اژدهای سرخ

در گردشگری اشتباه‌ها را تکرار نکنیم

یک کارشناس گردشگری با اشاره به مدل توسعه گردشگری در روستاها، هشدار داد: در توسعه روستاها، بویژه توسعه بوم گردی و گردشگری روستایی، هرگونه تغییر در سبک زندگی، و تغییر در طبیعت برخلاف هویت محلی، به شدت آسیب‌زا خواهد بود.

علی گل گلاب در یادداشتی با عنوان «بوم‌گردی و احیای روستاها؛ اشتباه‌ها را تکرار نکنیم»، که آن را در اختیار این خبرگزاری قرار داده، نوشته است: این روزها تب برگشت به روستا بالا گرفته و این نگران‌کننده است. نگرانی از تکرار نگرش‌ها و رفتارها که همچون بلای آسمانی، اول بر سر روستاها و سپس بر سر شهرها نازل شد؛ چرا که در قرن‌های اخیر به‌ویژه قرن بیستم، روستاها را نه روستاییان نابود کردند و نه شیوه تولید و سبک زندگی‌شان. روستاها را  نگرش‌ها و افکار غلط در سطح جهانی از بین برد. پس از رنسانس،  مدنیت و متمدن بودن مساوی بود با زرق و برق زندگی شهری. اختراع برق،  تلویزیون، مخابرات، ماشین و زندگی ماشینی، رفاه آور و نشانه پیشرفت بود. صنعت در برابر سبک زندگی روستایی قرار گرفت، تحقیرش کرد و حسرت در دل روستاییان گذاشت. کتاب‌های درسی پر شد از آمار پیشرفت‌های دروغین. دانش بشری در خدمت مدرنیسم قرار گرفت و به یاری جهانِ در مسیر گمراهی آمد. البته آمارها دروغ نمی‌گفتند اما این گمراهی را تبلیغ  می کردند.

میزان سواد در شهر و روستا، نسبت جمعیت شهری و روستایی در کتاب‌های درسی با نمودارهای تحقیرآمیز، آموزش داده می‌شد و کسی به تحقیرآمیز بودن این نسبت‌ها توجه نداشت، چون یک پارادایم بر ذهن همه انسان ها حاکم بود که در قرن اخیر به آن «پیشرفت خطی» گفته می‌شود، یعنی از یک جایی شروع می‌کنی، رشد می‌کنی ومی‌رسی به جایی که به عنوان «هدف» تعیین شده است. من در مقاله‌ای علمی، اسم این نوع پیشرفت را «دندان مصنوعی پیشرفت» گذاشته‌ام. به این معنا که افکار گمراهانه انسان بعد از مدرنیسم، جهان را فرا گرفت و دو جنگ بزرگ را تحمیل کرد، اما هیچ‌کس بیدار نشد. انسان‌ها تا رنسانس و قرن ۱۶ میلادی همراه و هم‌پای طبیعت بودند. اتفاق عجیب و غریبی نمی‌افتاد. سیل و زلزله بلا نبود، یک اتفاق عادی بود و زخم‌های زیاد بر جای نمی‌گذاشت. بعد از رنسانس، انسان بر طبیعت سوار شد. خواست سیل  را مهار کند، سد ساخت. اما نمی‌دانست برای مهار سیل، نباید جنگل ها را بسوزاند.

هرجا شهرنشینی نسبت به جمعیت روستایی بیشتر بود،  افتخار و نشانه پیشرفت و توسعه بود. این نسبت با آمار میزان باسوادان و میزان بهره‌مندی از مواهب تکنولوژی و صنعت همپوشانی داشت. یکی در دِه با گاو، زمین را شخم می‌زد و دیگری در شهر و کازینو به عیش و نوش بود و یا در ساحل، خوش می‌گذراند. این تصویر و این تصویرسازی، حسرت در دل روستاییان می‌کاشت و شهر شده بود آمال و آرزو.

و دیگر کار از کار گذشته بود. جمعیت از شهرهای کوچک به شهرهای بزرگ مهاجرت کردند، روستاهای زیادی متروکه شدند. در روستاهایی که  هنوز آثار حیات باقی مانده بود، فقط نشانه وجود حیات دیده می‌شد و نه بیشتر.

جای باغ‌ها برج ساخته شد. جای سفره‌های زیرزمینی آب‌های شیرین را آب‌های فاضلاب پرکرد. به جای اکسیژن خالص، دود ناشی از خودروها در حلق‌ها فرورفت.

اکنون این تب شهرسازی، به تب روستاسازی رسیده است و دقیقا نگرانی از همین جا آغاز می‌شود که با همین نگرشی که باعث نابودی شهر و روستا شد، روستاسازی اتفاق بیفتد، یعنی چون شهر دیگر جای زندگی نیست،  قلب‌ها و ریه‌ها در شهر کار نمی‌کنند، شهر و زندگی شهری را انسان‌ها بردارند و ببرند به روستا که کلینیک طبیعی بهداشت روح و روان است.   در کنار این، توجه به ظرفیت‌های بی‌نظیر و پایان‌ناپذیر روستاها، گردشگری روستایی هم به‌ویژه در روستاهای هدف شکل می‌گیرد.

