قلعه گنج _مردمی که با حصیر زندگی می بافند

زنان و مردان روستای قلعه گنج در جنوب کرمان جایی که محرومیتش آنجا را به آخر دنیا مشهور کرده بود، با کارآفرینی یک هتلدار و با استفاده از بافتن حصیر، به زندگی شان امید دادند.

محرومیت مناطق روستایی قلعه گنج در جنوب کرمان زبانزد است. برخی به دلیل گرمای زیاد، اینجا را آفریقای ایران می نامند و برخی دیگر نام یکی از روستاها را نشانه ای برای معرفی وضعیت این منطقه کرده و می گویند که اینجا «آدونیا» است یعنی آخر دنیا.

در همین منطقه، جایی که مردمش بیکار شده بودند و خشکسالی هم امان شان را بریده بود، هتلی ساخته شد تا با ۴ ستاره از دور بدرخشد. هتل تنها پروژه این شهرستان نبود. برای قلعه گنج برنامه ریزی چندساله ای شده تا این منطقه از محرومیت فاصله بگیرد. چون مقام معظم رهبری دستور داده بود که این شهرستان به الگوی اقتصاد مقاومتی تبدیل شود.

ایجاد هتل هم بخشی از پروژه دورشدن از محرومیت و الگوی اقتصاد مقاومتی بود؛ هتلی که در ساخت آن از معماری بومی شهرستان مانند حصیر و تنه نخل الهام گرفته شد. وقتی اولین هتل کپری جهان در سال ۹۵ توسط بنیاد مستضعفان ساخته شد، مردمی که در کپر زندگی می کردند به اینجا آمدند. آنها شنیده بودند مکانی توسط بنیاد ساخته شده که شبیه به خانه های خودشان است، غذا می دهد و آنها می توانند از این مکان کمک بگیرند.

اکرم قلندری مدیر داخلی هتلی در بم بود که برای مدیریت داخلی این هتل به قلعه گنج منتقل شد. او برای خبرنگار مهر تعریف می کند: یک روز زنی را در لابی هتل با لباس مندرس دیدم. گوشه چادر نداشت. بچه های مریض احوالش دنبالش می دویدند. شوهرش با حال بد بیرون لابی منتظر بود. آن زن شنیده بود هتل حصیر می خرد. گفت که «بلدم ببافم.» ما حصیرها را برای انداختن روی اتاق های کپر می خواستیم تا به شکل کپرهایی که آنها زندگی می کردند شود. به او گفتم دیگر نیاز نداریم چون پروژه تمام شد. او هم مثل خیلی از روستایی های دیگر تصور می کرد اینجا یک غذاخوری است که بنیاد ساخته تا به مستضعف ها کمک کند گفت: «ما هم مستضعف هستیم آمدیم غذا بخوریم.» خودم کمک مختصری به او کردم. رفت و چند روز بعد با یک زنبیل حصیری آمد و گفت به خاطر کمکی که آن روز به من کردی برایت سوغات آوردم.

دو نفر دیگر آمدند، گفتند شنیده ایم اینجا «کاردستی» می خرند. ما هم بلدیم درست کنیم. از ما هم بخر!قلندری در ادامه می گوید: ایده خوبی بود. من همیشه برای خانواده ام که در بم زندگی می کنند، سوغات می بردم. این بار می توانستم برایشان از این زنبیل های حصیری ببرم. قرار شد برای من ۵ زنبیل دیگر ببافد؛ به این شرط که پولش را بگیرد. قبول کرد و زنبیل ها را آورد. یکی از مسافران هتل دید و گفت من اینها را می خرم شما برای خودت دوباره سفارش بده. این بار سفارش من به زن بافتن ۲۰ زنبیل حصیری بود. جرقه ای در ذهنم زده شد که می توان این زنبیل ها را فروخت و به مسافرانی که به هتل می آیند، آنها را نشان داد. آن زن رفت و دو نفر دیگر آمدند گفتند شنیده ایم اینجا «کاردستی» می خرند. ما هم بلدیم درست کنیم. «از ما هم ورگن» یعنی بخر. این بار میزی در هتل گذاشتم و با همکاری کارکنان هتل و خانم ناصری که پابه پای من آمد، حصیرها را روی آن چیدم. خیلی زود فروش رفت. تعداد سفارش ها بیشتر و بیشتر شد.

مدیر هتل کپری گنج قلعه اضافه می کند: یک روز آقای سعیدی کیا که آن زمان رئیس بنیاد مستضعفان بود، به هتل آمد و وقتی فهمید اینها را با هزینه شخصی از زنان و مردان روستا می خرم و می فروشم، همه را یک جا خرید. شاید آن زمان هزینه آن همه حصیر ۳۰۰ هزار تومان می شد ولی او ۵۰۰ هزار تومان داد. خیلی ذوق کردیم و بیشتر سفارش دادیم. حالا هزار زن و مردم تولیدکننده در روستاهای محروم شهرستان قلعه گنج برایمان ده هاهزار صنایع دستی تولید می کنند. آن زن برای خانواده اش درآمد کسب کرده و بازاری به دست آورده که کارهایش را به تهران می فرستد.

فاطمه گمشادی یکی از این زنان در روستای سوردَر است؛ بالای دشت تگدر در حدفاصل روستای صولان و رمشک قلعه گنج. زنی است که بیشتر از ۶۰ سال نشان می دهد و پایش را آن طرف تر از کرمان نگذاشته است.

او می گوید: به جای آب و دشت و رودخانه تا چشم کار می کرد فقط درختچه داز یا همان «پیش» دیدیم همه جا بودند حتی دست های تند داز به داخل کپرها می رسید. با آنها طنابی یا حصیری برای این کپرها می بافتیم. تنها خاصیتشان این بود که زیراندازی شوند به جای فرش هزار شانه! یادم می آید کاردستی هم درست می کردیم برای بازی بچه ها. بز حصیری درست می کردیم و گاهی سبد به جای ظرف چینی. ولی حالا باید دنبال داز با کیفیت سر به کوه و بیابان بگذاریم تعدادشان کم شده، دازی که دستان درازی داشته باشد و سبز و پهن باشد دیگر نیست. همه را برای خانم قلندری چیدیم تا بتوانیم سبدها و حصیرهای بهتری ببافیم.

آن طرف تر همسایه های فاطمه در کپر زندگی می کنند؛ همسایه که نه! اینجا همه با هم فامیل هستند. می گویند: «فاطمه ایراداتمان را می گوید. خانم قلندری او را استاد ما کرده و گفته هر کسی ایرادی داشت یا نتوانست ببافد، فاطمه به او یاد می دهد.»

برخی از صنایع حصیری کیفیت نداشت. نمی خریدند ناچار شدم با وجود ضرر زیاد آنها را از بین ببرمقلندری می گوید: «از زمانی به بعد، کارها فروش نمی رفت. خریدارها کامواهای رنگی به کار رفته در حصیرها را نمی پسندیدند. تعداد زیادی حصیر معیوب و زشت روی دستم مانده بود. ناچار بودم از این زنان کارها را بخرم. زنان روستاهای محروم و حتی مردان، با هزار امید و آرزو، گونی گونی سبد و حصیر روی کولشان می انداختند و می آوردند و من باید دانه دانه آنها را می فروختم. اگر بی کیفیت بود و می گفتم خوب نیست یا نمی خرم، آنها بی انگیزه می شدند. یک زمان دیدم انبارها پر شده از محصولات حصیری مثل قندان، زنبیل، زیر قابلمه ای، سبد، جامیوه ای حتی دستبند با نخ. گفتم هر کسی می خواهد بیاید از این حصیرها بردارد. باز هم بود. ناچار شدم همه را از بین ببرم.

او این چنین ادامه می دهد: با این که ضرر کردم، ولی باید فکری به حال بالا بردن کیفیت کارها می کردیم. بین تولیدکنندگان، فاطمه از همه بهتر حصیر می بافت. خلاقیت داشت. به خاطر همین از او خواستیم به دیگران آموزش بدهد و بابت همان هم به او پول می دادیم. کیفیت کارها بالا رفت و خریدار بیشتر شد. در نتیجه عمده فروش شدیم.

