نوشته‌ها

آشنایی با شهر سیوند

سیوند شهری باستانی و خوش آب وهوا در فارس در مسیر راه اصلی شیراز-اصفهان است.

سیوند در عهد صفویه درنزدیکی امامزاده عقیل در محلی که امروز به سیوند خرابه مشهور است قرار داشته‌است و چنان که از قبر نوشته‌های قبرستان امامزاده عقیل بر می‌آید در اوایل قرن یازدهم هجری قمری در اینجا ساکن شده‌اند. تا اینکه سیوند در سال ۱۱۳۴ در حمله محمود افغان بکلی ویران شد و مردم آن برای چند سالی در کوههای تنگ خشک زندگی کردند و سپس از بیم هجوم‌های گوناگون به مکانی در جنوب سیوند کنونی بنام ده کهنه کوچ کردند. بر اثر هجوم‌های زیاد و فقر شدید بسیار زیادی از سیوندی‌ها از ده کانه به نواحی جنوبی فارس مثل عسلویه مهاجرت کردند که دیگر اخبار چندانی ازآنها وجود ندارد. چند خانواده هم به رابر (اسکر) در کرمان مهاجرت کرده‌اند که بسیار مردمانی دلیر و مهمان نواز هستند. باقی‌مانده مردم سیوند در زمان قاجار در جای امروزی سیوند سکنی گزیدند.

رود سیوند

رود سیوند از ارتفاعات منطقه خسروشیرین واقع در شهرستان اقلید سرچشمه می‌گیرد. این رودخانه پس از عبور از دشت پاسارگاد و تنگه بلاغی و سیوند به رود کر پیوسته و با تشکیل رود پلوار (کلوار) به دریاچه بختگان می‌ریزد. این رودخانه از میان شهر تاریخی اصطخر می‌گذشته و شاخه‌ای از آن به تخت جمشید می‌رفته است. به عبارت دیگر این رودخانه، آب شهر اصطخر و تخت جمشید را تأمین می‌کرده است. عوامل مذکور سبب شده بوده که رود سیوند رودی مقدس در نزد ایرانیان بشمار رود. سنگهای تخت جمشید به‌وسیله این رودخانه از معدن سنگ سیوند برده شده‌است.

آب نمای سیوند، پرد هخامنشی سیوند، امامزاده ابراهیم سیوند، امامزاده سلطان کرم سیوند، تنگه بلاغی، شهر باستانی اصطخر، جنگلهای سیوند و کوچه باغ‌های سیوند از جمله آثار توریستی و تاریخی کناره این رود محسوب می‌شوند. از زمان‌های قدیم تا کنون سدهای زیادی بر روی این رود بویژه در تنگه بلاغی ساخته شده‌است. سد سیوند بر روی این رودخانه ساخته شده‌است. اطراف این رودخانه را چم و کندل دربر گرفته که کندل امامزاده بزرگ‌ترین کندل آن می‌باشد.

این رود چندین دوسه که مهم‌ترین و بزرگ‌ترین آنها دوسه سیوند است. از دیگر دوسه‌ها می‌توان به دوسه قصر دشت دوسه دشتبال، دوسه زنگی آباد و دوسه سیدگه اشاره کرد. رود سیوند، داری قم و شیتوهای عمیق و خطرناکی است که از مهم‌ترین آنها می‌توان به قم اسوری، قم وردی، قم وشیتوی امامزاده، قم عبادی، قم سربند و قم و شیتوی سلطان کرم اشاره کرد.

خصوصیت بارز این رودخانه، سنگریزه‌ای بودن، ماسه‌ای بودن و پوشش غالب درخت‌های بید و گز و بوته‌های نوند (اسفند) کاشنی و خارشتر حاشیه آن است. در اطراف این رودخانه درنا، اردک وحشی، شانه بسر، لاک پشت، خرچنگ و دال دیده می‌شود. یکی از پرندگان نادر این منطقه فلامینگو سیوندی است که نسل آن رو به انقراض است.

سیوند

کوههای سیوند

کوه‌های سیوند، از رشته کوه‌های زاگرس به حساب می‌آید. کوه‌های سیوند، از کوه‌های بلاغی آغاز شده بر حاشیه راه اصلی اصفهان شیراز بر ارتفاع آن افزوده شده تا در سیوند به بیشترین ارتفاع خود می‌رسد. سپس از ارتفاع آن رفته رفته کاسته شده تا در کمترین ارتفاع این کوه که نقش رستم بنا شده‌است. سیوند خرابه، چشمه آب‌معدنی لیرک سیوند، آثارهخامنشی معدن سنگ سیوند، حوض قدیمی لیرک سیوند، گورستان کهن سیوند، قنات تاریخی سرقلات سیوند، ده کانه و کوره‌های آهک پزی سیوند در دامنه این کوه قرار دارند.

این کوه دارای پوشش گیاهی انبوه بنه بادام کوهی کیالک و چشمه سارهای فراوان از جمله چشمه‌های آبشار اوبرو، اندرز، خره، تغرگی، پلنگی، آبشار آغل کمر، سرچشمه (چشمه ابوالمهدی)، واپر، کنج، اشکفت، چال رونی (گود روغنی)، سم سم، آبشار اوشه گاه، پرد وردی، چال جانقلی و پاچه یادگاری است. بکرترین جای این کوه منطقه‌ای است وسیع که تنگ خش نام دارد و در محاوره آن را تنگ خشک می‌گویند. در این کوه‌ها، درخت‌های ونشک (بنه)، ارژن، الوک، کیالک و همچنین سبزی‌های کوهی همچون جاشیر، ریواس، کنگر، لپو، بندول، قارچ، کارده و گیاهان دارویی درمنه و زیره کوهی فرنجمشکبه به وفور یافت می‌شود. زیره و فرنجمشک سیوند که دارای عطر و بوی زیادی بوده و بنام زیره و فرنجمشک سیوند شهرت یافته‌اند، از قیمت بالایی برخوردار هستند.

در این کوه‌ها کبک، بزکوهی، آهو، خرس، گرگ، کفتار، خرگوش، جوجه تیغی و جغد دیده می‌شود. عقاب و جغد آن نمونه‌ای خاص است و در موزه منابع طبیعی شیراز به عنوان جغد سیوند و عقاب سیوند شناخته می‌شوند.

سیوند

سفرنامه ی غار های سیوند:

ساعت ۰۶:۰۰  از طریق جاده شیراز – اصفهان  بوسیله وانت بار عزم سفر کردیم.

مقصد سی بند و بازدید و بررسی غارهای این نواحی بود.

این محل در ۹۲ کیلومتری شمالشرق شیراز و ۵ کیلومتری قصبه سی بند قرار دارد. در شمال قریه قوام آباد در دل رشته کوه شرقی – غربی  غارهای متعددی دیده می شود که بزرگترین غار آن دهانه ای به قطر ۲۰ متر و ارتفاع ۱۰ متر و طول ۲۰ متر دارا است. سایر غارهای آن هم کوچک و از نظر رسوبگذاری بی اهمیت هستند.

