نوشته‌ها

آلمان مهم ترین نمایشگاه ITB را تعطیل کرد

آلمان یکی از مهمترین نمایشگاه‌های گردشگری جهان، نمایشگاه ITB را برای جلوگیری از شیوع گسترده‌تر ویروس کرونا، کنسل کرد.

نمایشگاه ITB قرار بود از روز چهارشنبه ۱۴ اسفندماه در شهر برلین به مدت پنج روز برگزار شود. پیش بینی شده بود بیش از ۱۰ هزار شرکت کننده از ۱۸۰ کشور در این رویداد جهانی شرکت کنند. ایران بیشتر از یک دهه است مستمر در این نمایشگاه حضور دارد.

این نمایشگاه به عنوان بورس گردشگری جهان شناخته می‌شود. برآورد شده بود ITB امسال حدود ۷ بیلیون یورو درآمد حاصل کند. سال گذشته حدود ۱۶۰ هزار نفر از این نمایشگاه بازدید کرده بودند.

برخی مسؤولان دولت فدرال آلمان در یک هفته گذشته بارها به مسؤولان نمایشگاه برلین درباره خطر شیوع بیشتر ویروس کرونا در صورت برگزاری رویداد هشدار داده و خواسته بودند آن را به زمان دیگری موکول کنند که سرانجام با تصمیم وزارتخانه‌های بهداشت و اقتصاد دولت فدرال آلمان، ITB برلین لغو شد و زمان اجرای آن تا سال ۲۰۲۱ به تعویق افتاد.

نمایشگاه برلین پیش‌تر شهرهای آلوده در کشورهای چین، ایران و کره جنوبی را مشخص کرده بود و از شرکت کنندگان خواسته بود پیش از حضور در این رویداد، برگه سلامت تهیه کنند. علاوه بر این اعلام شده بود در صورت سفر به یکی از شهرهای ووهن در چین، یا قم در ایران و دیگر شهرهای آلوده در کره جنوبی و ایتالیا، اجازه حضور در این نمایشگاه به آن‌ها داده نمی‌شود.

مسؤولان بهداشت شهر برلین از برگزارکنندگان این نمایشگاه خواسته بودند اثبات کنند شرکت کنندگان از مناطق آلوده به ویروس کرونا شرکت نمی‌کنند و کنترل‌های شدیدی در این زمینه داشته باشند.

مرکز نمایشگاه برلین سرانجام در بیانیه ای رسماً اعلام کرد که قادر به اجرای چنین تدابیری نیست و نمایشگاه گردشگری ۲۰۲۰ را تنها به توصیه مقامات بهداشتی این کشور و با هدف حفظ سلامتی شرکت کنندگان و شهروندان لغو می‌کند.

یکی از اعضای مرکز نمایشگاهی برلین نیز تعطیلی این مرکز و نمایشگاه گردشگری ITB را در ۵۴ سال گذشته، اقدامی بی سابقه دانسته است.

آلمان تا کنون ابتلای حدود ۳۰ نفر از شهروندان این کشور به ویروس کرونا را تأیید کرده است. این ویروس که یک ماه پیش از شهر ووهان چین آغاز شده، کشورهای بسیاری را در آسیا، اروپا و آمریکا آلوده کرده است.

منبع: ایسنا

مرتبط:

آغاز سیزدهمین نمایشگاه بین المللی گردشگری و صنایع دستی

قلعه کوکهم بام کشور آلمان

قلعه ای که امروز در بالای تپه ای در نزدیکی رودخانه Moselle واقع شده است. قلعه کوکهم دارای تاریخچه ای طولانی و رنگارنگ می باشد تا زمانی که پادشاه فرانسه لوییس چهاردهم نیروهای خود را در سال ۱۶۸۹ از بین برد. این قلعه قرون وسطایی به مدت ۱۸۰ سال به شکل ویرانه های سنگی رنگارنگ باقی ماند تا اینکه تاجر ثروتمند Louis Ravené تصمیم گرفت تا این خرابه ها را در سال ۱۸۶۸ خریداری کرده و ان را بازسازی نماید. اما او علاقه مند به بازگرداندن این قلعه به سبک اصلی و رومنسکایی آن نبود. او از معماران خود یک قلعه نئو گوتیک می خواست تا بتواند به عنوان محلی برای اقامت تابستانی خانواده اش از ان استفاده نماید.

 

جالبترین نکته این جا است که Ravené ساخت و ساز خود را در همان سالی آغاز کرد که پادشاه باواریا لودویک دوم شروع به ساختن قلعه نیوشوان اشتین با احیای ساختار رومانسکایی اش کرد که البته او نیز بر روی خرابه های قلعه قدیمی دیگری این کار را آغاز نموده بود. با این حال برخی از عناصر اصلی سبک رمانسک و گوتیک مانند چهار برج کناری و همچنین برج جادوگران در ساختار قلعه کوکهم جدید گنجانده شد. برج جادوگر لقب خود را زمانی دریافت کرد که بر اساس افسانه ها زنان جادوگر را از پنجره آن برج به پایین پرتاب می کرده اند.

 

تاریخچه قلعه کوکهم

قلعه اصلی کوکهم بر روی برجستگی های بالای رودخانه موزل به ارتفاع ۹۰ متر واقع شده بود و وظیفه اصلی ان جمع آوری عوارض از کشتی هایی بود که از این رودخانه می گذشتند. تحقیقات مدرن زمان ساخت این قلعه را به سال ۱۱۰۰ میلادی نسبت می دهند. قبل از اینکه قلعه کوکهم در سال ۱۶۸۹ توسط فرانسوی ها تخریب شود و سرنوشتی همانند بسیاری از قلعه ها و شهرهای دیگر پیدا کند این مکان دارای تاریخچه ای طولانی و جذاب بوده است.

 

صاحبان این قلعه دفعات متعدد تغییر کرده و مانند بسیاری از قلعه های دیگر در طول قرن ها تغییر شکل داده است. حتی در دو مورد قلعه کوکهم به جای پرداخت مالیات سلطنتی مصادره شد. در سال ۱۱۵۱ پادشاه کنراد سوم نزاع در مورد اینکه چه کسی می بایست قلعه کوکهم را با محاصره کردن و تصاحب مالکیت آن به دست آورد را پایان داد. در همان سال قلعه رسمی امپراتوری به نام Reichsburg به اقتدار امپراتوری تبدیل شد.