مدیر هتل روستای گنج قلعه می گوید: حالا وانت وانت کار می آید به هتل و ما هم به نمایشگاه ها و شهرهای دیگر از جمله تهران منتقل شان می کنیم. اجازه نداشتیم از بودجه هتل برای این خرید و فروش ها هزینه کنیم. به خاطر همین، خودمان با هزینه شخصی آنها را می خریدیم؛ من و خانم ناصری از کارمندان هتل و بقیه کارگرها. ولی از حق نگذریم وامی که بنیاد مستضعفان به ما داد خیلی از کارها را سریع تر پیش برد. حالا خیلی از همان زنان و مردان دیگر برای خودشان کار می کنند و بازار خودشان را پیدا کردند. از روز اولی که شروع به خرید و فروش حصیر کردیم تا الان، نزدیک به ۲ و نیم میلیارد تومان پول فقط به بخش رمشک در قلعه گنج از طریق فروش حصیر رفته است.

قلندری در پایان می گوید: حالا طرح رونق صنایع دستی هم به طرح های بنیاد مستضعفان برای خارج شدن منطقه قلعه گنج از محرومیت اضافه شده است. طرحی که راه زیادی دارد تا بتواند به بازارهای جهانی راه پیدا کند و با کیفیت تر از آنچه که اکنون وجود دارد، به بازار عرضه شود. ضمن اینکه تهیه صنایع دستی حصیری زمان می برد و کار زیاد ولی اجرت کمی دارد. از آن طرف تورم به سرعت بالا می رود و آنها هر چه می بافند، دیرتر می رسند. به همین دلیل است که هزینه ای که از صنایع دستی در می آورند، اگرچه وضع زندگی شان را بهتر کرده، ولی نمی تواند تحولی ایجاد کند تا زمانی که فروش آنها بیشتر و تولیداتشان با کیفیت تر نشود.

فنلاند مشکل بی‌ خانمان‌ ها را حل کرد!

بی‌خانمانی یکی از مهم‌ترین مشکلات در سراسر جهان است با این‌حال فنلاند راه جدیدی برای مدیریت بی‌خانمان‌ها ارائه کرده که به نظر یک راه‌حل بلندمدت می‌باشد. در سال ۲۰۰۸ اتحادیه  اروپای شمالی ساست «اولین مسکن (Housing First)» را معرفی کرد.

این مفهوم بسیار ساده بود: هرکسی سزاوار داشتن یک آپارتمان کوچک است، حتی آنهایی که سلامت روانی ندارند و یا مشکل مالی دارند. از آن زمان تا امروز تعداد افراد بی‌خانمان به شدت کاهش یافت و همچنان نیز رو به کاهش است.

 

فنلاند نیز به مانند اغلب کشور‌های اتحادیه اروپای شمالی پناهگاه‌های کوتاه‌مدت برای بی‌خانمان‌ها ارائه می‌داد اما دریافت که این موضوع به مردم کمک نمی‌کند تا بتوانند روی پای خود بایستند و یک زندگی پایدار برای خود بسازند.

برخی از شرکت‌های اجاره‌ دهنده مسکن ارزان‌ قیمت مانند بنیاد وای (Y-Foundation) شروع به بازسازی آپارتمان‌های قدیمی کردند، حتی  شرکت‌هایی مانند NGO سرپناه‌های اضطراری سابق را به آپارتمان‌ها و مسکن‌های بلندمدت تبدیل کردند. بنیان‌گذار بنیاد Y، جوها کاکینن (Juha Kaakinen) می‌گوید: «برای همه روشن بود که سیستم قبلی کار نمی‌کند، ما به تغییر اساسی نیاز داشتیم.

ما باید از شر پناهگاه‌های شبانه و مهمان‌خانه‌های موقت خلاص می‌شدیم. آنها تاریخچه‌ای طولانی در فنلاند داشتند و همه می‌دیدند که مردم را از بی‌خانمانی نجات نمی‌دهند. برای همین ما تصمیم گرفتیم تا فرضیات را معکوس کنیم.»

 

در ده سال گذشته طرح اولین مسکن را فنلاند با ۴۶۰۰ خانه شروع کرد که باعث شد این کشور به تنها کشور اروپا تبدیل شود که بی‌خانمانی را کاهش داد. در حال حاضر کشور نه تنها برای هر کسی که به خانه نیاز دارد، پناهگاه پایدار فراهم می‌کند بلکه دولت به مردم کمک می‌کند تا به راحتی وارد جامعه شود. مددکاران اجتماعی برای مشاوره و کمک به مردم در دسترس هستند.

دولت علاوه بر این، به مردم کمک می‌کند تا شغلی پیدا کنند و از نظر مالی نیز مستقل شوند و در کنار این‌ موارد مراقب سلامت جسمی و روانی خود باشند.

 

مرتبط:

شفق قطبی زیبا در فنلاند

آمادگی اسکله‌های هرمزگان برای خدمات رسانی در نوروز

معاون فنی ونگهداری اداره کل بنادر و دریانوردی هرمزگان گفت: تعمیرات اساسی و زیرآبی شناورهای امدادو نجات دریایی (ناجی) و ساخت وتعمیر اسکله‌های هرمزگان به عنوان ۲ اولویت مهم به منظور پشتیبانی از طرح تسهیل سفرهای دریایی نوروز۹۹ بودکه با موفقیت انجام شد.

محمد رضا پوررجبی روز چهارشنبه در جمع خبرنگاران افزود: هم اکنون تعمیر اساسی و زیرآبی شناورهای جست وجو و نجات دریایی( ناجی) ۱۵ و ۳ که در مسیر رفت وآمد  بندرعباس به قشم و بندرچارک به کیش انجام شده و در محدوده های تعیین شده مشغول فعالیت هستند.

وی انجام تعمیرات اساسی دو دستگاه موتور اصلی رانش شناور تجسس و نجات ناجی ۱۵، تعمیرات قایق RIB (قایق نجات در نقاط کم عمق و ساحلی) و ساخت قطعه های یدکی مورد نیاز شناورهای یادشده به شکل بومی وبه دست نیروهای متخصص و توانمند ایرانی را از دیگر اقدامات شاخص در این بخش برشمرد.
این مسوول، تعمیر یک فروند رمپ فلزی شناور در بندرگاه شهیدحقانی بندرعباس را از دیگر اقدام صورت گرفته در راستای تسهیل سفرهای دریایی نوروزی اعلام
کرد وگفت: این امر با هدف امکان پهلودهی کشتی های مسافربری سایز بزرگ در زمان های اوج سفر محقق شده است.
پوررجبی گفت: ساخت ونصب ااسکله‌های هرمزگان فلزی شناور بندرخمیر در غرب و کوهستک میناب در شرق هرمزگان، طراحی وساخت یک فروند رمپ فلزی شناور چندمنظوره
باری و مسافری برای بندرگاه شیوء پارسیان  وهمچنین  تعمیر اساسی یک فروند رمپ فلزی شناور در بندرگاه بوموسی جهت تسهیل در امر خدمات نوروزی در واحد فنی و نگهداری اداره کل بنادر و دریانوردی هرمزگان
انجام شده است.
معاون بنادر و دریانوردی هرمزگان با تاکید بر اجرای عملیات توسعه‌ای در بنادر مسافری و افزایش حجم
رفت و آمد مسافر و گردشگر تصریح کرد: طراحی ۶ فروند اسکله‌های هرمزگان فلزی شناور در مبادی گردشگری قشم، شرق و غرب استان انجام شده است.
وی یادآورشد: اقدام های صورت گرفته به منظور آماده سازی و ارتقای ایمنی شناورهای ناجی و همچنین تسهیل و سرعت بخشی در امر پهلودهی شناورهای مسافری گردشگری در ایام تعطیلات نوروز ۹۹  است.

منبع:ایرنا

مرتبط:

جزیره مارو هرمزگان، تجربه‌ سفری تکرار نشدنی در دل خلیج همیشه فارس

صادرات الماس آب در ازای شکلات

کشوری مانند ایران که میانگین ریزش‌های آسمانی آن یک سوم میانگین جهانی و تبخیر آن دست‌کم ۵۰ درصد بیشتر از میانگین جهانی است، باید تا جای ممکن، ارزش آب موجود در آن را بداند و به جز برای تولید محصولات استراتژیک و نیازهای داخلی اقدام به تولید محصولات کشاورزی یا دامی با هدف صدور آنها نکند، این کار مانند صادر کردن الماس در قبال گرفتن شکلات است.

