«خانه ملک» نه دیزی‌سرا شده و نه کبابخانه!

به دنبال نقدِ تغییر کاربری خانه وقفی ملک به کافه و رستوران، مؤسسه کتابخانه و موزه ملی ملک زیرنظر مستقیم آستان قدس رضوی به سوال‌ها و ابهام مطرح‌شده پاسخ داد و با شرح کامل ماوقع، اعلام کرد: «برخلاف پاره‌ای از فضاسازی‌های ناآگاهانه و غیرمنصفانه، خانه تاریخی ملک، نه «دیزی‌سرا»، نه «کبابخانه» شده است و نه به روی مردم مانند دو دهه پیش بسته است…»

مؤسسه کتابخانه و موزه ملی ملک با توجه به برخی سوالات ایجادشده در فضای مجازی درباره تغییر کاربری خانه تاریخی ملک تهران، ‌ پس از پیگیری‌ موضوع از آستان قدس رضوی، گزارش و توضیحاتی را برای روشن شدن وضعیت این خانه تاریخی و اقدامات انجام‌شده توسط آستان قدس رضوی، در اختیار این خبرگزاری قرار داد.

مؤسسه کتابخانه و موزه ملی ملک که زیرنظر مستقیم تولیت آستان قدس رضوی اداره می‌شود، در توضیحاتی، “تصمیم حاج حسین ملک برای انتقال کتابخانه و آثار تاریخی از بازار به شهر” را این‌طور شرح داده است: «حاج حسین آقا ملک، بنیان‌گذار و واقف کتابخانه و موزه ملی ملک، خانه تاریخی ملک را در ششم آبان ۱۳۱۶ هجری خورشیدی با همه اسباب و اثاثیه به همراه کتاب‌های کتابخانه و اشیای موزه بر آستان قدس رضوی وقف کرد. این واقف بزرگوار هشت سال بعد، هنگامی که زمینی را در محوطه تاریخی باغ ملی تهران از شهرداری به ازای طلبی که داشت، گرفت، برآن شد ساختمانی نو برای کتابخانه و موزه بسازد تا به تعبیر خویش، کتابخانه و موزه‌اش را از «بازار» به «شهر» جابه‌جا کند؛ زیرا باور داشته و تاکید کرده بود فضای فرهنگی و اجتماعی بازار دگرگون شده بود و دیگر چندان مناسب فضای کتابخانه و موزه نبود. حاج حسین آقا بر پایه اسناد تاریخی که در مؤسسه کتابخانه و موزه ملی نگهداری می‌شود (به‌ویژه نامه‌ای که به پهلوی دوم در شکایت از وزارت امور خارجه به دلیل قلع‌ و قمع مصالح ساختمانی برای ساخت بنای جدید کتابخانه و موزه در محوطه باغ ملی نوشته بود)، در همان دوران پهلوی دوم بر آن شد کتابخانه و موزه را به این محوطه تاریخی جابه‌جا کند که به دلیل کارشکنی‌های وزارت امور خارجه در دوره پهلوی دوم ممکن نشد. این نیت در روزگار زندگی واقف انجام نپذیرفت و زمین متعلق به او تا پیروزی انقلاب اسلامی در اختیار وزارت امور خارجه ماند.

اما زمین یادشده، پس از پیروزی انقلاب، با پیگیری‌های ناظر استصوابی موقوفات ملک (زنده‌یاد بانو عزت‌ملک ملک، دختر بزرگ حاج حسین آقا ملک) و مرحوم آیت‌الله واعظ طبسی تولیت فقید آستان قدس رضوی و دستور حضرت امام خمینی (ره) به موقوفات ملک بازگردانده شد.»

مؤسسه کتابخانه و موزه ملی ملک در ادامه، ماجرای “بهره‌بردای از ساختمان موزه جدید در سال ۱۳۷۶” را این‌طور شرح داد: «آستان قدس رضوی از سال ۱۳۶۴ بنای ساختمان جدید کتابخانه و موزه ملی ملک را در همین زمان آغاز کرد. عملیات ساختمانی بنای جدید در سال ۱۳۷۵ خورشیدی پایان پذیرفت و پس از جابه‌جایی نسخه‌های خطی و کتاب‌ها و اشیای موزه‌ای از خانه تاریخی ملک در بازار بین‌الحرمین به ساختمان تازه در محوطه تاریخی باغ ملی، ساختمان تازه کتابخانه و موزه ملی ملک در سال ۱۳۷۶ هجری خورشیدی گشایش یافت.»

مؤسسه کتابخانه و موزه ملی ملک همچنین تاکید کرده که ساخت کتابخانه‌ای جدید در راستای عمل به نیت واقف بوده است و در ادامه توضیح می‌دهد: «کتابخانه و موزه ملی ملک اکنون، نه در خانه تاریخی ملک در بازار بین‌الحرمین تهران که ۲۵ سال است در ساختمان نوبنیاد در فضاهایی استاندارد، روزآمد با امکانات مدرن در سه طبقه تالارهای کتابخانه و دو طبقه تالارهای موزه (دربرگیرنده ۱۱ تالار آثار گوناگون موزه‌ای) به شهروندان به‌ویژه گردشگران و پژوهشگران خدمات فرهنگی می‌رساند. ضمن آن‌که کتابخانه ملک در بازار، حدود ۴۰۰ متر وسعت داشت، اما پس از انقلاب اسلامی و در راستای عمل به نیت واقف برای جابه‌جایی کتب و اشیاء موزه، با مساعدت و پیگیری آستان قدس رضوی، بنایی شایسته به مساحت ۱۱۰۰۰ متر مربع احداث و بهره‌برداری شد.»

این مؤسسه با یادآوری این‌که “ثبت ملی خانه تاریخی ملک با پیگیری‌های ناظر استصوابی موقوفه انجام شده است”، ادامه داده است: «پس از آن، خانه تاریخی ملک با این جابه‌جایی، دیگر بدون کاربری مانده بود، با پیگیری‌های ناظر استصوابی موقوفات ملک (زنده‌یاد بانو عزت‌ملک ملک، دختر بزرگ حاج حسین آقا ملک) و همراهی آستان قدس رضوی در همان سال در فهرست آثار ملی کشور ثبت شد. درهای این خانه، اما از همان سال ۱۳۷۶ تا سال ۱۳۹۷ به روی همگان بسته بود و هیچ‌گونه کاربری نداشت، از این‌رو شهروندان به‌ویژه دوستداران خانه‌های تاریخی امکان بازدید از این خانه زیبای تاریخی را نداشتند.»

در بخش دیگر توضیحات مؤسسه کتابخانه و موزه ملی به موضوع “پیگیری تعریف کاربری‌های فرهنگی و اجتماعی برای استفاده عموم مردم” پرداخته شده که در روزهای اخیر نیز محل ابهام و نقد بوده است: «حجت الاسلام والمسلمین رییسی، تولیت پیشین آستان قدس رضوی در بازدیدی که خرداد ۱۳۹۷ از خانه تاریخی ملک داشتند تاکید کردند با توجه به جابه‌جایی کتابخانه و موزه ملی ملک به ساختمان تازه در محوطه تاریخی باغ ملی و بی‌استفاده‌ ماندن خانه تاریخی ملک، این بنای زیبا بازگشایی شود و با کاربری‌های فرهنگی- اجتماعی به شهروندان به‌ویژه رهگذران بازار و دوستداران فرهنگ و تاریخ خدمات برساند تا این نهاد فرهنگی- اجتماعی در بازار تهران بتواند تکیه‌گاهی برای مردم و بازاریان باشد. به همین سبب خانه تاریخی ملک در چارچوب مقررات و ضوابط آستان قدس رضوی در مرحله بازگشایی و خدمات‌رسانی قرار گرفت.»