در کنار قریه قوام آباد امامزاده ای به نام ( سلطان کرم ) واقع است که رود بولوار از مقابل آن می گذرد. در ساعت ۱۷:۰۰ توسط مینی بوس به شیراز باز گشتیم.

تعداد افراد در این سفر جمعا” ۵ نفر بود که ۴ نفر از اعضاء اصلی و ۱ نفر مهمان این گروه  بودند.

مرتبط:

تنگه رغز _عروس دره‌های فارس

تنگ بله برم _ دره نوردی در فارس

آشنایی با مسجد جامع کبیر در نیریز فارس

سفرنامه ی سیوند

سیوند روستایی خوش آب و هوا در استان فارس است که در زمان هخامنشیان محل تجمع بزرگان پارس و یا محلی برای زندگی آن ها بوده است. نام این روستا از سی + وند گرفته شده و سی قوم این روستا را تشکیل می دادند.

در ابتدا رودخانه ای که از پاسارگاد تا تخت جمشید امتداد داشته و به علت وجود سی بند و آبگیر روی رودخانه، به سی بند معروف بوده است؛ اما بعدها این نام به روستای کنار آن نسبت داده شده است.

یک احتمال دیگری نیز وجود دارد که در ابتدا شاید نام سیوند به آبادی های کنار رود گفته می شده و بعد روی رود نام گذاری شده است.

شاید واژه ی سیوند با واژه ی ثیکا اسم مونث از فارسی باستان ارتباط داشته باشد. ثیکا در اصل به معنی شفته ی پایه ی بنا، قلوه سنگ، یا سنگریزه است. این واژه در کتیبه ی داریوش در شوش که در مورد مصالح کاخ گفت و گو می کنند به کار رفته است. سی + وند = سیوند به معنی دارنده ی سنگ یا سنگ دار است که با طبیعت این منطقه مطابقت دارد.

به علت پوشش انبوه این منطقه که به کبود می ماند ، سیوند در ابتدا سیه بند بوده است.

احتمال دیگری که در مورد نام این روستا وجود دارد، این است که شاید سیوندها از نوادگان قوم سکاها از روسیه باشند که باقی مانده ی آن ها در ایران پراکنده شدند و در استان های مختلفی سکونت داشته اند. به هر قومی که در مناطق مختلف کشور سکونت داشتند، نام هایی نسبت داده اند. در لرستان، خوزستان، ایلام و چهارمحال و بختیاری به سکوندها، در کرمانشاه به سکاوندها، در سیستان وبلوچستان به سکستان معروف بوده اند. اما با گذشت زمان نام قومی که در لرستان ، خوزستان ، ایلام و چهارمحال حضور داشتند به سی وند و سپس به سکوند یا سگوند و در سیستان از سکستان به سیستان و در فارس از سکوند به سیوند تغییر کرده اند. اما سیوند همچنین می تواند به معنی سی که عدد مقدسی در ایران باستان بوده است، باشد.

سیوند

با حمله ی محمود افغان در سال ۱۱۳۴ هجری قمری، سیوند به طور کلی نابود شد و مردم آن منطقه تا مدت های زیادی در کوه های تنگ خشک ادامه ی حیاط می دادند و به خاطر در امان ماندن از حمله های متعدد به محلی به نام ده کهنه عزیمت کردند که در جنوب سیوند کنونی قرار دارد. تعداد زیادی از ساکنان سیوند به علت فقر و حمله های پی در پی از ده کانه به ناحیه جنوبی استان فارس مانند عسلویه مهاجرت کرده اند. خانواده هایی هم به رابر یا اسکر که در کرمان قرار دارد مهاجرت کرده اند. مردم این منطقه بسیار مهمان نواز و شجاع و دلیر هستند. در دوره ی قاجار نیز باقی مردم سیوند به مکان امروزی سیوند مهاجرت کردند. بعد از استان فارس، استان کرمان بیشترین سیوندی را در خود جای داده است. در سال های گذشته عده ای از سیوندیان به کرمان و شهرهای سیرجان، بافت، رابر و کرمان مهاجرت کردند.

سرچشمه ی رودخانه ی سیوند در ارتفاعات منطقه ای به نام خسرو شیرین در شهرستان اقلید است. از گذشته تا اکنون بر روی این رود، مخصوصا در تنگه بلاغی، سد های زیادی احداث شده که در حال حاضر، سد کنونی این رود به نام سد سیوند است. کندل هایی در اطراف این رودخانه قرار دارند که کندل امامزاده بزرگترین کندل است. در مسیر این رود، سیوند، دشت پاسارگاد، شهر تاریخی اصطخر و تنگه بلاغی قرار دارد و بعد از گذشت از شهر اصطخر، شاخه ای از آن به تخت جمشید می رود و موجب تامین آب برای این منطقه می شود. با کمک این رودخانه، سنگ های ساخت تخت جمشید از معدن سنگ سیوند آورده شده است. سپس با گذشت از این مناطق با پیوستن به رود کر، رود پلوار (کلوار) را تشکیل می دهد و در نهایت وارد دریاچه ی بختگان می شود. رود سیوند به علت فواید زیادی که برای مردم داشته، در زمان گذشته به عنوان رود مقدس شناخته شده است.

این رود دارای شیتوها و قم های خطرناکی است که مهم ترین و عمیق ترین آن ها، قم وشیتوی امامزاده، قم اسوری، قم عبادی، قم سربند، قم وردی و قم و شیتوی سلطان کرم است. در اطراف این رود چندین منطقه ی مسکونی قرار دارد که شامل دوسه زنگی آباد، دوسه دشتبال، دو سه قصر دشت و سیدگه است که بزرگترین آن ها سیوند است. از عواملی که موجب شده این رودخانه بارز و شناخته شده باشد پوشش درخت های خارشتر، گز، بید و بوته های نوند(اسفند) و ماسه ای بودن و سنگریزه ای بودن آن است. حیوانات مختلفی نیز در اطراف رودخانه زندگی می کنند؛ مانند دال، لاک پشت، درنا، اردک وحشی، شانه بسر ، خرچنگ و همینطور پرنده ی نادری به نام فلامینگو سیوندی که در حال حاضر تعداد کمی از آن باقی مانده و رو به انقراض است.

در سال ۱۳۴۹ نقشه سد سیوند طراحی شد. طرح اولیه ی این سد در منطقه ی سیوند انجام شده بود اما بعد از انقلاب، نماینده مردم مرودشت که از اهالی سعادت شهر بود، ساخت سد را به محل فعلی تغییر داد و برای تغییر نامش به سد سیبویه تلاش زیادی کرد که بی نتیجه ماند. نام سد سیوند موجب شده که روستای سیوند در جهان شناخته شود.

