نوشته‌ها

کاخ ساسانی سروستان

کاخ ساسانی سروستان که یکی از قدیمی‌ترین گنبدهای آجری کشور را در خودجای داده‌است نسبت به دیگر بناهای این دوره از معماری و طرح های پیچیده و کامل‌تری برخوردار است.
شهر سروستان نزدیک انتهای جنوب شرقی حوزه ی نواحی مرکزی ومابین دو رشته کوه موازی زاگرس جنوبی واقع شده است.
از نظر تقسیمات کشوری در ۷۵ کیلومتری جنوب شرق شیرازدرمنطقه ای نسبتا کوهستانی در دامنه ی کوهی به نام قلاتقرار دارد.
در تقسیمات اقلیم های ایران سروستان در بین منطقه ی گرم و خشک و گرم ومرطوب ومنطقه ی سرد قرارگرفته است.
این مجموعه با ۲۵ هکتار مساحت نزدیک جاده شیراز فسا ودر ۹ کیلومتری جنوب شهر سروستان نزدیک به لبه ی جنوب شرقی دشت پهناور سروستان ودر مجاورت کوه نظرآباد،کوه میان جنگل،کوه سیاه وچشمه ی آب تزنگ واقع شده است. بر اساس پژوهشهای به عمل آمده توسط پایگاه میراث سروستان بیش از ۵۰ اثر اعم از غار،پناهگاه طبیعی،تپه،محوطه،ابنیه،شهروتاسیسات زیر بنایی در این منطقه بررسی وشناسایی شده است.
از شاخص ترین این آثار میتوان به مجموعه ی کاخ سروستان،قلعی برزو،آرامگاه شیخ یوسف سروستانی،قلعه ی گبری،پیررباط،خرف خانه وشهر تاریخی پیربیابان وشهر براته اشاره کرد.قدمت این مجموعه از آثار از دورانهای میان سنگی ونوسنگی تا دوران اسلامی است.

کاخ ساسانی سروستان

معماری بنا
مجموعه ی کاخ سروستان شکارگاهی بوده که در قرن پنجم میلادی در دوره ساسانی ودر زمانی که آرامشی نسبی بر مملکت حکمفرما بوده است بنا شده است.عناصر متشکله ی این مجموعه مشتمل بر کاخ(کوشک)،باغ،پرستشگاه،اقامتگاه زیستی،کانال آب،آبگیر مصنوعی،حصار مستطیل پیرامون بنا بوده است،که به واسطه ی حضور دیوارها یا پرچین هایی در فضای درون مجموعه از هم متمایز بوده اند. به نظر میرسد این بنا که از باشکوه ترین بناهای ساسانیست جنبه ی تقدس هم داشته است.
نمای اصلی بنا در ضلع جنوبی قرار دارد که شامل یک ایوان مرکزی و دو ایوان کوچکتر در دو طرف است. ایوان مرکزی به تالار اصلی و پس از آن به چهار حیاط متصل می‌شود و دیوار جنوبی تالار مرکزی به یک ایوان جانبی خارجی راه می‌یابد. ایوانی که در سمت شمال کاخ واقع است بوسیله چند پله به محوطه بیرون کاخ مربوط می‌شود اما ایوان بزرگ شرقی به تالار مرکزی و قسمت‌های دیگر بنا ارتباط دارد و در دو طرف این بنا دو اتاق باریک با طاق گهواره‌ای قرار دارد که مقابل هم قرار نگرفته‌اند. استفاده از فیلپوش برای قرار گرفتن گنبدها روی بنا به وضوح دیده می‌شود.
برای تقویت گنبدهای مدور از گوشواره استفاده شده علاوه بر این شیوه، استفاده از ستون‌ها را به عنوان محافظ سقف در اتاق‌ها دیده می‌شود. همچنین تپه‌ها و ناهمواری‌های زمین‌های مجاور نشانگر ابنیه‌ای است که در اطراف کاخ بنیاد بوده‌است. روی هم رفته نقشه کاخ سروستان شیوه بسیار بدیع و جالب معماری عهد ساسانی را به نمایش می‌گذارد. برخی از پژوهشگران معماری ساسانی، با توجه به تکنیک پیشرفته‌تر در طرحی کلی و جزئیات بنا آن را متعلق به اواخر دوران ساسانی می‌دانند و معتقدند که ساخت این بنا یکی از نخستین قدم‌ها در جهت سبک ساختمانی ویژه‌ای بود که معماری گوتیک را می‌توان تحقق نهایی آن دانست.

کاخ ساسانی سروستان
زمان ساخت
برخی از پژوهشگران معماری ساسانی، با توجه به تکنیک پیشرفته‌تر در طرحی کلی و جزئیات بنا آن را متعلق به اواخر دوران ساسانی می‌دانند و معتقدند که ساخت این بنا یکی از نخستین قدم‌ها در جهت سبک ساختمانی ویژه‌ای بود که معماری گوتیک را می‌توان تحقق نهایی آن دانست.
در منابعی تاریخی-جغرافیایی اطلاعاتی در باب کاخ ساسان یافت می‌شود. ابن خردادبه در کتاب المسالک و الممالک پس از توضیحات فراوان در مورد شهر استخر و عنوان اینکه استخر یکی از قدیمی‌ترین شهرهای پارس است، سروستان را یکی از قصبه‌های آن می‌شمارد. او در آن میان از بنایی یاد می‌کند که عظیم بوده و ساختمان آن از سنگ و گچ ساخته شده‌است و مشتمل بر گنبدهای تالار ستون دار، چند ایوان، اتاق‌ها و راهروهای متعددی می‌باشد. او بنای این کاخ را به بهرام پنجم ساسانی نسبت می‌دهند.
دیولافوا با اصراری تمام بنا را متعلق به اواخر امپراتوری هخامنشی یا به گمانی به دوره سلوکی می‌دانست و تنها کسی که تاریخ ساسانی را برای آن حدس زد فلاندن بود. نزدیک به ۱۹۱۰ هرتسفلد تصور کرد که تاریخ بنای سروستان به دوره پادشاهی بهرام پنجم (۴۸۰-۴۲۰) می‌رسد. هرتسفلد برای اثبات مدعای خود از گفته طبری بهره جست و آنکه مهر نرسه صدراعظم بهرام پنجم باغی با دوازده هزار درخت سرو کاشت و این را دلیل بیانات خود ذکر کرد.
در مورد این بنا پژوهشگران و باستان شناسان اظهارات متفاوتی ارائه کرده‌اند اما اکثریت قریب به اتفاق محققین و پژوهشگران داخلی و خارجی این اثر را مربوط به دوره ساسانی و به احتمال بسیار زیاد دوره سلطنت بهرام پنجم (قرن ۵ میلادی) دانسته‌اند.

اين بنا يکي از جذابترين بناهاي تاريخي است که در ايران مانند آن به ندرت ديده مي شود و با توجه به پتانسيلهايي که دارد مي توان در جذب گردشگر از آن استفاده کرد.

مرتبط:

بقعهٔ شیخ یوسف سروستانی

آشنایی با کاخ ساسان

تنگ بله برم _ دره نوردی در فارس

تنگ بله برم _ دره نوردی در فارس

تنگ بله برم در موقعیت جغرافیایی N255828 E514833 در استان فارس واقع شده است. در شرق این تنگ روستای هجرت واقع شده که جاده خاکی دسترسی به آن مسیر اصلی ورود به این منطقه است.

در این دره با سه حوضچه، مسیر شنا (پانزده دقیقه ای)، یک مسیر دست به سنگ که باید به روش تنوره عبور کرد ( حدود شش متر) و یک فرود بیش از هشت متری مواجه خواهید شد، در فصل پر آبی آبشاری نیز در این مسیر دیده میشود.

به دلیل طولانی بودن مسیر پیمایش دره و عمیق بودن حوضچه های آبی که نیاز به شنا دارند باید با تجهیزات لازم برای فرود و جلیقه نجات همراه شد.

در قسمتی از مسیر، تخته سنگی مسیر عبور را مسدود کرده و آب با فاصله کمی از این سنگ در زیر آن جریان دارد. در اینجا باید نفرات سر خود را از زیر آب رد کنند تا بتوانند از این مسیر عبور کنند.