«خانه ملک» نه دیزی‌سرا شده و نه کبابخانه!
یکی از عکس‌هایی که از خانه ملک در فضای مجازی منتشر شده است

این مؤسسه با اشاره به “موافقت ناظر استصوابی موقوفه با تعریف کاربری‌های گردشگری”‌ شرح داده است: «خانه تاریخی ملک با اعتبار دریافتی از آستان قدس رضوی و پس از انجام مرمت‌های اضطراری و ضروری در همان سال ۱۳۹۷ بازگشایی شد. مؤسسه کتابخانه و موزه ملی ملک با همراهی و نظارت آستان قدس رضوی و همچنین موافقت و همراهی ناظر استصوابی موقوفات ملک (نوه حاج حسین آقا ملک و فرزند بزرگ زنده‌یاد بانو عزت‌ملک ملک) بر آن شد با ارایه کاربری‌های مرتبط با حوزه گردشگری (همچون کافه کتاب که به شیوه‌ای نوین و مدرن، شهروندان را به مطالعه و خوانش و دوستداری کتاب برمی‌انگیزد) به بخش‌هایی از این خانه (یادآور می‌شویم و تاکید می‌کنیم «تنها به بخش‌هایی از خانه تاریخی ملک» و نه قسمت مربوط به کتابخانه که درحال مرمت و بازسازی است) زمینه تامین هزینه‌های نگهداری و مرمت، حفاظت و بازگشایی این خانه تاریخی را برای ارایه خدمات به شهروندان و گردشگران فراهم آورد.»

در بخش دیگر نیز با اشاره به “مصداق‌های متعدد کاربری‌های گردشگری در ایران و جهان” یادآور شده است که «این‌گونه کاربری‌های مرتبط با حوزه گردشگری (همچون رستوران سنتی، چایخانه، شربت‌خانه و کافه‌کتاب) پدیده‌ای رایج در جهان امروز در زمینه احیا و نگهداری بناها و خانه‌های تاریخی به شمار می‌آید که از یک دهه گذشته به‌درستی در شهرهای گوناگون ایران همچون یزد، اصفهان و شیراز با نظارت میراث فرهنگی، رواج یافته است. کاروانسرای شاه عباسی میبد و هتل عباسی اصفهان، هر دو با پیشینه‌ای بیش از پانصد سال، بهترین نمونه‌ها در ایران به شمار می‌آیند که در دو زمینه رستوران سنتی و اقامتگاهی توانسته‌اند در کنار احیا، باززنده‌سازی و حفاظت دو بنای مهم تاریخی، زمینه بهره‌مندی شهروندان و گردشگران را فراهم آورند.»

مؤسسه کتابخانه و موزه ملی با اشاره به “امکان بازدید رایگان علاقه‌مندان به تاریخ و فرهنگ از خانه تاریخی ملک” تصریح کرده است: «اکنون برخلاف پاره‌ای از فضاسازی‌های ناآگاهانه و غیرمنصفانه، خانه تاریخی ملک، نه «دیزی‌سرا» نه «کبابخانه» شده است و نه به روی مردم مانند دو دهه پیش بسته است، بلکه این اثر تاریخی که سال‌ها فراموش شده بود و در معرض آسیب‌های جدی قرار داشت، با پیگیری‌های مردمی و نظر مساعد ناظر استصوابی موقوفات ملک و همراهی آستان قدس رضوی، امروزه پذیرای علاقه‌مندان به تاریخ و میراث این مرز و بوم است، به همین منظور بخشی مهم از خانه تاریخی ملک مانند حیاط قاجاری و حیاط معاصر، اتاق شخصی حاج حسین آقا ملک، آب‌انبار، تالارهای مینا و معرق، اتاق بالاخانه، اکنون در چارچوب فضاهایی برای بازدیدِ رایگان به شهروندان به‌ویژه گردشگران خدمات می‌رساند.»

این مؤسسه به “برپایی نمایشگاه و برگزاری کلاس‌های هنری و فرهنگی” در خانه ملک اشاره و اعلام کرده است: «نمایشگاه‌های گوناگون موزه‌ای برگرفته از تصویر نسخه‌های خطی و آثار موزه‌ای به مناسبت‌های گوناگون در بخش‌های نمایشگاهی این بنای تاریخی برای بهره‌مندی شهروندان به نمایش درمی‌آید. همچنین کلاس‌ها و دوره‌های گوناگون آموزش‌های هنری و فرهنگی در سه سال گذشته در این فضای تاریخی برای خدمات‌رسانی به هنرجویان و هنردوستان برگزار شده است و در آینده طرح‌های جدید فرهنگی و هنری، به‌ویژه توجه به کتاب و کتابخوانی در این مکان تاریخی به اجرا در می‌آید.»

مؤسسه کتابخانه و موزه ملی با اعلام “میانگین بازدید روزانه ۳۰۰ گردشگر و رهگذر” گفته است: «خانه تاریخی ملک در سه سال گذشته، به جز در زمان‌هایی چون نوروز که با استقبال گسترده و بی‌شمار شهروندان روبه‌رو بوده، روزانه میزبان نزدیک به ۳۰۰ نفر از گردشگران و رهگذرانی بوده است که به بازار بزرگ تهران می‌آیند و در پی یافتن نشانه‌هایی از فرهنگ و تاریخ دیرینه این سرزمین، مهمان خانه تاریخی ملک می‌شوند.»

این مؤسسه همچنین از همه شهروندان به‌ویژه دوستداران تاریخ و فرهنگ دعوت کرده است برای بهره‌مندی از این خدمات به خانه تاریخی ملک به نشانی «تهران، خیابان ۱۵ خرداد (بازار بزرگ)، پله‌های نوروزخان، بازار بین‌الحرمین» مراجعه داشته باشند.

منبع: ایسنا

سفرنامه صعود به قله تامر

تاریخ:  ۱۳۷۱/۰۴/۱۰

این برنامه به صورت مشترک وبا حضور گروه پتر.شیمی، گروه آرش ، گروه های کوهیاران ، پالایشگاه و تنی چند از هیئت های دیگر استان بصورت آموزشی برگزار گردید. طبق روال گذشته ها مکانی را جهت جمع شدن اعضای گروه ها انتخاب شده بود و قرار بر این بود که ساعت ۰۶:۳۰ صبح در چهار راه پارامونت همگی جمع شوند. در ساعت ۰۶:۴۵  همه سوار ماشین ها شدند و بعد به سمت جاده اردکان حرکت کردیم. در ساعت ۰۷:۲۵ از فلکه قصر دشت گذشته و در مسیر جاده اردکان قرار گرفتیم، هوا بسیار سرد بود. کوه های دراک و کوه سرخ دارای برف نسبتا” زیادی بودند. پس از رسیدن به اردکان در ساعت ۰۸:۳۰ به سمت جاده یاسوج حرکت کرده و پس از گذشتن از جاده پیست اسکی برف ها کم شد و دوباره در منطقه تنگ سرخ برف زیاد شد که در بالای تنگ سرخ و نزدیک یال قله ماشین ها را نگه داشتیم ( تابلوی ۲۵ کیلومتری به یاسوج مشاهده می شد)  پس از پیاده شدن همگی و پوشیدن کت ها،  دستکش ها و لباس های گرم  به سمت قله حرکت کردیم، مسیر از سمت چپ جاده بود. در ساعت ۱۰:۳۰ مسیر را به صورت زیگ زاگ به سمت بالا ادامه دادیم تا به یال اصلی زیر قله رسیدیم و پس از کمی به سمت چپ حرکت کردن به طرف بالا و قله حرکت خود را ادامه دادیم. تعداد حدودا” ۶۰ نفر بودند که به علت یخ زدگی صعود با کمی اتلاف وقت صورت  می گرفت.