سیوند

بافت کوچه باغ های سیوند با دیوارهای پرچین و پر پیچ و خم بسیار بی نظیر و زیبا است. این باغ ها به چهار قسمت صاحب دیوانی شمالی میانی و جنوبی (قنبر قنبرو) تقسیم می شوند. قدمت بخش جنوبی به چهل سال می رسد اما بخش های دیگر قدمتی طولانی تر دارند. آب مورد نیاز هر بخش توسط جوی سیوند تامین می شده است. هر کدام از کوچه باغ های سیوند دارای یک یا دو اشکن هستند که اشکن ها چندین برم دارند و هر کدام از باغ ها دارای یک بور هستند. روییدن گلهای زیبا و خاکشیر شاهتره سیر موک سنبل روی دیوارها و راهیابی کوچه باغ ها به جنگل های صنوبر و سیپیدار و چنار زیبایی باغ را  دوچندان کرده است. وجود چم ها سیوند را بسیار منحصر به فرد کرده است. چم های امامزاده ، ریگی و چم محمودی وسربند مهم ترین چم های سیوند است. امروزه با تخریب دیوارهای چینه ای و به کار گذاشتن دیوارهای بلوکی به جای آن ها، حیات را در کوچه باغ های سیوند تهدید می کند. از دیگر محصولات باغ های سیوند می توان به انواع سیب، گردو، بادام، زردآلو، شلیل، آلو زرد، بیدمشک و انگور اشاره کرد.

سیوند دارای کوه هایی است که متعلق به رشته کوه های زاگرس هستند و در ابتدای کوه های بلاغی و در مسیر از راه اصلی اصفهان-شیراز گذر کرده و تا سیوند رفته رفته ارتفاع بیشتری می گیرد، و بعد از آن ارتفاعش کم می شود و در بنای نقش رستم به کمترین ارتفاع خود می رسد.

روستای باستانی سیوند سوغاتی های فراوانی دارد که از آن ها می توان به میوه هایی مانند انار، هلو، گلابی، خیار سبز، سیب و همینطور گردو بادام اشاره کرد. سفیداب سنتی سیوند از سوغاتی های قدیمی این روستا است. در میان این سوغاتی های خوش طعم سیوند ترشیجات تهیه شده از سرکه سنتی، آبغوره و همینطور عرق بیدمشک، شیره انگور ، شاتره ، رب گوجه و خیار شور را نباید فراموش کرد.

سفرنامه ی سیوند:

ساعت ۰۶:۰۰  از طریق جاده شیراز – اصفهان  بوسیله وانت بار عزم سفر کردیم.مقصد سی بند و بازدید و بررسی غارهای این نواحی بود.

این محل در ۹۲ کیلومتری شمالشرق شیراز و ۵ کیلومتری قصبه سی بند قرار دارد. در شمال قریه قوام آباد در دل رشته کوه شرقی – غربی  غارهای متعددی دیده می شود که بزرگترین غار آن دهانه ای به قطر ۲۰ متر و ارتفاع ۱۰ متر و طول ۲۰ متر دارا است. سایر غارهای آن هم کوچک و از نظر رسوبگذاری بی اهمیت هستند.

در کنار قریه قوام آباد امامزاده ای به نام ( سلطان کرم ) واقع است که رود بولوار از مقابل آن می گذرد. در ساعت ۱۷:۰۰ توسط مینی بوس به شیراز باز گشتیم.

تعداد افراد در این سفر جمعا” ۵ نفر بود که ۴ نفر از اعضاء اصلی و ۱ نفر مهمان این گروه  بودند.

دسترسی:

برای رفتن به روستای سیوند به استان فارس شهرستان مرو دشت بروید و از آن جا در مسیر تخت جمشید به پاسارگاد، به این روستای باستانی می رسید.

مرتبط:

آشنایی با پارک ملی بختگان در شیراز

شهر باستانی استخر

مقبره کوروش بزرگ در پاسارگاد

سفر دریایی از کیل به اسلو

امکان ندارد تأخیر مسئولی، تاجر و یا یک فرد سرشناسی، باعث تأخیر حرکت کشتی در شهر کیل یا هر وسیله حمل و نقل دیگر شود. همه چیز بر مدار نظم و تعهد به مردم انجام می‌شود و این باعث شده همه منظم باشند و انتظار نامعقول و هیچ توجیهی به علت هر اشتباهی نداشته باشد.

بخش دوازدهم سفرنامه اروپا نوشته وحید صلواتی نگاهی گذرا به شهر کیل، شهری آرام و زیبا که روزگاری کنترل بزرگترین کانال مصنوعی دنیا از آن عبور می‌کرد. در ادامه سفرنامه کلن را می‌خوانید:

شهر کیل ( Kiel)

قبلاً مقدمات یک سفر دریایی را از طریق یک کشتی کروز فراهم کرده بودیم، از آنجایی که اقدام برای خرید زودهنگام بلیت در ارزان بودن آن تأثیر دارد، بلیت‌ها قبلاً تهیه شده بود. بیشتر در کتاب‌ها و فیلم‌ها هیجان‌انگیز و زیبا بودن یک سفر دریایی را مطالعه و مشاهده کرده بودم. «شب به یاد ماندنی» که بعدها با نام تایتانیک بازتولید شد از جمله آن‌ها بود.

شهر کیل

از محل اقامتمان شهر هامبورگ ۹۰ کیلومتر به طرف شمال آلمان و به طرف شهر «کیل» حرکت کردیم، هدف ما سفر دریایی از شهر بندری «کیل» به وسیله کشتی کروز به شهر اسلو در نروژ بود که از جذابیت‌های آن بسیار شنیده بودیم.

شهر کیل در شمال کشور آلمان و مرکز ایالت اشلسویگ-هولشتاین (یکی از شانزده ایالت آلمان)، این ایالت شمالی‌ترین ایالت آلمان است و سرزمین افق‌هاست و بین دریای بالتیک در ساحل شرقی و دریای شمال در ساحل غربی قرار گرفته است.

فرصت زیادی برای گشت و گذار در شهر نداشتیم، اما در سکوت محو زیبایی و پاکیزگی شهر شدیم. کیل شهری آرام و زیبا و مکانی عالی برای گذراندن تعطیلات در آلمان است. در سال ۱۸۷۱ این بندر محل استقرار نیروی دریایی سلطنتی آلمان شدو وقتی در سال ۱۸۹۵ کانال کیل، دریای بالتیک و دریای شمال را به هم دیگر متصل کرد، این شهر کنترل بزرگترین کانال مصنوعی دنیا را به دست گرفت. از دیدنی‌های کیل می‌توان به: زیردریایی U۹۹۵، استادیوم هولشتاین و برج نیروی دریایی معروف به برج لب اشاره کرد.