این اتفاق به هر شکل دیر یا زود خواهد افتاد. اگر برنامه‌ریزان و سیاستگذاران درست عمل نکنند، به توسعه پایدار و سازگار با محیط زیست و طبیعت توجه نشود، دیری نخواهد پیمود که ما نه زندگی شهری خواهیم داشت و نه محیطی به نام روستا که هم‌اکنون کلینیک رایگانی است برای درمان و سلامتی روح و روان انسان‌ها.

بنابراین بهتر است، گام‌ها برای توسعه روستاها، بویژه توسعه بومگردی و گردشگری روستایی با طمأنینه و مطالعات دقیق و درست انجام بگیرد. دو هدف محرومیت‌زدایی و گسترش رفاه باید کاملا منطبق بر طبیعت و سبک زندگی باشد. هرگونه تغییر در سبک زندگی و تغییر در طبیعت برخلاف هویت محلی به شدت آسیب‌زا خواهد بود.

منبع: ایسنا

مرتبط:

جاذبه‌های گردشگری باشت

صنعت گردشگری تا کی دندان روی جگر بگذارد؟

آینده گردشگری پزشکی در پساکرونا

راه‌کار هتل‌های ترکیه برای جذب گردشگر در رمضان

هتل‌های پنج‌ستاره ترکیه همزمان با آغاز ماه رمضان برای جذب گردشگران بیشتر، از قیمت اقامت کم کرده و وعده ویژه افطار و سحر را اضافه کرده‌اند.

مهدی عباسی ـ کارشناس گردشگری ـ با بررسی راه‌کار کشورها برای جذب گردشگر در دوران کرونا که بیشتر مبتنی بر افزایش اعتماد و کاهش هزینه است، به گوشه‌ای از تلاش‌های ترکیه در این‌باره اشاره کرد و به ایسنا گفت: با فرارسیدن ماه رمضان و با وجود محدودیت‌های کرونا برای شهروندان این کشور، اما هتل‌های پنج‌ستاره برای جذب گردشگر در این دوران، پکیج‌های ویژه اقامتی طراحی کرده‌اند که مثلا قیمت‌ها را برای دو شب اقامت با دو وعده سحر و افطار از هفت‌هزار تا ۱۱۶ هزار لیر کاهش داده‌اند، درحالی که قیمت اقامت در برخی هتل‌های پنج‌ستاره، در روزهای عادی، بدون احتساب مالیات بین ۳۷۰ یورو تا شش‌هزار یورو فقط برای یک شب متغیر است.

به گفته او، هتل‌های پنج‌ستاره در ترکیه پیش از ماه رمضان این فعالیت را آغاز کرده‌اند، به‌ویژه آن‌که براساس تصمیم ستاد کرونا در این کشور، هیچ رستورانی نمی‌تواند وعده‌های افطار را برگزار کند، بنابراین هتل‌ها بسته‌های اقامتی را برای مسافرانی که در ماه رمضان به این کشور سفر می‌کنند، تهیه کرده‌اند.

عباسی گفت: این هتل‌ها که برخی از آن‌ها کاخ‌ها و عمارت‌های تاریخی ارزشمندی هستند، برای جذب بیشتر مسافر، در پکیج اقامت غذاهای لذیذ محلی ترکیه را برای وعده سحر و افطار درنظر گرفته‌اند.

ترکیه در سال ۲۰۱۹ بیش از ۳۶ میلیون نفر توریست داشت، اما با شیوع ویروس کرونا و لغو پروازهای این کشور شمار گردشگران آن تا حدود ۷۰ درصد کاهش یافت و به رقم ۱۶ میلیون نفر رسید. بنا بر اعلام موسسه آمار این کشور، درآمد صنعت گردشگری ترکیه در سال ۲۰۲۰ بیش از ۶۵ درصد کاهش داشت و بالغ بر ۱۲.۶ میلیارد دلار شد. اقدام این کشور برای بازگرداندن گردشگران، تقویت سیستم‌های ایمنی و کنترل محیط‌های مورد استفاده گردشگران بود و دولت این کشور با وجود اعمال شرایط قرنطینه و محدودیت تردد برای شهروندان، گردشگران خارجی را از این امر مستثنی کرد. مقامات گردشگری این کشور امیدوارند با سرعت گرفتن واکسیناسیون در بیشتر کشورها، شمار گردشگران ترکیه در سال ۲۰۲۱ به ۲۰ میلیون نفر برسد.

منبع:ایسنا

مرتبط:

تکلیف مسافران ترکیه چه می‌شود؟

معرفی جاذبه های گردشگری در پاموکاله ترکیه

میل کرات، مظهر زیبایی و مقاومت

امروزه زرق و برق تکنولوژی و فناوری‌های نوینِ متنوع و شگفت‌انگیز نسل جوان و نوجوان را نسبت به گذشته و الزامات زندگی سنتی بیگانه کرده است در حالی ‌که مسلما زندگی امروز بر شالودۀ گذشته بنیان گذاشته شده و می‌دانیم که هر کشف، ابداع و نوآوری، ریشه در گذشته‌های دور دارد، اگر حدود یک میلیون سال پیش انسان، نخستین ابزار سنگی را نمی‌ساخت و راه خود را از حیوانات جدا نمی‌کرد، امروزه نمی‌توانست بر سطح ماه راه برود.