در سال ۱۲۸۲ Habsburg King Rudolf این قلعه را فتح کرده و این مسیر را ادامه داد. اما تنها ۱۲ سال بعد در سال ۱۲۹۴ جدیدترین صاحب ان یعنی پادشاه Adolf of Nassau قلعه و شهر کوکهم و همچنین مناطق اطراف ان را برای تهیه پول تاج گذاری خود گرو گذاشت. جانشین آدولف که البرشت اول بود تلاش کرد تا بتواند قلعه را پس گرفته و آن را از گرو خارج نماید اما او نتوانست و در نهایت مجبور شد تا آن را به اسقف اعظم در نزدیکی تریر اعطا نماید. پس از ان Reichsburg به طور مداوم در اختیار اقف اعظم تریر قرار داشت به جز یک فاصله زمانی کوتاه که اسقف لوکزامبورگ مجبور شد آن را گرو بگذارد اما یکسال بعد آن را مجددا پس از گرفت.

 

سلطنت تریر به دلیل درامدهای حاصل از قلمرو کوکهم و همچنین عوارضی که از کشتی های عبوری دریافت می کرد هم قدرتمند و هم ثروتمند بود. تا سال ۱۴۱۹ قلعه و عوارض آن تحت مدیریت و نظارت ضابطان حکومتی قرار نگرفته بود. در حالی که زمانی که قلعه در بین قرن های چهاردهم و شانزدهم در اختیار اسقف اعظم و نمایندگان سنا قرار گرفت چندین مرتبه گسترش یافت.

در سال ۱۶۸۸ فرانسه به مناطق راین و موزل حمله کرد که شامل قلعه کوکهم و منطقه آن بود. نیروهای فرانسوی Reichsburg را فتح کرده و پس از ان نه تنها فقط وکوکهم بلکه بیشتر شهرهای دیگری که فتح کرده بودند را نیز به اتش کشیدند. در بین آن زمان و کنگره وین، Palatinate و کوکهم در میان فرانسه و پروس تقسیم گردید و در نهایت در سال ۱۸۱۵ Palatinate و کوکهم در نهایت به بخشی از پروس تبدیل شده و برای همیشه قسمتی از آن باقی ماندند.

Louis Jacques Ravené فردی بود که این قلعه را خریداری کرده و شروع به بازسازی آن نمود اما آنقدر زنده نمایند تا قلعه کامل خود را ببیند و در نهایت پسر او به نام Louis Auguste Ravené کار ساخت قلعه را به پایان رساند. زمانی که کار ساخت و ساز در خرابه های قدیمی قلعه در سال ۱۸۶۸ آغاز شد لوییس تنها ۲ سال داشت اما بیشتر قلعه جدید از سال ۱۸۷۴ تا ۱۸۷۷ شکل گرفته و بر اساس طرح های معماران برلین ساخته شد. لوییس آگوست پس از مرگ پدرش در سال ۱۸۷۹ مراحل نهایی ساخت و ساز را تحت نظارت خود ادامه داد که اغلب مربوط به بخش های داخلی قلعه بودندو در نهایت ان را در سال ۱۸۹۰ به پایان رساند.

 

لوییس همانند پدرش عاشق هنر بود و سراسر قلعه با مجموعه های هنری گسترده پر شده بود که البته بیشتر ان ها در طول جنگ جهانی دوم از بین رفت. در سال ۱۹۴۲ و در زمان حکومت نازی ها، Ravené مجبور شد تا قلعه خانوادگی خود را به وزارت دادگستری پروس تبدیل کند و در نهایت آنجا تبدیل به یک مدرسه قانون برای دولت نازی گردید. پس از پایان جنگ قلعه به اموال دولت جدید به نام راینلند فایتز تبدیل شد. در سال ۱۹۷۸ شهر کوکهم این قلعه را به مبلغ ۶۶۴ هزار مارک خریداری کرده و اکنون توسط یک شرکت خصوصی به نام Reichsburg GmbH اداره می شود.

قلعه کوکهم یکی دیگر از قلعه های قرون وسطایی در اروپا می باشد که به اندازه ای خیره کننده و مورد توجه خواهد بود که می توان گفت نمی توانید از ان چشم بردارید. با توجه به موقعیت قرارگیری قلعه کوکهم در بالای تپه، ساختار قدرتمند و جلوه خاص آن برای هر بیننده ای شگفت آور است.

مرتبط:

آلمان

 

فرایبورگ، پاییتخت گردشگری آلمان

فرایبورگ ، گرم‌ترین شهر آلمان است که به عنوان قطب فرهنگی این کشور شناخته می‌شود و یکی از کارآمدترین دهکده‌های دنیا را در خود جای داده است.

به گزارش ایمنا، فرایبورگ که تلفیقی از زندگی مدرن و زندگی نوین است، برترین پایتخت گردشگری و صنعت آلمان بوده و  سالانه هزاران گردشگر را از سراسر جهان به خود جذب می‌کند. فرهنگ غنی و مردمان میهمان‌نواز این شهر که آماده پذیرایی از مسافران با هر فرهنگ و نژادی هستند در کنار مناظر طبیعی همچون پارک‌های متعدد، جنگل‌ها، دشت‌ها، کوه‌ها، باغ‌ها، تپه‌های سرسبز و نیز بناهای تاریخی مثل ساختمان‌های زیبا و کلیساها سبب محبوبیت این شهر در میان علاقمندان به گردشگری و مسافرت شده است.

فرایبورگ

پیاده‌راه سازی مرکز شهر

جالب آنکه حدود ۸۰ درصد از این شهر در طول جنگ جهانی دوم نابود شد ولی پس از پایان جنگ، ساختمان‌ها کاملا شبیه نمونه باستانی خود بازسازی شدند و حالت قدیمی خود را حفظ کردند. یکی از نکات جالب درباره فرایبورگ این است که از نخستین شهرهایی است که در دهه ۷۰ اقدام به پیاده‌روسازی خیابان‌های منطقه مرکزی شهر کرد.

 پس از آن عبور اتومبیل و وسایل موتوری در این بخش ممنوع و استفاده از دوچرخه جایگزین آن شد. این اقدام در کنار فضاهای سرسبز طبیعی و دست‌ساز سبب فراهم آوردن شرایط محیطی بسیار مناسب و آب و هوای پاکیزه برای این شهر شده است.

فرایبورگ

جاذبه های فرایبورگ

از جمله دیدنی‌های فرایبورگ می‌توان به کلیسای ۷۰۰ ساله شهر اشاره کرد که در وسط شهر بنا شده است و از برج آن به عنوان زیباترین برج دوران مسیحیت یاد می‌شود. این کلیسا از سال ۱۸۲۷ تا کنون محل اقامت اسقف اعظم کاتولیک می‌باشد. یکی دیگر از این جاذبه‌ها، ردایی ساخته شده از آهن در ورودی پل زیبای Wiwili است که به عنوان نماد اخراج حدود ۳۵۰ یهودی از فرایبورگ در جنگ جهانی دوم ساخته و نصب شده است. موزه لیبیگ هاوس نیز که یک قلعه نظامی قدیمی است بیشترین آثار تاریخی شهر را در دل خود دارد که از مهمترین آن‌ها تابوت گوته، سپر آسمانی، کتیبه اشتفان و مجسمه‌های قدیمی رومی، یونانی و مصری با قدمتی به اندازه قرن‌ها پیش از میلاد مسیح هستند.