صنعت گردشگری، یکی از مهم‌ترین منابع درآمد این ایالت است، پارک ملی شلسویگ هولشتاین در ساحل غربی آن واقع است، هر ساله گردشگران و طبیعت‌دوستان بسیاری را از سراسر جهان به خود جلب می‌کند. وجود صدف و صید آن در دریای شمال، هم از نظر اقتصادی و هم از نظر طبیعی در این منطقه اهمیت دارد. وجود صدف به ویژه برای تصفیه‌ آب دریای شمال، حیاتی است. هر صدف‌ می‌تواند حدود دو و نیم لیتر آب را فیلتر کند. کارشناسان معتقدند که صدف‌های موجود در دریای شمال در شرایطی هستند که بتوانند هر ۱۴ روز یک‌بار تمام آب دریای شمال را فیلتر کنند.

شهر کیل

امروز سرزمینی کشاورزی که صنعتش تنها در بخش ساخت کشتی فعال بود، به مرکز فن‌آوری‌های گوناگون و پیشرفته تبدیل شده است. رشته‌های داروسازی، فن‌آوری تولید انرژی و سازگار با محیط زیست، تکنولوژی تبادل اطلاعات و صنعت تغذیه از جمله این رشته‌ها هستند. یکی دیگر از منابع درآمد این ایالت، تأسیس و گسترش اقتصاد مربوط به امور دریایی، اعم از ساخت کشتی، توسعه‌ی بنادر، استفاده از نیروی باد، پژوهش‌های زیردریایی و نظایر آن‌هاست.

کیل دانشگاه معروفی نیز دارد که در سال ۱۶۶۵ میلادی بنیان نهاده شده و امروزه با داشتن بیش از ۲۵ هزار دانشجو در ۱۱۱ رشته تحصیلی، قدیمی‌ترین، بزرگترین و معتبرترین دانشگاه ایالت محسوب می‌شود. پس از گشت و گذاری در شهر، مسیر حرکت را به طرف بندر را ادامه دادیم. بندر در کنار ایستگاه مرکزی قطار شهری و بین‌شهری قرار داشت که مانند دیگر شهرهای اروپایی از همه امکانات مورد نیاز مسافران برخوردار بود.

در بندر پارکینگ‌هایی برای استقرار خودرو مسافران در نظر گرفته شده بود، نزدیک‌ترین پارکینگ به ورودی سالن انتظار کشتی، گران‌تر و با دورتر شدن به اسکله هزینه توقف خودروها در پارکینگ‌ها کاهش می‌یافت. به هنگام ورود به بندر به منظور سوار شدن به کشتی ناگهان متوجه شدیم، در اثر یک لحظه غفلت، ساک‌دستی حاوی مدارک، کارت‌های اعتباری و گذرنامه خواهرم در هامبورگ جا مانده! از این لحظه ادامه سفر برای ما با مشکل و استرس همراه شد و دیگر نتوانستیم شهر را به خوبی ببینیم و فرضیات مختلف را برای رفع مشکل در نظر گرفتیم، فرصتمان بسیار محدود بود که بخواهیم بازگردیم و مدارک را بیاوریم.

در نهایت پس از پرس و جو، از طریق یکی از کارکنان کشتی متوجه شدیم که در اداره پلیس مستقر در ایستگاه راه‌آهن می‌توانیم یک پاسپورت موقت تهیه کنیم، همسرم در سالن انتظار ماند و ما به سرعت فاصله ۳۰۰ متری را به طرف ایستگاه پلیس کنار راه‌آهن دویدیم.

شهر کیل

پلیس با هوشیاری و دقت و صبورانه و با خوشرویی سخنان خواهرم (که مقدمات سفر ما را فراهم کرده بود) را شنید و سوالاتی از او پرسید. او از طریق ایمیل تصویر پاسپورت خودش و شوهرش را ارائه داد، چون نام خانوادگی فرزندش به نام شوهرش بود، کار پیچیده و فرایند انجام کار طولانی‌تر شد، در ادامه از طریق کیوسکی که در ایستگاه تعبیه شده بود با پرداخت سه یورو تصویر جدیدی از خود و فرزندش انداخت و پس از پرسش‌های دیگر، پلیس گذرنامه موقتی طی ۴۰ دقیقه صادر کرد و ما ناباورانه به این پیش‌بینی‌ها و دقت نظرها می‌اندیشیم.

در حالی که ۱۰ دقیقه به حرکت کشتی باقی مانده بود، خودرو را در همان محل پارکینگ موقت محوطه متوقف و سریعاً به طرف سالن انتظار کشتی رفتیم، لحظات پراسترس و نفسگیری بود، همه راه را دویدیم، همسرم که در سالن انتظار نشسته بود، تقریباً از آمدن ما قطع امید کرده بود و او هم فشار زیادی متحمل شده بود، به محض ورود، متصدی مربوط بدون کنترل و با اعتماد، سریعاً ما را به راهروی سیار ورودی کشتی هدایت کرد، رأس ساعت مقرر (ساعت ۱۴) کشتی حرکت کرد و همگی نفس راحتی کشیدیم. در حالی که قلبم به خاطر استرس این دوندگی به شدت می‌تپید، هنوز عظمت کشتی نظرمان را جلب نکرده بود و متحیر طی شدن نظام‌مند این فرایند بودم، محال بود اگر چند چند ثانیه دیرتر رسیده بودیم بتوانیم سوار کشتی شویم، مگر می‌شد حدود ۷۰۰ کیلومتر سفر دریایی طی ۲۰ ساعت و حدود سه هزار مسافر معطل بمانند!؟

این نظم و انضباط است که باعث موفقیت‌های دیگر این مردم شده است، امکان ندارد تأخیر مسئولی، تاجر و یا یک فرد سرشناسی، باعث تأخیر حرکت کشتی یا هر وسیله حمل و نقل دیگر شود!؟ همه چیز بر مدار نظم و تعهد به مردم انجام می‌شود و این باعث شده همه منظم باشند و انتظار نامعقول و هیچ توجیهی به علت هر اشتباهی نداشته باشند.

منبع:ایمنا

مرتبط:

معرفی ۶ کشور و ۸ شهر برای سفر ایمن

هامبورگ شهر خاطره انگیز فوتبالی‌ها!

سفرنامه ی غار های عجیب فارس

غار چاه مرگ

ساعت ۰۶:۳۰ صبح  از طریق جاده شیراز – سپیدان  بوسیله مینی بوس عزم سفر کردیم. مقصد غار چاه مرگ در ۵۴ کیلومتری شمالغرب شیراز و ۶  کیلومتری جنوبشرق قریه شول بود.

غار چاه مرگ

در ساعت ۰۷:۳۰ در محل قریه شول پس از پرسش در مورد محل غار، از اهالی بومی از طریق تنگه ای به طرف جنوب به راه افتادیم. بعلت آشنا نبودن  به محل و ندانستن کروکی دقیق غار، پس از چند ساعت راهپیمائی موفق به پیدا کردن محل غار نشدیم.