الزامات زندگی سنتی گذشته ابزار و عواملی بودند که انسان را در سازگاری با محیط و طبیعت یاری می‌دادند و امکان زیست در شرایط گوناگون را برایش فراهم می‌کردند، کمی بیندیشید، اگر در مسیرهای طولانی کاروان‌سرا یا آب‌انبار نبود چه اتفاقی می‌افتاد؟

میل‌ها یا مناره‌ها هم از جمله آن عوامل بودند، راه‌های امروز با گذشته قابل مقایسه نیستند، راه‌ها در گذشته خط‌های کمرنگ، باریک و نامنظمی بودند که در مناطق کوهستانی چندان مشخص نبودند و در کویر و بیابان در زیر ماسه بادی و رمل گم می‌شدند و برای نجات مسافران مسیر این گونه راه‌ها در کوهستان میله‌های بلند سنگی یا آجری و در کویر سازه‌های بلند مخروطی شکل از سنگ یا گل با بدنه‌های سفید شده را با فاصله‌های قابل دید از یکدیگر می‌ساختند تا مسافران مسیر راه را با نگاه به آنها تشخیص دهند.

اکنون میله‌های سنگی در راه‌های کوهستانی ایذه به شهرکرد و میله‌های مخروطی در راه‌های قدیم کویری یزد به طبس و کرمان به خور موجودند، اما مناره‌ها، برج‌ها یا میل‌ها در کنار راه‌های نسبتا پررفت‌وآمد معمولا با نمای زیبا و آراسته ساخته می‌شدند و علاوه بر اینکه راهنمای مسافران محسوب می‌شدند، گاه نقش رسانه را نیز ایفا می‌کردند، زیرا همان گونه که از نامشان برمی‌آید مناره محل نار (آتش) و نور بود، از سویی شعلۀ آتش که بر فراز مناره از دور دیده می‌شد می‌توانست راهنما باشد و از سوی دیگر مشعل‌داران می‌توانستند بر فراز آن‌ها با حرکت نمادین مشعل فروزان اخبار مهم و سرنوشت‌ساز را در زمانی کوتاه از شهری به شهر دیگر مخابره کنند.

البته تمام نقاط قابل دید بر فراز کوه‌ها و تپه‌ها چنان نقشی داشتند، اما در نقاطی که عارضۀ مناسب طبیعی وجود نداشت، نقیصه با معماری جبران می‌شد و معماران و هنرمندان علاوه بر رفع نیاز مخابراتی، با استفاده از فرصت، هنرنمایی نیز می‌کردند و نفیس‌ترین شاهکارهای معماری و هنری را می‌آفریدند.

میل کرات یکی از آن برج‌ها یا مناره‌های چند منظوره است که در سال ۴۸۴ هجری قمری بر فراز تپۀ کرات در فاصله ۲۷ کیلومتری جنوب شهر تایباد ساخته شده است، در اطراف میل کرات بقایای معماری سنگی گسترده‌ای مشاهده می‌شود و به فاصلۀ کمی از آن بقایای آب‌انبار و کاروانسرایی سنگی و نسبتا بزرگ از نوع کوهستانی و سرپوشیده موجود است که گنبدخانۀ هشتی آن هنوز برجای مانده است.

بقایای معماری و فرهنگی باقی مانده در کرات نشانه‌های اهمیت آن نقطه بر سر راه نسبتا پررفت‌وآمدی است که در گذشته‌های دور قاین در قلب قهستان را به زوزن، خواف، پوشنگ، هرات و جام ارتباط می‌داده است.

مشخصات اثر

میل کرات مثل دیگر سازه‌های عصر سلجوقی بنایی آجری و فاخر است، این مناره به بلندای بیش از ۲۵ متر با یک رشته پلکان مارپیچ درونی منتهی به یک مأذنه یا بالکن دَوَرانی با جان‌پناه، از دو بخش تحتانی به شکل منشور هشت ضلعی تا ارتفاع ۱۵ متر و بخش فوقانی به شکل استوانه به ارتفاع بیش از ۱۰ متر، بر قاعدۀ هشت ضلعی با محیط ۲۰ متر ساخته شده است.

وضعیت فعلی بنا به گونه‌ای است که زمین لرزه‌ها و آسیب‌های انسانی آن را ناقص، کج و از شکل اولیه خارج و مخدوش کرده به گونه‌ای که ادوارد استوارت که در دوران ناصرالدین‌شاه میل کرات را دیده، آن را با برج پیزا در ایتالیا مقایسه کرده است، اما مقاومت بنا در برابر حوادث و زیبایی خیره کننده گره‌چینی‌ها و آجرکاری‌ها و کتیبۀ آن ایجاب می‌کند که آن بنای نفیس و زیبا به هر قیمتی حفاظت و معرفی شود و در معرض دید و مطالعۀ گردشگران و پژوهشگران قرار گیرد، در این بنا معمار و هنرمند چیره دست ایرانی کوشیده است با چیدمان آجر در ابعاد و اندازه‌های متفاوت زیبا‌ترین نقش‌ها را بیافریند و به چشم بیننده احترام بگذارد.