در انتهای مسیر آب با آرمش تمام به زیر سطح زمین می خزد و دیگر اثری از جریان رودخانه مشاهده نمی شود. از اینجا تا جاده حدود پنج دقیقه راه پیمایی دارد.

ابتدای دره راستای شمالی – جنوبی دارد و در پیشروی بعد، برخی از قسمت ها راستای شمال شرقی – جنوب غربی پیدا می کند. طول تنگ در حدود ۷ کیلومتر است.

با توجه به مسیر عبور آب که از سمت روستا به تنگ جاری است، و همچنین استفاده از آب در کشاورزی، آب آشامیدنی مورد نیاز خود را همراه داشته باشید.

تنگ بله برم

پیمایش در دره
پیمایش از روستای هجرت در یک سراشیبی به سمت اول دره که ۲۰ دقیقه زمان می برد آغاز می شود. در ابتدای دره، هارنس ها و جلیقه را پوشیده، در ادامه مسیر کمی پیمایش ساده داریم، سپس یک دست به سنگ ساده به پایین و یک دست به سنگ ساده به بالا را در پیش رو خواهیم داشت. سپس به سنگ بزرگ با یک حوضچه زیر آن می رسیم که هم می توان پرید و هم می توان از شکاف سمت راست آن پایین رفت. شکاف شامل یک دست به سنگ ۲٫۵۰m و یک دست به سنگ با شیب مثبت ۵m می باشد. برای پرش در این حوضچه مراقب سنگ های کناره ها باشید. آب معمولا شفاف است و درون آن پیداست. بعد از آن یک حوضچه دیگر پیش رو داریم و بعد بخش باریک دره آغاز می شود که همراه با یک شنای طولانی است، لازم به ذکر است که این مسیر جای توقف در کناره ها را ندارد.

تنگ بله برم

در وسط مسیر یک نقطه کم عمق داریم، دوباره یک بخش عمیق دیگر و سپس دره کمی باز تر شده ولی بلافاصله بخش باریک دیگری شروع می شود که این بخش هم شنای طولانی دارد. در وسط مسیر نیز یک سیفون ایمن وجود دارد که در فصل کم آبی از حالت سیفون در آمده و هنگام عبور سر از آب بیرون می باشد. بعد از این مجددا بخش باریک دره باز می شود و یک راه فرار در سمت راست وجود دارد که محلی زیبا برای توقف و استراحت است. سپس کمی پیمایش ساده داریم، بعد از آن یک فرود در سمت چپ با کارگاه بلوکه سنگی و طول فرود ۸٫۴۰m خواهیم داشت که این فرود ساده می باشد، در ابتدا شیب مثبت و انتهای فرود عمودی می شود.

بلافاصله بعد از فرود یک حوضچه در سمت راست وجود دارد که با فاصله از زیر یک سنگ بزرگ رد می شود. می توان وارد حوضچه نشده و از سمت چپ آن با یک دست به سنگ بالا رفت و سپس وارد حوضچه شد یا از همان ابتدا وارد حوضچه شده و از زیر سنگ عبور کرد و از سمت راست با یک دست به سنگ کوچک از حوضچه خارج شد.

بلافاصله یک سرسره کوچک خشک داریم که انتهای آن از آب فاصله دارد. حوضچه آن اغلب کم عمق بوده و تا کمر می رسد. کمی جلوتر دره کاملا خشک بوده و داغ آب بوضوح نمایان است که حدود ۱۰-۱۵m عمق را نشان می دهد و طبق گزارش ها این داغ آب مربوط به فصل بهار و هنگام پر آبی است که افراد این بخش دره را کاملا شنا می کنند.

سپس یک دست به سنگ ساده را گذرانده و در انتهای دره وارد یک حوضچه که آب گرم و کثیفی دارد می شویم، انتهای حوضچه نیز یک شیب سربالایی از گل و لجن دارد که بالا رفتن از آن کمی سخت است.

تنگ بله برم

مسیر دسترسی
مسیر شیراز- سپیدان: از شیراز وارد جاده سپیدان شده و پس از ۴۵ دقیقه ( ۴۲km ) به جاده فرعی سمت چپ می رسیم که جاده بوان (دشمن زیاری – نورآباد) نام دارد؛ وارد جاده شده و پس از یک ساعت به فرعی روستای هجرت در سمت راست می شویم؛ پس از ورود به روستا جاده خاکی شده و به یک دوراهی می رسیم که باید به چپ رفت. در این نقطه باید پیاده شد و در همان امتداد سرازیری منتهی به دره باید پیش رفت.

تنگ بله برم

مسیر شیراز-یاسوج: دسترسی به این منطقه از طریق جاده شیراز یاسوج، جاده فرعی روستای هرایجان، ده دقیقه بعد از تلمبه خانه، جاده خاکی روستای هجرت قابل دسترسی است،  فاصله روستا از ابتدای جاده دشمن زیاری ۴۵ کیلومتر میباشد و تا نورآباد ۲۰ کیلومتر است.

دسترسی به انتهای دره دو راه دارد: یکی اینکه جاده خاکی درون روستا را هنگام رسیدن به دوراهی از سمت راست رفته که یک مسیر میانبر است ولی خاکی بدی دارد و وانت رو می باشد. مسیر دیگر این است که جاده بوان را به سمت نورآباد ادامه داده و پس از روستای دشت آزادگان وارد یک فرعی آسفالت در سمت راست می شویم. از فرعی روستای هجرت تا این فرعی ۱۵ دقیقه طول می کشد. پس از ۲۰ دقیقه وارد فرعی آسفالت دیگری در سمت راست می شویم و پس از یک دقیقه به فرعی خاکی در سمت راست می رسیم که با ۱۰ دقیقه زمان به محل سوار شدن در انتهای دره می رسیم. ادامه این جاده خاکی همان میانبری است که به روستا ختم می شود. همچنین جهت برگشت به روستا می توان از بالای دره پیاده برگشت.

مرتبط:

دشت ارژن _طبیعتی بکر در فارس

تنگه رغز داراب _ هیجان پرش از آبشار

دم اسب _تنگه‌ای شگفت‌انگیز در شیراز

فارس برای میزبانی کنوانسیون جهانی صلح و گردشگری اعلام آمادگی کرد

مدیرکل فرهنگی معاونت گردشگری و امور زائرین استانداری فارس عنوان کرد: فارس به دلیل به اشتراک گذاشتن تمام ارزش‌های والا و پرافتخار بشری همچون نوع‌دوستی، تعامل و مودت بین اقوام و ملل در پیشینه فرهنگی و تاریخی خود می‌تواند میزبانی شایسته برای کنوانسیون جهانی صلح سال ‌۲۰۲۱  باشد.

سید مجتبی علوی که به عنوان نماینده فارس در وبینار (همایش برپایه وب در فضای مجازی) بین‌المللی “گردشگری برای صلح و دوستی” سخن می‌گفت، ابراز داشت: فارس با برخورداری از ظرفیت‌های کم‌نظیر و شایان توجه از جمله بهره مندی از ۱۱ اثر ثبت جهانی و سه هزار اثر ثبت ملی که برخی از آن ها جایگاه ویژه‌ای در صنعت گردشگری دارند، می‌تواند با برنامه‌ریزی صحیح و کارآمد و با استفاده از ابزارها و تکنولوژی‌های روز دنیا به مخاطبان و گردشگران سراسر جهان شناسانده شود.

مدیرکل فرهنگی معاونت گردشگری و امور زائرین استانداری فارس درباره گردشگری صلح و توسعه مهر و دوستی از این رهگذر، ابراز کرد: اهمیت‌دادن به نقش بارز ارزش‌های فرهنگی، تاریخی و مذهبی و همچنین نقش شایسته آثار هنرمندان صنایع دستی و هنرهای سنتی در پیشبرد اهداف صنعت گردشگری اهمیتی ویژه دارد که ترویج صلح و مهربانی بین ملت‌ها از مصادیق این رویکرد خواهد بود.

وی خطاب به نمایندگان ملت ها درخصوص آمادگی جمهوری اسلامی ایران برای میزبانی کنوانسیون جهانی صلح، گفت: ایران پرچمدار و نماد صلح جهانی در طول تاریخ بوده است و آغوش خود را برای حفظ و استمرار این مفهوم گسترده است.