در ساعت ۱۲:۴۵ پس از گذشتن شیب ملایم آخر به قله رسیدیم. ساعت ۱۳:۰۰ پس از کمی تامل و دیدن مناظر زیبای قله های دنا و منطقه ممسنی و رشته کوه تامر و گرفتن عکس های بسیار جالب به سمت پائین راه افتادیم. پس از یک ساعت اسکی و راه پیمایی به جاده رسیدیم و در ساعت ۱۴:۰۰ پس از در آوردن وسایل برف و سوار شدن به جلوی تنگ تیزاب رسیده و در آنجا نهار را خوردیم، به علت آب و هوای بسیار خوب و زدن یک قله بچه ها با اشتهای زیادی غذا را میل می کردند و تقریبا” هر چیز خوردنی را می خوردند. پس از صرف نهار و سوار شدن به سمت شیراز حرکت کردیم و در ساعت ۱۸:۳۰ به شیراز رسیدیم.

اعضای شرکت کننده از گروه کوهنوردی آرش ۹ نفر بودند.

مرتبط:

سفرنامه غار کان گوهر

سفرنامه چشمه قربانی قلات

روش‌های صیادی در بندر تاریخی لافت

اغلب ماهی‌هایی که از دریا صید می‌شود خوراکی است و فقط چند نوع ماهی است که مورداستفاده غذایی ندارند. برای صید ماهی از وسایل مخصوصی که غالباً در محل ساخته می‌شوند، استفاده می‌کنند. مردم لافت در طی سالیان دراز راه‌های مختلفی برای صید پیداکرده‌اند که مهم‌ترین آن‌ها عبارت از:

– خیت (Kheyt)

– خور بستن و پارو کشیدن

– كلگر (Koulger)

– هدر (Hedr)

خیت کردن

یکی از ساده‌ترین راه‌های صید ماهی خیت کردن است. ابزار لازم برای صید پنجاه متر ریسمان نایلونی است که در سر آن قلاب ماهی‌گیری وصل می‌کنند و در نیم متری قلاب تکه‌ای سرب برای سنگینی آن می‌بندند و برای گول زدن و فریب دادن ماهی و یا به‌اصطلاح محلی برای گیم ماهی (Gym) از کرم خاکی یا گوشت ماهی عنكاس (Ankas) و ماهی مرکب استفاده می‌کنند. کرم یا تکه‌ای از گوشت ماهی مرکب را به سر قلاب می‌بندند و آن را در آب رها می‌سازند. از این روش می‌توان در ساعت‌های مختلف روزهای زمستان برای ماهی‌گیری استفاده کرد؛ اما نکته قابل‌توجه در صید ماهی با روش خیت این است که باید دریا در موقع صید آرام و در حال توقف باشد؛ در غیر این صورت خصوصاً مواقعی که دریا در حال جزر یا مد است نمی‌توان از این روش استفاده کرد. تجربه نشان داده است که ماهی‌ها هنگام جزر و مد دریا از محل خود حرکت می‌کنند و در جای خویش ثابت می‌ایستند و همین‌که آب توقف کرد بلافاصله دسته‌های ماهی پراکنده می‌شوند و در این موقع است که شخص ماهی‌گیر می‌تواند با ماشوه (قایق) خود که در یک کیلومتری ساحل در آب لنگرانداخته، شروع به صید ماهی کند.

بندر لافت

خور بستن و پارو کشیدن

به‌اصطلاح محلیِ خور مقداری از زمین مجاور دریاست که کمی نسبت به سطح زمین گودی آن بیشتر است و هنگام مد و طغیان دریا، آب دریا در این مسیر تا ده‌ها متر و حتی چند کیلومتر به داخل خشکی پیش می‌رود و در حقیقت خور (khoor) پیش رفتگی آب دریا در خشکی است.

الف) طریقه بستن خور

در شب پانزدهم و سی‌ام هرماه که آب دریا بالا می‌آید و آب به داخل خور نفوذ و آن را پر می‌کند، تعدادی از صیادان ماهی که از ۴ نفر به بالا هستند در نیمه‌شب از خواب برخاسته و درحالی‌که با خود وسایل زیر را حمل می‌کنند:

– یک نوع پارو که به شکل تور درست کرده‌اند و طول آن معمولاً ۳۰ متر و عرض یا بلندی آن۳ متر است.

– یک عدد لیح که یک نوع دیگر از تور ماهی‌گیری است.

– چند اصله چوب

دسته‌جمعی به‌طرف خور موردنظر می‌روند، هنگامی‌که خور کاملاً از آب برشد، دهانه خور را به‌وسیله پارو و یا لیح (تور) با چوب و سنگ می‌بندند و منتظر می‌مانند تا جزر دریا شروع شود.

صبح ماهی‌هایی که براثر (مد) دریا به داخل خور آمده‌اند و در هنگام (جزر) قصد خروج از خور رادارند به‌محض برخورد با پارو یا لیح (تور) برمی‌گردند و عده‌ای از آن‌ها که با سماجت قصد عبور از تور رادارند در تور گیر می‌کنند.

به‌این‌ترتیب تعداد زیادی ماهی در آب‌های کم‌عمق خور گیر می‌افتند و سرگردان می‌شوند و حالا نوبت پارو کشیدن است.

ب) طریقه پارو کشیدن

در ابتدا در دو سر پاروی سی متری دو عدد چندل (یک نوع چوب) می‌بندند و دو نفر دو سر چوب را در سطح زمین محکم می‌گیرند و چند نفر نیز وسط پارو به فاصله ۲ می‌ایستند و پای خود را در دلکه پارو (dalke) که حلقه‌ای از طناب است و در قسمت پایین پارو بسته‌اند، می‌گذارند و پارو را محکم به زمین می‌کشند تا ماهی‌ها از زیر پاهایشان و از زیر (پارو) بیرون نروند. بدین ترتیب وقتی همه ماهی‌گیران آمادگی خود را اعلام کردند همگی باهم پارو را از دهانه خور تدریجاً به‌طرف خشکی پیش می‌برند و با این روش مقدار قابل‌توجهی ماهی صید می‌شود.

کلگر یا قفس ماهی‌گیری

قفس ماهی‌گیری یا کلگر که در اصطلاح محلی به آن گرگور (gargoor) گفته می‌شود، نوعی وسیله برای صید ماهی است. کلگر را از سیم‌های باریک شکل می‌سازند. مردم لافت و دیگر بنادر خلیج‌فارس برای درست کردن این وسیله مهارت کامل دارند.

کلگر بر دو نوع است: کوچک و بزرگ

از نوع کوچک کلگر در صید ماهی‌های کوچک استفاده می‌کنند و از کلگر بزرگ طبعاً جهت صید ماهی‌های بزرگ بهره می‌برند. کف کلگر دایره‌ای شکل است و شعاع آن ۴۰ الی ۷۰ سانتی‌متر است و در یک‌طرف جدار آن دری به شکل مربع‌مستطیل درست می‌کنند که در دهانه آن وسیله‌ای به نام ماهی‌گیری وجود دارد.

کلگر علاوه بر این‌که یک وسیله خوب و مطمئن ماهی‌گیری است، بزرگ‌ترین حسنش در این است که چون فضای داخل آن وسیع است و ماهی به‌راحتی در آن گردش می‌کند، ماهی کمتر مرده و یا فاسد می‌شود و یا اصلاً فاسد نمی‌شود؛ مگر این‌که آب دریا در آن نقطه بد بو و فاسد باشد و یا گرمای آن موجب مرگ ماهی شود.

در کف «گرگور» و یا «کلگر» سنگ‌های چند منی می‌بندند تا کلگر به زیرآب برود و برای اینکه به‌راحتی بتوان محل کلگر یا گرگور را پیدا کرد و نسبت به جمع‌آوری آن‌ها اقدام نمود، در قسمت بالای کلگر از طنابی به اسم کیبال (که خیلی سبک است و همیشه بر روی آب می‌ماند) استفاده می‌کنند.