فرایبورگ

دهکده خورشیدی

جدای از جاذبه‌های گردشگری، اگر بخواهیم از جالب‌ترین قسمت شهر فرایبورگ نام ببریم شاید بتوان نام دهکده خورشیدی را عنوان کرد. در حال حاضردر منطقه‌ای از فرایبورگ که در قدیم پایگاه نظامی فرانسه قرار داشته است، دو هزار خانه دوستدار محیط زیست وجود دارد که سقف ۵۰ خانه‌ مجهز به سلول‌های خورشیدی است و تمامی انرژی الکتریکی مورد نیاز ساکنان آن را فراهم می‌کند. جالب آنکه انرژی تولید شده توسط این سیستم، سه یا چهار برابر بیشتر از نیاز ساکنان است و فروش این الکتریسیته مازاد برای آن‌ها ایجاد درآمد کرده است که این امر در درازمدت هزینه بالای خرید خانه در این منطقه جبران می‌کند.

منبع:ایمنا

فرایبورگ

قطار معلق؛ جاذبه گردشگری آلمان!

راه آهن معلق (Schwebebahn) در شهر ووپرتال آلمان، در هرساعت تعداد ۱۸ قطار را در مسیرهای مختلف هدایت می کند؛ طراحی این سیستم حمل و نقل در نوع خود منحصر به فرد محسوب می‌شود.

راه آهن معلق Schwebebahn در ووپرتال آلمان به گونه ای طراحی شده که پس از مدتی طولانی، حمل و نقل عمومی را برای مردم این کشور خوشایند کرده است. قطارهایی که در مسیر این ریل راه آهن قرار دارند مجهز به واگن های زیبایی است که بر فراز رودخانه ووپر حرکت می کنند و مسیری به زیبایی دیزنی لند تا برج ایفل را برای مسافران فراهم می آورد.

این راه آهن در دوازده متری بالای رودخانه ووپر قرار دارد و در هر ساعت تعداد ۱۸ قطار را در مسیرهای مختلف هدایت می کند. چرخ های قطارها در قسمت بالا به ریل متصل شده اند و در نتیجه قطارها در زیر ریل قرار گرفته اند. طول هر واگن قطار به اندازه دو عدد خودروی سواری است که می تواند حدود ۲۰۰ نفر را در خود جای دهد.

این قطارها همچنین عرضی کم تر از قطارهای معمولی دارند به گونه ای که در هر ردیف دو صندلی چسبیده به هم، یک راهروی باریک و یک صندلی تک وجود دارد. در قسمت پشتی قطار، پنجره هایی قرار گرفته شده اند، که از طریق آن ها مسافران می توانند رودخانه ووپر را ببیند.

به طور میانگین روزانه ۶۵ هزار مسافر از طریق این ریل هوایی به مقصد می رسند. قطارها تقریباً در تمام مسیر خود بر فراز رودخانه ووپر حرکت می کنند و در مسیر خود چشم اندازهای متفاوتی از ساختمان های زیبای قرن نوزدهمی تا باغ وحش و پیچ و خم‌های عجیب و غریبی از لوله های رنگی نزدیک شرکت داروسازی بایر را پشت سر می گذارند.

زیرساخت های این ریل معلق در سال های بین ۱۸۹۷ تا ۱۹۰۰ ساخته شد و در سال ۱۹۰۱ به بهره برداری رسید. طول این زیر ساخت حدود ۱۳.۳ کیلومتر است و حومه ووپرتال در غرب را به اوبربامن در شرق متصل می کند. ایده ساخت راه آهن های هوایی برای اولین بار توسط یک مهندس اهل انگلستان به نام هنری پالمر در سال ۱۸۲۴ مطرح و  در سال ۱۸۲۶ برای راه اندازی راه آهن هوایی بر فراز رودخانه ووپر مورد استقبال قرار گرفت.

با وجود قطارهایی مانند Schwebebahn  در شهر ووپرتال، عجیب نیست که با گذشت چندین نسل مردم این شهر به حمل و نقل با این قطارها علاقمند باشند به گونه ای که نتوانند شهر ووپرتال را بدون وجود این قطارها تصور کنند.

منبع:ایمنا

پل‌هایی که به نام «پل شیطان» معروفند

پل‌ها یکی از نمادهای معماری و هنر کشورها و تمدن‌های مختلف به حساب می‌آیند.

معماری و آثاری که براساس سبک‌های مختلف آن ساخته می‌شوند گویای تاریخ ملت‌ها و کشورهای مختلف هستند. به گونه‌ای که با نگاه کردن به بناها، پل‌ها و اماکن مذهبی می‌توان روند و تمدن گذشتگان را مرور کرد.

ما در این گزارش داستان‌ ساخت برخی از اعجاب‌انگیزترین پل‌های جهان را مرور می‌کنیم. این پل‌ها در برخی مواقع در مکان‌هایی ساخته شده‌اند که تصور ساخت آنها توسط گذشتگان دشوار است. بنابراین با نام پل‌های شیطان شناخته می‌شوند. هم‌اکنون تعداد ۳۰ پل‌ شیطان در کشور‌های اروپایی قرار دارد که بیشتر این پُل‌ها از سنگ ساخته شده‌اند.

پل شیطان کجاست؟

ما در این گزارش برخی از پل‌های شیطان را به شما معرفی می‌کنیم.

در ابتدای مسیرمان سری به ولز می‌زنیم. ولز که امروزه به همراه انگلستان، اسکاتلند و ایرلند شمالی بریتانیا را تشکیل داده است در غرب رودخانه سورن قرار گرفته است.

در سفر به این کشور متوجه وجود یک پل ۳ طبقه ای در روستایی به نام پونتارفیناچ به معنای پلی روی رودخانه میناخ خواهیم شد. این پل ۳ طبقه از ۳ پل که روی هم ساخته شده‌اند، تشکیل شده است. اولین پل در قرن ۱۱ ساخته شده است. در اواسط قرن ۱۸ طراحی پل جدید ریخته شد و این پل دقیقاً روی پل اول ساخته شد. سپس پل دوم به سرنوشت پل اول دچار شد و سایه پل دیگری رویش افتاد، یعنی در سال ۱۹۰۱یک پل محکم و آهنی روی آن ساخته شد.

پل شیطان کجاست؟

یکی از پل‌های تاریخی سوئیس هم در زمره پل‌های شیطان قرار گرفته است. این پل روی دره Schöllenen و رودخانه ریوس ساخته شده است.