میل کرات به لحاظ ساختار با منارجام در شرق هرات و به دلیل تزیینات با مناره‌های خسروگرد سبزوار، فیروزآباد بردسکن، تاریخانه دامغان، مسجد جامع سمنان و سنگ‌بست قابل مقایسه است.

ارزش‌ها و جاذبۀ میل کرات موجب شده است که علاوه بر خیل کارشناسان ایرانی، مستشرقین اروپایی همچون سون هدن در سال ۱۲۸۵ خ، آلفونس گابریل در سال۱۳۰۷خ و آندره گدار در سال۱۳۱۹خ از آن بازدید کرده و ارزش‌های معماری آن را ستوده‌اند. این بنا در پانزدهم دی ماه ۱۳۱۰خ به شماره ۱۲۳ در  فهرست آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.

منبع:میراث آریا

گنجعلی‌خان طلیعه معماری و هنر اصیل ایرانی در دل کویر کرمان

مجموعه گنجعلی‌خان یکی از مشهورترین مکان‌های دیدنی کرمان است و در مرکز قدیمی شهر، در کنار بازار بزرگ کرمان قرار دارد. گنجعلی‌خان که از حکام مشهور زمان شاه عباس بوده از سال ۱۰۰۵ تا ۱۰۳۴ هجری قمری بر کرمان فرمان‌روایی و آثار و بناهای زیادی ساخته و در آبادی این منطقه کوشیده است.

معمار مجموعه مذکور  استاد محمد معمار یزدی و سبک معماری این بنا به شیوه‌ اصفهانی است. مساحت مجموعه‌ گنجعلی‌خان ۱۱۰۰۰ مترمربع و از چندین بنا تشکیل شده است.

مجموعه گنجعلی‌خان از قسمت‌هایی چون میدان، بازار، حمام، ضرابخانه، مدرسه، مسجد، چهارسوق و آب‌انبار تشکیل شده است و از شگفت‌انگیزترین آثار تاریخی (عصر صفوی) استان کرمان محسوب می‌شود.

 میدان گنجعلی‌خان

این میدان همانند میادین اصیل ایرانی مستطیل شکل است، در سه ضلع آن بازار واقع شده و در ضلع دیگر آن مدرسه گنجعلی‌خان قرار دارد. این میدان در مرکز داد و ستد شهر قدیـم واقع است، طول آن ۹۹ متر، عرض آن ۵۳ متر و دارای مساحت ۵۳۲۶ متر مربع وسعت است.

 بازار گنجعلی‌خان

 این بازار حد فاصل بین چهار سوق و بازار اختیاری است که سبک معماری جالبی از عصر صفوی به یادگار گذاشته و در بخش جنوبی میدان گنجعلی‌خان قرار گرفته اسـت، در سمـت  چپ آن ۱۶ طاق نما این بازار را به میدان ارتباط می‌دهد.

گنجعلی‌خان

 ضرابخانه گنجعلی‌خان (موزه سکه)

در ضلع شمال میدان گنجعلی‌خان، داخل بازار مسگری شمالی و روبروی حمام، ضرابخانه گنجعلی‌خان واقع است که با گـچ‌بری زیبایی تزیین شده‌ است، در گذشته در آن مسکوکات طلا و نقره دولتی را ضرب می‌کردند، در سال ۱۳۷۰ همزمان با بزرگداشت خواجوی کرمانی، این مکان به عنوان موزه سکه مورد بهره‌برداری قرار گرفـت. در این موزه مسکوکات متعلق به ادوار مختلف تاریخی از قبیل اشکانی، ساسانی، اموی، عباسی و … قاجاری و پهلوی به همراه اطلاعات مربوط در معرض دید بازدیدکنندگان قرار دارد.

 حمام گنجعلی‌خان

حمام گنجعلی‌خان در سمت راسـت بازار گنجعلی‌خان واقع اسـت. این حمام مجموعه‌ای از تلفیق هنر معماری و کاربرد مصالح گوناگون با فضایی متناسـب و مردم‌وار است. حمام، اثری بدیع با کاشی‌کاری‌های زیبا، نقاشی‌ها، گچ‌‌بری‌ها، مقرنـس‌کاری‌ها و کاربندی‌هایی است که هر بیننده را به تحسین وا می‌دارد. حمام گنجعلی‌خان در سال ۱۰۰۵ ه. ق (دوره صفوی) به دستور گنجعلی خان حاکم وقت کرمان و معماری سلطان محمد معمار یزدی آغاز و در سال ۱۰۲۰ به پایان رسید. حمام تا حدود ۸۰ سال پیش دایر بوده است اما در حال حاضر نقش و کارکرد گردشگری پیدا کرده و به موزه مردم‌شناسی تبدیل شده ‌است.

مجسمه‌هایی به دست اساتید دانشکده هنر و دانشگاه تهران (استاد میربابایی و نشان تانیک) طراحی و در قسمـت‌های مختلـف حمام قرار داده شده تا بدین وسیله صحنه‌هایی از استحمام به شیوه سنتی در معرض نمایش گذاشته شود.