ماهی‌گیران هر موقع که بخواهند می‌توانند (کلگر) را در آب بیندازند و هر موقع که خواستند هم می‌توانند آن‌ها را جمع کنند. زمان این کار محدود نیست و در همه فصول سال نیز می‌توان با این روش ماهی صید کرد.

هر تور یا گرگور گنجایش بیش از ۲۴۰ کیلوگرم ماهی را دارد، اغلب ماهی‌های بزرگ به‌وسیله گرگورها صید می‌شود.

این شغل در حال حاضر حضور کمرنگی در بین مشاغل دیگر دارد و افراد شاید تنها برای مصرف خانوادگی خود صید می‌کنند.

blank

هدر (اتاقی با چوب نخل در ساحل دریا): 

هدر نوعی وسیله ماهی‌گیری است که با چوب درخت نخل درست می‌کنند. طریقه ساختن هدر به این صورت است که در ابتدا مقداری زیادی چوب نخل به بلندی ۵/۱ تا ۲ متر تهیه‌کرده و پس از کمی پیشروی در آب دریا آن‌ها را به‌طور منظم کنار هم زیرآب، در شن فرومی‌کنند و تا آنجا که امکان دارد به شکل یک راهرو یا کوچه با دهانه ۵ متر به‌طرف دریا پیش می‌روند و در انتهای راهرو یا کوچه که گفتیم معمولاً عرض آن ۵متر و طول آن ۲۰تا۱۰۰متر است اتاقی با چوب نخل درست می‌کنند.

ماهی هنگام بالا بودن آب دریا به کنار ساحل می‌آید و موقعیت که آب دریا در حال پایین رفتن است به‌طرف دریا برمی‌گردد و داخل راهرو می‌شود و ترجیحاً با پایین رفتن آب ماهی نیز به اتاق انتهای راهرو نزدیک می‌شود و چون به انتهای اتاق می‌رسد و راه خود را مسدود می‌بیند، در همان‌جا می‌ماند. هنگامی‌که آب دریا کاملاً پایین می‌رود ماهی‌گیران به سراغ آن‌ها آمده و همه را به‌راحتی صید و با خود می‌برند. در این روش انواع مختلف ماهی صید می‌شود.

* گزارش از بهاره جوشعار، کارشناس میراث فرهنگی

مرتبط:

لنگرهای سنگی بندر دیوان

خانه یونسی، اقامتگاهی سنتی در بندر کنگ

پلِ معلق دره اژدها معلق ماند!

پاییز سال گذشته بود که یک شرکت سرمایه گذاری که تاکنون مجری و سازنده تعدادی از پل های معلق در ایران بوده، تصمیم گرفت اولین پل معلق غرب کشور را در کرمانشاه و بر روی دره اژدها در کنار آبشار پیران واقع در شهرستان دالاهو احداث کند.

زمانی که این شرکت سرمایه گذاری تصمیم خود را به مسئولین استان اعلام کرد، استاندار سابق کرمانشاه با اعلام حمایت از این پروژه خواستار اجرایی شدن آن شد و دستور صدور مجوزهای لازم را به دستگاه های ذیربط داد.

طبق برنامه قرار بود فاز اول این این پروژه با ارتفاع ۲۵۰ متر ظرف مدت یک‌سال با اعتبار حدود ۱۰۰ میلیارد تومان که ۸۵ میلیارد تومان آن آورده سرمایه گذار و ۱۵ میلیارد تومان هم تسهیلات اعطایی بود به پایان برسد و زمینه اشتغال مستقیم و غیرمستقیم افراد زیادی را فراهم کند و به گردشگری منطقه هم رونق بدهد.

علیرغم همه برنامه ریزی های انجام شده و مجوزهای صادره، اما این پروژه هم به سرنوشت بسیاری از پروژه های دیگر استان دچار شد و به سرانجام نرسید، اما با این تفاوت که این بار نه مسئولین، بلکه مردم سرمایه گذار را فراری دادند.

آنطور که رئیس اداره میراث فرهنگی شهرستان دالاهو می گوید: اهالی روستای ژالگه نتوانستند با سرمایه گذار این پروژه کنار بیایند و اجازه اجرایی شدن پروژه را ندادند.

شهرام علی یاری در گفت و گو با ایسنا، در این خصوص بیشتر توضیح داد و گفت: زمانی که سرمایه گذار برای اجرای پروژه به منطقه آمد، اهالی روستا عنوان کردند که زمین متعلق به آنهاست و سرمایه گذار حق ندارد داخل زمین آنها پروژه احداث کند.

وی ادامه داد: باتوجه به اینکه مردم این روستا کارت مرتع داری داشتند که به نوعی به آنها حق مالکیت می داد، برای همین اعلام مالکیت کردند و مانع اجرایی شدن این پروژه شدند.

رئیس میراث فرهنگی شهرستان دالاهو تصریح کرد: سرمایه گذار پروژه حتی به مردم روستا پیشنهاد داد که بصورت مشارکتی کار کنند، یعنی آنها نیز با تشکیل یک تعاونی در اجرای این پروژه مشارکت داشته باشند تا ۵۰ درصد سهم آن متعلق به آنها باشد، اما بازهم قبول نکردند.

علی یاری با بیان اینکه اجرایی شدن این پروژه می توانست به رونق دو چندان گردشگری و اقتصاد منطقه کمک کند، افزود: علاوه بر جذابیتی که این پل معلق که یکی از مرتفع ترین و منحصربفردترین پل های معلق خاورمیانه بود می توانست برای گردشگران به همراه داشته باشد، راه اندازی واحدهای بوم گردی، فروشگاه های صنایع دستی و … نیز به اشتغالزایی و رونق اقتصاد این منطقه کمک می کرد.

وی اظهار امیدواری کرد، مردم محلی با درک اهمیت اجرای این پروژه، با احداث آن در آینده موافقت کنند، چراکه دره اژدها بهترین موقعیت را برای اجرای چنین پروژه ای دارد.

منبع: ایسنا

مرتبط:

ثبت “دالاهو” به عنوان شهر ملی تنبور به کجا رسید؟

۴ آسباد در خراسان جنوبی ثبت ملی است

مسئول ثبت آثار تاریخی اداره‌ کل میراث‌ فرهنگی، گردشگری و صنایع‌ دستی خراسان ‌جنوبی گفت: چهار آسباد (آسیاب بادی) تاریخی این استان در شهرهای بیرجند، درمیان و نهبندان ثبت ملی شده‌اند.

طاهره مال‌اندوز گفت: آسبادها از جمله آثار تاریخی واجد اهمیت معماری بومی و سنتی خراسان جنوبی به‌شمار می‌روند.

به گزارش ایسنا، به نقل از  روابط‌ عمومی اداره‌ کل میراث‌ فرهنگی، گردشگری و صنایع‌ دستی خراسان‌ جنوبی، وی افزود: این بناها که با هوشمندی، دانش و مهارت گذشتگان ما برای آرد کردن غلات با بهره‌گیری از نیروی باد ساخته ‌شده‌ در تعدادی از شهرستان‌های استان به‌طور پراکنده استقرار یافته‌اند.

مسوول ثبت آثار تاریخی اداره‌ کل میراث‌ فرهنگی، گردشگری و صنایع‌ دستی خراسان ‌جنوبی اظهار داشت: شهرستان‌های نهبندان و درمیان بیشترین آسبادها را دارا هستند و تعدادی دیگر از این بناها در شهرهای مختلف استان ساخته شده‌اند.