حتما واژه آب مجازی را زیاد شنیده‌اید، میزان آبی است که یک کالا و یا یک فرآورده کشاورزی در فرآیند تولید مصرف می‌کند تا به مرحله تکامل برسد، در حقیقت آب مجازی را می‌توان میزان آبی دانست که برای تولید یک کالا مورد نیاز است که معمولا هم با چشم دیده نمی‌شود؛ به عنوان مثال صبح که از خواب بیدار می‌شویم یک فنجان چای ۳۵ لیتر آب، یک برش نان ۴۰ لیتر، ۱۰۰ گرم پنیر ۵۰۰ لیتر، کفش چرم اگر گاوی باشد ۸۰۰۰ لیتر، پیراهن اگر نخی باشد ۴۱۰۰ لیتر، یک ساندویچ برای ناهار ۲۴۰۰ لیتر، یک سیب به عنوان میان وعده ۷۰ لیتر، یک پرتقال ۵۰ لیتر و تهیه یک غذای ساده مانند املت برای شام یک گوجه آن  ۱۳ لیتر و یک تخم مرغ ۱۳۵ لیتر آب استفاده می‌کنیم.

این میزان آب در کنار آن حجم آبی است که در طول روز از موارد دیگری استفاده می‌کنیم که در این فهرست آورده نمی‌شود، این همان آب مجازی است که برای کشورهایی که با محدودیت و بحران منابع آبی روبه‌رو هستند، می‌تواند بسیار اهمیت داشته باشد، زمانی که ما به صادرات و واردات کالا و محصول با کشورهای دیگر می‌پردازیم، به نوعی در حال مبادله آب از نوع مجازی آن هستیم که باید در ایران که کشوری خشک و نیمه خشک است این کار با دقت بسیار زیادی انجام شود.

مثلا خوب است که کشور حدود یک میلیون تن نیاز هندوانه خود را تامین کند اما بد است که ۳ میلیون تن هندوانه بکاریم تا ۲ میلیون تن را صادر کنیم یا خوب است که کشور بتواند نیاز پسته خود را تامین کند اما این اشتباه است که فکر کنیم با صدور پسته می‌توانیم به سرمایه بیشتری برسیم، محاسباتی که مرکز پژوهش‌های مجلس درباره پسته که یکی از سودآورترین محصولات کشاورزی ما است انجام داده بود نشان داد که درآمد ما در یک سال از صادرات پسته ۳ میلیارد دلار بوده اما ارزش آبی که خرج همین میزان پسته کردیم ۵ تا ۶ برابر بیشتر از این درآمد بوده است.

رییس کمیته محیط زیست در کرسی سلامت اجتماعی یونسکو در این باره به خبرنگار علمی ایرنا گفت: مساله این است که گروهی در کشور به طور کلی مخالف کشاورزی هستند و می‌گویند نباید آب ارزشمند خود را در حوزه کشاورزی هدر دهیم در صورتی که در خیلی از کشورهای دنیا بحثی به نام امنیت غذایی وجود دارد و دولت‌ها تلاش می کنند برخی از محصولات استراتژیک را تحت هر شرایطی در محدوده قلمرو خود کشت کنند تا کمترین خطر برای شهروندانشان به خصوص در مواقع جنگ، قحطی، سیل و زلزله پیش نیاید.

محمد درویش افزود: آمار تکان‌دهنده‌ای وجود دارد و آن اینکه ما برای آن بخش از محصولات کشاورزی که به ضایعات تبدیل می‌شود و عملا به دست مصرف‌کننده نمی‌رسد در سال ۲۶.۷ دهم میلیارد متر مکعب آب  مصرف می‌کنیم یعنی بیش از ۳ برابر نیاز ۸۰ میلیون ایرانی به آب در یک سال، یعنی عددی بیش از نیمی از تمام ذخایر سدهای کشور، این رقم بزرگی است؛ میلیاردها تومان برای سدسازی هزینه می‌کنیم، میلیاردها تومان هزینه می‌کنیم لوله‌های انتقال آب اجرا می‌کنیم تا این آب برود در مزرعه و به غذا تبدیل شود و ما از امنیت غذایی برخوردار شویم اما به خاطر اینکه سردخانه به اندازه کافی نداریم، روش‌های دپوی ما غلط است، روش‌های بسته‌بندی، برداشت محصول و حمل و نقل ما نادرست است تا ۳۰ درصد ضایعات کشاورزی داریم که باید مدیریت شود.

عضو هیات علمی موسسه تحقیقات جنگل‌ها، مراتع و آبخیزداری ادامه داد: از دیرباز حدود ۲۰ میلیارد متر مکعب آب در اختیار ما بوده که از طریق شبکه‌های قنات یا کاریز به تولید کشاورزی اختصاص می‌یافت الان هم حرف ما این است به جای اینکه تلاش کنیم تا در هر محصولی خودکفا شویم و یا اینکه در شمار صادرکنندگان محصولات کشاورزی قرار بگیریم که به معنی صدور آب مجازی است، اولویت ما باید این باشد که بتوانیم در ۴ محصول استراتژیک کشور مانند گندم، جو، برنج و ذرت به اندازه نیازهای داخلی خود تولید داشته باشیم اما دیگر اجازه ندهیم این آب ارزرشمند ما برای تولید محصولاتی استفاده شود که می‌خواهیم با آنها پول تولید کنیم یا صادرات داشته باشیم.

وی تاکید کرد: بنابراین نباید اسیر این تفکر شویم و فکر کنیم که با صادرات سیب، خیار و هندوانه برای کشور اشتغال ایجاد کرده و به کشور کمک می‌کنیم؛ اگر سفره‌های آب زیرزمینی ما خالی شود و یا اگر با پدیده فرونشست زمین روبه‌رو شویم آن وقت خطرات آن می‌تواند بسیار پایدار باشد و مشکلات زیادی ایجاد کند، می‌دانیم که نرخ فرونشست زمین در ایران بالاترین نرخ تمام کره زمین است، فقط در قرن ۲۱ دو بار نرخ فرونسشت زمین را شکستیم یک بار در سال ۲۰۱۰ در جنوب تهران با ۳۶ سانتیمتر در دشت شهریار که می‌شود ۹۰ برابر شرایط بحرانی، در ابردژ در ورامین ۲۵ سانتیمتر و در معین آباد ورامین ۲۲ سانتیمتر، آیا تلنگری به ما خورد؟ چه کسی صحن بهارستان را لرزاند و گفت که زمین دارد زیر پای ایرانیان فرو می‌رود؟ کدام دانشگاه بیانیه داد؟ هیچ اتفاقی نیفتاد تا اینکه در سال ۲۰۱۵ نرخ فرونشست زمین رسید به ۵۴ سانتیمتر در سال در فاصله دشت فسا تا جهرم، یعنی ۱۴۰ برابر آن چیزی که در اتحادیه اروپا به آن می‌گویند شرایط بحرانی، که جای تامل دارد.

درویش اظهار داشت: جایی که فرونشست زمین اتفاق می‌افتد به آن می‌گوییم سرزمین مرده، اگر قرار باشد این سرزمین مرده تاب‌آور و دوباره احیا شود و ژینایی خود را به دست آورد حداقل باید ۵۰ هزار سال صبر کنیم، همه داستان تمدن ایرانی در طول ۵ هزار سال گذشته است، الان باید ۵۰ هزار سال صبوری کنیم تا بتوانیم این خطاها را جبران کنیم آیا باز هم تلنگری به ما خورده شد؟ آیا الان جلوی صادرات محصولات کشاورزی را به بهانه اشتغال گرفتیم؟ نه، همچنان وزارت جهاد کشاورزی با افتخار می‌گوید مثلا اینقدر تن سیب یا اینقدر تن مرکبات و محصولات جالیزی مانند خیار و هندوانه صادر می‌کنیم، در واقع در این شرایط است که امنیت ‌غذایی ما بیشتر به مخاطره می‌افتد اینجاست که بیشتر آسیب‌پذیر می‌شویم و ممکن است دشمنان بیشتر از ضعف ما استفاده کنند.

وی تصریح کرد: در کشوری که میانگین ریزش‌های آسمانی آن یک سوم میانگین جهانی و تبخیر آن دست‌کم ۵۰ درصد بیشتر از میانگین جهانی است زندگی می‌کنیم پس باید تا آنجا که امکان دارد ارزش منابع آب خود را بدانیم و به جز برای تولید محصولات استراتژیک و نیازهای داخلی اقدام به تولید محصولات کشاورزی یا دامی با هدف صدور آنها نکنیم این کار مانند صادر کردن الماس در قبال گرفتن شکلات و کار اشتباهی است.

درویش تاکید کرد: باید سراغ توسعه معیشت‌هایی برویم که کمترین وابستگی به منابع آب و خاک دارند، باید زیرساخت‌های خود را در حوزه استحصال انرژی‌های نو به خصوص بادی و خورشیدی و همچنین در مسیر توسعه کسب و کارهای سبز تقویت کنیم و به سراغ تولید محصولات ثانویه برویم یعنی به جای خام فروشی آنها را به محصولاتی تبدیل کنیم که ارزش افزوده بیشتری دارند چه در حوزه معدن و چه در حوزه صنعت گردشگری که حرف‌های زیادی در بخش‌های فرهنگی، تاریخی و طبیعی برای گفتن داریم.