گنجعلی‌خان

 مدرسه گنجعلی‌خان

این مدرسه در ضلع شرقی میدان واقع شده، گویا روزگاری مدرسه بوده و بعدها به کاروانسرا مبدل شده‌ است. نمای داخلی و خارجی این مدرسه کاشی‌کاری معرق جالبی از عصر صفوی به یادگار گذاشته است. این مکان تا زمان حمله آقا محمد خان قاجار به کرمان مدرسه بوده و پس از ویران شدن به دستور او، تعطیل شده و در اواسط قرن سیزدهم به عنوان کاروانسرا با کاربری بازارچه صنایع‌دستی مورد استفاده قرار می‌گیرد. سال ۱۰۰۷ ساخت بنا شروع و در سال ۱۰۲۹ به اتمام رسیده است.

 مسجد گنجعلی‌خان

 این بنا در گوشه شمال‌شرقی میدان و همجوار با مدرسه واقع شده ‌است. این مسجد کوچک اما بی‌نهایـت زیبا در واقع موزه کوچکی از هنرهای تزیینی اسلامی نظیر کاشی‌کاری، گچ‌بری و خطاطی است که به سبک زیبایی آراسته شده‌ است.

 چهارسوق گنجعلی‌خان

 محل متقاطع دو راسته بازار را چهار سوق می‌گویند. به دلیل برخورد متقاطع دو راسته بازار شمالی- جنوبی و شرقی- غربی، در محل چهار سوق گنجعلی‌خان در گذشته این مکان مهم‌ترین نقطه شهر محسوب می‌شده است، نمای داخل این  چهار سوق با گـچ‌بری‌‌های جالب و نقاشی‌های زیبای عصر قاجار که چهره شهروندان آن دوره را به تصویر کشیده تزیین شده‌ است، چهار سوق مرکز ثقل بازار است. گنبد چهارسوق مرتفع‌ترین گنبد شهر به‌شمار می‌آمده است.

مرتبط:

از کرمان دیار کریمان چه به یادگار بخریم؟

آیین نوروز _میراث ماندگار بهار در کرمان

آبشار کشیت کرمان

صنعت گردشگری تا کی دندان روی جگر بگذارد؟

رئیس جامعه هتلداران خراسان رضوی گفت: به جای قدردانی از همراهی تاسیسات گردشگری با مسئولین و دلجویی از صاحبان مراکز اقامتی به دلیل از دست دادن سرمایه‌های خود، مواجه شدن با این جمله که تاسیسات گردشگری دندان روی جگر بگذارند، عجیب و تعجب‌آور است.

امیر سزاوار از وضعیت اسفناک تاسیسات گردشگری خبر داد و اظهار کرد: زمانی ‌که انجام دادن یا ندادن یک کار از طریق رسانه ملی در میان مردم تبلیغ شود، طبیعتا مردم هم تحت تاثیر آن قرار خواهند گرفت. درچنین شرایطی و با وجود این هجمه منفی که علیه سفر در رسانه ملی مطرح می‌شود، طبیعی است که مردم سفر نکند و این وضعیت تفاوتی با منع سفر در کشور ندارد.

رئیس جامعه هتلداران خراسان رضوی با بیان این‌که متأسفانه وزارت بهداشت زمانی‌که قادر به حل یک مسئله نیست صورت مسئله را پاک می‌کند، ادامه داد: اگر وزارت بهداشت پروتکل‌هایی را بر اساس علم، منطق و تجربه برای سفر و تاسیسات گردشگری ابلاغ کرده بود که پروتکل‌های مورد نظر نیز رعایت می‌شدند، چه دلیلی وجود داشت که این همه تبلیغات منفی علیه سفر انجام شود.

حفط جان مردم اولویت است و به همراهی با دستورات وزارت بهداشت ادامه خواهیم داد

سزاوار با بیان این‌که اولویت ما حفظ سلامت هموطنان‌مان است و بدون توجه به چنین اظهار نظرهایی، همچنان به همراهی با دستورات وزارت بهداشت ادامه خواهیم داد، اضافه کرد: پیشنهادم به معاون وزیر این است که در مرحله اول فکری به‌ حال خطر بالقوه کرونا در صف‌های مرغ و روغن کنند و سپس از تأسیسات گردشگری بخواهند که دندان روی جگر بگذارد.

وی با گلایه از حمایت‌های انجام شده از تأسیسات گردشگری، تصریح کرد: طبق گفته‌های معاون وزیر بهداشت، گردشگری در تمام کشورها متضرر شده و شرایط خوبی ندارد، اما لطفا این ‌را هم ببینند که دولت‌مردان آن کشورها چگونه با بسته‌های حمایتی قوی، پشت صنعت گردشگری کشورشان ایستاده‌اند و آن‌هارا حمایت می‌کنند.

رئیس جامعه هتلداران خراسان رضوی با بیان این‌ که تبلیغات منفی علیه سفر در مرحله اول، پروتکل‌های ابلاغی خودشان را زیر سوال می‌برد، خاطرنشان کرد: معتقدیم سفرهای ایمن باید تبلیغ شود و درجریان باشد، اما باید مقابل سفرهای نا ایمن و غیرمجاز که هیچ پروتکلی در آن رعایت نمی‌شود و مربوط به مراکز غیرمجاز گردشگری است را نیز بگیریم؛ چراکه در غیر این ‌صورت، تر و خشک با هم خواهند سوخت.