نماینده فارس، این استان را پیشتاز گردشگری صلح دانست و اظهار کرد: از استانی صحبت می‌کنیم که با پهناوری و پیشینه تاریخی، مذهبی و فرهنگی بسیار ارزشمنش و مهد ادیبانی صلحجو و پرآوازه همچون سعدی و حافظ است که همواره در مسیر صلح پیشتاز بوده‌اند.

او در رابطه با همزیستی پیروان ادیان الهی، گفت: تنوع اقوام در شیراز که وجود کوچه ادیان شاهدی بر این مدعاست، اثبات می‌کند که این شهر می‌تواند در ابداع گردشگری صلح پیشقدم باشد و از همین رو با همه داشته‌هایش، این بار صلح را با فرهنگ و هنر آمیخته و از ملت‌ها برای پرورش آن دعوت می‌کند.

به گزارش ایرنا، وبینار  بین‌المللی گردشگری برای صلح و دوستی یکشنبه با حضور برخی مسئولان و فعالان صنعت گردشگری از جمله رایزنان فرهنگی ایران و هند برگزار شد و در آن درباره صنایع دستی، هنر و گردشگری صلح با راهکارهای معرفی ظرفیت‌های شیراز و استان فارس به گردشگران و فعالان حوزه گردشگری سخن رفت.

در این وبینار به مهمترین راهکارهای معرفی و شناساندن جاذبه‌های تاریخی و مذهبی،گردشگری، شهر شیراز و استان فارس به مخاطبان به منظور جذب گردشگر از طریق فضای مجازی تبادل نظر و گفت و گو شد.

مرتبط:

دم اسب _تنگه‌ای شگفت‌انگیز در شیراز

مسجد جامع عتیق شیراز

زیباترین اماکن شیراز کجاها هستند؟

دره بوان ممسنی کجاست؟

دره بوان یا تنگ بوان که به زبان محلی تنگ بون گفته میشود در استان فارس و شهرستان نورآباد ممسنی در مسیر جاده ممسنی به سپیدان واقع شده است. این منطقه بعلت پرباران بودن، داری آبشار ها و چشمه ساران آب شیرین زیادی در بهار و تابستان است. در زمستان و پاییز نیز این منطقه بسیار زیبا و دیدنی است.

این منطقه در بهار و تابستان میزبان گردشگران از استانهای فارس، بوشهر، کهگیلویه و بویراحمد و خوزستان است که بعلت موقعیت مکانی مناسب این گردشگاه و دسترسی این استانها به این منطقه میباشد.

حوزه آبخيز وسيع و منطقه جنگلي پر باران بالادست تنگه بوان، موجب فراواني آب شيرين و گواراي منطقه بوان شده و آبشارها و چشمه های زیادی در این منطقه جاری هستند، به طوري كه در طول سال “به ويژه در فصل بهار” از روي اغلب ديواره هاي صخره اي تنگه، آبشارهاي زيبا سرازير میشوند. از چشمه های معروف آن ممبلو و از بزرگترین آبشار آن میتوان پولکی را نامبرد که پنجمین آبشار کشوراست. این منطقه پر آب، از زمان های قدیم محل ییلاقی طوایفی از عشایر ممسنی بوده که به باغداری و دامداری می پرداخته اند.

بوان ممسنی

درختان گردوي تنومند باغ هاي اين منطقه، عمري طولاني دارند. بعضي از اين درختان تا شعاع ده الی پانزده متري از ورود نور آفتاب به زير درختان جلوگيري مي كنند. باغ‌ های گردو و انار این منطقه، علاوه بر زیبایی چشم نواز و آرامش بخش ساکنین و مسافران، سالانه مقادیر قابل توجهی محصولات کشاورزی را به بازار عرضه میکنند.

اختلاف درجه حرارت تنگه بوان با شهر نورآباد در روزهاي گرم تابستان، گاه به بيش از ده درجه سانتي گراد مي رسد و دمای آن به طور متوسط ۱۰ درجه از نورآباد خنک تر است.. منطقه نورآباد ممسنی از مناطق گرمسیر محسوب می شود و میانگین درجه حرارت آن در تابستان در حدود ۳۰ درجه سانتی گراد بالای صفر است. با این وجود تنگه بوان با دمای حدود ۲۰ درجه سانتی گراد از توانمندی گردشگری قابل توجهی در جذب گردشگر برخوردار است. از دیگر مزایای این منطقه راه ارتباطی آسفالته آن است.

بوان ممسنی

موقعیت مکانی:
بوان در جنوب شرقی شهرستان نورآباد ممسنی در حاشیه جاده فرعی نورآباد به جاده اصلی شیراز-اردکان واقع شده است.
این گردشگاه به علت نزدیکی به جاده اصلی، در محور چهار استان فارس، بوشهر، خوزستان و کهگیلویه و بویراحمد قرار گرفته و امکان دسترسی ساکنان شهرهای پر جمعیت این استان ها را در فاصله زمانی مناسب فراهم آورده است.
فاصله تنگ بوان تا شهر نورآباد با ماشین حدود ۱۰ دقیقه میباشد.

مرتبط:

آشنایی با مسجد جامع کبیر در نیریز فارس

دشت ارژن _طبیعتی بکر در فارس

سفرنامه ی غار های عجیب فارس

دم اسب _تنگه‌ای شگفت‌انگیز در شیراز

در دل طبیعت فارس، تنگه‌ای سرسبز با رودی خروشان که از میان آن میگذرد، جا خوش کرده است. شباهت زیاد آبشار آن به دم اسب باعث شده این نام را بر آن بگذارند.

در فاصله ۵۰ کیلومتری از شیراز، جایی در جنوب این شهر، تنگه‌ای مشهور به تنگه دم اسب قرار دارد. این تنگه در نزدیکی روستای کره بس از توابع منطقه‌ای به نام کوهمره سرخی استان فارس واقع شده است. منطقه کوهمره سرخی که از نظر جغرافیایی از شمال به خان زنیان و دشت ارژن، از شرق به بخش کوار، از جنوب به بخش میمند و از غرب به بخش جره و بالاده شهرستان کازرون محدود می‌شود، یکی از آخرین شاخه‌های جنوبی رشته‌کوه‌های زاگرس به شمار می‌رود. کوه دلو با ارتفاع حدود ۳۲۰۰ متر از سطح دریا، عنوان بلندترین قله کوهستان کوهمره سرخی را یدک می‌کشد. این منطقه عشایرنشین را در دوران ساسانیان «رم دیوان» می‌خواندند. واژه رم در دوران ساسانی به ایلات و عشایر اطلاق می‌شده است. رم دیوان یکی از گروه‌های عشایری ایران است که عقبه آن به حسین صالح برمی‌گردد و در منطقه کوهمره سرخی شیراز قرار دارد.

دم اسب

خانه سنجاب‌های ایرانی

در دل طبیعت کره بس، یکی از روستاهای منطقه کوهمره سرخی،‌ منطقه‌ای شگفت‌انگیز و دیدنی وجود دارد که گردشگران و طبیعت دوستان بسیاری را به سوی خود می‌کشاند. تنگه دم اسب مانند بسیاری از تنگه‌های شگفت‌انگیز ایران، چشم هر بیننده‌ای به خود خیره می‌کند. در دل این تنگه رودی خروشان با همین نام روان است که سرسبزی و آبادانی تنگه از آن نشات می‌گیرد.

تمام مسیر تنگه با درختان بلوط و انار و همچنین درخچه‌های و بوته‌های گیاهان دارویی آراسته شده‌اند. این منطقه سبز، میزبان حیوانات و پرندگان بسیاری است. از حیوانات و پرندگان شکاری تا خزندگان کمیاب. یکی از دیدنی‌ترین منظره‌های طبیعی در این تنگه، تماشای جست و خیز سنجاب‌ها میان درختان بلوط جنگلی است.

دم اسب

 

آبشاری شبیه به دم اسب

رود بعد از عبور از تنگه، وارد دریاچه‌ای به بلندی ۲۰۰ متر می‌شود. این منظره بسیار زیبا و جذاب از پی لرزش و رانش زمین خلق شده است. با گذر از دریاچه، به آبشاری می‌رسیم که نام تنگه را به دلیل وجود این آبشار، دم اسب نامیده‌اند. این آبشار زیبا و خروشان که ارتفاع آن به حدود سی متر می‌رسد، شباهت زیادی به دم اسب دارد، به همین علت اهالی نام آبشار و تنگه را دم اسب نهاده‌اند. آبشار از بلندای صخره‌ای مرتفع سرازیر می‌شود که سراسر صخره پوشیده از درختچه‌ها و درختان سرسبز جنگلی است و این در کنار هم قرار گرفتن المان‌های طبیعی، منظره‌ای بسیار دیدنی و زیبا را خلق کرده است.