در حدود ساعت ۱۱:۰۰ به محل سیاه چادرهای عشایر وارد شدیم و پس از رفع خستگی و پرسش در مورد محل غار، طبق گفته اهالی به طرف مشرق به راه افتادیم. طبق آنچه افراد بومی اظهار کردند غار در یک کمرگاه سنگی با نام محلی کمرمومینی ( مومیائی ) قرار دارد. در ساعت ۱۴:۰۰ به محل مورد نظر رسیدیم که بعلت گرمای زیاد هوا و در دسترس نبودن آب در کنار چشمه ای دور از رشته کوه در میان دشت  نهار را صرف نمودیم و پس از گرفتن نشانی محل از اهالی بومی و عشایر ساکن و چوپانان به راه افتادیم به دلیل خستگی مفرط افراد و دیگر مسائل که قابل ذکر نیست و تا ساعت ۱۷:۰۰ به دهانه غار نرسیدیم اما تا حدودی که برای سفرهای آینده کافی باشد اطلاعات جمع نمودیم.

تعداد افراد در این سفر جمعه” ۵ نفر بود که ۴ نفر از اعضاء اصلی و یک نفر مهمان سفر بودند.

غار کبوتر

 

 

غار کبوتر

ساعت ۰۶:۳۰  از طریق جاده شیراز- سپیدان  بوسیله  وانت بار عزم سفر نمودیم.

مقصد غار کبوتر در ضلع شرقی قریه قلات بود.

قریه قلات در ۳۰ کیلومتری غرب شیراز در دامنه دشته کوهی واقع شده است؛ جهت رشته کوه شرقی – غربی است.

جنس این رشته کوه شنی می باشد و به همین جهت بافت سست و ریزشی دارد . همین دلیل نیز باعث شده است که از بستر سیل های اطراف این کوه ها اقدام به برداشت شن و ماسه جهت استفاده به  منظور مصالح ساختمان بشود ولاجرم معادن شن و ماسه در اطراف تاسیس گردد.

غار کبوتر در شرق رشته کوه در میان دره ای که در اثر عبور و ریزش آب بوجود آمده واقع گردیده. دسترسی به دهانه غار مشکل و مستلزم استفاده از وسایل مرسوم در روش های فنی سنگ نوردی چون طناب و میخ و غیره است.

تعداد افراد در این سفر جمعا” ۴ نفر بود که بعلت در دسترس نبودن وسایل مناسب ورود به غار امکان پذیر نگشت.

در ساعت ۱۶:۰۰ توسط وانت بار به شیراز بازگشت نمودیم.

مرتبط:

سفری به دل غار سنگ شکن در جهرم فارس

سفر به دره هفت غار نیشابور

سفری به ماهار زنوز در دل آذربایجان شرقی

سفرنامه آبشار مارگون

ساعت ۰۵:۳۰صبح از طریق جاده شیراز – سپیدان بوسیله مینی بوس عزم  سفر کردیم.

مقصد آبشار مارگون در ۱۳۰ کیلومتری شمال غربی شیراز و ۱ کیلومتری جنوب شرقی قریه مارگون بود. این محل در نزدیکی قریه مارگون از توابع بخش کمهر شهرستان سپیدان واقع است. این آبشار از مجموعه آب های حاصل از چند چشمه که در ارتفاع ۳۰ متری یک دیواره سنگی قراردارند بوجود آمده است. بعلت موقعیت خاص دره و محل در اطراف این آبشار درخت های انبوهی روئیده است که لطف خاصی به محیط می دهد.

آبشار مارگون

ساعت ۰۸:۰۰ در کمهر توقف نمودیم و پس از صرف صبحانه در ساعت ۰۹:۴۰ از طریق جاده درجه دو کمهر- مارگون پیاده براه افتادیم. پس از حدود ۲ کیلومتر راهپیمایی در محل گردونه مارگون از سمت غربی جاده خارج شدیم و مسیر را که دارای شیب تندی است به طرف دره ادامه دادیم. پس از عبور از رودخانه مارگون که در جهت شمال جنوبی به طرف شمال جریان دارد شروع به صعود از ضلع غربی دره که شیب نسبتا” تندی دارد نمودیم.

در انتهای ضلع و روی قله رشته کوه، قریه مارگون در دید چشم قرار گرفت. پس از فرود آمدن از شیب زیاد دره به طرف شرق تنگه متوجه شدیم که  در حقیقت آبشار و ارتفاعات آن را دور زده و در ساعت ۱۳:۳۰ به محل آسیاب آبی  ده رسیدیم و اطراق نمودیم.

آبشار مارگون

پس از صرف نهار و استراحت در ساعت ۱۵:۰۰ بدیدار محل آبشار که  درانتهای  دره باریک بن بستی واقع شده رفتیم. شب را در محل آسیاب به صبح رسانیدیم و در ساعت ۱۱:۳۰ جمعه  دوم مرداد از طریق ارتفاعات غربی تنگه شروع به مراجعت نمودیم. نهار را در ساعت ۱۳:۰۰ در محل چشمه ای در کنار رود کمهر صرف نمودیم و در ساعت ۱۶:۴۵ توسط یک کامیون کمپرسی از قریه کمهر به شهر سپیدان عزیمت کردیم و از سپیدان توسط دو دستگاه وانت بار در دو گروه به شیراز بازگشتیم.

تعداد افراد در این سفر جمعا” ۱۹ مفر بود که ۱۲ نفر اعضاء رسمی و ۷ نفر میهمان بودند .

مرتبط:

زیباترین آبشار های جنوب ایران

بهشت گمشده شیراز کجاست؟

۵۰ نگین گردشگری در ایران

سفرنامه قله رنج – برم فیروز

ساعت ۰۶:۰۰ از طریق جاده شیراز – سپیدان  بوسیله مینی بوس عزم  سفر نمودیم.مقصد قله رنج در ۱۲۰ کیلومتری شمال غربی شیراز بود.

این قله در رشته کوه کوچک و منفردی از سلسله دنا در ۲۰ کیلومتری شمال غربی شهر سپیدان واقع شده است و ۴۱۰۰ متر از سطح دریا ارتفاع دارد. مکان قله در ۵ کیلومتری  شمال جاده سپیدان – کمهر در محل (سه  چاه) قراردارد.  در ۳۰۰ متری محل ( سه چاه ) در سمت شمالی  جاده راه باریکی با یک شیب نسبتا تند از جاده کمهر جدا می شود که در انتها به زیر قله رنج ختم می گردد.

قله رنج – برم فیروز

تعداد افراد در این سفر ۱۴ نفر بود که همگی در ساعت ۱۱:۰۰ با به جای گذاشتن وسایل حجیم و سنگین در نزد عشایری که در زیر قله اطراق نموده بودند عازم صعود به قله شدیم.  صعود  دوساعت و نیم به درازا کشید. در طول مسیر صعود در چند محل، باریکه هایی از برف خودنمایی می کرد. در ساعت ۱۳:۴۵ با نصب تابلوی گروه کوهنوردی آرش شیراز صعود را به پایان رسانیده و شروع به  بازگشت از قله نمودیم و نهار را در محل تجمع عشایر صرف کردیم.