وی گفت: آسبادهای آرویچ و آقا سید حسین در شهرستان بیرجند، آسباد میان‌ده نهبندان و آسباد گز در شهرستان درمیان در فهرست میراث ملی قرار گرفته‌اند که قدمت آنها به دوره قاجاری تا دوره پهلوی اول باز می‌گردد.

مال‌اندوز بیان کرد: آسبادها در قالب یک پرونده مشترک با سه استان خراسان جنوبی، خراسان رضوی و سیستان و بلوچستان برای ثبت جهانی پیشنهاد شده‌اند.

آسبادها قدیمی‌ترین آسیاب بادی عمودمحور هستند که با توجه به اسناد تاریخی موثق، در گذشته رکن اصلی دوام و پایداری معیشت در شرق کشور بودند همچنین نمونه بارز معماری سنتی ایران با رویکرد استفاده از مصالح بومی و انرژی پاک باد به‌ شمار می‌روند.

منبع: ایسنا

مرتبط:

آسیاب آبی «درده» در شهر تاریخی تیران‌وکرون

نمایش بشقاب سیمین رشی در موزه باستان شناسی

سرپرست میراث فرهنگی گیلان، از نمایش بشقاب سیمین رشی در موزه باستان شناسی گیلان خبر داد و گفت: بشقاب سیمین رشی یک نمونه زیبا از هنر قلمزنی دوره ساسانی محسوب می شود.

ولی جهانی، سرپرست اداره کل میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی استان گیلان در گفت وگو با خبرنگاران، با بیان اینکه بشقاب سیمین مکشوفه از روستای رشی به زودی به نمایش عموم در می آید، اظهار کرد: این شی که در منطقه رشی رودبار به دست آمده در سال ۷۲ وارد موزه رشت شد، اما متاسفانه شش ماه بعد از آن سرقت شد.

وی افزود: موضوع سرقت این شی مهم تاریخی – فرهنگی پس از تشکیل پرونده در اینترپل(پلیس بین الملل) مورد پیگیری قرار گرفت و در نهایت در سال ۱۳۷۳ در لندن شناسایی و پس از اعلام نظر کارشناسی توسط مرحوم علی حاکمی، این شی در همان سال به کشور بازگردانده شد و با شماره ۴۱۵ در موزه ملی ایران به ثبت رسید.

سرپرست میراث فرهنگی گیلان عنوان کرد: این شی به همراه سایر اشیای نفیس موزه ملی ایران به مدت پنج سال در نمایشگاه «هفت هزار سال هنر ایران» در کشورهای اروپایی به نمایش در آمد. علاوه بر این نمایشگاه، بشقاب سیمین رشی در چند نمایشگاه دیگر از جمله نمایشگاه ایران، مهد تمدن در موزه درنتس هلند و موزه آلیکانته اسپانیا نیز به نمایش درآمد. این شی تاکنون در پنج کاتالوگ نمایشگاه های موزه ملی ایران معرفی شده است.

جهانی ادامه داد: بشقاب سیمین رشی یک نمونه زیبا از هنر قلمزنی دوره ساسانی محسوب می شود که سطح داخلی آن دارای نقوش برجسته قایقرانان، ماهی، اردک و موجودات افسانه ای است. این نقوش عبارتند از نقش ۱۸ ماهی که در سه مورد تنها دم هایشان در بیرون از آب تصویر شده است. نقش ۱۸ اردک که بر روی سطح آب شناورند که از میان آنها سر و گردنش چهار اردک بیرون از آب تصویر شده است. موضوعات تصویر شده در بشقاب رشی با دیگر ظروف ساسانی متفاوت اند، زیرا اکثر ظروف و جام های منقوش این دوره در تجلیل از شاه ساسانی و نمایش اقتدار و زندگی پر تجمل شاهانه یا نقوش حیوانات اساطیری اند. شاید بتوان گفت که بشقاب رشی یکی از اولین نمونه های هنر دوره ساسانی است که موضوع نقوش به کار برده شده در آن مربوط به زندگی عموم جامعه ساسانی است.

وی تاکید کرد: موضوع اصلی به کار برده شده بر روی این بشقاب که صحنه ماهی گیری را نشان می دهد اعلام می دارد که بشقاب فوق توسط هنرمندان منطقه گیلان یا به سفارش یکی از بزرگان ساسانی، که شاید با خانواده سلطنتی نیز ارتباط داشته، ساخته شده است . شاید بتوان این شخص را همان فرد نشسته در درون یکی از قایق ها دانست که ناظر بر کار ماهی گیران است. در زمینه تاریخ گذاری آن می توان گفت که بشقاب رشی متعلق به قرون شش و هفت میلادی و مربوط به اواخر دوره ساسانی است.

سرپرست میراث فرهنگی گیلان در پایان اظهار امیدواری کرد که عموم علاقمندان از نمایشگاه تک اثر بشقاب رشی این شاهکار هنر و فرهنگ ساسانی دیدن کنند.

منبع: ایسنا

آشنایی با مسجد جمیرا دبی؛ یکی از بناهای تاریخی مهم

مسجد جمیرا دبی یکی از زیباترین مسجدهای دنیاست که سبکی برجسته دارد. خوب است در سفرتان به دبی به بازدید از این بنای زیبا و تماشایی بروید.

به گزارش ایسنا بنابر اعلام ره بال آسمان، دبی از تجاری‌ترین شهرهای جهان است که سالانه میزبان مسافران زیادی از سرتاسر جهان است. این شهر کوچک جاذبه‌های گردشگری زیادی را در خودش دارد. همه دبی را به آسمان‌خراش‌هایش می‌شناسند؛ اما یکی از جذاب‌ترین جاذبه‌های گردشگری و بناهای تاریخی دبی مسجد جمیرا است. مسجد جمیرا دبی با زیبایی برجسته‌ای که دارد، توجه گردشگرها را به خودش جلب می‌کند. اگر به آشنایی با مسجد جمیرا دبی علاقه دارید، ما اطلاعات مفیدی را برایتان می‌گوییم.

بازدید از بناهای معروف شما را با فرهنگ و تاریخ آن منطقه آشنا می‌کند. مسجد جمیرا از مهم‌ترین جاذبه‌های دیدنی دبی است. این مسجد را در سال ۱۹۷۶ میلادی در محله جمیرای دبی ساختند. مسجد جمیرا از قدیمی‌ترین مسجدهای دبی است. این مسجد را به عنوان نماد شهر دبی می‌شناسند. به همین خاطر جایگاه ویژه‌ای برای بومی‌ها دارد. می‌شود بخشی از تاریخ و شکوه این سرزمین عربی را در مسجد جمیرا دبی دید.

تاریخچه مسجد جمیرا دبی

مسجد جمیرا در شب

مسجد جمیرا در شب

جمیرا یکی از منطقه‌های ساحلی و لوکس دبی است. در گذشته کسب‌وکار بیشتر بومی‌ها در این منطقه ماهیگیری و صید صدف و مروارید بود؛ اما ویژگی‌های این منطقه توجه ثروتمندها را به خودش جلب کرد. ساخت مسجد جمیرا در سال ۱۹۶۰ هم‌زمان با ساکن‌شدن خیلی از ثروتمندها در جمیرا، تمام شد. اهالی جمیرا در مناسبت‌های مختلف، به‌ویژه برای برپایی نماز جمعه به این مسجد می‌رفتند. بعد از ساخت مسجد توجه گردشگرها به این بیشتر شد. سران دولتی در سال ۱۹۹۵ میلادی طرح توسعه مسکن در جمیرا را اجرا کردند. این اتفاق نقش مهمی در توسعه این منطقه و تبدیل‌شدنش به یکی از شلوغ‌ترین شهرهای توریستی داشت.