تنگ دم اسب

 

تماشای دم اسب

تنگه دم اسب مقصدی رویایی برای گردشگران طبیعت دوست و ماجراجویان بی‌باک است. مسیر تنگه بسیار پر فراز و نشیب است و برای رسیدن به آبشار باید از گاهی از صخره‌های سخت بالا رفت و گاهی تن به آب زد. در بخش‌هایی از مسیر، عرض تنگه به قدری باریک می‌شود که تنها اجازه عبور یک نفر را می‌دهد. اما تماشای زیبایی‌های بی‌پایان تنگه، دیدار از آبشار و قدم زدن در میان طبیعت رشته کوه‌های زاگرس ارزش این سختی‌ها را دارد.

مانند تمام تنگه‌ها، تنگه دم اسب نیز هوای خنکی دارد و بهار و تابستان بهترین فصل‌ها برای سفر به این منطقه هستند. سرمای شدید در فصل‌های سرد سال، شاید اجازه لذت بردن از طبیعت را به شما ندهد.

مرتبط:

هیجان رفتینگ در رودخانه‌های ایران

دشت ارژن _طبیعتی بکر در فارس

سفرنامه ی غار های عجیب فارس

چهار پروژه ملی حوزه گردشگری در استان فارس به بهره برداری رسید

چهار پروژه ملی حوزه گردشگری روز پنجشنبه با دستور رئیس جمهوری و به صورت از راه دور در استان فارس به بهره‌برداری رسید.

وزیر میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری روز پنجشنبه در مراسم افتتاح این پروژه‌ها که به‌صورت ویدیوکنفرانسی برگزار شد، عنوان کرد: طرح‌های گردشگری به‌صورت همزمان در استان‌های فارس، گیلان، تهران، خراسان رضوی، یزد، مازندران، اردبیل کرمانشاه و آذربایجان شرقی به‌ بهره‌برداری می‌رسد.

علی‌اصغر مونسان ابراز داشت: در حوزه گردشگری تا پیش از دولت تدبیر و امید فقط ۹۹۸ هتل در کشور به ارائه خدمات می‌پرداختند  که به این تعداد طی هفت ساله دولت ۴۹۷ هتل افزوده شد که رشدی ۵۰درصدی را نشان می‌دهد.

وی با بیان اینکه بیش از دو هزار واحد بوم‌گردی در کشور به بهره‌برداری رسیده که باعث آبادانی روستاها شده است، گفت: در این دولت شاهد رشد ۴۶ درصدی تخت‌های اقامتی بوده‌ایم.

وزیر گردشگری تعداد گردشگران خارجی را در سال ۹۲، چهار میلیون و ۸۰۰هزار نفر عنوان کرد و افزود: تعداد گردشگران خارجی در سال ۹۸ به جز دو ماهه پایانی سال که گردشگری به دلیل شیوع کرونا متوقف شد، به ۸ میلیون و ۸۰۰هزار نفر رسید که معادل رشدی ۸۰درصدی است.

مونسان همچنین به پروژه‌های در حال اجرا تا قبل از دولت تدبیر و امید اشاره کرد و ابراز داشت: در سال ۹۲ حدود  ۷۸۳ پروژه در حوزه گردشگری فعال بود که امروز به ۲هزار و ۴۱۷ پروژه با حجم سرمایه‌گذاری ۱۳۷هزار میلیارد تومان رسیده است ؛ افزون بر این در حوزه میراث فرهنگی تا قبل از دولت ۴۵۷ موزه داشتیم و فقط در این دولت ۲۵۴ موزه به این مجموعه افزوده شده است که معادل ۵۶ درصد رشد است.

وی تعداد آثار ثبت جهانی در دولت تدبیر و امید را ۱۳ ثبت عنوان کرد؛ همچنین به افزوده شدن ۱۲ هتل، ۱۷ مجتمع اقامتی-گردشگری، ۲۳ واحد پذیرایی و سفره خانه سنتی، ۵ طرح تفریحی و سرگرمی، ۳۰ اقامتگاه بومگردی با سرمایه‌گذاری به ارزش هزار و ۶۸ میلیارد تومان با هدف اشتغالزایی برای ۱۷۴۶ نفر در این مراسم اشاره کرد و ابراز داشت:  تا پایان دولت ۱۰هزار میلیارد تومان در قالب بیش از ۶۰۰ پروژه به بهره‌برداری خواهد رسید.

معاون گردشگری و امور زائرین استانداری فارس نیز در حاشیه این مراسم در گفت‌وگو با ایرنا ابراز داشت: ۴ طرح گردشگری در آیین همزمان افتتاح پروژه‌های گردشگری در استان فارس به بهره‌برداری رسیده است که در شهرستان‌های شیراز، مرودشت، سپیدان و کوار واقع شده‌اند.

سید علی نقی طبیب لقمانی افزود: یک واحد هتل‌آپارتمان ۶۰ تخت‌خوابی با حجم سرمایه‌گذاری ۴۹هزار و ۹۵۰ میلیون ریال با زیربنای ۲هزار و ۱۰۲ مترمربع و ایجاد اشتغال برای ۱۸ نفر در شیراز به بهره‌برداری رسید.

وی افزود: محوطه گردشگری در شهرستان سپیدان با حجم سرمایه‌گذاری ۲۰هزار میلیون ریال با مساحتی بالغ بر ۸هزار و ۳۹۶ متر مربع با اشتغال ۳۵ نفر و نیز مرکز تفریحی در کوار با سرمایه‌گذاری ۲۴هزار و ۸۵۷میلیون ریال و مساحت ۱۰هزار و ۱۰۱ مترمربع با ایجاد اشتغال برای ۲۲ نفر در زمره این طرح‌ها بوده است.

لقمانی در ادامه به بهره‌برداری از اقامتگاه بومگردی لیرک در مرودشت فارس اشاره کرد و اظهار داشت: این اقامتگاه با حجم سرمایه‌گذاری ۳۰هزار میلیون ریال با زیربنای ۱۸۰۰ مترمربع و بهره‌مندی از ۲۱ اتاق معادل ۱۲۰ تخت و اشتغال برای ۱۰ نفر در مراسم امروز توسط رئیس جمهوری افتتاح شد.

معاون گردشگری و امور زائرین استانداری فارس با بیان اینکه پیشینه غنی فرهنگی، هنری، تاریخی و مذهبی این استان زمینه‌ساز توسعه گردشگری است، ابراز کرد: فارس در توسعه زیرساخت‌های صنعت گردشگری، بهسازی فضاها، تشویق مردم به ایجاد کسب‌ و کار خلاق و نوآور در حوزه خدمات گردشگری به‌ویژه  اقامتگاه‌های بومگردی موفق بوده است.

وی با بیان اینکه در حال حاضر تعداد ۲۳۲ هتل، متل، هتل آپارتمان و اقامتگاه های بومگردی در استان فارس در دست بهره‌برداری است، گفت: فارس درچند سال گذشته در زمینه احداث واحدهای اقامتی از لحاظ کمی و کیفی رشدی شایان توجه داشته است که گواه امنیت سرمایه‌گذاری در این بخش است.

معاون گردشگری استانداری فارس همچنین تعداد پروژه‌های در حال ساخت توسط بخش خصوصی را ۱۵۳ عنوان  اعلام کرد و گفت: این پروژه‌ها شامل ۳۰ هتل ، ۴۰ اقامتگاه سنتی و بومگردی، ۱۰ زائرسرا و مهمانپذیر ، ۲۸ مجتمع گردشگری عمومی ، ۱۳ سفره‌خانه سنتی، ۱۷ اردوگاه و محوطه گردشگری ، ۲ واحد تأسیسات اقامتی و پذیرایی، ۲ مجتمع خدماتی رفاهی و ۱۱ مرکز تفریحی، سرگرمی و گردشگری است.