قله رنج – برم فیروز

شب را در کنار چشمه ای زیر دامنه کوه به صبح رساندیم و صبح روز جمعه ۲۹ خرداد در ساعت ۰۸:۰۰ به سوی برم فیروز حرکت کردیم.

برم فیروز همانگونه که از نامش مشخص است برم نسبتا” وسیعی است که در ارتفاع ۳۸۰۰ متری قله فیروز  از آب شدن تدریجی برف های اطراف قله  ویال  تشکیل شده است.

در ساعت ۱۲:۰۰ به محل مورد نظر رسیدیم و پس از صرف نهار و استراحت و بازدید محل از طریق شیب جنوبی در ساعت ۱۴:۰۰ شروع به بازگشت نمودیم. در ساعت ۱۶:۰۰ توسط یک کامیون که از کمهر عازم سپیدان بود به این شهر بازگشتیم.

قله رنج – برم فیروز

عده ای از جمع گروه توسط یک وانت بار و جمعی دیگر که شامل نگارنده بود توسط همان کامیون راه عزیمت به شیراز را در پیش گرفتیم.

مرتبط:

سفرنامه غار شفق

سفرنامه تنگه رودخیز

سفرنامه ی غار تادوان

 

 

 

سفرنامه غار شفق

ساعت ۰۵:۳۰  از طریق جاده شیراز – میمند بوسیله مینی بوس طریق سفر کردیم. مقصد غار شفق در ۱۴۰ کیلومتری جنوب شرقی شیراز و ۳۰ کیلومتری شرق میمند بود.

غار شفق در تنگه ای به نام تنگ تیهو در  دیواره  غربی آن واقع شده است. که از سطح دره ۲۰۰ متر ارتفاع دارد. روبروی دهانه غار در دیواره شرقی چشمه آب و محلی که از آن بعنوان آغل دام استفاده می کنند قراردارد.

غار شفق

غار شفق از نوع آهکی یا استلاگتیت و استلاگمیت است که در اثر نفوذ و جریان آب باران از طبقات بالایی کوه بوجود آمده است. دهانه غار تا حدودی از دید پنهان است. غار از چندین راهرو تنگ و کم ارتفاع تشکیل شده است که پس از پایان، تالار بزرگ اصلی شروع می شود تا آنجایی  که کاوش نشان داده غار بن بست است. راهرو اصلی طویل است و در ضلع شرقی غار واقع شده است. در میانه راهرو چاهی به عمق ۵ متر وجود دارد که جهت عبور از آن طناب کشی در دیواره شرقی لازم است. راهرو پس از چاه ادامه یافته و در مسیری به طول ۱۰۰ متر ادامه می یابد. در این مسیر در ضلع غربی دیواره جالبی از جنگل سنگی که متشکل از استلاگتیت ها و استلاگمیت ها و ستون ها درست شده است.

در انتهای راهرو  چاه دیگری وجود دارد که به انتهای غار شفق منتهی می شود. از نظر باستان شناسی عمر غار طولانی  است و آثار کوزه و سفال های  شکسته در آن دیده می شود. گفته های اهالی بومی حکایت از قدمت غار دارد.

غار شفق

تنگ تیهو آخرین تنگه از رشته کوه شرقی – غربی است که روبروی کوه خرمن کوه سیمکان واقع شده است. مکان دقیق تنگه بین دو قریه  ( دوزه  و همیون ) از سری دهات منطقه سیمکان است. سایر تنگه های رشته کوه عبارتند از: تنگ چغاله که تنگ باریک و کم عمق و بدون آب است، تنگ بیشو که شامل چند دهانه و شکاف کوچک است و به روایتی یک پیکان تیر از دوران قدیم در کمرگاه تنگ در سنگ مرتفعی جای دارد، تنگ روباهی که دارای چشمه و غار است، تنگ خرقه، تنگ آور که تنگ بزرگ و دهانه پهنی دارد و تنگ است که به گفته اهالی معدن نقره قدیمی در آنجا وجود دارد.

تعداد افراد در این سفر دو روزه ۲۱ نفر بود. تجسس غار از ساعت  ۰۶:۰۰ روز جمعه ۸  خرداد آغاز گردید و تا ساعت  ۱۲:۰۰ همانروز  به درازا کشید . در ساعت  ۱۶:۰۰  همانروز توسط یکدستگاه مینی بوس مسافری به شیراز باز گشتیم.

مرتبط:

سفرنامه تنگه رودخیز

سفرنامه ی غار تادوان

سفرنامه ی تهران _ شهر ۷۲ ملت

سفرنامه تنگه رودخیز

تنگه رغز (Reghez) که در میان محلی ها به تنگه رودخیز مشهور است در شمال غرب شهر داراب فارس قرار دارد که سالانه بسیاری از گردشگران و طبیعت دوستان برای تجربه هیجان پریدن در آب های زلال چشمه های پر برکت و تماشای آبشارهای زیبا به این تنگه سفر می نمایند.

ساعت پنج صبح از طریق جاده شیراز –  داراب توسط یک وانت متعلق به یکی از مهمانان عزم سفر کردیم.  مقصد در ابتدا چهار برکه در حوالی شهر استهبان بود که به علت نا مساعد شدن وضع هوا در حدود آن نطقه برنامه تغییر کرد و به طرف داراب و تنگ رودخیز رفتیم. این محل در پشت دره حسن آباد در ۲۰ کیلومتری داراب و ۲۸۰ کیلومتری شیراز واقع است.

محل از جاده اصلی ۳ کیلومتر پرت است. تعداد افراد در این سفر جمعا ۱۰ نفر بود. ارتفاع رشته کوه و قلل آن نسبتا زیاد و در حدود ۳۰۰۰ متر است.

تنگه رودخیز یکی از دره های واقع در این رشته کوه است که دره نسبتا تنگ و کشیده ای دارد که محل عبور آب چشمه است. سرچشمه آب دقیقا مشخص نیست زیرا در اواسط دره محل عبور بوسیله قطعا سنگ بزرگی مسدود شده که وجود این تخته سنگ ها باعث ایجاد آبشارها و برکه های متعدد و عمیق شده است.

در تنگه رودخیز نیز گویا در دوران گذشته محل زندگی عده ای بوده است؛ چه از باقیمانده آثار و نهرهای ساخته شده در سنگ و دستکاری راه های عبور آب در سنگ ها نشان از وجود زندگی در چند هزار سال پیش را دارد. در انتهای کاذب دره و زیر آبشار آخر، غار آهکی موسوم به مروارید وجود دارد که در اثر ریزش و نفوذ آب ایندرید دار درست شده و سقف و کف آن از استلاگتیت و استلاگمیت های فراوان پوشیده شده است. این دره محل تفریح   افراد محلی خصوصا مردم داراب است.

تنگه رودخیز

اصولا منطقه داراب منطقه آب خیز و سر سبزی است که مهد تمدن گذشته بوده است.