رییس کمیته محیط زیست در کرسی سلامت اجتماعی یونسکو گفت: باید بتوانیم از محل دسترسی کشورهای آسیای میانه به آبهای ما مانند خلیج فارس و دریای عمان و ترانزیت آن پول تولید کنیم مانند کاری که الان بندر چابهار برای افغانستان انجام می‌دهد، کشور ما می‌تواند برای تمام کشورهای آسیای میانه این کار را بکند ما می‌توانیم در حکم قلب جاده ابریشیم باشیم و از این مزیت‌ها پول پایدار تولید کنیم.

وی درباره نقش بندر چابهار در قبال افغانستان توضیح داد که الان تنها مسیر تردد افغانستان به آبهای آزاد، بندر چابهار است و چون این کشور متحد امریکاست به همین خاطر امریکا بندر چابهار را از محدوده تحریم‌ها خارج کرده است که مانند همین مزیت را در بقیه بندرها برای کشورهای آسیای میانه هم می‌توانیم داشته باشیم.

وی تصریح کرد: باید تاکید کنم که کسی مخالف این نیست که محصولات استراتژیک کشور را خود کشور تولید کند یعنی ما حتما باید در محصولاتی مانند گندم، جو، برنج و ذرت خودکفا باشیم تا مورد هجمه قدرت های جهانی قرار نگیریم تا ما را مورد فشار قرار ندهند اما بیشتر از این یک خطای راهبردی است، اگر با این روش‌ها ذخایر استراتژیک آب شیرین خود را از دست بدهیم اتفاقا آن زمان، ممکن است بیشتر تحت فشار نیروهای خارجی قرار بگیریم.

درویش ادامه داد: این اشتباه است که به هر قیمتی بر طبل کشاورزی ناپایدار بکوبیم چون می‌خواهیم در تمام محصولات خودکفا شویم، این خطاست در کشوری که در کمربند خشک جهان قرار گرفته میانگین ریزش‌های آسمانی آن یک سوم میانگین جهانی و تبخیر ۵۰ درصد بیشتر از تبخیر جهانی است، تمام تخم‌مرغ‌ها را در سبدی بچینیم که چشم ما به آسمان باشد، که اگر یک سال باران نیاید خسارت شدید از خشکسالی ببینیم و اگر یک سال باران بیشتر از حد بیاید خسارت شدید از سیل ببینیم، ما باید چیدمان توسعه را به نحوی طراحی کنیم که کمترین وابستگی را به منابع آب و خاک داشته باشیم.

درویش درباره نقش سد در این فرایند اظهار داشت: ایران یکی از کشورهای پیشتاز در سدسازی بوده است، مثلا سد کریت در طبس ۷۰۰ سال قدمت دارد هر کدام از متخصصان فن آبیاری از همه جای دنیا این سد را دیدند شگفت‌زده شدند که چگونه توانستید سازه‌ای با این ارتفاع و با ساروج بسازید که ۷۰۰ سال دوام بیاورد، تا قرن بیستم این مرتفع‌ترین سازه بود بعد ما با این سد چه کار کردیم؟ آمدیم دقیقا روی آن یک سد زدیم و سد کریت را محو کردیم یعنی ۱۰۰ میلیارد تومان هزینه کردیم تا یک صندوق ارزی پایدار خود را در کریت طبس نابود کنیم، این در حالی است که پشت آن هم آب جمع نمی‌شود چون اگر قرار بود سدی به این ارتفاع پشت آن آب جمع شود دیگر کریت از بین رفته بود، کریت در ۷۰۰ سال دوام آورد چون آن زمان می‌دانستند این حوضه آبخیز حداکثر پتانسیل آن چقدر است.

وی ادامه داد: معمولا هیچ کسی نباید با سدسازی مخالفت کند چون سدسازی یکی از ابزارهایی است که با کمک آن می‌توانیم آب را مدیریت کنیم در برخی از مناطق جهان از جمله ایران وقتی هیچ راه دیگری برای تامین آب شرب پایدار مردم وجود نداشته باشد مجبوریم منابع و ذخایری را درست کنیم که خیالمان راحت باشد اگرنه باید به مهاجرت تن بدهیم، در دهه‌های ۳۰ و ۴۰ مهاجرت بزرگی در زابل اتفاق افتاد چون تمام چشم‌انداز آبی آنجا هامون بود و اگر یک سال هامون به خاطر هیرمند خشک می‌شد دیگر هیچ آبی نبود و مهاجرت‌های بزرگی اتفاق می‌افتاد که در طول تاریخ ایران رخ داده است.

درویش افزود: پس باید برای تامین آب شرب مردم حتما ذخایر استراتژیک داشته باشیم و نباید فقط به آب‌های سطحی و بارندگی متکی باشیم، بارها گفته شده که ۸ میلیارد متر مکعب آب شرب نیاز داریم اما سوال مهم این است که به برای ۸ میلیارد چقدر باید مخزن بسازیم؟ دو برابر؟ سه برابر؟ چهار برابر؟ پنج برابر؟ ۶ برابر؟ اگر ۶ برابر آب مورد نیاز شرب خود مخزن بسازیم می‌شود ۴۸ میلیارد متر مکعب یعنی تحت هر سناریویی این آب کافی است تا حالا نشده که میانگین ریزش‌های آسمانی ما به ۲۰ درصد متوسط برسد اما ما می‌گوییم حتی برای آن هم مخزن بسازیم، الان مخازنی که در کشور ساخته شده بیش از ۸۰ میلیارد متر مکعب است یعنی ۱۰ برابر نیاز آب شرب، برای آن ۷۰۰ هزار میلیارد تومان پول خرج کردیم و می‌گوییم که باید تا ۱۳۰ میلیارد متر مکعب مخزن بسازیم.

وی ادامه داد: این در حالی است که وزیر نیرو در دولت یازدهم گفته بود که ما در سدسازی افراط کردیم و باید حدود ۴۷.۶ دهم میلیارد متر مکعب مخزن می‌ساختیم اما بعد از سیل های اخیر یک سری از سدسازها شروع کردند به ماهیگیری از این آب گل آلود و گفتند که باید تعداد سدها و مخازن بیشتر شود آنها مدعی شدند که باید حجم مخازن به ۱۳۰ میلیارد متر مکعب برسد این در حالی است که تمام آب قابل استحصال ما در کشور ۱۰۰ میلیارد متر مکعب است و مشخص نیست آن ۳۰ میلیارد متر مکعب را از کجا می‌خواهند تامین کنند.

رییس کمیته محیط زیست در کرسی سلامت اجتماعی یونسکو تاکید کرد: پس برای کشاورزی و صنعت نباید سد بزنیم بلکه فقط باید برای تامین آب شرب سد احداث کنیم، آب مورد نیاز کشاورزی و صنعت باید از مازاد آب سطحی و زیر زمینی تامین شود همانطور که پدران ما با قنات‌ها و کاریزها این کار را می‌کردند.

منبع:ایرنا

مرتبط:

“شهرک پرورش ماهیان زینتی” قطب صادرات و گردشگری کاشان می‌شود

تله‌کابین یا مونوریل در ولنجک برای دور زدن ترافیک

شهردار منطقه یک تهران از انجام مطالعات ترافیکی برای نصب تله‌کابین یا مونوریل در راستای حل مشکل ترافیک توچال خبر داد.

با بیان این‌که توسعه فضاهای گردشگری در حریم شهر تهران به خصوص در منطقه شمالی پایتخت می‌تواند مانعی برای توسعه سکونتگاه‌های غیررسمی و زمین‌خواری باشد، افزود: اگر فضاهای گردشگری در حریم تهران چه جنوب و چه شمال گسترش یابد تهران را از دست‌اندازی افراد سودجو نجات می‌دهیم، در شمال تهران نیز به دلیل وجود کوه و فضاهای اکولوژیک خود به خود یک فضای گردشگری ایجاد شده که فقط لازم است که آنها را تجهیز کرده و بهبود بخشیم.