لقمانی به ظرفیت جاذبه‌های طبیعی برای رونق صنعت گردشگری درفارس اشاره کرد و افزود:  برای تحقق این مهم نیازمند ابزارهای دقیق بازاریابی و بازارشناسی مستمر در هستیم.

منبع:ایرنا

مرتبط:

بازدید رایگان از برخی اماکن فارس در روز جهانی گردشگری

سفرنامه ی سیوند

سیوند روستایی خوش آب و هوا در استان فارس است که در زمان هخامنشیان محل تجمع بزرگان پارس و یا محلی برای زندگی آن ها بوده است. نام این روستا از سی + وند گرفته شده و سی قوم این روستا را تشکیل می دادند.

در ابتدا رودخانه ای که از پاسارگاد تا تخت جمشید امتداد داشته و به علت وجود سی بند و آبگیر روی رودخانه، به سی بند معروف بوده است؛ اما بعدها این نام به روستای کنار آن نسبت داده شده است.

یک احتمال دیگری نیز وجود دارد که در ابتدا شاید نام سیوند به آبادی های کنار رود گفته می شده و بعد روی رود نام گذاری شده است.

شاید واژه ی سیوند با واژه ی ثیکا اسم مونث از فارسی باستان ارتباط داشته باشد. ثیکا در اصل به معنی شفته ی پایه ی بنا، قلوه سنگ، یا سنگریزه است. این واژه در کتیبه ی داریوش در شوش که در مورد مصالح کاخ گفت و گو می کنند به کار رفته است. سی + وند = سیوند به معنی دارنده ی سنگ یا سنگ دار است که با طبیعت این منطقه مطابقت دارد.

به علت پوشش انبوه این منطقه که به کبود می ماند ، سیوند در ابتدا سیه بند بوده است.

احتمال دیگری که در مورد نام این روستا وجود دارد، این است که شاید سیوندها از نوادگان قوم سکاها از روسیه باشند که باقی مانده ی آن ها در ایران پراکنده شدند و در استان های مختلفی سکونت داشته اند. به هر قومی که در مناطق مختلف کشور سکونت داشتند، نام هایی نسبت داده اند. در لرستان، خوزستان، ایلام و چهارمحال و بختیاری به سکوندها، در کرمانشاه به سکاوندها، در سیستان وبلوچستان به سکستان معروف بوده اند. اما با گذشت زمان نام قومی که در لرستان ، خوزستان ، ایلام و چهارمحال حضور داشتند به سی وند و سپس به سکوند یا سگوند و در سیستان از سکستان به سیستان و در فارس از سکوند به سیوند تغییر کرده اند. اما سیوند همچنین می تواند به معنی سی که عدد مقدسی در ایران باستان بوده است، باشد.

سیوند

با حمله ی محمود افغان در سال ۱۱۳۴ هجری قمری، سیوند به طور کلی نابود شد و مردم آن منطقه تا مدت های زیادی در کوه های تنگ خشک ادامه ی حیاط می دادند و به خاطر در امان ماندن از حمله های متعدد به محلی به نام ده کهنه عزیمت کردند که در جنوب سیوند کنونی قرار دارد. تعداد زیادی از ساکنان سیوند به علت فقر و حمله های پی در پی از ده کانه به ناحیه جنوبی استان فارس مانند عسلویه مهاجرت کرده اند. خانواده هایی هم به رابر یا اسکر که در کرمان قرار دارد مهاجرت کرده اند. مردم این منطقه بسیار مهمان نواز و شجاع و دلیر هستند. در دوره ی قاجار نیز باقی مردم سیوند به مکان امروزی سیوند مهاجرت کردند. بعد از استان فارس، استان کرمان بیشترین سیوندی را در خود جای داده است. در سال های گذشته عده ای از سیوندیان به کرمان و شهرهای سیرجان، بافت، رابر و کرمان مهاجرت کردند.

سرچشمه ی رودخانه ی سیوند در ارتفاعات منطقه ای به نام خسرو شیرین در شهرستان اقلید است. از گذشته تا اکنون بر روی این رود، مخصوصا در تنگه بلاغی، سد های زیادی احداث شده که در حال حاضر، سد کنونی این رود به نام سد سیوند است. کندل هایی در اطراف این رودخانه قرار دارند که کندل امامزاده بزرگترین کندل است. در مسیر این رود، سیوند، دشت پاسارگاد، شهر تاریخی اصطخر و تنگه بلاغی قرار دارد و بعد از گذشت از شهر اصطخر، شاخه ای از آن به تخت جمشید می رود و موجب تامین آب برای این منطقه می شود. با کمک این رودخانه، سنگ های ساخت تخت جمشید از معدن سنگ سیوند آورده شده است. سپس با گذشت از این مناطق با پیوستن به رود کر، رود پلوار (کلوار) را تشکیل می دهد و در نهایت وارد دریاچه ی بختگان می شود. رود سیوند به علت فواید زیادی که برای مردم داشته، در زمان گذشته به عنوان رود مقدس شناخته شده است.

این رود دارای شیتوها و قم های خطرناکی است که مهم ترین و عمیق ترین آن ها، قم وشیتوی امامزاده، قم اسوری، قم عبادی، قم سربند، قم وردی و قم و شیتوی سلطان کرم است. در اطراف این رود چندین منطقه ی مسکونی قرار دارد که شامل دوسه زنگی آباد، دوسه دشتبال، دو سه قصر دشت و سیدگه است که بزرگترین آن ها سیوند است. از عواملی که موجب شده این رودخانه بارز و شناخته شده باشد پوشش درخت های خارشتر، گز، بید و بوته های نوند(اسفند) و ماسه ای بودن و سنگریزه ای بودن آن است. حیوانات مختلفی نیز در اطراف رودخانه زندگی می کنند؛ مانند دال، لاک پشت، درنا، اردک وحشی، شانه بسر ، خرچنگ و همینطور پرنده ی نادری به نام فلامینگو سیوندی که در حال حاضر تعداد کمی از آن باقی مانده و رو به انقراض است.

در سال ۱۳۴۹ نقشه سد سیوند طراحی شد. طرح اولیه ی این سد در منطقه ی سیوند انجام شده بود اما بعد از انقلاب، نماینده مردم مرودشت که از اهالی سعادت شهر بود، ساخت سد را به محل فعلی تغییر داد و برای تغییر نامش به سد سیبویه تلاش زیادی کرد که بی نتیجه ماند. نام سد سیوند موجب شده که روستای سیوند در جهان شناخته شود.

سیوند

بافت کوچه باغ های سیوند با دیوارهای پرچین و پر پیچ و خم بسیار بی نظیر و زیبا است. این باغ ها به چهار قسمت صاحب دیوانی شمالی میانی و جنوبی (قنبر قنبرو) تقسیم می شوند. قدمت بخش جنوبی به چهل سال می رسد اما بخش های دیگر قدمتی طولانی تر دارند. آب مورد نیاز هر بخش توسط جوی سیوند تامین می شده است. هر کدام از کوچه باغ های سیوند دارای یک یا دو اشکن هستند که اشکن ها چندین برم دارند و هر کدام از باغ ها دارای یک بور هستند. روییدن گلهای زیبا و خاکشیر شاهتره سیر موک سنبل روی دیوارها و راهیابی کوچه باغ ها به جنگل های صنوبر و سیپیدار و چنار زیبایی باغ را  دوچندان کرده است. وجود چم ها سیوند را بسیار منحصر به فرد کرده است. چم های امامزاده ، ریگی و چم محمودی وسربند مهم ترین چم های سیوند است. امروزه با تخریب دیوارهای چینه ای و به کار گذاشتن دیوارهای بلوکی به جای آن ها، حیات را در کوچه باغ های سیوند تهدید می کند. از دیگر محصولات باغ های سیوند می توان به انواع سیب، گردو، بادام، زردآلو، شلیل، آلو زرد، بیدمشک و انگور اشاره کرد.

سیوند دارای کوه هایی است که متعلق به رشته کوه های زاگرس هستند و در ابتدای کوه های بلاغی و در مسیر از راه اصلی اصفهان-شیراز گذر کرده و تا سیوند رفته رفته ارتفاع بیشتری می گیرد، و بعد از آن ارتفاعش کم می شود و در بنای نقش رستم به کمترین ارتفاع خود می رسد.