بازگشت غروب ساعت ۶ صورت گرفت که به علت فاصله زیاد تا شیراز و برخورد به بارندگی و عوامل دیگر حدود ساعت یک بامداد به شهر بازگشتیم.

مرتبط:

تنگه رغز داراب _ هیجان پرش از آبشار

تنگه گمبیل ؛ فارس سرزمین بهشتی کم ندارد

“تنگه واشی” کجاست ؟

فرایبورگ _اصفهانی در قلب اروپا

در راستای مفاد قرارداد خواهرخواندگی، در فرایبورگ خیابانی به نام خیابان «اصفهان» نام‌گذاری شده و نشان شهر اصفهان در پیاده رو کنار شهرداری فرایبورگ حک شده است که رفتن کنار این نشان بر ما یک حس اطمینان جاری کرد، گویا اینجا خیلی غریب هم نیستیم. “

تاکنون با پنج بخش سفرنامه اروپا نوشته وحید صلواتی همراه شدیم و از چگونگی ورود به اروپا، کشور سوئیس، زوریخ، شهر خور و در نهایت آبشار راین صحبت شد. حالا نوبت به آلمان و شهرهای این کشور رسیده است؛ آنچه در ادامه می‌آید بخش‌های مربوط به ورود به کشور آلمان است.

فرایبورگ

فرایبورگ

فرایبورگ (Freiburg im Breisgau) شهری است در جنوب‌غربی آلمان، ایالت بادن_ ووتمبرگ و حاشیه جنوب‌ غربی جنگل سیاه (Schwarzwald) و نزدیک رودخانه راین واقع شده است و هم مرز با دو کشور فرانسه و سوئیس است. این شهر با ۲۰۵ هزار نفر جمعیت یکی از گرم‌ترین و پرآفتاب‌ترین شهرهای آلمان است. در طول جنگ جهانی دوم ۸۰ درصد شهر بر اثر حملات و بمباران‌ها نابود شده بود، اما پس از خاتمه جنگ، به همت مردم و مدیران مسئول بیشتر ویرانه‌ها دوباره مشابه مدل تاریخی شهر بازسازی شد، این شهر هنوز نمای قدیمی خود را حفظ کرده، از زیرساخت‌های انرژی‌های پاک نهایت استفاده را برده و تا حدود زیادی از صنعتی شدن به دور مانده است و امروز در آلمان دارای شهرت زیادی برای داشتن شرایط خوب زندگی است.

با توجه به عقد خواهر خواندگی با اصفهان، «فرایبورگ» برایمان نامی آشنا بود. عقد این قرارداد در دوره شهردار وقت یعنی محمدعلی جوادی و رولف بومه شهردار سابق فرایبورگ اتفاق افتاد. مقدمات این آشنایی و پیمان خواهرخواندگی در ۶ آبان ماه سال ۱۳۷۹ بسته شد و اصفهان نخستین خواهرخوانده مسلمان شهر فرایبورگ شد، در همین راستا در این شهر خیابانی به نام خیابان «اصفهان» نام‌گذاری شده و نشان شهر اصفهان در پیاده رو کنار شهرداری فرایبورگ حک شده است که رفتن کنار این نشان بر  ما یک حس اطمینان جاری کرد، گویا اینجا خیلی غریب هم نیستیم. برقراری رابطه خواهر خواندگی میان فرایبورگ و اصفهان اولین خواهر خواندگی میان یک شهر آلمانی و یک شهر ایرانی محسوب می‌شود.

 

قابل ذکر است خواهرخواندگی پیوند و اتحاد بین شهروندان دو شهری است که دارای زمینه‌های منافع مشترک هستند. مفاد این قراردادها موضوعات فرهنگی اقتصادی و بازرگانی و ورزشی را شامل می‌شود در ادبیات اروپایی خواهرخواندگی به شهرهای دوقلو یا همسان هم گفته می‌شود، علت بکارگیری واژه خواهرخواندگی به این اعتبار است که در بیشتر زبان‌های دنیا واژه شهر مونث است.

فرایبورگ

معمولاً دو شهر برای خواهر خواندگی باید دارای تشابهاتی باشند، مثلاً دو شهر تاریخی، دو شهر علمی یا دو شهر دانشگاهی و یا حتی دو سمبل مشترک داشته باشند که انگیزه خواهرخواندگی را ایجاد کند. رونق و رواج گردشگری بین دو شهر خواهرخوانده و نامگذاری متقابل نام خیابان‌هایی به نام شهرها از جمله نتایج اعلام خواهرخواندگی است که این مهم در آلمان بسیار با اهمیت بوده است، زیرا در این کشور پس از تنش‌ها و جنگ‌های گذشته  این اقدام بسیار لازم و ضروری به نظر می‌رسید.

بر اساس قرارداد خواهرخواندگی اصفهان و فرایبورگ، شهرداری و دانشگاه‌های دو شهر همکاری دارند و طی چند نوبت تبادل دانشجو و استاد داشته‌اند، همچنین گروه‌هایی از مدیران شهری و هنرمندان در قالب کارگروه‌ها هم در اصفهان و هم در فرایبورگ سفر داشته‌اند.

 

در همین راستا همکاری‌هایی در حوزه شهری، جامعه‌شناسی، فلسفه و انرژی‌های نوین رخ داده است، همچنین مرکز ارتباطات اقتصادی اصفهان اجرای پروژه‌هایی را در این شهر بر عهده گرفته است. نوسازی و تجهیز سیستم حمل و نقل عمومی، استفاده از انرژی خورشیدی، ارتباطات علمی و دانشگاهی، احداث باغ فرایبورگ در اصفهان، برگزاری تورهای مسافرتی به شهرهای خواهرخوانده، اعطای بورس‌های تحصیلی و فراهم آوردن امکانات اقامتی از جمله محاسن این قرارداد خواهرخواندگی است.

همچنین مرکزی تحت عنوان مرکز خواهرخوانده‌های فرایبورگ در این شهر وجود دارد که وظیفه آن دادن اطلاعاتی درباره هر کدام از خواهر خوانده‌های فرایبورگ به علاقمندان است.

گاهاً این گونه به نظر می‌رسد که بیش از اینکه شهروندان اصفهانی، فرایبورگ را بشناسند، فرایبورگی‌ها با اصفهان آشنا هستند و وقایع را در روزنامه‌هایشان درج می‌کنند زیرا همچنان انتشار روزنامه و مجله جایگاه خوبی در این شهر دارد.

از جمله ویژگی‌های منحصر به فرد فرایبورگ این است که هم جلوه‌هایی از یک شهر بزرگ جهانی و هم نمادهایی از شهرهای کوچک قدیمی را دارد. آب و هوای خوب و مناظر زیبا از ویژگی‌های این شهر است و پیاده روی و دوچرخه سواری جایگاه ویژه‌ای دارد.