شهردار منطقه یک با بیان این‌که بزرگترین تهدید برای منطقه یک، ترافیک آزاردهنده آن است، تصریح کرد: معابر کم‌ عرض و افزایش ضریب مالکیت خودرو و همچنین بارگذاری بیش از اندازه مسکونی در این منطقه سبب شده است که امروزه مهمترین دغدغه ساکنین این منطقه ترافیک باشد لذا ضروری است که استعدادهای بالقوه طبیعی را بیشتر توجه نماییم و سرمایه گذاری را دربخشهای خدمات و گردشگری تقویت نماییم که در این راستا ایده های خلاقانه راهی است جهت برون رفت از وضعیت موجود.

وی با تشریح ایده ایجاد “پایانه گردشگری” در منطقه یک، اظهار کرد: با توجه به وضعیت منابع مالی شهرداری تهران می‌توانیم از ایده‌های جدیدی در راستای حل مشکلات ترافیکی استفاده کنیم. برهمین اساس برای حل مشکل ترافیک منتهی به مجموعه تفریحی توچال گزینه‌هایی همچون مونوریل ،ال آرتی، تله‌کابین و … مطرح شده است که بسته به میزان تقاضای سفر و همچنین تمایل بخش خصوصی می‌توان از یکی از این سه روش استفاده کرد.

موسوی با بیان این‌که می‌بایست برای حل مشکل ترافیک منطقه به سراغ ایده‌های جدید برویم که علاوه بر توسعه فضای گردشگری مشکلات ترافیکی را حل کند، گفت: می‌توانیم پایه‌گذار فکر جدیدی در شهر باشیم و به همین دلیل پیشنهاد کردیم که برای حل ترافیک خیابان‌های منتهی به توچال از روش‌های مختلفی استفاده کنیم که علاوه بر رفع ترافیک موجب گسترش گردشگری نیز باشد.

شهردار منطقه یک با بیان این‌که گزینه نصب تله‌کابین از مونوریل و ال آرتی قوی‌تر اقتصادی تر است اما هنوز تصمیم قطعی گرفته نشده است، گفت: مبدا و مقصد مشخص است و می‌توانیم در چند فاز این مهم را اجرایی کنیم که در گام اول می‌توان تنها مبدا و مقصد را افتتاح کرد و در فاز بعدی نیز بسته به نظر سرمایه‌ گذار ایستگاه‌های میانی را افتتاح نمود که خوشبختانه سرمایه‌ گذار برای ایستگاه مبدا و مقصد اعلام آمادگی کرده و مشاور طرح در حال انجام مطالعات مختلف است.

وی با بیان این‌که خوشبختانه این ایده مورد توجه اعضای شورای شهر و شهردار تهران قرار گرفته، در مورد جزییات این طرح گفت: مبدا مدجدید حمل ونقلی که یا ال آر تی یا تله کابین خواهد بود،حدودا میدان ولنجک می باشد، چرا که زمینی در نزدیکی میدان شهید شهریاری شناسایی شده است که می‌توانیم از این زمین به عنوان ایستگاه مبدا تله‌کابین یا مونوریل استفاده کنیم و ایستگاه پایانی نیز مجموعه توچال خواهد بود.

موسوی با بیان این‌که تهران دارای مشکل حادی به نام ترافیک است اما هنوز برخی از مدیران راه حل رفع مشکل را در تعریض معابر و همچنین استفاده از وسایط نقلیه سنتی جستجو می نمایند، اظهار کرد: همین‌که بتوانیم مراجعین به مجموعه توچال را از میدان شهید شهریاری با تله‌کابین یا مونوریل پوشش دهیم و خودروها به سمت شمال محله حرکت ننمایندخود به خود ترافیک ولنجک کاهش یافته و معابر آرام می‌شوند چرا که در حال حاضر ترافیک این منطقه که به خیابان‌های اطراف پس می‌زند بنابراین اگر بتوانیم تردد گردشگران را که مقصد آنان مجموعه توچال است مدیریت کنیم می‌توانیم ترافیک این نقطه را بهبود ببخشیم.

شهردار منطقه یک با بیان این‌که هنوز در مورد استفاده از مونوریل، تله‌کابین و ال آر تی به جمع‌بندی نرسیده‌ایم، ادامه داد: این‌که چه نوع وسیله‌ای باید در این مسیر استفاده شود بستگی به حجم مسافرین دارد و باید از مد حمل و نقلی استفاده شود که برای بخش خصوصی نیز به صرفه باشد، چرا که گردشگران در برخی روزها و ساعات مشخصی به مجموعه توچال مراجعه می‌کنند و در مابقی روزهای سال تکلیف بخش خصوصی چه می‌شود؟ و ما باید وسیله‌ای را در این محلات استفاده کنیم که علاوه بر سرویس‌دهی مناسب، آرامش محله را مخدوش نکند و در حال حاضر مشاور در حال تعیین نوع وسیله مورد استفاده نیز است.

وی با بیان این‌که امروز نیاز داریم که مجموعه‌هایی همچون توچال را تقویت کرده و با ایجاد مسیرهای جدید و پروژه‌های بزرگتر، آن را توسعه دهیم، تصریح کرد: حتی بر روی این پیشنهاد نیز مطالعاتی صورت می‌گیرد که با استفاده از املاک شهرداری در شمال غرب دانشگاه شهید بهشتی یک مسیر جدید دسترسی به توچال ایجاد کنیم که علاوه بر تقویت گردشگری مشکل ترافیکی را حل کند.

مرتبط:

تله‌کابین‌های منحصربه‌فرد جهان

معرفی تله کابین توچال

اسپیس‌ایکس _بلیت فروشی برای گردشگری فضایی

شرکت “اسپیس‌ایکس” قصد دارد در سال ۲۰۲۱ یا ۲۰۲۲، نخستین گردشگری فضایی خود را برای علاقمندان آغاز کند.

شرکت “اسپیس‌ایکس”(SpaceX)، در حال بلیت‌ فروشی برای گردشگران فضایی است تا علاقمندان بتوانند با همان فضاپیمایی که فضانوردان ناسا را به “ایستگاه فضایی بین‌المللی” (ISS) می‌برد، به فضا سفر کنند. اسپیس‌ایکس با همکاری شرکت آمریکایی “اسپیس ادونچرز”(Space Adventures)، بلیت‌هایی را برای سفر به ایستگاه فضایی بین‌المللی با کپسول “دراگون”(Dragon) به فروش گذاشته است.

این برنامه، تجربه جدیدی برای اسپیس ادونچرز در حوزه گردشگری فضایی نیست. این شرکت بین سال‌های ۲۰۰۱ تا ۲۰۰۹، هفت نفر را با فضاپیمای روسی “سایوز”(Soyuz) به ایستگاه فضایی بین‌المللی فرستاد که ده‌ها میلیون دلار هزینه در پی داشت. اسپیس ادونچرز از آن زمان، فروش بلیت سفر فضایی را برای افراد ثروتمندی مانند “سرگی برین”(Sergey Brin)، از بنیانگذاران گوگل ادامه داده اما هیچ ماموریت دیگری را انجام نداده است.

اکنون اسپیس ادونچرز تصمیم دارد تا پروازهای فضایی را دوباره آغاز کند. دراگون برای بردن فضانوردان ناسا به ایستگاه فضایی بین‌المللی ساخته شد و در ماه مارس نیز پروازی را به ایستگاه فضایی بین‌المللی داشت. نخستین ماموریت دارای سرنشین دراگون اکنون در حال برنامه‌ریزی است.

 

آغاز پرواز دراگون به همراه گردشگران فضایی، برای اواخر سال ۲۰۲۱ یا ۲۰۲۲ برنامه‌ریزی شده اما این پرواز قرار است مسیر متفاوتی را پیش بگیرد. در توئیت جدید “اریک اندرسون”(Eric Anderson)، مدیرعامل اسپیس ادونچرز آمده است: دراگون در این ماموریت، تا پنج روز و در ارتفاع دو یا سه برابر بالاتر از ایستگاه فضایی بین‌المللی، به دور زمین خواهد چرخید.

“استیسی تیرن”(Stacey Tearne)، نماینده اسپیس ادونچرز گفت: هزینه این ماموریت هنوز فاش نخواهد شد اما احتمالا در حد سایر پروازهای فضایی مداری است.

هزینه دیگر پروازهای فضایی اسپیس ادونچرز، بین ۲۰ میلیون دلار برای سفر به ایستگاه فضایی بین‌المللی تا ۱۵۰ میلیون دلار برای سفرهای آینده اطراف ماه متغیر است.