اولین پل در سال ۱۲۳۰ روی پل رودخانه ریوس ساخته شد. این پل چوبی بود. یک پل قوسی و سنگی در قرن ۱۶ جایگزین پل چوبی شد. این پل در سال ۱۷۹۹ و در جریان جنگ میان ایتالیا و سوئیس به شدت آسیب دید و بعد‌ها کاملا از بین رفت. پل جدید در سال ۱۸۲۰ و پس از ۱۰ سال تلاش ساخته شد البته در قرن بیستم یک پل بتونی دو لایه روی این پل ساخته شد، اما آن پل همچنان پابرجا ماند.

پل شیطان کجاست؟

کشور آلمان یکی دیگر از کشورهایی است که پل‌های شیطان دارد. این پل که با نام راکوتزبروک شناخته شده است ساختاری شلجمی‌شکل از جنس سنگ بازالت سیاه دارد.

این پل که در پارک جنگلی روستای کروملاو قرار گرفته است به شکلی ساخته شده که بازتابش در آب یک دایره کامل را می‌سازد. پل راکوتزبروک در اواسط قرن نوزدهم ساخته شده است.

یک پل قوس سنگی قرون وسطی در سرت فرانسه است که بین سال‌های ۱۳۲۱ تا ۱۳۴۱ ساخته شده است. این پل هم به دلیل نوع و مکان ساختش در زمره پل‌های شیطان قرار گرفته است.

پل شیطان کجاست؟

یکی دیگر از پل‌های شیطان در کشور پرتغال قرار گرفته است. این پل قرون وسطایی که در اوایل قرن ۱۹ بازسازی شده است، با نام پل موزارلا شناخته می‌شود. پل موزارلا از یک قوس منفرد به طول ۱۳ متر تشکیل شده است.

پل شیطان دیگری در نزدیکی شهر «تاراگونا»‌ی اسپانیا ساخته شده است و بخشی از مجموعه باستان شناسی تاراگو به حساب می‌آید. بخش بالایی پل ۲۵ قوس دارد و بخش پایینی آن از ۱۱ طاقچه تشکیل شده است.

منبع:باشگاه خبرنگاران جوان

جشن های کریسمس در آلمان

بخش عمده ای از جشن های کریسمس از آلمان آغاز شده است . این کشور نیز همزمان با سایر کشورهای جهان کریسمس را همرا با آداب و رسوم خاص خود جشن می گیرند.

دزخت کریسمس در آلمان بسیار مهم است .

چراکه در خت کریسمس برای اولین بار در آلمان در اواخر قرون وسطی مورد استفاده قرار گرفت .

اکر فرزندان خردسال در خانه وجود داشته باشد ، معمولا درختان به طور پنهانی توسط مادر خانواده تزیین می شوند.

درخت کریسمس به طور سنتی در شب کریسمس به خانه آورده میشد.

در بعضی مناطق آلمان ، در طول شب خانواده کتاب مقدس می خواندند وبا آهنگ های کریسمس همخوانی میکردند.

گاهی اوقات قاب های چوبی ، پوشیده از ورق های پلاستیکی رنگی و شمع های برقی آن در بنجره قرار داده می شوند تا خانه از بیرون زیبا به نظر برسد.

شب کریسمس اصلی ترین زمان سال که خانواده های آلمانی به یکدیگر هدایا تقدیم می کنند. بسیاری از خانواده‌های آلمانی درخت کاجی را در اتاق نشیمن برپا می‌کنند. در زیر شاخه‌های این درخت تزیین شده، هدایایی که از سوی اعضای خانواده برای یکدیگر خریداری شده‌اند، قرار می‌گیرند

سنت تاج گلهای ظهور توسط لوترهای آلمانی در قرن شانزدهم آغاز شد و امروز این تاج گل هنوز نمادی از کریسمس در آلمان است. تاج گل شامل چهار شمع در یک تخت مخروط کاج ، انواع توت ها ، گل های خشک شده و تزئینات کریسمس است.

در شب کریسمس کودکان درخواست های خود رادر نامه ای نوشته و در پاکت تزیین شده در پشت پنجره میگذارند. بابانوئل نیز هدایای کریسمس را در ۲۴ نوامبر به ارمغان می آورد.

روز نیکلاس روز تعطیل مورد علاقه کودکان آلمانی است. در شب ۵ دسامبر ، کودکان چکمه های خود را تمیز و صیقل می دهند و قبل از رفتن به خواب ، آنها را بیرون از درب رها می کنند. صبح روز بعد ، آنها کفش های خود را پر از آجیل ، آب نبات و هدایای کوچک سنت نیکلاس می کنند. در این روز سنت نیکولاس با لباس و کلاه قرمز و ریش‌های بلند و سفید به بچه‌های هدیه‌های کوچک می‌دهد.  او همچنین در مراکز خرید و کلوپ های کودکان ظاهر می شود. اگرچه بابا نوئل نیز در آلمان رایج شده است ، اما سنت نیکلاس نسبت به همتای آمریکایی خود از اهمیت بیشتری برخوردار است. روز نیکلاس در چند کشور مسیحی غربی نیز مشاهده می شود ، هر چند نحوه برگزاری جشن از کشور به کشور دیگر متفاوت است.

در شهرها، هر میدانی درخت کریسمس بزرگ و زیبایی مخصوص خود دارد که به زیبایی تمام تزیین می‌شوند. درخت‌ها با انواع آویزهای تزیینی و چراغ‌های رنگارنگ به زیبایی در شب می‌درخشند. جشن‌های عمومی در میادین شهرها برگزار می‌شود که در ماه دسامبر بسیار دیدنی است.

آلمان به خاطر بازار های کریسمس که در آن انواع غذاها و تزیینات کریسمس به فروش می رسد، مشهور است. غرفه‌های مختلف انواع شیرینی‌ها و غذاهای محلی را برای فروش عرضه می‌کنند. شیرینی‌های لذیذی از جمله اشتولن، بیسکوییت‌های زنجبیلی و… انواع تزیینات لازم برای خانه و درخت‌های کریسمس و هدایای کوچک و اسباب‌بازی هم در این غرفه‌ها پیدا می‌شود مشهورترین بازار کریسمس آلمانی در شهر نورنبرگ برگزار می‌شود. فرشتگان کریسمس محبوب ترین تزئینات کریسمس در آلمان هستند. آنها در زمان کریسمس در درختان کریسمس و در اطراف خانه گذاشته می شوند. فرشتگان کریسمس بیشتر از چوب ساخته می شوند ، و اغلب در نواختن آلات موسیقی آنها دیده می شود. انتظار دارم هزاران مورد از این محصولات را در هر بازار کریسمس در آلمان مشاهده کنید.