مهم‌ترین ویژگی مسجد جمیرا دبی

ویژگی‌های برجسته این مسجد فقط به همین‌ها ختم نمی‌شود. جای تعجب نیست که در کشوری عربی مثل امارات متحده مساجد زیادی را ببینید؛ اما واردشدن به این مسجدها محدودیت‌های خاص خودش را دارد و به همه افراد اجازه ورود نمی‌دهد؛ اما مسجد جمیرا این محدودیت را ندارد. فرقی نمی‌کند اهل چه دین و آئینی باشید؛ درِ مسجد جمیرا به روی همه افراد، از هر دین و آئینی باز است. این ویژگی باعث شده که خیلی از گردشگرها و عکاس‌ها برای تماشای این مسجد بزرگ و شگفت‌انگیز مشتاق بشوند.

معماری مسجد جمیرا دبی

معماری داخلی مسجد جمیرا

معماری داخلی مسجد جمیرا

مسجد جمیرا نمونه‌ای از شاهکارهای معماری در جهان است. سبک معماری این مسجد الهام‌ گرفته از مساجدی است که در دوره حکومت فاطمیان در مصر ساخته بودند. سبک معماری فاطمیان، سبکی است که در چند قرن پیش بومی‌های شمال آفریقا و مصری‌ها از آن استفاده می‌کردند. عرب‌ها به این سبک معماری علاقه زیادی داشتند و از آن برای ساخت ساختمان‌هایشان الهام می‌گرفتند. می‌توانید نگاهی به مسجدهای ساخته‌شده در سال‌های ۹۰۹ تا ۱۱۶۷ بیندازید تا شباهتش را به مسجد جمیرا ببینید. مسجد جمیرا به زیبایی ویژگی‌هایی از معماری غربی کلاسیک، معماری عربی و اسلامی و معماری بیزانس را نشان می‌دهد.

بخش‌های مختلف در مسجد جمیرا دبی

فضای بیرونی مسجد

مسجد جمیرا دبی مثل مرواریدی زیبا در این شهر می‌درخشد. ساختمان این مسجد، نمایی چشم‌نواز و خیره‌کننده دارد. پلان اصلی این مسجد به شکل مربع ساخته‌اند. بلندای گنبد اصلی مسجد به ۱۶ متر می‌رسد که عظمت و شکوه مسجد جمیرا را نشان می‌دهد. در دو طرف گنبد اصلی، مناره‌هایی به بلندای ۴۰ متر وجود دارد. برای رفتن به بالاترین بخش مناره، در داخل هر کدام پله‌هایی مارپیچی ساخته‌اند. نمای بیرونی این مسجد را با سنگ‌های سفید مرمر و گرانیت تزیین کرده‌اند که حس پاکی را منتقل می‌کند.

فضای داخلی مسجد

نمای داخلی مسجد جمیرا زیبایی برجسته‌ای دارد. بسیاری از عکاس‌ها برای ثبت زیبایی‌ها در این مسجد به دبی می‌روند. ظرفیت این مسجد حدود ۱۳۰۰ نفر است. چلچراغی بزرگ فضای زیر گنبد اصلی را روشن می‌کند که تماشایی است. برای تزیین فضای داخلی، هر بخش از مسجد جمیرا را با ظرافت طراحی کرده‌اند. از دیگر ویژگی‌های خاص در این مسجد، ساخت دیوارهایی رو به کعبه است. مسجد جمیرا دبی محرابی چشمگیر دارد که آن را مقدس‌ترین بخش مسجد می‌دانند. در داخل مسجد از رنگ‌های بیشتری برای تزیین استفاده کرده‌اند؛ اما باز هم رنگ سفید به‌خوبی پیداست.

قوانین بازدید از مسجد جمیرا

قوانین ورود به مسجد جمیرا دبی

قوانین ورود به مسجد جمیرا دبی

ورود به هر مسجد آداب و رسومی دارد. برای بازدید از فضای داخل این مسجد نیز باید قوانینی مانند پوشش خانم‌ها و آقایان را رعایت کنید. اگر خانم هستید، باید لباستان تا حدودی پوشیده باشد و حجابی مثل روسری داشته باشید. در جلوی در مسجد لباس‌های سنتی عربی هم اجاره می‌دهند. آقایان هم نباید با شلوارک یا بلوزهای بدون آستین به داخل مسجد بروند. یادتان باشد برای واردشدن به مسجد جمیرا باید کفش‌هایتان را دربیاورید و حتماً جوراب بپوشید. فراموش نکنید که در زمان برگزاری نمازهای پنج‌گانه و نماز جمعه به بازدید از مسجد نروید. زیرا در این زمان‌ها فقط به نمازگزارها اجازه ورود می‌دهند. بازدیدکننده‌ها در زمان اقامه نماز و زمانی که نمازگزارها در مسجد هستند، اجازه عکاسی ندارند. مسجد جمیرای دبی از تماشایی‌ترین جاذبه‌های گردشگری در دبی است و بازدید از آن را به شما پیشنهاد می‌کنیم.

منبع: ایسنا

مرتبط:

۱۱ جاذبه گردشگری شهر دبی

تکلیف بافت فرسوده و بافت تاریخی قزوین روشن شود

نماینده مردم قزوین در مجلس شورای اسلامی گفت: بافت‌ فرسوده از مسائل مهم استان است، مردم گرفتار هستند، بافت فرسوده است اما میراث فرهنگی به آن بافت تاریخی می‌گوید؛ در دباغان ساختمانی داریم که خراب‌ شده است و تنها ۲ دیوار آن باقی‌مانده است که آجر معمولی دارد اما میراث فرهنگی آن را میراث تاریخی می‌داند.

لطف‌الله سیاهکلی در مجمع شهرداران قزوین که امروز ۲۶ آذرماه در سالن مفاخر شهرداری قزوین برگزار شد، تصریح کرد: عده‌ای می‌گویند قزوین استانی سیاسی است درحالی‌که قزوین استانی سیاسی نیست؛ بلکه سیاست زده است، سیاست زدگی نشانه قدرت نیست و با سیاسی بودن متفاوت است، سیاست زدگی از ضعف است نه از قدرت، این امر باعث می‌شود کارها پیش نرود.

وی افزود: ما وکیل و مدافع مردم هستیم و بین دولت و مردم قرار داریم، هرجایی حقی از مردم توسط دولت‌مردان ضایع شود، حقوق مردم را استیفا می‌کنیم؛ وظیفه ما نظارت است اما نظارت بر شهرداری‌ها را به‌خوبی انجام ندادیم و در این زمینه کاستی داشتیم.

نماینده مردم قزوین، البرز و آبیک در مجلس شورای اسلامی با اشاره به مطالبات مردمی، تصریح کرد: یکی از کاستی‌های شهرداری در صدور پروانه است، اگر فردی بعد از ۶ ماه یا یک سال پروانه گرفت یعنی سیستم مشکل دارد چراکه اگر کسی حقش است پروانه بگیرد باید روز اول بگیرد در غیر این صورت به این معنی است که یا زیرمیزی داده یا سفارش شده است.

وی یادآور شد: مردم از رفتارهای تیم اجرایی شهرداری ناراحت هستند، وقتی به اجراییات می‌گوییم چرا برخورد بدی دارند می‌گویند که قانون را اجرا می‌کنند، اجرای قانون برای برقراری عدالت است، قانون ابزاری است که به مدیر این امکان را می‌دهد که حق را تشخیص دهد بنابراین اجرای حق و عدالت خشن نیست، هدف قانون نیست بلکه کرامت انسان و احقاق حق است.

سیاهکلی بیان کرد: مأمورم و معذور کلماتی غلط و غیرقابل‌پذیرش هستند؛ چراکه مسئولین انسان بوده و در برابر شهروندان وظیفه‌ دارند، برخی اوقات آبروی فرد را می‌بریم اما افرادی که پولی پرداخت می‌کنند مشکلی برایشان ایجاد نمی‌شود، هنگامی‌که با پول دادن یک پرونده به گروه خاصی می‌رود و مجوزی صادر می‌شود به این معنا است که قانون ذبح‌ شده است.