روستای باستانی سیوند سوغاتی های فراوانی دارد که از آن ها می توان به میوه هایی مانند انار، هلو، گلابی، خیار سبز، سیب و همینطور گردو بادام اشاره کرد. سفیداب سنتی سیوند از سوغاتی های قدیمی این روستا است. در میان این سوغاتی های خوش طعم سیوند ترشیجات تهیه شده از سرکه سنتی، آبغوره و همینطور عرق بیدمشک، شیره انگور ، شاتره ، رب گوجه و خیار شور را نباید فراموش کرد.

سفرنامه ی سیوند:

ساعت ۰۶:۰۰  از طریق جاده شیراز – اصفهان  بوسیله وانت بار عزم سفر کردیم.مقصد سی بند و بازدید و بررسی غارهای این نواحی بود.

این محل در ۹۲ کیلومتری شمالشرق شیراز و ۵ کیلومتری قصبه سی بند قرار دارد. در شمال قریه قوام آباد در دل رشته کوه شرقی – غربی  غارهای متعددی دیده می شود که بزرگترین غار آن دهانه ای به قطر ۲۰ متر و ارتفاع ۱۰ متر و طول ۲۰ متر دارا است. سایر غارهای آن هم کوچک و از نظر رسوبگذاری بی اهمیت هستند.

در کنار قریه قوام آباد امامزاده ای به نام ( سلطان کرم ) واقع است که رود بولوار از مقابل آن می گذرد. در ساعت ۱۷:۰۰ توسط مینی بوس به شیراز باز گشتیم.

تعداد افراد در این سفر جمعا” ۵ نفر بود که ۴ نفر از اعضاء اصلی و ۱ نفر مهمان این گروه  بودند.

دسترسی:

برای رفتن به روستای سیوند به استان فارس شهرستان مرو دشت بروید و از آن جا در مسیر تخت جمشید به پاسارگاد، به این روستای باستانی می رسید.

مرتبط:

آشنایی با پارک ملی بختگان در شیراز

شهر باستانی استخر

مقبره کوروش بزرگ در پاسارگاد

دشت ارژن _طبیعتی بکر در فارس

دشت ارژن که مردم محلی آن را به دشت ارجن هم می‌شناسند، در روزهای تعطیل خانواده‌های کازرونی و شیرازی زیادی را به سمت خود می‌کشاند تا سفره‌شان را زیر یک درخت پهن کنند یا به یکی از باغ-رستوران‌های اطراف آن بروند. اینجا که شهرتش را از آبشار و تالابش گرفته در دامنه جنوبی زاگرس قرار دارد و به خاطر جنس سنگ‌هایش، حفره‌ها و غارهایی در آن درست شده که چهره عجیب غریبی به آن داده است.

چرا باید دشت ارژن را دید؟

دشت ارژن شیراز، به درختچه بادامی گفته می‌شود که از چوب‌اش کمان درست می‌کرند و از بادام تلخ آن هم دارو می‌سازند و در شعرهای فردوسی و قاآنی هم به آن اشاره شده است. اما اگر دنبال دلیلی برای دیدن این دشت هموار باشیم باید اشاره کنیم که این منطقه جزء پنج دشت دیدنی ایران است. این دشت بزرگ چند جاذبه گردشگری دارد که مردم شهر را در روزهای تعطیل به سمت خودش می‌کشاند:

در فصل زمستان آبشار ارژن مهم‌ترین جاذبه منطقه می‌شود. در این فصل دما به زیر صفر می‌رسد و آب آبشار که مردم محلی به آن آبشار چرونیز می‌گویند، حین ریزش یخ می‌زند. برای همین منظره‌ای شبیه آبشارهای یخی کارتونی می‌سازد که مشابه آن را در آبشار هملون شمشک یا رنا در مازندران می‌توان دید. این آبشار قبلا از دل کوه می‌جوشید، اما امروزه با لوله کشی به سمت کوه هدایت می‌شود.

دشت ارژن

در منطقه حفاظت شده این دشت قبلا شیر ایرانی هم زندگی می‌کرد که دیگر نسل آن در طول سال‌ها شکار منقرض شده است. منطقه حفاظت شده دشت، امروز هم میزبان گاو و گوسفند و گوزن‌های زرد ایرانی است که چند سال قبل از ساری به اینجا آورده شدند

اینجا را باید یک مجموعه گردشگری فوق‌العاده بین شیراز و کازرون بدانیم. نزدیک آن قبلا یک تالاب آب شیرین قرار داشت که رودخانه دالکی به آن می‌ریخت. اگرچه این تالاب مدت‌ها خشک شده بود، اما با بارندگی‌های بهار امسال(۱۳۹۸) تا ۶۰ درصد آبگیری شد.

بازارچه ارژن در روستا که توسط مردم محلی اداره می‌شود، یکی دیگر از جاذبه‌های گردشگری منطقه است. همین بازارچه هم باعث می‌شود گاهی این دهستان پر از ترافیک شود. در این بازار ترشی‌های محلی، گردو، میوه، لواشک و سیر می‌فروشند که در مزارع اطراف درست می‌شوند.

اگر به جای رستوران رفتن بخواهیم هزینه کمتری خرج کنیم، همیشه لب جاده فروشنده‌هایی هستند که گوشت یا جوجه کباب می‌کنند و بوی آن هر آدم سیری را هم گرسنه می‌کند.

اگرچه ارژن یک دشت است، اما با کمی پیاده‌روی می‌توانیم از آن دور شویم و به کوه‌های اطراف آن برسیم که غارها، تاقدیس و ناودیس، خوردگی سنگ‌ها و زیبایی‌های طبیعی باعث شده که زمین‌شناسان جذب آن شوند.

در فصل ییلاق، عشایر در نزدیکی دشت چادرهایشان را برپا می‌کنند. برای آشنایی با فرهنگ عشایر و سبک زندگی و اینکه چطور درس می‌خوانند، می‌توان در موقع مناسب به این منطقه آمد و بدون لطمه زدن به جریان روزمره زندگی‌شان با آنها معاشرت کرد.

دشت ارژن

علاوه بر دشت، بافت قدیمی خود روستا، کوچه باغ‌ها و خانه‌های گلی‎اش هم دیدنی‌ست و از جاده اصلی فاصله کمی دارد. جاخرمن زمینی صاف در این منطقه است که مردم در آن والیبال، فوتبال یا بازی‌های محلی مثل یار به گروه می‌کنند.

قدمگاه سلمان و علی (ع) در شرق دشت ارژن و در قبرستان سلمانی‌ها در کازرون قرار دارد و افراد زیادی برای زیارت به این منطقه می‌روند.

سفرنامه دشت ارژن

ساعت ۰۶:۰۰   صبح از طریق جاده شیراز – کازرون توسط یک وانت بار عزم  سفر کردیم.

مقصد ساحل شرقی دریاچه دشت ارژن در ۵۸ کیلومتری غرب شیراز و ۲ کیلومتری شرق قریه دشت ارژن بود. ساحل شرقی این دریاچه به رشته کوه نسبتا مرتفعی که دارای جهت شمالی – جنوبی است محدود می شود. که بعلت وضعیت خاص تخته سنگ ها و دیواره ها محل مناسبی برای تمرین اعمال فنی کوه نوردی بود. منظور از این سفر نیز تمرین فنون مختلف رایج در فن کوه نوردی بود . در طی این برنامه یک مرحله صعود میمون از دیواره به ارتفاع تقریبی ۳۵ متر در جنب آبشار دشت ارژن صورت گرفت.

تعداد افراد در این سفر جمعا” ۱۰ نفر بود. در ساعت ۱۷:۰۰ شروع به بازگشت نمودیم. ۴ نفر از افراد توسط یک دستگاه اتومبیل وانت از محل آبشار تا جاده اصلی را طی کردند. ۶ نفر باقیمانده که شامل نگارنده نیز بود با عبور از میان نیزارها وشبه باتلاق های میان دشت در ساعت ۱۹:۰۰ به قریه دشت ارژن وارد شدیم و در ساعت ۱۹:۳۰ توسط یک دستگاه وانت کمپرسی به شیراز باز گشتیم.