در بخش هایی از آلمان ، شادمانی کریسمس تا ۶ ژانویه ادامه می یابد ، یعنی روز جشن مذهبی موسوم به اپیفانی یا داس درکیکنیگست ((جشنواره سه پادشاه)). غالباً ، بچه ها از خانه به خانه می روند و آواز می خوانند (از این رو اصطلاح استرنجینگر یا “خواننده ستاره”) که درخواست کمک مالی به دلایل مختلف کودکان می کنند

آغاز ساخت نخستین موزه مهاجرت در کلن

مرکز اسناد و موزه مهاجرت در آلمان، هفته گذشته اعلام کرد که کمیته بودجه پارلمان آلمان برای ایجاد موزه مهاجرت، ۲۲ میلیون یورو تعیین کرده است. علاوه بر این، مسئولان دولت نوردراین-وستفالن نیز وعده داده‌اند که در ساخت موزه کمک خواند کرد.

رولف مونتسه‌نیش، رئیس فراکسیون حزب سوسیال دموکرات در پارلمان آلمان و از حامیان اصلی ایجاد این موزه گفت: هدف ما از ایجاد این موزه، فراهم‌کردن مکانی برای یادآوری تاریخ مهاجرت است.

مونتسه‌نیش تاکید کرد: کلن نزدیک به دو هزار سال، مقصد مهاجران از کشورهای مختلف بوده است، شهری چندفرهنگی به‌شمار می‌رود و به همین دلیل برای ایجاد این موزه محل کاملا مناسبی است.

به گفته این سیاستمدار در کلن شهروندانی از ۱۸۰ ملیت زندگی می‌کنند و پیروان ۱۵۰ دین و مذهب ساکن این شهر هستند.

آن‌طور که شبکه رادیویی غرب آلمان اعلام کرده، برای ایجاد موزه کلن، یک محوطه صنعتی متروکه در داخل شهر کلن در نظر گرفته شده است. مرکز اسناد و موزه مهاجرت در آلمان در چند دهه گذشته هزاران وسیله مربوط به مهاجران را جمع‌آوری کرده است که در موزه کلن به نمایش گذشته می‌شود.

از این وسایل می‌توان به دفاتر خاطرات، گذرنامه‌ها و کارت شناسایی‌های مهاجران و پناهندگان، چمدان‌ها و کتاب‌های آشپزی اشاره کرد. در میان وسایلی که در موزه در معرض دید عمومی قرار می‌گیرند، کلاه یک پرستار کره‌ای وجود دارد که در دهه ۱۹۶۰ به عنوان «کارگر مهمان» به آلمان مهاجرت کرده است. اما جالب‌ترین وسیله‌ای که در میان اشیا این موزه به نمایش گذاشته خواهد شد؛ دفترچه‌ای راهنما است که در سال ۱۹۶۶ به کارگران ترک مهاجر به آلمان اهدا شده است. در این دفترچه نوشته شده است:«آلمانی‌ها تنها به خارجی‌هایی که کوشا باشند، احترام می‌گذارند.»

این گزارش توسط رایزنی فرهنگی جمهوری اسلامی ایران در آلمان تهیه و ارائه شده است.

موزه‌هایی که دیدنی نیستند

اولین بار در فرانکفورت آلمان موزه‌ای ایجاد شد که چیزی برای دیدن نداشت، نام این موزه «دیالوگ در تاریکی» بوده و هست. این موزه یکی از عجیب‌ترین و متفاوت‌ترین موزه‌های جهان است و با بازدید از آن می‌توانید دنیایی ناشناخته را تجربه کنید. در موزه دیالوگ فرصتی برای بازدیدکننده فراهم می‌شود که برای چند ساعت مانند افراد نابینا زندگی کند، احساس آنها را درک کرده، همانند آن‌ها غذا بخورد، مثل آن‌ها راه برود و دنیا را از نگاه نابینایان ببیند!

در واقع در موزه دیالوگ آلمان برخلاف تمامی موزه‌های جهان، هیچ چیز برای دیدن وجود ندارد! اما دنیایی برای شنیدن، احساس کردن، بوییدن و مزه کردن وجود دارد که تجربه آن، شما را با دنیای جدید و سرشار از معانی ویژه آشنا می‌کند! هدف اصلی ایجاد این موزه تغییر نگرش عموم مردم درباره ناتوانی و افزایش تحمل آنها در برخورد با «انسان‌های متفاوت» و ایجاد اشتغال برای افراد نابینا و یا کم بینا در سراسر جهان است.

شکل‌گیری اولین موزه دیالوگ

مفهوم گفت‌وگو در تاریکی توسط دکتر آندریاس هاینکه در سال ۱۹۸۸ پایه گذاری شد. آندریاس که فارغ‌التحصیل فلسفه بود، کار خود را در یک ایستگاه رادیویی در زادگاهش «بادن آلمان» آغاز کرد. روزی از وی خواسته شد به جوانی که بینایی خود را در اثر تصادف رانندگی از دست داده بود، روزنامه نگاری را آموزش دهد. آندریاس هیچ ایده‌ای در مورد معلولیت نداشت و نمی‌توانست تصور کند که زندگی بدون بینایی چگونه می‌تواند باشد. اما برخورد با روزنامه نگار نابینا زندگی او را تغییر داد. این همکار نابینا، مردی بسیار خوش بین و سرشار از حس شوخ طبعی بود که با شرایط خود کاملا کنار آمده بود. آندریاس فهمید که نابینا بودن پتانسیل‌هایی دارد که هرگز در موردش فکر نکرده بود.

در آن زمان آندریاس شاهد بود که افراد نابینا از فرصت دسترسی برابر به آموزش و پرورش و بازار کار محرومند. او تصمیم گرفت کار خود را در زمینه معلولیت ادامه دهد، تصمیم گرفت رویدادی با این مضمون ایجاد کند: چرا چراغ‌ها را خاموش نکنیم و افراد نابینا و بینا را به ملاقات در یک اتاق تاریک دعوت نکنیم؟ آندریاس شروع به آزمایش با طناب و صداها در تاریکی کرد و اولین نمایشگاه با موضوع «گفت‌وگو در تاریکی« را در سال ۱۹۸۹ افتتاح کرد.

در آن زمان بود که آندریاس به عنوان کارآفرین اجتماعی شناخته شد و زندگی خود را وقف تبلیغ مفهوم ایده خود کرد. این ایده به طور پیوسته در حال رشد بود و موضوعات جدیدی مانند شام در تاریکی (۱۹۹۳) و کارگاه‌های شغلی در تاریکی (۱۹۹۴) به آن اضافه شدند.

امروزه این موزه‌ها در قالب یک شبکه بین المللی فعالیت می‌کنند. تاکنون ۲۱ موزه به صورت دائمی در کشورهایی مانند ژاپن، استرالیا، مصر، مکزیک، برزیل و … دایر شده اند و برخی دیگر به صورت نمایشگاه تنها برای چند روز برپا بوده اند. تاکنون بیش از ۹ میلیون بازدید کننده، «گفتگو در تاریکی» را تجربه کرده اند و هزاران راهنمای نابینا از طریق این نمایشگاه‌ها و کارگاه‌های آموزشی مشغول به کار شده‌اند.