وی تأکید کرد: شهرداری در ذهن مردم نماد حاکمیت است؛ هر شهرداری که کار سیاسی می‌کند باید به‌صورت جدی با آن‌ها برخورد شود، شهرداری و شورای سیاسی اشتباه است، انتخاب افراد سیاسی برای شورا و شهرداری‌ها سم است؛ چراکه شورا و شهرداری نهادهایی تخصصی هستند و افراد سیاسی نباید وارد شوند.

نماینده مردم قزوین، آبیک و البرز در مجلس شورای اسلام بیان کرد: ما عین قانون زندگی نمی‌کنیم ولی ذیل قانون زندگی می‌کنیم، ممکن نیست که ما مطابق با قانون زندگی کنیم، انطباق با قانون امکان‌پذیر نیست البته ما قانون را زیر پا نمی‌گذاریم.

وی خاطرنشان کرد: بافت‌ فرسوده از مسائل مهم استان است، مردم گرفتار هستند، بافت فرسوده است اما میراث فرهنگی به آن بافت تاریخی می‌گوید؛ در دباغان ساختمانی داریم که خراب‌شده است و تنها ۲ دیوار آن باقی‌مانده است که آجر معمولی دارد اما میراث فرهنگی آن را میراث تاریخی می‌داند.

سیاهکلی تأکید کرد: من با وزیر میراث فرهنگی ارتباط دوستانه‌ای دارم و می‌توانیم وی را دعوت کنیم و در جلسه‌ای با حضور شهردار یک‌باره تکلیف بافت فرسوده و بافت تاریخی را حل کنیم، به بهانه بافت تاریخی، قزوینی اصیل را از وسط بافت شهر به یک آپارتمان در زیباشهر منتقل می‌کنیم که منطقی و درست نیست.

وی خاطرنشان کرد: قرار نیست سیاست را من تعریف کنم و مردم خسارت آن را پرداخت کنند، سیاست‌گذار باید تبعات و هزینه سیاستش را بپذیرد، ما می‌گوییم بافت تاریخی است اما مردم باید خسارت آن را بدهند؟ در جاهای مختلف دنیا اگر بافتی تاریخی تعریف شود شهرداری به صاحب آن خانه حقوق می‌دهد، اما در قزوین فرد دارای مکنت را نابود کردیم و به فلاکت تبدیل می‌کنیم، اگر بافت تاریخی است به این افراد پول دهیم.

نماینده مردم قزوین در مجلس شورای اسلامی بیان کرد: در هر منطقه از شهرداری برای انجام کار و فعالیت باید از مردم آن منطقه نظرسنجی شود، پروژه‌ها باید با مشارکت مردم انجام شود، امروز شرایط برای کار کردن در قزوین فراهم است و بهانه‌ای برای کار نکردن وجود ندارد اما باید نظر مردم را نیز موردتوجه قرار دهیم.

قزوین به مرکز گردشگری دارای بوستان‌های تخصصی تبدیل شود

فاطمه محمدبیگی دیگر نماینده مردم قزوین در مجلس شورای اسلامی، در این جلسه تصریح کرد: در طول ۱۸ ماه فعالیتی که در مجلس شورای اسلامی داشتیم، یکپارچگی و تعامل بین شهرداری‌های قزوین ندیدیم باید تمام مدیران شهری در یک‌جهت حرکت کنند.

وی افزود: در استان همدلی خوبی داشتیم اما در شهرها کمتر نمونه موفقی داشتیم که به همدلی برسیم، برگزاری مجمع شهرداران اتفاق خوبی است و امیدوارم خروجی آن به نفع مردم باشد، خواهش من این است که مدیران شهری مطالبات مردم را در نظر گرفته و رسیدگی به امور را تسهیل کنند.

نماینده مردم قزوین در مجلس شورای اسلامی خاطرنشان کرد: مدیران باید در دسترس مردم باشند و مردم در فرصت‌هایی بدون واسطه بتوانند مسئولان را ببینند؛ مباحثی مانند بافت فرسوده باید در دستور کار قرار بگیرد، در حال حاضر بافت‌های فرسوده سرمایه مردم را قفل کرده است و اجازه رشد و توسعه به مردم نمی‌دهد.

وی یادآور شد: رویکرد ایجاد شفافیت، هوشمندسازی، مردمی سازی و کارآمدسازی باعث کاهش سیستماتیک فساد می‌شود، خیلی از مواقع وقوع فساد ناخواسته است و برخی در پشت‌صحنه سیستماتیک برنامه‌ریزی می‌کنند و مدیران دلسوزی که در گود هستند دچار مشکل می‌شوند.

محمدبیگی بیان کرد: توجه به سیستم حمل‌ونقل شهرها، ارتقای وضعیت نمای شهرها، استفاده از نماهای دارای ارزش اسلامی، ارائه خدمات فرهنگی و اجتماعی، ایجاد بوستان‌های تخصصی، درمان اعتیاد، توجه به آسیب‌های اجتماعی ازجمله مواردی است که باید موردتوجه شهرداری‌ها قرار بگیرد.

وی تأکید کرد: ایجاد بوستان‌های تخصصی در شهرهای مختلف استان ازجمله مواردی است که می‌توان موردتوجه قرارداد، ایجاد بوستان تخصصی مادر و کودک، بانوان، پدربزرگ‌ها و مادربزرگ‌ها، آشنایی باکار، عفاف و حجاب و بوستان ورزشی ازجمله مواردی است که می‌توان تأسیس کرد و به دنبال آن استان قزوین به مرکز گردشگری دارای بوستان‌های تخصصی تبدیل شود.

نماینده مردم قزوین، البرز و آبیک در مجلس شورای اسلامی خاطرنشان کرد: توسعه ریلی با پیوست‌های اجتماعی و فرهنگی نیز از مواردی است که می‌تواند به توسعه فضای کسب‌وکار و ارتقای سطح فرهنگی و اجتماعی کمک کند.

منبع: ایسنا

مرتبط:

وجود میراث فرهنگی، قزوین را محدود کرده است!

«حریم آثار ملی» مستندنگاری و منتشر شد

کتاب «حریم آثار ملی ملی فرهنگی ـ تاریخی» خلاصه‌ای از دستاوردهای نیم قرن در زمینه تعیین حریم آثار ملی غیرمنقول فرهنگی- تاریخی منتشر شد.

 روابط‌عمومی پژوهشگاه میراث‌فرهنگی و گردشگری اعلام کرد: این کتاب نوشته محمدحسن طالبیان، مصطفی پورعلی و مجید یگانگی در معاونت میراث فرهنگی است که از سوی مرکز معرفی فرهنگی پژوهشگاه میراث‌فرهنگی و گردشگری و اداره کل ثبت آثار و حفظ و احیای میراث‌معنوی و طبیعی به چاپ رسیده است.

در این کتاب آثار ملی فرهنگی- تاریخی استان‌های آذربایجان شرقی و غربی، اردبیل، اصفهان، البرز، ایلام، بوشهر، تهران، چهارمحال و بختیاری خراسان جنوبی، خراسان رضوی، خراسان شمالی، خوزستان، زنجان، سیستان و بلوچستان، سمنان، فارس، قزوین، قم، کردستان، کرمان، کرمانشاه، کهگیلویه و بویراحمد، گلستان، گیلان، لرستان، مازندران، مرکزی، هرمزگان، همدان و یزد به تفکیک در جدول‌های جداگانه آمده است.