دشت ارژن

دشت ارژن کجاست؟

برای رسیدن به این دشت باید از سمت شرق از شیراز خارج شویم و به  سمت غرب شهر حرکت کنیم. بعد از حدود ۵۰ کیلومتر رانندگی از ابتدای اتوبانی که به سمت کازرون و بوشهر می‌رود به تابلوهای دشت ارژن می‌رسیم.

منبع: اسنپ تریپ

مرتبط:

دشت ارژن سرزمینی سبز در شهر زیبای شیراز

فارس در توسعه زیرساخت‌های گردشگری پیشتاز است

معاون گردشگری و امور زائرین استانداری فارس گفت: این استان در چند سال اخیر در زمینه توسعه زیرساخت‌های صنعت گردشگری، جزو استان‌های پیشتاز کشور بوده است.

سید علی نقی طبیب لقمانی با اشاره به موفقیت فارس درتوسعه زیرساخت‌های صنعت گردشگری، بهسازی فضاها، تشویق مردم به ایجاد کسب و کار خلاق و نوآورانه در حوزه خدمات گردشگری، به ویژه  اقامتگاه‌های بوم‌گردی، افزود: پیشینه غنی فرهنگی، هنری، تاریخی و مذهبی فارس زمینه ساز توسعه گردشگری در استان است.

به گزارش ایسنا به نقل از استانداری فارس، لقمانی با بیان اینکه در حال حاضر تعداد ۲۳۲ هتل، متل، هتل آپارتمان و اقامتگاه‌های بومگردی در استان در دست بهره برداری است، گفت: فارس طی چند سال گذشته در احداث واحدهای اقامتی به لحاط کمی و کیفی رشد قابل توجهی را تجربه کرده؛ رشدی که گواه امنیت سرمایه گذاری در این بخش است.

معاون گردشگری  استانداری فارس همچنین تعداد پروژه‌های در حال ساخت توسط بخش خصوصی در سطح استان را ۱۵۳ مورد اعلام و اضافه کرد: این پروژه‌ها شامل ۳۰ هتل ، ۴۰ اقامتگاه سنتی و بوم گردی ۱۰ زائر سرا و مهمانپذیر ، ۲۸ مجتمع گردشگری عمومی، ۱۳ سفره خانه سنتی، ۱۷ اردوگاه و محوطه گردشگری، ۲ واحد تأسیسات اقامتی و پذیرائی، ۲ مجتمع خدماتی رفاهی و ۱۱ مرکز تفریحی، سرگرمی و گردشگری است.

لقمانی به جاذبه‌های طبیعی موجود در فارس به عنوان ظرفیتی مهم برای رونق صنعت گردشگری اشاره و خاطرنشان کرد: برای تحقق این مهم نیازمند ابزار های دقیق بازاریابی و بازارشناسی مستمر هستیم.

به گفته او فقدان شبکه و دفاتر تبلیغاتی حرفه‌ای و ناکارآمدی سیستم موجود تسهیلات سفر، ضعف قوانین و ضوابط حاکم بر مدیریت و بهره برداری از جاذبه‌های گردشگری به ویژه در سایت‌های تاریخی و طبیعی و  ناتوانی در بهره برداری مناسب از قابلیت‌های گردشگری عشایری و روستایی استان از موانع بهره برداری مطلوب از جاذبه‌های طبیعی فارس در راستای رونق گردشگری بوده است.

لقمانی همچنین از ناشناخته ماندن بسیاری از زوایای فرهنگی غیر ملموس استان و کوتاهی متولیان این حوزه برای معرفی این زاوایا انتقاد و اضافه کرد: بهسازی فضاها و نمادهای مذهبی و اعتلای کیفیت خدمات گردشگری زیارتی،  بهسازی فضاها و نمادهای تاریخی فرهنگی و اعتلای کیفیت خدمات این حوزه  و شناسایی و معرفی تمام زوایای فرهنگی می‌تواند به رونق هر چه بیشتر گردشگری در استان کمک کند.

منبع:ایسنا

مرتبط:

سفرنامه ی غار های عجیب فارس

روستاهای گردشگرپذیر فارس ظرفیتی برای رونق اقتصادی است

سفری به دل غار سنگ شکن در جهرم فارس

غار سنگ شکن جهرم که بین محلی‌ها به نام “سنگ‌اِشکن” معروف است، بزرگ‌ترین غار دست‌ساز خاورمیانه و یکی از بزرگ‌ترین و زیباترین غارهای مصنوعی جهان است. به ظاهر تا همین چند دهه پیش، تمام مصارف سنگ شهر از همین محل تأمین می‌شده است.

محاسبات دقیقی که برای به جاگذاشتن ستون‌ها و فرونریختن سنگ‌ها انجام شده، شگفت‌انگیز است. بعضی از دهانه‌های  غار سنگ شکن  آن قدر وسیع هستند که به راحتی یک اتومبیل از آن عبور می‌کند و از دهانه غار می‌توان تمام شهر را دید.
غار سنگ شکن که در جنوب غربی شهر جهرم و در زیر تپه های البرز کوه واقع است، یکی از نادرترین شاهکارها در تاریخ کهن ایران زمین است.

سال‌ها پیش، وقتی سنگ شکنان جهرمی تصمیم گرفتند، از سنگ‌های آهکی یک کوه بی‌نام و نشان استفاده کنند، هیچ وقت تصور نمی‌کردند، سنگ تراشیدن از چنین کوهی بتواند یکی از زیباترین جاذبه‌های طبیعی شهرشان را رقم بزند.غار سنگ ‌شکن جهرم، تاریخ روشن و دقیقی ندارد.

سنگ‌های سفید آهکی و شکل پذیری که در آن زمان از  غار سنگ شکن به دست می‌آمد، صرف تزئین سردرها و بناهای باشکوه و مهمی می‌شد، که یا به اشراف تعلق داشتند و یا به حکومت. این غارپناهگاه نبوده بلکه این سنگ‌ها را به فروش می‌رساندند که جنبه اقتصادی داشته و علاوه بر مصرف در جهرم به شهرهای شیراز و اصفهان نیز می‌فرستادند. این سنگ‌ها در ساختمان‌سازی و بیشتر در سر ستون‌ها، رخ بان، سنگ فرش و نما مورد استفاده قرار می گرفته است.

مرغوبیت این سنگ‌ها به حدی زیاد بود که آوازه شان حتی در شهرهای مجاور هم پیچیده بود و معماران بناهای شیراز هم در ساخت و سازهایشان از این سنگ‌ها استفاده می‌کردند. سنگ‌های نمای مسجد جامع عتیق شیراز می تواند گواهی بر این مطلب باشد.سنگ ‌شکنان جهرمی در زمان برداشت سنگ سعی می‌کردند طوری پیش‌روی کنند که  غار سنگ شکن تخریب نشود و به این ترتیب در گذر زمان ستون‌هایی به‌جا ماند که زیبایی غار را بیشتر می کرد.

غار سنگ شکن

در غار سنگ شکن می‌توانید بیش از ۱۰۰ ستون سنگی را ببینید که غار را شبیه به تالاری مجلل کرده‌اند. پژوهشگران معتقدند که تعداد و قطر ستون‌های داخل غار در گذشته بیشتر از حال بوده است. اما سنگ شکنان نسل‌های بعدی به دلیل آن که در حمل سنگ‌های استخراج شده بزرگ دچار مشکل می‌شدند، ستون‌های نزدیک به دهانه غار را تراشیده‌اند و نتیجه این تراش مداوم، لاغر شدن ستون‌ها و کم شدن توان بارپذیری آنها بوده است.
غار سنگ شکن، با تمام جاذبه‌هایی که دارد، هنوز در فهرست آثار تاریخی ایران ثبت نشده است، اما سازمان میراث فرهنگی فارس با همکاری دانشگاه شیراز ستون‌های آن را مرمت کرده و در صدد ثبت آن در فهرست میراث ملی هستند.

از این سنگ‌ها به خاطر شکل پذیری بهتر، برای کارهای تزیینی به عنوان نمای ساختمان‌ها و سردرها، پنجره‌های مشبک، فرش حیاط و سکوها، سنگ قبر، کتیبه‌های سنگی، شیر سنگی، آب چُک، ناودان، نهر یا حوض سنگی، پله، رُخ بان، هاون سنگی، دیگ‌های سنگی، دهن شیرها، خمره‌های سنگی، ازاره‌ها و غیره استفاده می‌شد. از مهم‌ترین مکان‌هایی که از این سنگ‌ها در آنجا استفاده شده است می‌توان به سردر ورودی حرم مطهر شاه چراغ، مسجد جامع عتیق شیراز، باغ ارم و مسجد نو اشاره کرد.