سزاوار ضمن اشاره به بدتر شدن وضعیت گردشگری مشهد، نسبت به روزهای قبل از سال نو گفت: طبق آمار و اطلاعاتی که داریم از حدود ۲۴۰ هتل موجود در مشهد تنها ۱۱۲ هتل فعال بوده‌اند و درصد اشغال این هتل‌ها نیز  به طور میانگین حدود ۴۵ درصد بوده است. این در شرایطی است که یک هتل تا زمانی‌که به ۵۰ درصد اشغال ظرفیت خودش نرسد زیان‌ده خواهد بود و از ۵۰ درصد به بالاست که یک هتل به سوددهی می‌رسد.

تاسیسات گردشگری با نرخ کمتر از آنچه که مصوب است، فعالیت می‌کنند

وی با اشاره به کاهش ۷۰ درصدی خدمات اقامتی هتل‌های مشهد نسبت به نوروز ۱۳۹۸ و شرایط عادی سفرها در کشور، اظهار کرد: در حال ‌حاضر تمام تأسیسات گردشگری با نرخ کمتری از آن‌چه مصوب است، کار می‌کنند؛ چراکه حتی نرخ قانونی خودشان را هم نمی‌توانند به فروش برسانند، پس دیگر صحبت از افزایش نرخ به هیچ موضوعیت ندارد. با این ‌حال طبق قوانین سازمان میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع‌دستی ما در نیمه دوم سال ۱۳۹۹ اجازه افزایش ۳۰ درصدی قیمت خدمات‌مان را داشتیم، اما عملا این کار غیرممکن بود.

رئیس جامعه هتلداران خراسان رضوی با بیان این‌که امسال هیچگونه منع سفری اعلام نشده بود و برخورد ما با کنسلی رزروها، مطابق آیین‌نامه مصوب وزارت میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع‌دستی بوده‌ است، ابراز کرد: در خصوص مسافرانی که بعد از اعلام وضعیت نارنجی شیوع ویروس کرونا در مشهد مجبور به خروج از شهر شدند باید گفت که طبق مقررات کنسلی رزرو با آن‌ها برخورد شده ‌است و دستورالعمل خاصی برای این شرایط ابلاغ نشده بود، اما طبیعی است که اگر کسی پنج شب اتاقی را رزرو کرده و پس از دو شب مجبور به ترک هتل می‌شود، هزینه همان دو شب برای او محاسبه خواهد شد.

سزاوار ضمن اشاره به نظارت‌های کرونایی انجام شده در طول این سفرها، گفت: در اسفندماه سال گذشته طبق همکاری جامعه هتل‌داران و دانشگاه علوم پزشکی مشهد، کارکنان تمام هتل‌های مشهد در چند مرحله تست کرونا دادند و آمار ابتلا تقریبا نزدیک به صفر بود.

وی ادامه داد: با این‌حال در مورد مهمانان هتل‌ها، به هیچ مورد قطعی کرونا برخورد نکردیم؛ اما باید بپذیریم که ممکن است افرادی بدون این‌که حتی خودشان مطلع باشند مبتلا به کرونا بوده‌اند، همانگونه که این افراد در شهر هم حضور دارند. با این‌ وجود اگر به مورد مشکوک به کرونا برخورد کنیم، قطعا از پذیرش آن مسافر امتناع خواهیم کرد.

منبع:ایسنا

مرتبط:

به جای وزیر از همه‌ی صنعت گردشگری شکایت کنید

تلاش اردستان برای سومین مقصد گردشگری اصفهان

رئیس اداره میراث فرهنگی اردستان اعلام کرد که با بهره‌برداری از حدود ۱۵ مجموعه اقامتی تا پایان سال جاری، هدف تبدیل شدن اردستان به سومین مقصد گردشگری استان اصفهان، دست یافتنی‌تر می‌شود.

مهدی مشهدی اظهار کرد: سال ۱۳۹۸ که برای اولین بار آمار بازدیدکنندگان از ابنیه تاریخی شهرستان محاسبه می‌شد، حدود ۲۵ هزار بازدید و ۱۱۰۰ اقامت در شهرستان را داشتیم اما سال ۱۳۹۹ به دلیل شیوع ویروس کرونا این آمارگیری انجام نشد.

وی ادامه داد: در نوروز ۱۴۰۰، با توجه به تعداد قابل توجه اقامت، رشد ۲.۵ برابری را در اقامتگاه‌های دارای پروانه و مجوز شاهد بودیم.

رئیس اداره میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری شهرستان اردستان تصریح کرد: فراهم کردن زیرساخت‌ها موجب شد در این ایام، بیش از ۱۲۷ هزار نفر از بناهای تاریخی شهرستان اردستان بازدید کنند و این آمار، رشد ۵ برابری را نسبت به دو سال قبل نشان می‌دهد.

به گفته مشهدی، آسیاب خان، مسجد جامع و قنات دو طبقه اردستان و مسجد جامع و موزه مردم شناسی زواره، پربازدیدترین جاذبه‌های این شهرستان در تعطیلات نوروز بوده‌اند.