مرتبط:

گردشگری فضایی، ظرفیت تازه‌ای بر پهنه آسمان شهر جهانی یزد

صدمه فعالیت تورهای غیر مجاز به گردشگری

یک راهنمای گردشگری گفت: ماجرای تورهای غیر مجاز داستانی است که از گذشته بوده، هست و در آینده نیز خواهد بود. با وجود اینکه میراث فرهنگی سعی می‌کند جلوی این کار را بگیرد؛ اما این مسأله مقداری خارج از کنترل است و این موضوع صدمه جبران‌ناپذیری به بدنه اصلی گردشگری می‌زند.

توحید فروزانفر در گفت‌وگو با ایسنا، در خصوص شرایط تورهای طبیعت‌گردی در استان اظهار کرد: خوشبختانه در این مدت به تورهای طبیعت‌گردی توجه خوبی شده است. با توجه به نوسانات نرخ ارزی و قیمت‌ها، مقداری از سفرهای برون‌مرزی کاسته شد و توجه به طبیعت‌گردی یا ایران‌گردی افزایش یافت. اکنون آژانس‌های مختلف تورهای یک روزه و سه روزه طبیعت‌گردی برگزار می‌کنند که مخاطبان خود را دارد و مورد استقبال قرار گرفته است.

وی  با بیان اینکه فعالیت‌های خوبی در میراث فرهنگی در این حوزه صورت گرفته است، عنوان کرد: میراث فرهنگی با شرکت در نمایشگاه‌ها و حضور در مجامع مختلف، ایجاد اقامت‌گاه‌های بوم‌گردی و انجام تبلیغات توانسته است فرهنگ استفاده از این اقامت‌گاه‌های بوم‌گردی را نهادینه کند و در مجوز دادن به این اماکن خوب عمل کرده است، این موارد باعث شده از ظرفیت‌های گردشگری استان بهتر از قبل استفاده شود و میراث فرهنگی نقش عمده‌ای در این زمینه داشته است.

این راهنمای گردشگری در خصوص فعالیت تورهای غیر مجاز بیان کرد: ماجرای تورهای غیر مجاز داستانی است که از گذشته بوده، هست و در آینده نیز خواهد بود. با وجود اینکه میراث فرهنگی سعی می‌کند جلوی این کار را بگیرد؛ اما این مسأله مقداری خارج از کنترل است و این موضوع صدمه جبران‌ناپذیری به بدنه اصلی گردشگری می‌زند.

فروزانفر افزود: اکنون روی این موضوع کار می‌شود اما تاکنون ریشه آن سوزانده نشده و هیچ موقع هم نمی‌شود آن را از بین برد و فعالیت بیشتری در این زمینه می‌طلبد. شناخت و سامان‌دهی این افراد کار سختی است؛ زیرا چندان شناخته شده نیستند. اکنون از نظر میراث فرهنگی فقط راهنمایان کارت‌دار که مجوز اجرای تور را دارند می‌توانند تورها را برگزارکنند و آژانس‌هایی که دارای مجوز از میراث فرهنگی هستند، سعی می‌کنند این قوانین را رعایت کنند ولی عملاً این اتفاق می‌افتد که تورهای غیر مجاز هنوز وجود دارد و فکر نمی‌کنم بشود صد درصد جلوی آن را گرفت و بنابراین این امر، یک عارضه اجتماعی است.

وی در خصوص دلایل فعالیت تورهای غیر مجاز گفت: درصد بیکاری در قشر جوان باعث شده است که علاقه‌مند ورود به این صنعت شوند. آن‌ها می‌بینند که مردم از این فعالیت استقبال می‌کنند، به همین دلیل می‌خواهند ره صد ساله را یک شبه بپیمایند و با ایجاد کانال‌های غیرمجاز گردشگری در قالب تورهای طبیعت‌گردی و باشگاه‌های کوهنوردی این کار را انجام می‌دهند. فکر می‌کنم تاحدودی مسائل اقتصادی در این موضوع مطرح باشد؛ برگزاری تورهای طبیعت‌گردی بازار جذاب و مخاطبان خود را دارد به همین دلیل جوانانی که به دنبال کسب درآمد هستند، تصمیم می‌گیرند وارد این کار شوند.

این راهنمای گردشگری در خصوص مشکلات تورهای گردشگری عنوان کرد: مشکلاتی که تورهای گردشگری با آن روبرو هستند، به زیرساخت‌ها برمی‌گردد. امکانات گردشگری در بین راه، مقاصد، مکان‌های مورد اقامت، راه‌ها، جاده‌ها و مسیرهایی که دسترسی به آن‌ها مقداری سخت‌تر است، از جمله زیرساخت‌های اساسی‌ هستند که باید به آن‌ها پرداخته شود.

فروزانفر اضافه کرد: اکنون برخی از تورهای گردشگری برای رفتن به یک منطقه طبیعت‌گردی، به دلیل عدم وجود راه مناسب، مجبورند از ماشین نیسان و وانت استفاده کنند تا مسافر را به مقصد برسانند. این موضوع از استانداردهای کار کاسته و مسافر را در معرض خطر قرار می‌دهد. سرویس‌های بهداشتی بین راه یا اقامت‌گاه‎هایی که باید مهمان در آن اسکان یابد، زیرساخت‌هایی کلی است که باید توجه خاصی در حوزه کشوری به آن‌ها شود و در این صورت می‌تواند خیلی بهتر باشد.

منبع:ایسنا

مرتبط:

صنعت گردشگری جهانی صدمه دید

اجرای ۲۰۰ عنوان برنامه نوروزی در سطح شهر

مدیرکل هماهنگی و نظارت بر خدمات شهری شهرداری اصفهان گفت: طبق برنامه‌ریزی صورت گرفته ۲۰۰ عنوان برنامه نوروزی از اول اسفندماه تا پایان ۱۵ فروردین ماه در سطح شهر اجرایی خواهد شد.

بهزاد حقانی در هفتمین نشست ستاد تسهیلات سفر شهر اصفهان اظهار کرد: به منظور استقبال از نوروز و آماده سازی شهر برای سال نو و استقبال از میهمانان نوروزی برنامه‌های مناسب و کاملی تدارک دیده شده است.

وی با اشاره به برنامه‌ریزی صورت گرفته در شهرداری اصفهان در خصوص زیباسازی شهر گفت: به منظور زیباسازی و فضاسازی شهری و ساخت المان‌ها به گونه‌ای برنامه‌ریزی شده است که ظرفیت‌های استفاده شده قابلیت ماندگاری در طول سال را داشته باشند و فقط مختص به ایام عید نباشند.

مدیرکل هماهنگی و نظارت بر خدمات شهری شهرداری اصفهان ادامه داد: برگزاری ایده کاپ با هماهنگی دانشگاه‌های مرتبط، برگزاری سمپوزیوم با ضایعات فلزی، استفاده از ظرفیت دانشجویان و اساتید در طرح بهار حسینی، نصب ۴۰۰ المان با موضوعات بهار حسینی و صنایع دستی، هماهنگی با مناطق ۱۵ گانه جهت چیدمان سفره هفت سین و تهیه و ابلاغ دستورالعمل ویژه امحا نازیبایی‌ها تا ۲۸ اسفند ماه از برنامه‌های اصلی ستاد و شهرداری اصفهان در خصوص زیباسازی است.

وی در خصوص برنامه‌های فرهنگی به ویژه برنامه‌های استقبال از نوروز گفت: به منظور معرفی فرهنگ، آداب، رسوم و ظرفیت‌های اصفهان به مسافران نوروزی و شهروندان اصفهانی ویژه برنامه‌هایی متنوعی در استقبال از بهار ۹۹ و همچنین در طول ایام نوروز از ابتدای اسفند ماه آغاز و تا ۱۵ فروردین برنامه ریزی شده است.

حقانی تصریح کرد: طبق برنامه‌ریزی صورت گرفته ۲۰۰ عنوان برنامه از اول اسفندماه تا پایان ۱۵ فروردین ماه در سطح شهر اجرایی خواهد شد.

وی افزود: برنامه‌های پیشواز از نوروز از اول اسفند تا بیست و پنجم اسفندماه اجرای خواهد شد و پس از آن در مراسم رسمی ویژه برنامه‌های نوروزی شامل برنامه‌های میدانی شاد و فرهنگی در سطح شهر اصفهان به ویژه محورها و مسیرهای گردشگری اجرایی خواهد شد.

مدیرکل هماهنگی و نظارت بر خدمات شهری شهرداری اصفهان ادامه داد: برگزاری رویدادهای شاخص مانند ویژه برنامه آئین نامه نوروزی در قالب یک تیم ۳۵۰ نفره در محل پل خواجو، برگزاری تورهای گردشگری نیم روزه از مجموعه فرهنگی مذهبی تخت فولاد جهت آشنایی با مشاهیر و عالمان جهان اسلام و ایران، برنامه‌ریزی جهت تهیه پکیج مناسب برای میهمانان نوروزی مراجعه کننده به مجموعه ناژوان از جمله برنامه‌های فرهنگی در این زمینه است.