مهم‌ترین وسایلی که سنگ شکنان و سنگ تراشان به کار می‌بردند، ارّه‌های دو سر، پتک، چکش، آخی، کِنر، اهرم، تیشه، انواع سوهان، قلم، نخ و دوده، ارّه‌های کوچک دستی، دریل‌های کوچک دستی، خط کش و گونیا بوده است.

با روی کار آمدن مصالح ساختمانی جدید مانند سرامیک، موزاییک و سنگ‌های مرمر، به تدریج استفاده از سنگ‌های غار از رونق افتاد و سنگ شکنان کار خود را رها کردند و برداشت سنگ متوقف شد؛ درحالی که حاصل برداشت و استخراج آنها، پدیده‌ای بی نظیر را به وجود آورده بود، غاری مصنوعی که توجه مردم را به خود جلب کرد و به عنوان پدیده‌ای بی نظیر برای جذب گردشگران مطرح گردید. علاوه بر عظمت و زیبایی غار که سالانه هزاران نفر را به خود جذب می‌کند، خنکی نسبی محیط آن در تابستان و گرم بودن آن نسبت به محیط بیرون در زمستان، دلیل دیگری برای جذب مردم بوده است. در تابستان به خاطر نتابیدن آفتاب و وجود دالان‌های متعدد که باد در آنها کانالیزه شده و به صورت یک کولر طبیعی در می‌آید، دارای هوایی مطبوع و خنک است.

غار سنگ شکن

مشخصات غار

غار سنگ شکن ۲۰۰ متر طول دارد و عرض آن از ۶۰ تا ۱۳۰ متر متغیر است، در حقیقت اگر مساحت این غار را بخواهید باید بگوییم که این غار سنگی، در حدود ۲۰ هزار متر مربع مساحت دارد و ۱۲ ورودی مختلف در آن تعبیه شده است. در غار سنگ شکنان می‌توانید ۱۰۰ ستون سنگی را هم ببینید که غار را شبیه به تالاری مجلل کرده اند.

سنگ‌های غار سنگ شکنان، از نظر مرغوبیت به ۲ دسته تقسیم می‌شوند، دسته نخست ستون‌هایی هستند که درز و شکاف‌های زیادی دارند و کیفیت چندانی ندارند و به همین دلیل هم سنگ تراشان از خیر استخراج آنها گذشته‌اند و دسته دوم که سنگ‌های مرغوب این غار را شامل می‌شوند، مربوط به ستون‌هایی است که روی آنها درز و شکافی دیده نمی‌شود و برای جلوگیری از ریزش سقف برداشت نشده‌اند.

در این مکان چند سنگ‌شکن به کار برداشت سنگ مشغول بودند. هر کدام از آن‌ها در یک مسیر و دهانه، سنگ برداشت می‌کردند و برای جلوگیری از ریزش سقف هر از چند متر قسمتی را باقی می‌گذاشتند تا به صورت یک ستون نگهدارنده عمل کند. به این دهانه‌ها یا دالان‌ها، اصطلاحاً «کارخانه» می‌گفتند. طول و عرض دهانه‌ها و اندازه ستون‌ها متفاوت است. طول غار حدود ۳۵۰ متر و عرض آن ۱۵۰ متر است که وسعتی حدود ۴ هکتار را در بر می‌گیرد. ارتفاع آن ۳ تا ۴ متر است که در انتها به کمتر از یک متر می‌رسد و در مجموع دارای ۱۲ دهانه و ۱۰۰ ستون است. کف آن شیب دار و سطح آن را لایه‌ای نرم از خاک‌های آهکی پوشانده است. قسمت‌های ابتدایی و حاشیهٔ خارجی آن روشن است، اما به تدریج که به قسمت‌های داخلی می‌رویم، نور کم و در بخش‌های انتهایی کاملاً تاریک می‌شود؛ به همین دلیل سنگ شکنان در اینجا تاقچه‌هایی برای گذاشتن چراغ موشی در بدنهٔ غار و ستون‌ها تعبیه کرده‌اند.

غار سنگ شکن در سنگ‌های آهکی – دولومیتی تشکیلات جهرم و آسماری مربوط به دوره اتوسن-الیگوسن ایجاد شده است. در محل غار، از کف تا سقف چندین لایه شناسایی شده است؛ در کف غار دولومیت‌های قهوه‌ای رنگ وجود دارد، سپس آهک‌های شیری رنگ و کمی خاکستری با ضخامت بیش از ۴ متر قرار دارد که در بیشتر قسمت‌ها استخراج شده است. ستون‌های باقیمانده بیشتر از این لایه هستند. در سقف غار لایه‌ای از جنس دولومیت با ضخامت بیش از ۵ متر قرار دارد و پس از آن تا روی پشته، سه لایه دولومیتی دیگر وجود دارد.

غار سنگ شکن

در اینجا لایه‌ای ضخیم از اهک‌های دولومیتی سفید تا کرمی رنگ نسبتاً نرم بین دو لایهٔ سخت وجود داشته است که به کمک وسایلی چون دیلمهای فولادی، پتک و اره‌های بزرگ دو سر، ابتدا تخته سنگ‌هایی از بدنه جدا می‌کردند و بلافاصله به سنگ‌های لوح به ابعاد مختلف برش می‌دادند و سپس تراشکاران بر روی آن‌ها کنده کاری می‌کردند. این کارها باید سریعاً صورت می‌گرفت زیرا بعد از چند ساعت که این سنگ‌ها در مجاورت هوای آزاد قرار می‌گرفتند، سخت و محکم می‌شدند و به همین دلیل اگر این معدن سنگ به صورت کامل و روباز برداشت می‌شد، این لایه در مجاورت هوا قرار می‌گرفت و خاصیت نرم بودن و شکل پذیری راحت خود را از دست می‌داد. علاوه بر این مجبور به کندن و جابجایی لایه‌های سخت‌تر فوقانی نیز نبودند. بعضی اعتقاد دارند که در دوران قبل از اسلام که مردم در ” قلعه گبری ” مجاور زندگی می‌کردند، در قسمت فوقانی اینجا غاری طبیعی و کوچک با چاهی در آن وجود داشته است که زرتشتیان یا گبرهای ساکن در قلعه از این غار به عنوان دخمه استفاده می‌کردند؛ ان‌ها مردگان خود را اینجا می‌گذاشتند و سپس طبق آیین خود استخوان‌ها را در پارچه‌ای سفید می‌پیچیدند و در درون چاه می‌انداختند. در حقیقت چاه مذکور یک استودان بوده است. بعدها با مسلمان شدن مردم و متروکه شدن قلعه گبری و از بین رفتن اهمیت غار و چاه آن برای دفن مردگان، دخل و تصرف‌هایی در آن صورت می‌گیرد و با برداشت سنگ از این منطقه، شکل آن به کلی تغییر می‌کند. اگرچه شواهد متقنی برای این موضوع وجود ندارد، اما با توجه به شرایط منطقه، وجود قلعه گبری در کنار آن، داستان‌ها و افسانه‌هایی که از گذشتگان نقل می‌شود، به عنوان یک نظریه مطرح است.

موقعیت جغرافیایی

غار سنگ اشکن در دامنهٔ شمالی البرز کوه، در جنوب شهر جهرم، در عرض جغرافیایی ۲۱۶”۲۹’۲۸˚ شمالی، طول جغرافیایی ۷۹۷” ۳۴’۵۳˚ شرقی و ارتفاع ۱۰۹۱ متری از سطح دریا قرار دارد. فاصله غار یاد شده تا شهر جهرم سه کیلومتر و تا مرکز استان شیراز، ۱۸۵ کیلومتر است. این غار مصنوعی بی نظیر و شگفت‌انگیز در ابتدای درهٔ قلات و در زیر پشته‌ای در قسمت شرقی آن واقع شده است.

مرتبط:

آشنایی با دریاچه فصلی خنج

سفرنامه ی غار تادوان

آشنایی با پارک ملی بختگان در شیراز