وی با اشاره به تأثیر کرونا بر وضعیت گردشگری خاطر نشان کرد: اداره میراث فرهنگی شهرستان اردستان از تهدید کرونا به نحو مطلوبی استفاده و چند مجموعه اقامتی را در یک سال گذشته افتتاح کرده است. تا پایان سال جاری نیز حدود ۱۵ مجموعه اقامتی دیگر را به بهره‌برداری می‌رساند تا بتوانیم گام بلندی به سمت شعار «اردستان ۱۴۰۴؛ سومین مقصد گردشگری استان اصفهان» برداریم.

رئیس اداره میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری استان اصفهان خبر داد: برابر دستورالعملی که برای اداره میراث فرهنگی ارسال شده، اقامتگاه و هتل‌ها جزئی از مشاغل گروه یک هستند و این اماکن، حتی در وضعیت قرمز کرونا نیز می‌توانند با رعایت پروتکل‌های بهداشتی اقدام به پذیرش گردشگران و مسافران کنند.

مشهدی با بیان اینکه امیدواریم اصحاب رسانه و مردم در شرایط شیوع ویروس کرونا بتوانند از فرصت به وجود آمده استفاده و بناهای تاریخی شهرستان را در بسترهای مجازی معرفی کنند، گفت: متأسفانه هنوز بزرگان و مردم شهرستان از ظرفیت‌های گردشگری اردستان اطلاع کافی ندارند، حال آنکه بسیاری از بناهای تاریخی این شهرستان، جزء اولین‌ها در کشور و حتی جهان هستند. از جمله؛ اولین مسجد دوطبقه جهان، دومین مسجد چهار ایوانی جهان و عجیب‌ترین قنات دو طبقه جهان.

وی تأکید کرد: برای شناسایی بناهای تاریخی شهرستان اردستان و شکوفایی منطقه، نیازمند حمایت‌های معنوی مسئولان شهرستان هستیم.

منبع:ایسنا

مرتبط:

مسجد جامع اردستان

اردستان شهری کهن در جنوب دشت کویر مرکزی

ترددهای نوروز را کنترل نکردند گردشگری را مقصر دانستند

رئیس انجمن دفاتر خدمات مسافرتی گفت: ترددهای نوروزی که قرار بود به صورت ایمن از طریق دفاتر مسافرتی و مراکز اقامتی مجاز انجام شود، مدیریت نشد حالا می‌گویند که گردشگری مقصر وضعیت قرمز کشور است.

حرمت الله رفیعی رئیس انجمن دفاتر خدمات مسافرت هوایی و جهانگردی ایران گفت: تعداد سفرهای مدیریت شده در ایام نوروز بسیار کم بوده است. چرا باید در این ایام مراکز اقامتی دولتی باز باشد و همه وزارتخانه‌ها نیز از آن استفاده کنند؟ این مراکز تحت کنترل نبودند. حتی مراکز اقامتی وزارت بهداشت نیز باز بوده است. ما مخالف محدودیت‌های سفر نبودیم چون وقتی پای منافع ملی و جان افراد به میان می‌آید مسلماً می‌گوئیم حمایت می‌کنیم که کسی سفر نکند. اما انتقادمان این است که چرا نتوانستند این سفرها را مدیریت کنند. حتی وزارت میراث فرهنگی نیز باید انتقاد می‌کرد که سفرها کنترل نشد به همین دلیل الان دچار مشکل شده‌ایم.

وی گفت: ما در عید نوروز با حجم سفر زیادی رو به رو نبودیم. در نوروز ۹۹ سفرها تقریباً صفر بود و توری برگزار نشد. در سال ۹۸ به رغم سیلی که آمد تورهای داخلی و خارجی برگزار شد که آن هم بیشتر تور ترکیه بود. بنابراین میزان سفرهای نوروز امسال در مقایسه با سال ۹۸ در حوزه تورهای خروجی با ۸۵ درصد ریزش و تورهای داخلی با ۷۰ درصد ریزش مواجه شده است.

وی افزود: موضوع بعدی این است که افراد به مراکز اقامتی مجاز مانند بوم گردی‌ها و هتل‌ها سفر کرده‌اند که پروتکل‌های بهداشتی در آنها رعایت می‌شود و تا کنون آسیبی متوجه مسافرانشان نشده است. حتی اگر مسافری با آژانس سفر کرده و به مراکز اقامتی که ما به آنها معرفی کرده‌ایم رفته، موارد ایمنی و بهداشتی تا ۱۰۰ درصد رعایت شده است. بنابراین باید ببینیم بیشترین جایی که مردم از آن آسیب دیده‌اند کجا بوده است.

رفیعی گفت: چرا کسی نمی‌گوید در پروازها اشغال ۴۰ به ۶۰ درصدی رعایت نمی‌شود. چرا متولیان زورشان به گردشگری می‌رسد؟ قیمت کنسلی بلیت در عید نوروز پنج میلیون تومان بوده است هیچ جای دنیا چنین چیزی مرسوم نیست. ولی اینجا می‌بینیم که متولیان دلسوز مردم نیستند و به راحتی افزایش قیمت می‌دهند. در عید نوروز خیلی از افراد علاقه‌ای به سفر نداشتند آنقدر مردم را به شک انداختند که خیلی‌ها نتوانستند سفر کنند.