وی تاکید کرد: تمام برنامه‌های فرهنگی و تفریحی تا پایان هفته جاری برنامه‌ریزی و جدول نهایی برنامه‌ها تهیه و به اطلاع عموم خواهد رسید.

حقانی افزود: در نوروز ۹۹ تعداد ۱۶ کیوسک راهنمای گردشگری در نظر گرفته شده است که وظیفه اطلاع رسانی به مسافران نوروزی را برعهده خواهد داشت؛ همچنین در برنامه ریزی صورت گرفته در ۴۰ نقطه از شهر اطلاع‌رسانی گردشگران صورت خواهد پذیرفت و از دوچرخه‌سواران در محورهای گردشگری جهت اطلاع رسانی مناسب بهره خواهیم گرفت.

وی تاکید کرد: سامانه ارتباط مردمی ۱۳۷ شهرداری اصفهان همچون سال‌های گذشته آماده اطلاع رسانی از برنامه‌ها و اقدامات صورت گرفته در نوروز ۹۹ به شهروندان و مسافران نوروزی خواهد بود.

منبع:ایمنا

مرتبط:

مراکز گردشگری در نوروز افزایش نرخ ندارند

اروپا و کارهای ممنوعه

اروپا قاره ای شگفت انگیز و پر از جاذبه های گردشگری بی نظیر است. هرکشور اروپایی دارای دیدنی های فراوانی است که در نوع خود جالب و هیجان انگیز هستند. با این حال، این قاره سبز قوانین عجیب و غریبی هم دارد که برگرفته از فرهنگ و سنت های آن هاست.

در این مطلب می خواهیم عجیب ترین دلایل دستگیری در اروپا را به شما معرفی کنیم که هرکدام متعلق به یک کشور و شهر متفاوت است. فکر نکنید می خواهیم در مورد جرم و جنایت صحبت کنیم، نه! تنها به برخی از کارهای روزمره و عادی اشاره می کنیم که ممکن است باعث دستگیری شما در اروپا شود. برخی از آن ها انصافا قوانین بسیار خوبی هستند و برخی دیگر هم واقعا عجیب و باورنکردنی هستند. اگر قصد سفر به کشورهای اروپایی را دارید آگاهی از این موارد می تواند برایتان مفید باشد تا خدای نکرده مشکلی برایتان پیش نیاید.

 

ونیز: غذا دادن به کبوترها
چه کاری زیباتر از این که به یک گله کبوتر گرسنه غذا بدهید؟ مثلا در یک پارک نشسته اید و دور و برتان هم کلی کبوتر و پرنده نشسته و شما برایشان دانه می پاشید. تصویر زیبایی است، نه؟ خب، اگر این طور فکر می کنید حداقل در ونیز حواستان را جمع کنید؛ چون در ونیز غذا دادن به پرندگان ممنوع و غیرقانونی است!

ونیز، این شهر مشهور توریستی در سال ۲۰۰۸ قانونی تصویب کرد و به موجب آن غذا دادن به پرندگان را ممنوع اعلام کرد. این کار باعث به هم خوردن کاسبی افرادی شد که در اطراف پارک و میادین به فروش گندم و ارزن و … می پرداختند. هرکس که در ونیز اقدام به این کار بکند ممکن است تا سقف ۷۰۰ یورو جریمه بشود! این مورد واقعا یکی از عجیب ترین دلایل دستگیری در اروپا به حساب می آید که ممکن است خیلی ها از آن بی اطلاع باشند.

آلمان: استفاده از دریل در روز یکشنبه
تا به حال برایتان پیش آمده که روز تعطیل در خانه قصد استراحت داشته باشید و یک همسایه بی فکر ناگهان شروع به دریل کاری کند؟ در چنین مواقعی چه کار کردید؟ اعتراض کردید یا با پلیس تماس گرفتید؟ آیا دوست داشتید قانون سختگیرانه ای در این مورد وجود داشت که با این افراد بی ملاحظه برخورد جدی می کرد؟ مطمئنا این مسائل باعث آزار و اذیت همسایه ها و مخل آسایش آن ها می شود و در بسیاری از موارد کار زیادی از ما برنمی آید.

اما باید بدانید که در کشور آلمان خوشبختانه قانونی در این مورد وجود دارد که انصافا قانون مفید و سودمندی است. روزهای یکشنبه استفاده از دریل و هرنوع ابزارآلات تعمیری که باعث ایجاد سر و صدای زیاد بشود غیرقانونی و ممنوع است. در فرهنگ آلمانی روز یکشنبه روز استراحت است و در این مورد کاملا جدی هستند. بنابراین با هرکسی که مخل آسایش استراحت بقیه شود شدیدا برخورد می شود. البته این قانون یک بدی دارد و آن این که اکثر فروشگاه ها و مغازه ها هم در روز یکشنبه تعطیل هستند و در سفر به آلمان در این روز انتخاب های زیادی نخواهید داشت. هرچند این قانون بسیار سودمند است اما در هرصورت یکی از عجیب ترین دلایل دستگیری در اروپا هم به حساب می آید.

انگلیس: رعایت نکردن صف
یکی از قوانین بسیار خوب انگلیس که کاش در ایران هم وجود داشت در مورد رعایت صف است. انگلیسی ها به نظم و ترتیب اهمیت زیادی می دهند و در مورد رعایت نوبت و ایستادن در صف هم شدیدا سختگیر هستند.

اگر قصد خرید بلیط مترو را در لندن دارید و خیلی عجله دارید اصلا فکر به هم زدن صف به سرتان نزند، چون در این صورت قانون شکنی کرده اید و باید منتظر عواقبش باشید. بنابراین بهتر است سرجایتان برگردید و منتظر شوید تا نوبتتان برسد. در انگلیس رعایت نکردن صف غیرقانونی و ممنوع است و با چنین افرادی هم به شدت برخورد می شود.

اسپانیا: پوشیدن دمپایی لاانگشتی هنگام رانندگی
یکی دیگر از عجیب ترین دلایل دستگیری در کشور اسپانیا مربوط به رانندگی است. اگر در سفر به اسپانیا می خواهید به ساحل بروید و دمپایی لاانگشتی پوشیده اید حتما کفش مناسب بپوشید. در اسپانیا رانندگی با دمپایی های لاانگشتی غیرقانونی و ممنوع است و با افراد خاطر به شدت برخورد می شود. اسپانیا شهرهای ساحلی بسیار زیبا و مشهوری دارد و مسافران زیادی برای تفریحات ساحلی به اسپانیا سفر می کنند. جالب است بدانید که علاوه بر قانون منع رانندگی با دمپایی قوانین دیگری هم در این رابطه وجود دارد.

هرچقدر هم که هوا گرم باشد و شما در راه ساحل باشید فرقی نمی کند، شما به هیچ وجه حق رانندگی بدون پیراهن را ندارید. همچنین رانندگی با کفش جلو باز، پاشنه بلند یا پای برهنه هم شدیدا ممنوع است و با متخلفان برخورد می شود. هر راننده ای که قوانین را زیر پا بگذارد می تواند تا ۲۰۰ یورو هم جریمه بشود! این قوانین اگرچه جزء عجیب ترین دلایل دستگیری در اروپا هستند اما واضح است که صرفا برای حفظ امنیت شما و دیگر رانندگان وضع شده اند.

یونان: پوشیدن کفش پاشنه بلند!
بله، پوشیدن کفش پاشنه بلند هم می تواند یکی از عجیب ترین دلایل دستگیری شما در سفر به اروپا باشد. یونان بناهای تاریخی و باستانی فراوانی دارد و بسیاری از جاذبه های گردشگری این کشور را ابنیه و مکان های تاریخی باارزش هستند. به همین دلیل اگر قصد دارید از این مکان ها دیدن کنید بهتر است یک کفش تخت و بدون پاشنه بپوشید؛ چون ممکن است از ورود شما جلوگیری شود. به دلیل آسیبی که پاشنه تیز این کفش ها می تواند به بناهای تاریخی بزند پوشیدن کفش پاشنه بلند در برخی محوطه های باستانی ممنوع است.