چگونه موزه را ببینیم؟!

در بدو ورود به موزه دیالوگ شما باید همه وسایل شخصیتان مثل تلفن همراه، ساعت و هر آنچه که تولید نور می‌کند را در کمدی قرار دهید. سپس یک راهنمای نابینا نزد شما می‌آید و توضیحات مختصری از آنچه که قرار است برایتان در موزه دیالوگ اتفاق بیفتد را ارائه می‌کند و چگونگی استفاده از عصای مخصوص نابینایان را نیز یادتان می‌دهد. بعد از تمام شدن توضیحات او، همه جا تاریک می‌شود! تاریکی مطلقی که در آن نمی‌توان هیچ چیزی را حتی با وضوح کم دید!

احتمالا بعد از این تاریکی برای دقایقی سعی خواهید کرد که چشمانتان به این تاریکی عادت کند و بالاخره جایی را ببینید! اما بهتر است که خودتان را اذیت نکنید، چرا که همه جا در تاریکی مطلق فرو رفته است و امکان دیدن برای شما وجود ندارد. پس انرژی خودتان را هدر ندهید و به جای آن تمرکزتان را روی استفاده درست از عصای سفیدتان بگذارید. برای بازدید از موزه دیالوگ باید به صدای راهنمای خود گوش دهید و با دنبال کردن صدای او راهتان را پیدا کنید. در نهایت به ۴ اتاق مختلف هدایت می‌شوید که هر کدامشان ویژگی‌های خاصی دارند.

در این اتاق‌ها می‌توانید مسائلی را درک کنید که دیدنی نیستند و فقط قابل حس کردن هستند! مثلا در یکی از اتاق‌ها به یک موسیقی خاص گوش دهید! در اتاقی دیگر که پر از صدای ماشین‌ها و خیابان است باید یاد بگیرید که چگونه مثل نابینایان در تاریکی مطلق از خیابان‌های شلوغ عبور کنید و چگونه بفهمید که چراغ راهنما برای عابر پیاده سبز است یا قرمز!

تجربه‌های دیگر در موزه دیالوگ

در اتاق‌های این موزه رایحه، صدا، باد، دما و بافت تنها چیزهایی هستند که احساس می‌شوند و تنها با کمک آنها می‌توانید درک واقعی از فضا موزه داشته باشید. همچنین می‌توانید در یک رستوران تاریک غذایتان را میل کنید! در این رستوران باید به عطر و مزه غذاها اعتماد کنید و غذایی را که در حال خوردن آن هستید، شناسایی کنید!

در آخر هم می‌توانید در اتاق بازی موزه دیالوگ با دوستانتان بازی‌های جذابی را انجام دهید و معماهای خاص طراحی شده را بدون استفاده از حس بینایی حل کنید! احتمالاً بعد از بازدید از موزه دیالوگ آلمان و تجربه این دنیای ناشناخته، طرز تفکر جدیدی پیدا خواهید کرد و نحوه نگرشتان به دنیا دستخوش تغییرات بسیار زیادی خواهد شد!

چرا خاص و جذاب است؟

موزه دیالوگ شما را از دایره راحت و امن تان بیرون می‌برد و به دنیایی بدون تصویر و نور سوق می‌دهد. نابینایان استاد راهنمایی در چنین محیط‌هایی هستند و از این رو احساس امنیت به بازدید کنندگان می‌دهند. این موزه با بیش از ۲۷ سال سابقه، در بیش از ۴۱ کشور در سراسر اروپا، قاره آمریکا، آفریقا و آسیا شعبه دارد. هزاران بازدید کننده از طریق این موزه توسط هزاران فرد نابینا هدایت شده‌اند و یاد گرفته‌اند که در تاریکی ببینند.

منبع:اسکان نیوز

نمایشگاه‌های برتر آلمان در سال ۲۰۲۰

آلمان از جمله کشورهایی است که از نظر میزبانی نمایشگاه‌های بین‌المللی مقام اول در دنیا را دارد.

کیفیت این نمایشگاه‌ها به خاطر نوآوری‌ها، امکانات و توانایی‌ها و دسترسی آسان و گسترده هوایی به مناطق مختلف می‌باشد. شما می‌توانید جدیدترین ابداع‌ها و نوآوری‌های دنیا را در حوزه‌های مختلف، در این نمایشگاه‌ها ببینید. به همین خاطر است که صنعت نمایشگاه در آلمان دوسوم کل نمایشگاه‌های دنیا را به خود اختصاص داده است. حدود ۵۰ درصد غرفه‌ها در نمایشگاه‌های آلمان و همچنین ۶۰ درصد بازدیدکنندگان متعلق به خارج از کشور هستند. ازاین‌رو مستر بلیط لیستی از نمایشگاه‌های برتر آلمان که در سال ۲۰۲۰ می‌توانید از آن‌ها دیدن کنید را برای شما فراهم کرده است.

مرکز نمایشگاهی برلین

این نمایشگاه بین‌المللی در سال ۱۸۲۲ فعالیت خود را آغاز کرده و تا به امروز در ۱۵۰ کشور دنیا در ۵ قاره، شعبه‌ها و دفترهای نمایندگی خود را دایر کرده است. فضای سرپوشیده این نمایشگاه در برلین حدود ۱۶۰ هزار و فضای آزاد آن ۱۰۰ هزار مترمربع می‌باشد. به دلیل وسعت بسیار زیاد این نمایشگاه فقط حدود ۳۰۰۰ متر خطوط راه‌آهن در آن وجود دارد. فعال بودن این نمایشگاه تنها به شهر برلین خلاصه نمی‌شود، بلکه نمایندگانی را در کشورهای چین، سنگاپور و اوکراین نیز به خود اختصاص داده است. آماری از گردش مالی این شرکت در دسترس است که در سال ۲۰۱۴ به حدود ۲۶۵ میلیون یورو رسیده است. در سال ۲۰۱۴ مرکز نمایشگاهی برلین ۲۷ هزار غرفه در آن دایر شده و حدود ۲ میلیون بازدیدکننده از سرتاسر جهان از نمایشگاه‌هایی که در این شهر برگزار شد، بازدید کرده‌اند. این مرکز نمایشگاهی همچنان به فعالیت خود ادامه داده و در سال‌های اخیر جزو محبوب‌ترین نمایشگاه‌ها بوده است. با خرید بلیط هواپیما برلین می‌توانید در سال ۲۰۲۰ از این نمایشگاه عظیم دیدن کنید تا متوجه شگفتی‌های ابداعات صنایع مختلف شوید. برخی از این نمایشگاه‌ها شامل: نمایشگاه تخصصی صنایع هوا-فضا، نمایشگاه تخصصی صنعت جهانگردی، نمایشگاه بین‌المللی تخصصی صنعت ریلی، نمایشگاه بین‌المللی میوه و سبزیجات و نمایشگاه تخصصی تجهیزات صوتی و تصویری و لوازم برقی خانگی هستند.