رئیس انجمن دفاتر خدمات مسافرتی ایران تصریح کرد: سال گذشته وزارت میراث فرهنگی در بخشنامه‌ای نوشت که مردم بابت کنسلی سفرها، پولشان را پس بگیرند. امسال هم دوباره بخشنامه زدند که پولی به مردم بابت کنسلی سفر پرداخت نمی‌شود. بعد آن را تکذیب کردند. ولی در صدا و سیما گفتند که مردمی که خرید سفر انجام داده‌اند تا سه ماه می‌توانند به سفر بروند. درحالیکه نه هتلدار تمکین می‌کند و نه هواپیمایی. آنها مردم را با آژانس‌های مسافرتی درگیر می‌کنند چون هواپیمایی پول را پس نمی‌گیرد ولی وزارتخانه می‌گوید بروید و پس بگیرید.

وی ادامه داد: درباره تورهای گردشگری ترکیه هم همین طور شده است می‌گویند تور نفروشید درحالی که می‌توان بلیت هواپیما فروخت. مگر می‌شود به مردم هتل معرفی نکرد؟ مردم باید هنگام ورود به کشور و خروج از کشور تست کرونا بدهند. مگر نمی‌گویند که همان موقع مشخص نمی‌کند که فردی کرونا دارد یا نه. پس بگویند سه روز بعد از اینکه وارد کشور شد قرنطینه شود. آن دسته از مسافرانی که از طریق دفاتر مسافرتی، به مراکز اقامتی مجاز رفته و برگشته‌اند اتفاقی برایشان نیفتاده است چون همه موظف بوده‌اند که پروتکل‌ها را رعایت کنند. اما مسئله این است که چون نتوانسته‌ایم به وظایفمان خوب عمل کنیم و محدودیت‌ها را نتوانستیم اعمال کنیم باید گردشگری را مقصر بدانیم!

رفیعی گفت: چرا در ایام نوروز مسافرت‌ها کنترل نشد؟ چرا محدودیت‌ها را برای آن دسته از افرادی که واچر هتل نداشتند اجرا نکردند؟ مگر قرار نبود مسافران، سفر ایمن را در نوروز داشته باشند؟ چقدر الگوی سفر ایمن اجرایی شد؟ کسی که هتل نداشت و از طریق دفاتر سفر نمی‌رفت، با کسی که یکباره تصمیم به سفر گرفته تفاوتی وجود داشت. ما نمی‌توانیم سفرها را کنترل کنیم آن وقت مردم را قسم می‌دهیم!

منبع:خبرگزاری مهر

مالت به گردشگران اعانه می‌دهد

مقام‌های «مالت» قصد دارند برای احیای صنعت گردشگری آسیب‌دیده این کشور به هر یک از گردشگرانی که مدت مشخصی را در این کشور سپری کنند اعانه بدهند.

به نقل از رویترز، کشور مالت قصد دارد برای احیای گردشگری و پیشی‌گرفتن از مقاصد دیگر به گردشگران خارجی که در تابستان پیش رو دست کم سه روز را در این جزیره مدیترانه‌ای سپری می‌کنند تا ۲۰۰ یورو پرداخت کند.

روز جمعه «کلیتون بارتولو» وزیر گردشگری مالت اعلام کرد با توجه به این‌که اغلب محدودیت‌های کرونایی تا یکم ژوئن لغو خواهد شد گردشگرانی که به طور مستقیم برای تعطیلات تابستان در هتل‌های این کشور جا رزرو کنند این اعانه را دریافت خواهند کرد.

آمار شورای جهانی گردشگری و مسافرتی نشان می‌دهد صنعت گردشگری به طور مستقیم و غیرمستقیم بیش از ۲۷ درصد از اقتصاد مالت را دربرگرفته است اما حوزه گردشگری این کشور در دوران کرونا به شدت دچار خسارت شده است.

در سال ۲۰۱۹ مالت بیش از ۲.۷ میلیون گردشگر خارجی جذب کرد اما از زمانی که شیوع این ویروس در مارس ۲۰۲۰ مشخص شد این آمار تا ۸۰ درصد کاهش پیدا کرد.

به گفته «بارتولو» میزان اعانه پرداختی برای گردشگرانی که در هتل‌های پنج‌ستاره، چهارستاره و سه‌ستاره اقامت دارند متفاوت خواهد بود.

با توجه به این‌که ۴۲ درصد بزرگسالان مالت دست کم یک دوز واکسن کرونا دریافت کرده‌اند این کشور  یکی از بالاترین آمارهای واکسیناسیون در اتحادیه اروپا را به ثبت رسانده است.

آمار موارد جدید ابتلا به ویروس کرونا در این کشور نیز روند نزولی داشته است.

به گفته «بارتولو» با توجه به این‌که بریتانیا یک‌سوم گردشگران مالت را تشکیل می‌دهد مذاکراتی برای افزایش سفر بین این دو کشور صورت گرفته است.

منبع:ایسنا

مرتبط:

ویزای شنگن چیست؟

آشنایی با قلعه دورهام

معتبرترین گذرنامه‌ های اروپایی