مرتبط:

معتبرترین گذرنامه‌ های اروپایی

با لوکس ترین فرودگاه های جهان آشنا شوید

فرودگاه های جهان محل تجمع هزاران نفر از سرتاسر دنیا هستند که به دلایل مختلف سفر می کنند و در یک مکان دور هم جمع می شوند. اهمیت پرواز و سفر هوایی آن قدر در جوامع امروزی زیاد شده که به یکی از محبوب ترین راه های سفر تبدیل شده است و روز به روز افراد بیشتری برای مسافرت از هواپیما استفاده می کنند. در سرتاسر دنیا فرودگاه های بسیار لوکس و مدرنی ساخته شده که تنها یک فرودگاه ساده برای رفت و آمد مسافران نیستند، بلکه با امکانات و خدمات فوق مدرنی که ارائه می دهند به مکان و جاذبه ای گردشگری و مشهور تبدیل شده اند. در این مطلب قصد داریم ۷ مورد از لوکس ترین فرودگاه های جهان را به شما معرفی کنیم.

۱- فرودگاه چانگی سنگاپور | Singapore Changi Airport

فرودگاه چانگی سنگاپور در سال های گذشته همواره جزء چند فرودگاه برتر دنیا قرار گرفته است و حقیقتا چیزی فراتر از یک فرودگاه ساده است. وقتی برای بار اول وارد فرودگاه چانگی می شوید احساس می کنید وارد یک مرکز تفریحی و گردشگری جذاب و هیجان انگیز شده اید. چانگی اصلی ترین فرودگاه بین المللی سنگاپور و بزرگ ترین قطب هوایی در منطقه جنوب شرق آسیاست. فرودگاه چانگی از سال ۲۰۱۳ به مدت ۶ سال متوالی به عنوان بهترین فرودگاه جهان انتخاب شده است.

معماری و سازه های مدرن و بی نظیر، عملکرد کارآمد، امکانات و خدمات تسهیلی لوکس و مجلل و طیف بسیار متنوعی از رستوران ها و کافه ها و فروشگاه ها تجربه ای لذت بخش از حضور در این فرودگاه را به مسافران ارائه می دهد. جالب است بدانید که در فرودگاه چانگی چندین سالن سینما و نمایش، سرگرمی های چندرسانه ای و مهم تر از همه یک آسانسور غول پیکر و هیجان انگیز وجود دارد.

۲- فرودگاه بین المللی هانه دا توکیو | Tokyo Haneda Airport

فرودگاه هانه دا یکی از دو فرودگاه بین المللی اصلی در کلانشهر توکیو به شمار می رود. این فرودگاه با شهر توکیو، تنها ۱۵ کیلومتر فاصله دارد و یکی از شاهراه های اصلی ورود گردشگران و مسافران به کشور ژاپن به حساب می آید. فرودگاه هانه دا در زمره ۵ فرودگاه شلوغ و پر رفت و آمد جهان قرار دارد، اما از نظر کیفیت و خدمات رفاهی مطمئنا در رتبه دوم لوکس ترین فرودگاه های جهان جای می گیرد.

این فرودگاه به دلیل تمیزی، کارآمدی و امکانات و خدمات تسهیلی و رفاهی متعددش همواره در بین بهترین و لوکس ترین فرودگاه های جهان قرار می گیرد. هر دو ترمینال فرودگاه هانه دا دارای یک محوطه خرید ۶ طبقه و گزینه های بیشمار رستوران و کافه هستند. بنابراین مسافران در همان فرودگاه می توانند تجربه ای لذتبخش از خرید، تفریح و امتحان کردن غذاهای ژاپنی را داشته باشند.

۳- فرودگاه اینچئون سئول | Incheon International Airport

فرودگاه اینچئون فرودگاهی بسیار مدرن، لوکس و مجهز در سئول کره جنوبی است و در رتبه سوم لوکس ترین فرودگاه های جهان قرار می گیرد. در این فرودگاه امکانات و خدمات بسیار مدرنی در اختیار مسافران قرار می گیرد و تجربه ای منحصر به فرد از سفر را به مسافران می دهد. یکی از خدمات لاکچری این فرودگاه افتتاح اولین فروشگاه بدون مالیات برند مشهور لویی ویتون در جهان است که باعث استقبال گسترده مسافران و عاشقان خرید قرار گرفته است. همچنین موزه فرهنگی کره هم نمایشگاهی کامل و جامع از فرهنگ و آداب و رسوم کره ای را به مسافران ارائه می دهد و مسافران می توانند در چند ساعت حضور در این فرودگاه مروری هیجان انگیز بر لباس ها، آشپزی، خوشنویسی و موسیقی و … کره داشته باشند. زمین گلف، هفت باغ سرسبز و مدرن، موسیقی زنده، گزینه های بسیار متنوع غذا و نوشیدنی و فروشگاه های متعدد از جمله امکانات رفاهی و خدماتی این فرودگاه لوکس هستند.

۴- فرودگاه مونیخ | Munich Airport

برای معرفی چهارمین مورد از لوکس ترین فرودگاه های جهان وقت آن است که از آسیا به اروپا برویم و فرودگاه مونیخ را به شما معرفی کنیم. این فرودگاه در شمال شرقی شهر مونیخ آلمان قرار گرفته و یکی از شلوغ ترین فرودگاه های اروپا و بعد از فرودگاه فرانکفورت، دومین فرودگاه پررفت و آمد آلمان به حساب می آید. فرودگاه مونیخ قطب اصلی فعالیت های ایر برلین، لوفت هانزا و کوندور است به خاطر معماری و نمای شیشه ای زیبا و شگفت انگیزش در سرتاسر جهان معروف است. همچنین پارک تفریحی ای که در نزدیکی فرودگاه قرار دارد تجربه بازی مینی گلف و همین طور تماشای هواپیماهای تاریخی را در اختیار بازدیدکنندگان قرار می دهد. در فرودگاه مونیخ بیش از ۵۰ رستوران، کافه و بار وجود دارد که هر سلیقه ای را راضی نگه می دارد.

۵- فرودگاه بین المللی هنگ کنگ | Hong Kong International Airport

باز هم باید به آسیا و شرق آسیا برگردیم تا یکی دیگر از لوکس ترین فرودگاه های جهان را به شما معرفی کنیم. فرودگاه بین المللی هنگ کنگ در سال ۱۹۹۸ و بر روی یک جزیره مصنوعی در ساحل هنگ کنگ ساخته شده و در طول چندین دهه توانسته به عنوان یکی از بهترین و لوکس ترین فرودگاه های جهان خود را به دنیا بشناساند. امکانات و خدمات رفاهی و تسهیلی در این فرودگاه تجربه ای رویایی از سفر را برای مسافران فراهم می کنند. یکی از بهترین و محبوب ترین جنبه های تفریحی این فرودگاه زمین گلف مجهز و پیشرفته اسکای سیتی نان ایگلز است که در ترمینال شماره ۲ قرار دارد و یکی از باکیفیت ترین زمین های گلف در منطقه محسوب می شود.

۶- فرودگاه بین المللی حمد دوحه | Doha Hamad International Airport

فرودگاه حمد در شهر دوحه، پایتخت قطر قرار گرفته و یکی از بهترین و لوکس ترین فرودگاه های جهان است. این فرودگاه در سال ۲۰۱۴ افتتاح شده و یکی از فرودگاه های جدید و تازه تاسیس در این لیست محسوب می شود. اما در همین مدت کوتاه توانسته خود را به عنوان فرودگاهی لوکس و مدرن مطرح کند. این فرودگاه به دلیل معماری فوق مدرن و تسهیلات رفاهی فراوانی که دارد به عنوان یکی از لوکس ترین فرودگاه های جهان شناخته می شود و یکی از بی نظیرترین شاهکارهای معماری را در بین ترمینال های فرودگاهی دارد.

۷- فرودگاه بین المللی سنترال ژاپن | Central Japan International Airport

فرودگاه سنترال در وسط جزیره ای مصنوعی در نزدیکی شهر ناگویا قرار گرفته و به نام فرودگاه سنترایر هم شناخته می شود. این فرودگاه قطب اصلی فعالیت های ایرلاین هایی مثل آنا و ژاپن ایرلاین به شمار می رود و به دلیل امکانات و خدمات رفاهی لوکس که دارد جزء بهترین و لوکس ترین فرودگاه های جهان به شمار می رود. عرشه تفریحی این فرودگاه که در طبقه بالا قرار گرفته با چشم انداز بی نظیری که به دریا و پرواز هواپیماها دارد جزء جذاب ترین بخش های فرودگاه به شمار می رود.

 

مرتبط:

آشنایی با ۱۰ فرودگاه برتر جهان

۶ فرودگاه برتر جهان