نمایشگاه مونیخ؛ مرکز جدید

نمایشگاهی که هم‌اکنون در شهر مونیخ آلمان می‌بینید در تاریخ ۱۲ فوریه سال ۱۹۹۸ تأسیس‌شده است. مرکز نمایشگاهی مونیخ جز ۵ نمایشگاه مدرن جهان محسوب می‌شود و پس از گذشت سال‌ها هنوز هم به آن «مرکز جدید» می‌گویند. مقر اصلی این نمایشگاه همان شهر مونیخ است که سالانه بیش از ۳۰ هزار غرفه گذار از ۱۰۰ کشور مختلف دنیا در این مکان گرد هم می‌آیند. فضای این نمایشگاه حدود ۴۰۰ هزار مترمربع است و در طول سال دو میلیون بازدیدکننده از سرتاسر جهان خود را به این نمایشگاه می‌رسانند. نمایشگاه‌هایی که در این مرکز برگزار می‌شود به سه دسته: ۱۴ نمایشگاه بین‌المللی تخصصی پیشرو، ۴۰ نمایشگاه تخصصی و بیش از ۲۵۰ نمایشگاه مهمان تقسیم می‌شود.

از نمایشگاه‌هایی که در سال‌های اخیر اتفاقاً مورد استقبال بازرگانان، تولیدکنندگان، شرکت و تجار ایرانی قرارگرفته است، شامل: نمایشگاه بین‌المللی تجهیزات و وسایل الکترونیکی، نمایشگاه بین‌المللی طلا و جواهرات، ساعت‌های مچی و دیواری، نمایشگاه تخصصی مصالح ساختمانی، نمایشگاه بین‌المللی تخصصی نان و شیرینی و نمایشگاه بین‌المللی نوشیدنی و غذای مایع هستند. این نمایشگاه‌ها در بین بازدیدکنندگان ایرانی از محبوبیتی خاصی برخوردار است. اگر شما هم می‌خواهید در سال ۲۰۲۰ از این نمایشگاه دیدن کنید با خرید بلیط هواپیما لحظات شگفت‌انگیزی را می‌توانید در این نمایشگاه خلق کنید.

نمایشگاه فرانکفورت

شرکت نمایشگاهی فرانکفورت در سال ۱۹۰۷ تأسیس شد و دو سال بعد اولین سالن نمایشگاهی خود را در حیطه کنونی خود افتتاح کرد. هم‌اکنون این سالن در صحن ورودی نمایشگاه قرار دارد و بانام Festhalle  به فعالیت خود ادامه می‌دهد. در این سالن عموماً جشن‌های نمایشگاه برگزار می‌شود. نمایشگاه کنونی که به شکل امروزی می‌بینید از سال ۱۹۸۰ به همین شکل و ظاهر بوده و ۶۰ درصد این نمایشگاه به فرانکفورت و حدود ۴۰ درصد آن به ایالت هسن وابسته است. مرکز نمایشگاهی فرانکفورت مجهزترین، بزرگ‌ترین و مدرن‌ترین محوطه نمایشگاهی در دنیا را به خود اختصاص داده است. این نمایشگاه حدود ۵۸۰ هزار مترمربع فضای داخلی و خارجی، یک سالن جشن و یک مرکز کنفرانس دارد که همه آن‌ها به جدیدترین تلکنولوژی های ارتباطی مجهز هستند. در مجموع فرانکفورت به همراه نمایشگاه فوق‌العاده آن‌ یکی از مقاصد گردشگری مسافرانی است که از سرتاسر دنیا خود را به آن می‌رسانند.

آلات موسیقی، قطعات خودرو، دکوراسیون داخلی و وسایل تزئینی، تأسیسات و نورپردازی و مواد اولیه و محصولات نساجی ازجمله موضوعاتی هستند که هر ساله در این نمایشگاه برگزار می‌شود. این نمایشگاه هم‌اکنون مقدمات خود را برای بازدیدکنندگان در سال ۲۰۲۰ ‍فراهم کرده است.

نمایشگاه‌هانوفر؛ وسیع‌ترین نمایشگاه

بزرگ‌ترین مرکز نمایشگاهی کشور آلمان در شهر هانوفر قرار دارد که وسعت آن به دو میلیون مترمربع می‌رسد. این نمایشگاه در سال ۱۹۴۷ تأسیس‌شده است. نمایشگاه‌های مختلفی در این مرکز عظیم برگزار می‌شود که ازنظر فعالیت به برگزاری نمایشگاه‌های تخصصی، نمایشگاه‌های میهمان، همایش و سمینار، برگزاری اجلاس و برگزاری نمایشگاه‌های کالاهای مصرفی تقسیم‌بندی می‌شود. در بین نمایشگاه‌های کشور آلمان این نمایشگاه بیشترین گستردگی را در اکثر نقاط جهان دارد. جالب است بدانید حضور شرکت‌کنندگان و بازدیدکنندگان ایرانی در این نمایشگاه هرساله در حال رشد و پیشرفت است.

نمایشگاه‌ هانوفر غرفه‌هایی با موضوعیت: نمایشگاه جهانی فرش، نمایشگاه خودروهای سنگین، صنایع چوب و جنگل، نمایشگاه بین‌المللی ماشین‌آلات کشاورزی و نمایشگاه حمل‌ونقل صنعتی برگزار می‌کند.

نمایشگاه کلن؛ پربازدیدترین نمایشگاه

شرکت نمایشگاهی کلن یکی از بزرگ‌ترین نمایشگاه‌های کشور آلمان به شمار می‌رود که در سال ۱۹۲۴ تأسیس‌ شده و در سال ۸۰ نمایشگاه تخصصی و ۲ هزار همایش در آلمان و دیگر کشورهای دنیا برگزار می‌کند. این نمایشگاه حدود ۲۴۸ هزار مترمربع فضای سرپوشیده و ۱۰۰ هزار مترمربع فضای باز می‌باشد. حدود ۲۵ بخش اقتصادی مهم در این نمایشگاه فعالیت می‌کنند.

مرکز نمایشگاهی کلن بیشترین میزان مشارکت‌کننده در بین نمایشگاه‌های آلمان را دارد. حدود ۴۴ شرکت خارجی از ۱۲۰ کشور مختلف غرفه‌های خود را در این مرکز دایر می‌کنند. تعداد بازدیدکنندگانی که در طول سال از این نمایشگاه دیدن می‌کنند به ۶ میلیون نفر می‌رسد که از ۲۲۰ کشور مختلف خود را به شهر کلن آلمان می‌رسانند. این آمارها نشان می‌دهد که مشارکت در نمایشگاه بین‌المللی کلن چقدر زیاد است. همچنین خبرنگاران بسیار زیادی از رسانه‌های معتبر دنیا از این نمایشگاه گزارش‌های خود را تهیه و منتشر می‌کنند.