فرایبورگ

 

در روزهایی که ما در این شهر مینیاتوری زیبا بودیم، نمایشگاهی از آثار خواهرخوانده‌های شهر فرایبورگ در میدان کوچک مجاور ساختمان شهرداری برگزار می‌شد، که بسیار جالب و متنوع بود و در غرفه کشورها به معرفی صنایع دستی، خوراک، فرهنگ و حتی موسیقی و دیگر هنرها پرداخته شده بود، همزمان مراسمی در حاشیه این نمایشگاه برگزار شده بود که با گذاشتن تعدادی صندلی و ایجاد یک سن با حضور شهروندان و میهمانان این شهر و با حضور هنرمندان شهرهای خواهرخوانده، در زمینه موسیقی، هنرهای ورزشی، معرفی شهر و کشور و استفاده از لباس‌های سنتی و پذیرایی برنامه‌هایی اجرا می‌شد که بسیار دیدنی بود، به نوعی در این میدان کوچک احساس می‌کردیم از چندین شهرِ کشورهای اروپایی، آسیایی و آمریکایی مهم چون بزانسون در فرانسه، اینسبروک در اتریش، پاد در ایتالیا و گیلدفورد، و مدیسون در ایالات متحده آمریکا و لویولمبرگ در اوکراین، ماتسویاما در ژاپن و اصفهان در ایران دیدن و با فرهنگ و آداب و رسومشان در حد امکان آشنا شدیم.

متأسفانه در این رویداد تیمی از شهرداری اصفهان اعزام نشده بود، اما غرفه اصفهان به همت انجمن خواهرخوانده‌ها برپا شده بود و یک آلمانی و یک مصری با نظارت محمد صلواتی اداره آن را به عهده داشتند و تعداد زیادی از مراجعان محو تماشای تصاویر میدان نقش جهان و مساجد اصفهان بودند و البته با چای و نبات هم پذیرایی می‌شدند، بازدیدکنندگان با رغبت مبلغی به صندوق می‌انداختند و چای خوشمزه را نوش جان می‌کردند، استقبال خوبی از غرفه اصفهان شده بود.

خلاصه برپایی این قبیل نمایشگاه‌ها در سه حوزه «گردشگری رویداد محور»، «اقتصاد تجربه» و معرفی و رونق «گردشگری» بسیار مؤثر خواهد بود، دیدم که حتی برخی غرفه‌ها برای صرفه جویی در هزینه‌ها از همکاری دانشجویان فرایبورگ برای برخی امور و کارهایشان استفاده می‌کردند و چقدر این دانشجویان پاکیزه و منضبط وظایف محوله را انجام می‌دادند.

مرتبط:

۳ مکان بسیار دیدنی آلمان

قلعه کوکهم بام کشور آلمان

فرایبورگ، پاییتخت گردشگری آلمان

سفرنامه ی غار تادوان

ساعت ۶ صبح از طریق جاده شیراز – جهرم با اتوبوس عزم سفر کردیم. مقصد غار تادوان در ۱۲۰ کیلومتری شرق شیراز و ۶۰ کیلومتری غرب جهرم در کنار  قریه تادون بود. قریه تادون از توابع شهرستان جهرم است که  هزار نفر جمعیت دارد.

قریه از جاده اصلی ۳ کیلومتر پرت است و دره ای که غار در آن واقع، در شمال غربی روستا واقع شده است. تنگه ای نسبتا وسیعی است که محل عبور رودخانه قره آغاج ( سیاه جوب) است که از شمال غربی به جنوب شرقی در جریان است.

غار تادوان در اواسط دره در دیواره  شمالی دره در ارتفاع ۴۰ متری از سطح رودخانه قراردارد. جنس سنگ های تشکیل دهنده دیوار یا به اصطلاح  کوه رسوبی- آهکی است و به  النتیجه غار تادوان از نوع آهکی  است که در اثر نفوذ و عبور جریان آب حاصل شده است.

غار تادوان

تا آنجایی که امکان شناسایی وجود داشته ثابت شده است که غار تادوان منفذ انتهایی ندارد و بن بست است. در انتهای غار مردابی که آخرین آثار نشان دهنده وجود آب و دریاچه نهایی است هنوز به صورت کوچکی خودنمایی می کند. سقف غار محل تجمع هزاران خفاش از نوع معمولی  می باشد. به علت وضعیت خاص دره و وجود پناهگاه های طبیعی فراوان مانند غار و مغاک  و دور از دسترس بودن و وجود آب فراوان در دوران گذشته این محل پناه دهنده افراد زیادی بوده است، چه از آثاری که بجا مانده نشان از قدمت فراوان محل دارد. سنگ چینهای متعدد، تونل های حفر شده در سنگ و باقیمانده سد سنگی – ساروجی نسبتا بزرگی در اواسط دره همه حکایت از تمدن در دوران گذشته  در این محل می کند.

در سفرنامه های قدیمی که بوسیله افراد فرانسوی و ایتالیایی که در سر راه خود به جهرم از این تنگه گذشته اند صحبت از باقیمانده باغ های وسیع و سد شده است که گویا در چند صد سال پیش آثار بیشتری باقی  بوده ولی بنا به حدس نه از روی  تجسسات دقیق این محل در زمان ساسانیان و بخصوص شاپور اول رونق فراوان داشته؛  در زمان ساسانیان این دره و بطور کلی مناطق اطراف به اصطلاح پایتخت ییلاقی و مرکز تمدن بوده . در هر حال برای روشن شدن تاریخ و سابقه محل به کاوش های صحیح و فراوان زمین شناسی و باستان شناسی احتیاج است.

 

روبروی غار تادوان در ضلع جنوبی در ارتفاع ۱۰۰ متری چند مغاک به هم پیوسته، وجود دارد که در چند محل بوسیله تونل حفر شده در سنگ به هم مرتبط اند. جلو مغاک ها تا ارتفاع معینی و در چند محل تا سقف بوسیله سنگ و ساروج، رج بندی شده است. موقعیت مخصوص و ارتفاع این مغاک ها باعث شده که نقطه گاهی برای تسلط بر تمام دره باشد بطوری که  از آن محل تمام محوطه دره چه از سمت شرق و چه از سمت غرب در دید است. دره از طرف مغرب به جاده اصلی باز می شود.

 

از محل اصلی تا پای غار تادوان حدودا ۱ ساعت پیاده روی دارد. گروه اول در ساعت ۹ شب در محل اتراق کردند. گروه دوم بعد از ظهر وارد شدند. پس از بازدید غار در ساعت ۱۹  شب را در محل گذراندیم.

صبح روز جمعه ۲۸ فروردین را به بازدید  از مغاک ها رفتیم و در ساعت ۱۵ در دو گروه شروع به بازگشت نمودیم.

مرتبط:

دنیای راز آلود غار ده شیخ با ۱۳۵ میلیون سال

سفر به غار کریستالی و اعجاب انگیز چما

سفری مهیج به غار قوری قلعه کرمانشاه