این اقدام آغازگر تکمیل مطالعات پژوهشی درباره آثار ثبت‌شده و نیز مهیا کردن این آثار برای ثبت در فهرست‌های میراث‌جهانی است. تا کنون ۳۴۹۸۵  اثر تاریخی و فرهنگی منقول و غیرمنقول، ۷۵۵ اثر طبیعی، ۲۳۷۲ عنصر فرهنگی ناملموس در فهرست آثار ملی و همچنین، ۲۴ اثر فرهنگی- تاریخی و طبیعی و ۱۴ عنصر فرهنگی ناملموس کشور در فهرست میراث‌جهانی یونسکو به ثبت رسیده است.

حریم آثار ملی محدوده‌ای با ضابطه‌های قانونی مشخص است که به واسطه شأن عمومی و ملی آثار تاریخی، فرهنگی و طبیعی از طرف وزارت میراث‌فرهنگ، گردشگری و صنایع‌دستی و به نمایندگی از دولت جمهوری اسلامی ایران تعیین شده و با حدود و ثغور مشخص به همراه ضوابط کمی و کیفی حفاظتی ابلاغ می‌شود.

حریم اثر فرهنگی، تاریخی و طبیعی ضمن حفاظت از یکپارچگی و موجودیت اثر پیوند آن را با بستر و محیط پیرامون تضمین می‌کند و بر این اساس حیات اثر ملی در گرو پایداری عامل‌های کالبدی، کارکردی و معنایی واقع در حریم اثر است و بی‌توجهی به حریم آن می‌تواند به گسست اثر از محیط و گاه نابودی آن منجر شود.

ثبت میراث تاریخی ـ فرهنگی و طبیعی و ناملموس کشور با مستند کردن مشخصات ویژگی‌های ارزشمند آثار، ضمن مهیا کردن امکانات لازم برای ارتقاء شناخت ارزش‌های تاریخی، فرهنگی و طبیعی آثار، پشتوانه‌ای قانونی و حقوقی برای حفاظت پایدار ثبت‌شده در فهرست آثار ملی و فهرست‌های ذی‌ربط را فراهم می‌آورد.

مجموعه پنج‌جلدی پیش ‌رو که به تبیین فرایندهای اجرایی امور مربوط به ثبت آثار تاریخی-فرهنگی، تعیین حریم آثار و همچنین انتشار فهرست‌های مرتبط با آثار ثبت‌شده در فهرست آثار ملی و حرایم آن می‌پردازد فارغ از جنبه‌های علمی و پژوهشی آن امری مهم در شفاف‌سازی اقدامات وزارت میراث‌فرهنگی، گردشگری و صنایع‌دستی است.

منبع: ایسنا

افتتاح صدمین پایگاه میراث ‌فرهنگی کشور در مزار شیخ احمد جام

مدیر کل پایگاه‌های میراث‌ فرهنگی وزارت میراث‌ فرهنگی، گردشگری و صنایع‌ دستی از افتتاح صدمین پایگاه میراث ‌فرهنگی کشور در مزار شیخ‌احمد جام در شهر تربت‌ جام با حضور مدیر کل پایگاه‌های میراث‌ فرهنگی کشور و مسئولان استانی خبر داد.

فرهاد عزیزی با اشاره به اهداف ایجاد این پایگاه میراث ‌فرهنگی اظهار کرد: مجموعه فرهنگی و تاریخی مزار شیخ احمد جام مجموعه‌ای بسیار ارزشمند است که در لیست موقت ثبت جهانی قرار گرفته و با اقدامات کارشناسی، میراث ملموس بسیار ارزشمند معنوی و تاریخی این مجموعه باید به دنیا معرفی شود.

وی افزود: مهم‌ترین دلیل راه‌اندازی پایگاه میراث ‌فرهنگی این است که با مدیریت منسجم نیازهای این مجموعه را در سایت ثبت کند و محافظت خوبی از مجموعه انجام شود.

مدیر کل پایگاه‌های میراث‌ فرهنگی وزارت میراث ‌فرهنگی، گردشگری و صنایع‌ دستی بر ضرورت انسجام در برنامه‌ها و معرفی هدفمند مجموعه به جامعه تاکید کرد و گفت: با توجه به زیرساخت‌هایی که یک اثر ملی برای جهانی شدن لازم دارد، باید در مجموعه آماده‌سازی لازم انجام و تمام دستگاهای اجرایی که در میراث فرهنگی نقش دارند نقش خودشان را ایفا کند تا اقداماتی در شان این مجموعه انجام‌ شود.

عزیزی یادآور شد: در دوره‌های مختلف تاریخی، این مکان رونق داشته و خطرات، آسیبی به مزار نرسانده است به همین دلیل اکنون و در مرحله اول وظیفه داریم این مجموعه را در چارچوب مقررات هدفمند حفظ، حراست و نگهداری کنیم‌ و در مرحله دوم دستگاه‌های ذی‌نفع در اجرای برنامه هدفمند باید نقش داشته باشند تا اتفاقات خوبی در راستای توسعه و احیای این مجموعه رقم بخورد.

وی با اشاره به نقش اساسی مردم در نگهداری این مجموعه گفت: تمام فعالیت‌ها و اقدامات باید در شأن مجموعه تاریخی و فرهنگی مزار شیخ جام و منطقه باشد و باید نقش کلیدی مردم را پررنگ‌تر و موثرتر کنیم.

مدیر کل پایگاه‌های میراث ‌فرهنگی وزارت میراث ‌فرهنگی، گردشگری و صنایع‌ دستی تاکید کرد: میراث ‌فرهنگی در کنار تولیت مجموعه مزار شیخ‌احمد جام قرار دارد و برنامه‌های در دست اقدام در گام‌ اول استفاده از ظرفیت‌های شهرستانی در گام‌های بعدی استفاده از ظرفیت‌های استان و در سطح ملی در خصوص تامین اعتبارات و ثبت جهانی است.

عزیزی یادآور شد: اجرای برنامه‌های زیربنایی و موثر در این مجموعه ۲ سال زمان می‌برد تا تحول اساسی و ظرفیت‌شناسی صورت گیرد.

وی با اشاره به بحث احیاء موقوفات مزار شیخ جام گفت: با ایجاد پایگاه میراث‌ فرهنگی مجموعه مزار جام بستر جدیدی ایجاد شده که متولی موقوفات این اثر ملی با تشکیل کمیته رفع موانع با کمک مدیریت شهرستان مستندسازی و پیگیری لازم از سوی وزارت میراث‌ فرهنگی، گردشگری و صنایع‌دستی انجام ‌گیرد.

مدیر کل پایگاه‌های میراث‌ فرهنگی وزارت میراث ‌فرهنگی، گردشگری و صنایع‌ دستی با اشاره به موزه مجموعه مزار جام گفت: برای تکمیل موزه قرآن مجموعه مزار شیخ جام باید طرحی ارائه شود تا به نتیجه برسد.

بر اساس گزارش روابط‌ عمومی اداره‌ کل میراث‌ فرهنگی، گردشگری و صنایع‌ دستی خراسان رضوی عزیزی با اشاره به احداث مصلی نماز جمعه در مجموعه تاریخی و فرهنگی مزار جام عنوان کرد: با توجه به اینکه قرار است این ‌مجموعه در سطح بین‌المللی مطرح شود هرگونه اضافه کردن بنا باید براساس قوانین و مقررات همگون با مجموعه باشد و روی ارزش‌های فرهنگی و تاریخی تاثیر نداشته باشد، این پایگاه ملی باید خودگردان اداره شود و نیازمند به اعتبارات دولتی نباشد و به نیازهای خود پاسخ دهد تا در سطح بین‌المللی تاثیرگذار شود.

منبع: ایسنا

مرتبط:

مسجد استادشاگرد، تنها اثر به‌جامانده از دوره چوپانی در تبریز