خوب است بدانید که این فعالیت‌ها فقط به شهر کلن آلمان محدود نمی‌شود. این نمایشگاه پا را فراتر گذاشته و خوش‌نامی خود را در کشورهای دیگر حفظ کرده است. این مرکز در کشورهایی نظیر امارات، برزیل، ژاپن، چین، سنگاپور و روسیه نمایشگاه‌های مختلفی را برگزار می‌کند.

پرطرفدارترین نمایشگاه‌ها در این مرکز میان ایرانی‌ها: نمایشگاه بین‌المللی شیرینی، شکلات و بیسکوئیت، نمایشگاه سرگرمی و بازی‌های رایانه‌ای، نمایشگاه بین‌المللی صنایع غذایی، نمایشگاه تولید مبلمان و دکوراسیون داخلی و نمایشگاه بین‌المللی تجهیزات صوتی و تصویری می‌باشد.

نمایشگاه اشتوتگارت؛ قطب اقتصاد آلمان

مرکز نمایشگاهی اشتوتگارت نقش مهمی در اقتصاد و کشور آلمان دارد. حدود ۲۰ هزار غرفه گذار که ۲۰ درصد آن از کشورهای مختلف دنیا می‌باشد و یک و نیم میلیون بازدیدکننده در طی سال در این نمایشگاه مشارکت می‌کنند. این نمایشگاه امکانات فراوانی دارد که ازجمله حمل‌ونقل عمومی مثل قطار، اتوبوس و تاکسی، پارکینگ طبقاتی، سالن‌های بزرگ کنفرانس، فضای سبز بی‌نظیر، رستوران‌های مدرن،‌ سالن‌های ورزشی و خیلی از امکانات دیگر می‌باشد. جالب است بدانید ساختمان و معماری عجیب و پیچیده این نمایشگاه بزرگ، توانسته جوایز مختلف مختص به خود را از آن خود کند. ازآنجاکه این نمایشگاه تنها فاصله ۳ دقیقه‌ای پیاده‌روی با فرودگاه اشتوتگارت دارد، شرایط مناسب و ایده‌آلی را برای مشارکت‌کنندگان فراهم کرده است. ازجمله نمایشگاه‌هایی که در این مرکز برگزار می‌شود: نمایشگاه ابزارآلات ماشین، نمایشگاه بین‌المللی گردشگری و تفریح و نمایشگاه‌های استخرها و سوناهای خصوصی و عمومی هستند.

مرکز نمایشگاهی اشتوتگارت در نقاط مختلف دنیا از امریکای لاتین گرفته تا آسیا نمایندگان باکیفیتی دارد. همچنین در کشورها ترکیه و چین شرکت‌هایی را پایه‌گذاری کرده است. این مرکز در حال حاضر در ۵۴ کشور دنیا نمایندگی فعال دارد.

منبع:ایسنا

حقایقی جالب در مورد فرودگاه لایپزیش آلمان

پرواز چیزی است فراتر از آنچه از مبدا به مقصد خود بروید.آنچه در جذابیت های غیر قابل توصیف فرودگاه وجود دارد استفاده صحیح و مناسب از تکنولوژی و فناوری روز دنیا در طراحی است. آنچنان که توسط هر مسافر یا بازدید کننده احساس شود. این باعث می شود فرودگاه مکانی عالی برای دیدن و تجربه چیزهای جالب و قابل توجه باشد.

در اینجا از شما دعوت می شود حقایقی جالب در مورد فرودگاه لایپزیش هال را کشف کنید.

فرودگاه لایپزیش یازدهمین فرودگاه بزرگ آلمان است و سالانه به بیش از ۲ ونیم میلیون مسافر در کل اروپا خدمات هوایی ارائه می دهد.از نظر ترافیک باری ، این فرودگاه پنجمین فرودگاه شلوغ در اروپا و پس از فرودگاه فرانکفورت، شلوغ ترین فرودگاه آلمان است که در سال ۲۰۱۸ به عنوان قطب اصلی اروپا برای خدمات هوایی شناخته شد.

همان طور که می دانید آلمانی ها به دلیل کارایی خوب شناخته شده اند. چرا که اگر در طراحی خود به محدودیت هایی مواجه شوند ایده های خارق العاده ای را به کار می برند.

محدودیت های فضای کم و همچنین ابتکار عمل آنها برای کاهش تأثیر آنها بر محیط ، منجر به تصمیم گیری برای ساخت باند فرودگاه که از بالای یک بزرگراه عبور می کند،شده است. احداث این پل و فضای باند بر فراز بزرگراه و مسیرها به منظور جلوگیری از ترافیک راه آهن و سایل نقلیه در بزرگراه می باشد . که به باند موازی اجازه میدهد به طول کامل ۶/۳ کیلومتر گسترش یابد. به این پل ها تاکسی می گویند . پل ها یا به اصطلاح تاکسی ها این امکان را برای هواپیما فراهم می کنند تا در زمان برخاست و فرود ،  فضای مانور را داشته و در عین حال جاده ها و فرودگاه ، جریان تردد خودروها و قطارها بدون مانع باقی بماند. همجنین بخش مهمی از هدف آنها برای حفظ و نگهداری از محیط زیست و منابع طبیعی ،در طول گسترش فرودگاه لایپزییش / هال مورد توجه فراوان قرار گرفته است.

در بالای ساختمان فرودگاه یک سکوی مشاهده درارتفاع ۳۰ متری وجود دارد که بازدید کنندگان علاقه مند می توانند اتفاقات را در باند فرودگاه و همچنین در تاکسی ها و پیش بندها پیگیری کنند..

کافه ها ، رستوران ها و فروشگاه های مختلفی در ترمینال مرکزی وجود داردکه امکانات رفاهی کامل برای مسافران فراهم آورده است.

leipzig

این فرودگاه از برخی از تکنیک های مبتکرانه برای تأمین جمعیت رو به افزایش در آلمان استفاده می کند و همچنین با وجود محدود بودن کل فضای مورد نیاز فقط با ساختن زیرساخت های دیگر ، آسیب های زیست محیطی را محدود می کند. شاید آلمان در حال تولید نسل جدیدی از فرودگاه های دارای محدودیت فضایی باشد که روزی بتواند از باندهای فرودگاهی که از روی یکدیگر عبور می کنند بهره برداری کتد(اگرچه این امر نیاز به خلبانی ماهر دارد). در واقع ، این فرودگاه با وجود فضایی هوشمندانه و نکات برجسته در زمینه صرفه جویی در محیط زیست ، یک مهندسی بی نظیر را به نمایش می گذارد.